28-02-04

Hot or not ?

In ons wekelijks rubriekje "hot or not". Zie link : http://www.hotornot.com
Dit meisje heeft van mij een tien gekregen.
Reden :  haar glimlach en stralende oogjes.
( en ook omdat ik niet beter vond )
 
Volgende week de grootste nerd...
 
 
 

16:07 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Tijdje afwezig geweest van deze blog... ...en met verbazing de ontwikkelingen van de laatste 14 dagen gelezen.
Ik ben het niet met jullie eens dat iemand die andersdenkend is en dat uit ,( al dan niet grof ) met geweld moet afgestraft worden.
En ik denk dat je labiele gedrag wel wat psychiatrische hulp kan gebruiken. ( ooit gehoord van borderline-personality? )
Ik wens je toe dat je wat rust en duidelijkheid vindt in je leven, en niet blijft jojo-en tussen manie en depressie.
Een huisarts.

Gepost door: Marleen | 29-02-04

@marleen wie ben ik natuurlijk, maar neem me niet kwalijk dat ik vind dat jouw aanpak t.o.v. de problemen van Leen nogal direct is. Ikzelf zou het niet leuk vinden dat m'n huisarts er zo -neem me niet kwalijk- met de groffe borstel overgaat. Misschien is het beter om de problemen bij naam te noemen, maar op een respectvollere manier? Ik weet het natuurlijk niet, ik ben geen medicus, laat staan psychologisch geschoold expert.

Gepost door: karlo | 29-02-04

@marleen Je bedoelt dat ie gerust ons verder mocht betasten zonder dat we het recht hadden te reageren ? zo ben ik niet hoor.
en wat die depressies betreft, daar heb je gelijk in...

Gepost door: leentje | 01-03-04

@marleen Wat is een borderline-personality ?

Gepost door: Leen | 01-03-04

... 'Borderliners' zijn mensen die door een trauma uit hun jeugd tot op volwassen leeftijd problemen hebben, en geen stabiliteit vinden ( bv. steeds heftig wisselende gemoedstoestanden hebben; nu weer euforisch zijn en daarna weer depressief enz... ).
Aan Karlo : mijn aanpak is misschien direct, maar volgens mij wel respectvol - is toch zo bedoeld. Soms moet een boodschap 'direct' zijn om aan te komen.
Aan Lisbeth en Leen : ik heb waarschijnlijk fout gelezen, maar besefte niet dat het creatuur in kwestie jullie lichamelijk 'aangevallen' heeft (betast heeft). Zelfs dan vind ik niet dat je geweld moet gebruiken. Want wat heb je nu : met veel moeite heb je een 'pat' stelling uit de brand gesleept : hij trekt zijn klacht in, en jij ook. Had je op het moment dat de aanranding gebeurde het hoofd koel gehouden, eventueel een paar getuigen erbij gehaald, dan had je nu een zaak gehad en zou het heerschap wel anders brommen.
Nu heb je maar net hetzelfde gedaan als hij : geweld gebruikt tegen andersdenkenden.
Tot slot nogmaals : ik geef je eerlijk mijn mening, en dat komt misschien bot over ( cfr. Karlo ) maar dat neemt niet weg dat ik je een warm hart toedraag!

Gepost door: Marleen | 01-03-04

@marleen en therapie is dan de enige mogelijke uitweg ? Vond het nogal eng vorige week. Dacht dat het interactiever ging zijn. Maar het enige dat ie vroeg was dat ik vertelde...
Wat dat geweld betreft, ik ben nogal impulsief en direct, dus ja... gewoon van je af bijten en dan misschien iets te ver gaan he.

Gepost door: Leen | 01-03-04

... Er bestaan natuurlijk verschillende therapieën : de psycho-analyse is een soort therapie die helemaal niet interactief is : als kliënt lig je daar maar te praten zonder reactie van de therapeut. Duurt soms jaren... Veel hanteerbaarder is gedragstherapie ( daar wordt de focus gelegd op je gedrag ) of systeemtherapie ( daar word je beschouwd als onderdeel van een 'systeem' = gezin, collega's enz.. ). Meestal is er dan toch wel wat interactie tussen kliënt en therapeut. Nu, als ik het goed versta, heb je enkel nog een 'intake' gehad = de eerste ( of de eerste twee ) sessies : die zijn voor een therapeut ook vooral verkennend.
Je kan meestal wel met zo'n therapeut praten! Laat eens weten dat je wat meer inbreng wil van hem; of vraag eens hoe zijn werkwijze is; of laat weten dat je het maar niks vindt ( en waarom ).
Of therapie de enige oplossing is? Bwah, dat zal ik niet beweren. Ik denk wel dat iemand die je niet persoonlijk kent, beter geplaatst is om je te beoordelen; zien waar het schoentje wringt. En ook weten hoe ze dat moeten aanpakken, zodat je eventuele trauma's uit je verleden niet met je mee blijft zeulen tot aan je menopauze ( of nog langer ) , maar dat je daar een punt kunt achter zetten ( emotioneel gezien ) ( ik denk hierbij aan het verlies van je vader ). Vrienden staan té dicht bij je om bij hen een therapie te volgen, want soms moet een therapeut je 'pijn' doen om verder te kunnen - en vrienden kunnen dat niet.
Of je zonder therapie kan? Natuurlijk! Alleen gaan er dan misschien een aantal zaken telkens terugkeren, zoals die ups en downs; de ambivalente gevoelens t.o.v. je vader; je driftbuien enz... Nu, daar ga je ook niet zo direct dood van!
Aan jou dus de keuze.
Wat het belangrijkste is : als je besluit een tijdje in therapie te gaan, vind dan een therapeut waarmee het 'klikt'. Ik kan niet uitleggen wat dat betekent, maar ben er zeker van dat je het verstaat. Dat 'klikken' is nog belangrijker, denk ik, dan de methode die zo'n therapeut gebruikt ( meestal is dat toch een mengelmoes van verschillende therapieën ).
Probeer het te zien als een kans om te groeien ( emotioneel ) en niet als een verplichting.
Ik wens je in ieder geval - of je nu in een therapie stapt of niet - wat meer klaarheid in je gevoelsleven.

Gepost door: Marleen | 01-03-04

De commentaren zijn gesloten.