19-02-04

en toen ...

... stond Lisbeth voor me. Voor ik wist wat er gebeurde, kreeg ik een klap in mijn gezicht. Elkaar even aangestaard en toch maar in elkaars armen gevallen. Ze zag er slecht uit. Ze zei slechts 1 zinnetje : "en nu ga je met mij meekomen !"
 
Ons de hele avond op mijn hotelkamertje opgesloten, veel gepraat, veel geweend en veel geknuffeld. Der moet nog heel wat gebeuren voor alles weer in orde komt en ik weet niet hoe er aan te beginnen. Pfff, eigenlijk is het veel makkelijker dood te gaan ipv de rest van je leven die last te moeten dragen. Heb al zoveel "oplossingen" geprobeerd en het heeft nooit iets uitgehaald.
 
1 uitspraak van Lisbeth zal ik niet gauw vergeten :  "Mij goed als je jezelf de vernieling in wilt drinken, maar onthou dat je daardoor ook mijn leven verwoest."
 
  

12:48 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

ik herinner me... ...dat ge droomde van een prinses (Mathilde ??) op een wit paard. Waarom daarover dromen als ge een echte engel als Liesje hebt?
*opgelucht!*

Gepost door: karlo | 19-02-04

De commentaren zijn gesloten.