28-01-04

Depression

Zucht, weet niet goed hoe ik het moet vertellen, maar vorige week was het weer raak. Vorige week dinsdag (god da's al lang geleden) samen meubeltjes gaan kopen. Liesje wilt namelijk dat ik haar huisje een persoonlijke toets geef. Voor mij hoeft dat niet, als ik maar een bed heb om in te slapen, da's al meer dan genoeg. Soit, wij dus een nieuwe kleerkast en sofa gekocht. Zo'n breed zeteltje, zodat we tijdens het stoeien er niet meer uitvallen. Scheelt meteen een paar blauwe plekken...
 
Waren net thuisgekomen toen ik weer een droevig gevoel over me heen kreeg. Is moeilijk uit te leggen, het overkomt me gewoon en ik kan er niks tegen doen. Weet je, hoe gelukkiger je bent, des te dieper de emotionele afgrond achteraf. De enige gedachte die steeds door mijn hoofd spookte was : "waarom mag pa dit allemaal niet meer meemaken." Klinkt stom, ik weet het, maar zou hem nog vanalles willen vertellen. Zou hem nog een keer trots willen zien, trots om wat zijn dochter heeft gerealiseerd. Gewoon tonen dat ik niet meer die lastpost van weleer ben. zucht...
 
Heb de hele week als een zombie rondgelopen. Mij kompleet van de buitenwereld afgesloten, ook voor Liesje was er geen doorkomen aan. De muur tussen ons was te breed en te hoog. Telkens ze me raad of gewoon een stevige knuffel wou geven, kreeg ze een stortvloed van scheldwoorden over haar heen. Voor haar niet echt prettig en ik kan me voorstellen dat ze dit binnenkort niet meer gaat tollereren en dan is het sprookje afgelopen... mag er niet aan denken.
 
Weet dat ik er iets aan moet doen, maar ik weet niet hoe of wat. Net nu ik dacht het geluk en een schitterende toekomst te hebben gevonden, komen die donderwolken in alle hevigheid terug. Het lijkt alleen maar erger te worden. en dat maakt me bang... bang dat ik er nooit meer vanaf geraak en dat samenleven met mij onmogelijk wordt...
 
Allez, ga er mee stoppen, ander begin ik weer te bleiten...
 
(Leen)
 
"Depression"

When the world's coming down like an anvil on your head.
You must make it, you can take it, if you just kick back.
It's all part of living this surviving dread.
But tell me when all's done and said.
Who needs depression.
You can hit the bottle or hit something instead.
You can take the bottle break it over someone's head.
Take your time, keep peace of mind, and smile bigtime.

 
(Pennywise)

14:12 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Gedichtje Why do I bother going on like this
There is no meaning anymore
Day by day, week by week
It all blends into one
I have no idea what's going on
Every day I stumble on
Not knowing where I'm headed
The same faces same places
It all blends into one
I have no idea what's going on
I have no idea why I'm so fucked up
All I want to do is die

Gepost door: Leen | 28-01-04

ocharme echt waar sinds ik een tijd heel triest was om de dood van m'n zus vier jaar geleden, wil ik zo nix meer triest lezen omdat ik dan mss terug in zo'n trieste periode zou terugvallen, ik proeerde mijn gedachten te verdrinken in muziek tot ik op Zoë verliefd werd, vanaf toen voelde ik me op de een of andere manier veel opgewekter en blijer, dus probeer ook zoiets é maar dan me liesje, is dat geen goed idee, verdrink je in de liefde ;-)

Gepost door: a m a n | 28-01-04

Awel... ... met Jerommeke naar Berlijn, daar is die muur al afgebroken, verkapt in stukskes, verkocht per opbod... doe idemdito en de meubeltjes zijn betaald.l
P.S tegen het bleiten heb ik nog altijd enkele pakskes Kleenex op overschot, indertijd door Lady R. geschonken.

