30-07-04

Houston - Happy birthday

Goeiemorgen... Tijd voor mijn dagelijks ochtendmailtje (bij jullie is het nu al namiddag, vermoed ik). Voor wie het mocht interesseren, mijn ruzie met schatje is weer bijgelegd. Kunnen nooit lang kwaad op elkaar zijn. Gelukkig maar, want het leven is al kort genoeg he.
 
Twee dingen te vertellen over de voorbije dagen. Het bezoek aan onze manufacturing plant en het verjaardagsfeestje gisterenavond. Zo'n chemische site is indrukwekkend om zien (zie foto hiernaast - van onze website geplukt). Overal waar je rondkijkt, zie je metalen leidingen, torenhoge ovens en reservoirs. Een enorm uitgestrekt gebied, vol stank en lawaai. En gevaarlijk ook blijkbaar. Toen we weer een of andere rechtstaande pijp (weet anders niet hoe te omschrijven) passeerden, wist de gids me aardig bang te maken. Als dit ontploft, zei ie, dan wordt gans Houston van de kaart geveegd. Oeps...
 
Amerikanen zijn gastvrije mensen, dat mocht ik gisteren ervaren. Een collega vroeg plots of ik geen zin had om mee te gaan naar het verjaardagsfeestje van zijn vrouw (die woog net als heel wat andere landgenoten denk ik wel zo'n 150kg). Heb eerst wat tegengeprutteld, een vreemde die zomaar mee komt vieren, dat is bij ons niet echt vanzelfsprekend he. Daar wel blijkbaar. Goed, ik dus mee. Der stond een hele hoop eten klaar : pizza's, hamburgers, chips, hapjes en ga zo maar door. Bier was te krijgen aan een tapkast in de kelder. Je kunt je dus wel voorstellen dat ik de hele avond in de kelder gezeten heb. Samen met Brian, de neef. Heb hem tot groot jolijt van de rest onder tafel gedronken. Interessant was dat Brian soldaat is. Heeft de eerste golfoorlog meegemaakt en ook in het huidig conflict was ie present. Heel wat sappige verhalen gehoord. Wel een dikke nek: "I was in the Gulf war," "I was there when the put the flag on the fallen statue" en "I was shot twice", met de nadruk op I en dan nog met zo'n typisch vettig zuiders accent. Goed, hij had ook een hele reeks foto's. Der was oa een reeks bij van de paleizen van Sadam. Best indrukwekkend. Heb maar wijselijk gezwegen over mijn anti-oorlogsgevoelens en ook mijn mening over George Bush heb ik ingeslikt. Voor een keertje wou ik geen ruzie, want het was daar best plezant. Pas vrij laat met de taxi naar het hotel teruggekeerd, vandaar dat ik nu vrij moe ben. Toch opgestaan om iets na 6 voor mijn dagelijks ritueel: telefoontje aan Lisbeth en wat mailtjes versturen.
 
Goed, zijn nu aan de laatste dag begonnen. Der staat oa een bezoek aan het space center op het programma. Morgen heb ik nog een dagje voor mij alleen. Wou eerst naar six flags gaan, maar zomaar in je eentje, ik weet niet... waarschijnlijk blijf ik gewoon a h zwembad zitten met een boekje of zo...
 
