14-05-04

Ruzie

Gisteren naar huis gestuurd geweest met de boodschap dat ik beter volgende week ook al vrij nam... Thuis ben ik onmiddellijk mijn koffers beginnen pakken. Susan begreep niet goed wat er aan de hand was en toen ik iets mompelde over ontslag nemen, schoot ze in actie. Ze heeft toen kwaad naar John gebeld met de boodschap dat ie binnen een half uur thuis werd verwacht of dat er anders... En toen ie pas binnen was, schoot ze in een koleire. Heb haar nog nooit zo kwaad gezien. Ben toen maar stilletjes naar mijn kamer gegaan. Haat het als anderen ruzie maken over mij.
 
Na een uurtje vond ik het welletjes en heb me wenend in Susan haar armen gestort. Ze zei toen dat ze eens goed met ons beidjes wou praten. Toen ik antwoordde dat ik daar geen zin in had, keek ze me aan met een blik die geen tegenspraak duldde.
 
Ze had een heel eisenpakket klaar :
- Ik moest beloven dat ik terug therapie zou volgen. Verder wou ze dat ik wat meer over mijn gevoelens praatte ipv alles op te kroppen.
- John moest zijn excuses aanbieden. Verder moest ie beloven dat ie me wat meer zou steunen en me zeker niet in het bijzijn van anderen zou afbreken. Als hij iets aan te merken heeft, zou hij dat onder vier ogen moeten doen. (vond ik allemaal een beetje vervelend, hij is nog altijd mijn baas he)
 
Goed, in ieder geval vandaag braafjes aan het werk gegaan. Deze ochtend van thuis uit (rapportjes schrijven), nu terug op kantoor. Ben maar stilletjes achter mijn burootje gekropen en ik denk dat ik vandaag daar maar blijf.
 

13:16 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.