Gepost door: lambikske | 28-01-04

Leentje, Leentje, Leentje toch... Je bent zo rationeel... en toch kan je die emotionele druk niet verwerkt krijgen. Je hebt je vader lief, je mist hem, hij is je te vroeg ontvallen.
Hij heeft je zijn liefde doorgegeven én de mogelijkheid om ze te uiten, op jouw eigenste manier, een geschenk dat velen ontzegd is. je hebt je partner die heel veel met je begaan is en die tracht je te helpen met alle mogelijkheden en ook beperkingen die haar eigen zijn, maar niettemin voor jou bedoeld.
Wees dankbaar voor die prachtige kansen die je geboden worden.
Je hebt tevens de gave om op een prachtige wijze uit de hoek te komen, je gedachten te ventileren en ze te uiten op een heel aparte eigenzinnige maar aangename wijze. Je hebt zo de sympathie gewonnen van zoveel mensen, die je slechts virtueel kennen en met je meeleven.
Zucht eens heel, heel diep, doe je ogen even dicht en kijk dan uit het raam naar de zon die over een wit sneeuwtapijt glanst. Denk aan je vader en bewijs hem diep in jezelf, dat zijn dochter met vallen en opstaan het leven durft te veroveren en onverwachte mindere dagen te boven wil en kan komen. Soms lijkt dit veel te moeilijk, maar vergeet niet, telkens je rechtkrabbelt, heb je weer één stap vooruit gezet.

Gepost door: Pimpernel | 28-01-04

ik... weet dat ik het fantastisch heb, en toch ...

Gepost door: Leen | 28-01-04

donderwolken die in alle hevigheid terug lijken te komen Kop op, Leentje. There will be sunshine after rain. (Wie die sunshine is, kan je zelf beter invullen). Waar is degene gebleven die schreef: "Ik moet nog altijd afrekenen met mijn verleden, maar geloof me, ik kom er wel !!!"
Ik sluit me overigens volledig aan bij de reactie van 'Pimpernel'. Getuige van de vele mensen die je steunen: Je staat op dit moment twee maal in de toptien van Skynetblogs.

Gepost door: karlo | 28-01-04

en toch... ...is het gestopt met sneeuwen, schijnt de maan in een prachtige donkere en kille winternacht, je uitnodigend om gezellig dicht bij een geliefd persoon te kruipen, heel stil te zijn en gewoonweg rustig te genieten, zonder woorden, met je gedachten mekaar aanvoelend, na te genieten van je bezoek aan de Mona Lisa en de Venus in het Louvre, Montmartre, Père Lachaise met Jim M., de RATP... BOFKONT ! * ;-) * alles rustig te realtiveren en te beseffen dat morgen weer zoveel mensen op je rekenen, niet alleen op je werk maar ook op je blog...
Tussen ( ) ... reageer je nog maar eens flink af op Lord B., das pas een patéke, die verdient dat, want die heeft dat graag... en meteen kan Lady R. op haar gemakske verder in de sneeuw spelen.
P.S. Als je nu durft antwoorden dat ik een "oude zaag" ben, dan heb je gelijk... JONG SNOTBEL !!!!

Gepost door: Pimpernel | 28-01-04

schat maak je maar geen zorgen, we komen er wel...

Gepost door: lisbeth | 28-01-04

ouw zaag als er iemand een oude zaag is, dan ben ik het wel... wat moeten jullie wel niet denken van mij?

Gepost door: leen | 28-01-04

wat ik denk van jou ... ... is niet voor publicatie, vrees ik ;-) Of was de vraag niet bedoeld beantwoord te worden?
Opmerking: ik ben het niet eens met sommigen die je beschouwen als een 100% normaal mens. Sommigen zijn 100% normaal, en dus kleurloos (en vice versa). Maar jij niet. (dat kleurloze dus). (Sorry voor de verwarde gedachtengang maar ja)
Ik zou willen een troostend woordje plaatsen, maar blijkbaar ben ik er beter in de clown uit te hangen, dan m'n emotie zomaar te uiten, zoals jij het kan. Enne, ne keer goed bleiten kan deugd doen, als je mag steunen op de juiste schouder.

Gepost door: karlo | 28-01-04

the green dragon has risen -the forest is my throne zoals karlo de brusselse ket die zijn hart ergens in de sloppenwijken van Getn heeft verloren..je bent een kleurrijke persoonlijkheid en gelukkig je emotronele uitbarstingen zijn even zijn even hevig en fel als ze vluchtig zijn en Liesje weet wel dat je die dingen allemaal niet meent maar ja dt je je opeens moet afregearen tegen je naaste omgeving...
cms

Gepost door: cms | 28-01-04

Pain These wounds won't seem to heal
This pain is just too real
There's just too much that time cannot erase

Gepost door: leen | 28-01-04

De commentaren zijn gesloten.