21-06-04

Kerkhof

Ben weer eens een emotioneel wrak. Na die schitterende weken zat het er natuurlijk aan te komen. Het stomme is dat ik het zelf uitgelokt heb. Weet je, dacht echt dat ik weer de hele wereld aan kon en dat dit het ideale moment is om een punt te zetten achter het verleden...
 
Had alles heel grondig voorbereid. Had alle scenarios wel zo'n honderd keer doorlopen. En toch verliep het niet zoals ik gedacht had. Kon mijn emoties niet meer de baas. Had mezelf niet meer onder controle.
 
Weet je, ik had niks aan Lisbeth verteld over mijn plannen, omdat ik vond dat dit iets was wat ik zelf moest doen. Ik wou niet beinvloed worden door haar. Dit zou mijn eigen overwinning worden.
 
Goed, zondagochtend had ik een boeketje bloemen gekocht en toen direct naar het kerhof gereden. Ik moest me de hele weg moed inspreken. Heb een paar keer op het punt gestaan terug te keren...
 
De bedoeling was om een praatje te maken met mijn pa en Lisbeth aan hem voor te stellen, maar toen ik voor het graf stond, voelde ik zo de grond onder mijn voeten wegzakken. Dacht weer aan die 3 verknoeide jaren en ben kwaad geworden. Heb de bloemen kapot geslagen en ben toen door mijn knieen gezakt. Heb me huilend op het graf gestort...
 
Lisbeth heeft het eerst een beetje aangekeken, maar heeft me toen in haar armen genomen en me zachtjes naar buiten gevoerd. Een hele troep bejaarden stond ons toen met open mond aan te staren... 't Zal een mooi zicht geweest zijn.
 
Heb twee vodka-tjes gedronken en ben dan maar de tuin beginnen op te ruimen, samen met bobo. Lisbeth en ma bleven uit mijn buurt. Anders begon ik toch maar te schelden. Heb Liesje weer eens heel wat verdriet gedaan. Heb haar bv gezegd dat onze trouwplannen maar een bevlieging was en dat ik dat niet meende... Weet niet hoe het komt, maar op zo'n momenten wil ik anderen zoveel mogelijk pijn berokkenen...

11:20 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

laat je niet kisten dit is een tegenslag, zo zijn er in je leven daar is niets aan te doen.Denk aan die 3 fijne weken en ik ben er zeker van dat je sterk genoeg bent om er tegen te vechten

Gepost door: wendy | 21-06-04

Wegjagen Je wil ze pijn doen om ze op die manier van je weg te jagen, je denkt misschien dat je het op dat moment niet waard bent om in de buurt te zijn.
Maar mensen die van je houden laten zich gelukkig niet zomaar wegjagen...

Gepost door: Barbara | 21-06-04

Verleden tijd Ik denk dat je nooit volledig een punt kunt zetten achter het verleden, hoogstens een punt komma. Take care

Gepost door: Godess A | 21-06-04

sterkte Meid, je staat al veel verder dan dat je zelf denkt. Maar hier heb je waarschijnlijk niet veel aan he. Kop op en dikke knuffel.

Gepost door: Els | 21-06-04

pijn vrees dat het idd. wel pijn zal gedaan hebben. Bij mij was het alleszins zo als m'n vrouwtje zoiets zei op een kwaad moment.
Maar je bent blijkbaar omringd door een heel stel engelbewaarders. Het komt wel op z'n plooien. Take care, idd.

Gepost door: karlo | 21-06-04

begrijpen oooooooohhhhhhhh meis wat ik lees begrijp ik zo verdomde goed!
Het is heel moeilijk meis en je ging om lies voortestellen en dan.... dan voel je je weer mislukt omdatr de laatste jaren voor jou klote zijn geweest... zo begrijpelijk. Wat nog begrijpelijker is is het feit dat je mensne pijn gat doen waar je het meste van houd ik doe dat namelijk ook, nog steeds gelukkig heb ik mensen om me heen die dat begrijpen al is het niet leuk voor hun ik denk dat lies het ook zal begrijpen al moet je wel zeggen dat het trouwen geen bevlieging was hoor meis! das toch superrr tof neem je schatje in de armen en zeg dat het je spijt?????

Dikke knuf Merel
ps ik ben er voor je he mail me dan al er iets is druifje!
xxx

Gepost door: merel | 21-06-04

schatje schatje gebeld om het weer goed te maken en dan zegt ze zelfs dat ze trots op mij is. Ik begrijp haar niet echt. Ze is zo lief en ikke... ik verknoei het maar steeds weer...

Gepost door: Leentje | 21-06-04

... Leentje, denk eens aan de vrouw die onder al die lagen tegenslag zit, en die je nu weer langzaam aan de oppervlak brengt - dat is een fantastische, sterke vrouw, die alles over heeft voor wat haar lief is! Liesje heeft reden om van die vrouw te houden!
Verder nog veel sterkte en knuffels - de weg die je bewandelt gaat niet gewoon rechtdoor, maar heeft hier en daar kronkels, stukjes die achteruit gaan... Maar vergeet niet dat als je alles bij elkaar bekijkt je al enorme sprongen vooruit hebt gemaakt!!
Knuffel,
Twinkeltje

Gepost door: Twinkeltje | 21-06-04

*grijns* Leen, ik schreef het al: weet waar je aan begint als je met een vrouw trouwt. Ik wil zeggen: Het zijn complexe wezens, probeer niet ze te begrijpen; zinloos. *toch een beetje lol*

Gepost door: karlo | 21-06-04

Reactie Aan haar reactie te zien (zoals je hieronder schrijft: dat ze trots is) is er geen verdere uitleg meer nodig. Ze begrijpt jou wel. En daar draait het toch om? Niet? Kop op!! Niks verknoeien. Helaas is dat het leven: hard. Maar iedereen moet erdoor. En jij hebt blijkbaar een hele goeie vriendin die je erdoor wilt helpen. Dus: niet afhaken!!!

Bloggroetjes,

Gepost door: Pliske | 22-06-04

Geluk Ze houd van je!

Gepost door: Barbara | 22-06-04

sterk Nog eens een kleine bedenking: ik vind het sterk en moedig van je dat je zondag het initiatief genomen hebt naar daar te gaan.

Gepost door: karlo | 22-06-04

De commentaren zijn gesloten.