26-04-04

Scheveningen

Susan heeft me dit weekend heel goed opgevangen. Weet je, ze hebben een kei-groot appartement met uitzicht op de zee. Zelf kreeg ik een ruime kamer ter beschikking met eigen badkamertje, tv en meer van dat fraais. Het hele weekend eigenlijk een beetje teveel in de watten gelegd geweest. Zaterdag engels ontbijt op bed, zondagochtend ontbijt op terras. Zaterdag zijn we gaan shoppen in Den Haag. Voor mezelf een DKNY vestje gekocht en een nieuwe zonnebril. 's Middags een kleine hap gegeten en daarna richting Ikea in Delft. Heel wat leuke spulletjes gezien... Had reeds een hele hoop rommel verzameld, toen ik plots dacht: heb ik dit nog wel nodig ? Ook een kei-tof boekenrek gezien. Zag direct weer mijn kamertje voor me. Maar wat voor zin heeft het? Heb toch geen thuis meer. En rara, maar toen ben ik beginnen wenen. Moet een leuk zicht zijn geweest, zo midden in de Ikea. Zucht... 's Avonds ben ik snel naar bed gegaan. Het werd me allemaal teveel en ik wou niet dat ze me opnieuw zagen wenen.
 
Zondag heb ik John wat moeten helpen met werken. Der gingen een aantal dingen mis en zelfs hij kon het niet meer alleen aan. Gelukkig was alles rond twee uur achter de rug en ben ik met Susan naar Scheveningen strand gegaan. Wat op de dijk/pier rondgelopen en als een goeie Nederlandse in een koffiehuisje een pannekoekje gaan eten. Ondertussen heel wat gepraat over vanalles en nog wat. Zo kreeg ik van Susan te horen dat ze zich de laatste tijd heel alleen voelde. En waar ik al bang voor was, vroeg ze ook : of ik geen zin had om bij hen in te trekken. Op zich lijkt het wel leuk maar...
- Heb geen zin om familiair met mijn baas om te gaan.
- Hou er van dingen te doen waar ik zin in heb....
- Wat zouden de collega's ervan denken (het minste van mijn zorgen, maar toch)
- Ben bang dat ze me gaan zien als een vervanging voor hun overleden dochter. Susan had al een paar keer gezegd dat ik veel op haar leek.
 
De hele zondag ook smsjes van Lisbeth gekregen. Als ze denkt dat ze me op zo'n manier voor zich kan terugwinnen, dan heeft ze het verkeerd voor. Uiteindelijk werd het me te veel en heb ik teruggeschreven dat ze me met rust moest laten... Volgens Susan is het duidelijk dat ik niet zonder haar kan en dat ik uiteindelijk wel weer terug naar haar toe zou gaan, maar daar ben ik zelf niet zo zeker van. En rara, toen ik naar ma belde, kreeg ik meteen onder mijn voeten. Dat het niet mooi was wat ik dat meisje aandeed en meer van die verwijten. De omgekeerde wereld, want uiteindelijk is het Lisbeth geweest die me bedrogen heeft. Maar ja, met ma heeft het nooit echt goed geboterd. Weet je, ik heb haar dikwijls verwenst omdat zij niet is dood gegaan in plaats van pa...

11:45 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.