25-02-04

Verslag optreden Pink - De Standaard

Artikeltje in de Standaard over het optreden van Pink in Vorst Nationaal. Met dank aan Karlo...

Eigen verslagje kan je vinden onder :

http://leentje.skynetblogs.be/?date=20040224&number=1...

 

 Je moest er iets voor overhebben om Pink te zien in Vorst Nationaal. Twee uren in de file, bijvoorbeeld. En sterke trommelvliezen. En een beetje relativeringsvermogen, want Alicia Moore, zoals Pink echt heet, mag dan veel guts en talent hebben, ze wil een beetje van alles iets, waardoor ze in niets alles is.

 

Ze is in de voorbije twee jaar een superster geworden, wat grotendeels te wijten is aan de R'nB-hits op haar tweede album Missundaztood. Daarna herwerkte Pink zichzelf op haar jongste plaat Try This tot punkrocker, maar tegelijk werd ze ook een Beroemde Wereldburger die Pepsi naar de massa's brengt. In Vorst zocht ze hoe ze al die contradicties in één show kon samenbrengen.

 

In tegenstelling tot haar eerste tournee, waarin ze enkel met een tape en dansers aan de slag kon, en haar tweede tournee, waarin ze een liveband maar geen dansers had, kon Pink nu over alle mogelijkheden beschikken. Het podium oogde als een urbane jeugdhonk, met trappen, hele stapels klankkasten, palen, neonlichten. Er hing ook een laserhemel boven haar hoofd, die geregeld een stormpje simuleerde.

 

Pink deed het zoals haar idool Madonna: ze zong, danste en speelde toneel, waarvoor ze zich enkele keren verkleedde. Zo vermomde ze zich in gouden lokken om over eenzaamheid en anonimiteit te zingen. En omdat haar jurk uit de Amerikaanse vlag geknipt leek, was je geneigd daar een diepere betekenis achter te zoeken.

 

Ze haalde haar gitarist naar voor en zong een medley met liedjes van haar andere idool, Janis Joplin. Waaruit bleek dat ze een behoorlijke, maar geen opvallende zangeres is. En dat haar klankmixer op staande voet ontslagen mag worden, want hij bakte er in Vorst totaal niets van.

 

Daarna weer een rondje lasers, videobeelden en dansbeats, om Pink de tijd te geven zich te verkleden. Voor ,,God is a deejay'' had ze een zwarte beha, een rafelige combatjeans, naaldhakken en een oudmodisch hoedje aan. Het werd een kinky kwartiertje, met veel suggestie van lesbische seks en een paaldansact van haar danseressen erbovenop. Alweer vroeg je je af wat eigenlijk de boodschap was.

 

Bij Pink heb je de indruk dat alle modes en ideologieën van de voorbije veertig jaar samen moeten smelten in een geregisseerde show, die op het einde zelfs de credits van de acteurs vermeldt. Het was pas het derde concert van haar Europese tournee die 27 concerten telt, en alles verliep vlot. Maar het was vooral kijken en ondergaan. Begrijpen hoorde niet tot de doelstellingen.

 

Eén ding is zeker: als punkrocker is Pink met glans gebuisd. Ze drapeert alle accessoires van het genre rond zich alsof ze ermee naar Vegas moet, maar mist constant de essentie. Slechte songs, een rommelige band die er overbodige gitaarsolo's uit de metal-school tussenin schoof en een totaal gebrek aan opgestoken middelvinger.

 

Op het einde verkleedde ze zich nog één keer als een soort bij, om te besluiten met ,,Get the party started''. Bingo! Eindelijk had je het gevoel dat er iets van melodie te horen viel, en dat het hele vertoon een doel had: plezier, entertainment. En eindelijk kon het publiek de armen in de lucht gooien en even loos gaan. Niet lang, want het draaiboek was streng, en daar begon de aftiteling al.

 

Niet slecht, big show. Maar Pink moet kiezen, en er dan voor gaan. Punk is niets voor haar.

 

( Bron :  De Standaard - Peter Vantyghem  25/02/2004  )

19:55 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: concert, pink, pnk, vorst, brussel |  Facebook |

Commentaren

pink Ik vond het een geweldige fantastische schow.Tenminste een vrouw met ballen aan haar lijf.Zij kan trouwens veel beter zingen dan bv britney of christina,die het vooral van hun looks moeten hebben.

Gepost door: klakla | 05-04-04

De commentaren zijn gesloten.