20-07-04

Twijfels

Heb een weekje "vrij" genomen. Probeer een beetje te bekomen. Weet je, ik denk constant aan hetgeen gebeurd is. Ik voel me zo vernederd, terwijl ik alleen maar goed wou doen. En dan de reaktie van mijn baas: "Je zult het wel uitgelokt hebben, hoe jij altijd gekleed gaat." Die woorden hebben pijn gedaan, vooral omdat ik dacht dat ie achter me stond, terwijl hij eingenlijk geen haar beter is dan al de andere mannen.
 
Probeer alles wat te vergeten en gewoon te genieten van mijn schatje, maar dat valt zwaar. Weet je, die meid is gewoon fantastisch en daardoor voel ik me nog meer depri. Ze is zomaar vrijdag naar Schiphol gereden om me op te vangen. We hebben heel veel gepraat over wat gebeurd is en heel wat toffe dingen gedaan (strand scheveningen zaterdag, samen mosselen gaan eten, twee dagen rondgelopen op de Gentse feesten en dan vergeet ik nog een heleboel andere dingen, maar diep in mij blijft dat slechte gevoel. Heb ook nergens zin in. Als schatje me aanraakt, duw ik haar van mij af. Als we uit gaan, ga ik met tegenzin mee...
 
Heb de hele dag liggen piekeren over mijn relatie met Lisbeth. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik het gevoel heb, dat we beter uiteen gaan. Weet je, Lisbeth ziet er mooi uit, glimlacht altijd en staat steeds klaar voor anderen... Ik daarentegen ben een hoopje ellende, die haar niks te bieden heeft. Wat heeft ze nu aan een leven met een depressief kreng?
Weet zeker dat haar leventje heel wat eenvoudiger en plezanter zou zijn als ik er niet meer was. Misschien moet ik haar gewoon los laten... Ik ben toch niet te redden. Zij heeft recht op een prachtige toekomst. Haar die geven, dat is alles wat ik nog voor haar kan doen.
 
Ik had bijna beginnen inpakken, toen schatje belde. Zomaar om te vragen of alles ok was. Het leek wel alsof ze besefte wat er gaande was, want op een gegeven moment zei ze me dat ze niet meer zonder mij zou kunnen. Dat haar lot met het mijne verbonden was en nog meer van dattem. Weet je, voelde dat warm gevoel weer vanbinnen en ik denk dat ik nu maar gauw naar haar toe snel, gewoon voor een dikke knuffel... We zien wel. We komen er wel... samen...

16:22 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

ass de klootzakken zijn rijkelijk bezaai dop deze werledn en zekr op perverse dingen gelijk Cannes waar iedre getrouwde vent probeert de plaatselijke fauna te dekken...
mosselen??? aarrgghgh gisteren bij Sint-jacobs de hele tijd langs dat mosselkraam gepasseerd...aaaarrggghhh!! kon er bijna niet aan weerstaan...
cms

Gepost door: cms | 21-07-04

Alleen maar... Dat kan alleen maar als jij eens beseft wat een prachtmeid je zelf bent.
Ik kan het niet vaak genoeg zeggen.

Gepost door: Barbara | 21-07-04

De commentaren zijn gesloten.