Dikke knuffel,
Leen

14:38 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

29-07-04

Houston - I have a problem

Beetje geschrokken van mezelf. Wist niet dat ik zo bezitterig en egoistisch kon zijn. Weet je, had Lisbeth de hele namiddag (avond in Belgenlandje) proberen bellen. Zonder resultaat. Begon vrij ongerust te worden en dan ook enkele keren een boodschap ingesproken op antwoordapparaat. Goed, na een tijdje krijg ik smsje terug: dat ze met collega was gaan eten en haar mobieltje in haar tas had laten zitten en dus nie gehoord had. Weet je,stond toen op ontploffen. Me natuurlijk allerlei dingen bij voorgesteld en uiteindelijk heel kwaad berichtje teruggestuurd in de trend van : "Vind je haar dan belangrijker dan ik?". Om een of andere manier heb ik het gevoel dat Lisbeth van mij is en dat anderen niet in haar buurt mogen komen. Achteraf bekeken een dwaze gedachte, want ook schatje heeft recht op plezier en een eigen leventje. Resultaat is wel dat zij nu haar telefoon niet meer wil opnemen. Pfff, handig zo ruzie maken vanop afstand, want het is bijna onmogelijk om het zo weer goed te maken. Heb al een paar wanhopige berichtjes gestuurd, maar zonder veel resultaat. Vandaar: is er iemand die zin heeft om vandaag een bosje bloemen te gaan afleveren ergens in Gent ? Zucht... Ik weet dat ik fout zit, en heb er spijt van... een beetje te laat ?

14:16 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-07-04

Halfweg

Tot twee uur pauze. Ik verveel me... wou dat het al maandag was. Wou dat ik mijn schatje in mijn armen kon houden, kon knuffelen. Zucht. Halfweg. Ben ik nu een ondankbaar wicht? Schatje neemt haar telefoon nie op. snif snif.
 
xxx
Leen

20:44 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Houston - city tour

Al een paar dagen rond zes uur wakker geworden. Telkens maar opgestaan en direct naar mijn mobieltje gegrepen om schatje op te bellen. Deze ochtend dus ook... En nu (7 uur am) zijn jullie aan de beurt. lol.
 
Ik had me voorgenomen om niet op te vallen, maar je kent me he. Maandag was anders goed begonnen. Had een hele hoop pralines bij en die werden met dank aanvaard. Tijdens de persoonlijke voorstellingsronde me heel onwenning gevoeld. Had me voorgenomen niks van mijn geaardheid te zeggen, maar mijn mond voorbijgepraat door over mijn huwelijk te beginnen. Tweede blunder: iedereen mocht zeggen welke attractie ie het liefst zou bezoeken. Heb er  zonder het te beseffen "six flags" uitgefloept, en iedereen plat van het lachen natuurlijk. Goed, ook mijn presentaties zijn niet zoals die van de anderen. Heb de gewoonte slechts enkele trefwoorden op de slides te zetten en daar rond wat te gaan zeveren. Voorbereiden (tekst vanbuiten blokken) heb ik nog nooit gedaan en papieren aflezen, doe ik ook niet. Dan krijg je toch maar een saaie voorstelling. Weet je, om een of andere redenen weet ik me er altijd uit te lullen. Alleen moet ik wat minder MTV-taal gebruiken, voor ik het weet heb ik er een "fuck", "my ass" of "shit" uitgegooid.
 
Goed, gisteren ons eerste uitje. Moesten allemaal in een The A-team busje stappen voor een rondrit door de stad. Downtown Houston bestaat uit een hele reeks wolkenkrabbers. De straten zijn ruim en overal zie je ingangen voor (ondergrondse) parkings. De winkels bereik je via het ondergronds tunnelsysteem. Doet een beetje raar aan...  Iets gezelliger leek me het theaterdistrict, maar daar zal ik zelf wel 's avonds effe te voet door wandelen. :)
Het tourtje eindigde in het museum of natural science, met een leuk vlindercentrum (akelige beestjes!), planetarium en jawel, een imax center. We kregen er een schitterende film over - hoe kan het ook anders voor Houston - de ruimte en zwarte gaten te zien. WOW !!!
Verplichte kost in de US : het holocaust museum. Jeeeeesus, zelden zo'n sentimentele boel gezien. Blijkbaar zijn onze amerikaanse vrienden verlekkerd op alles wat met oorlog te maken heeft. Weet je, had een aantal jaartjes terug ooit een Amerikaanse studiegenote op bezoek en ook zij wou direct het fort van Breendonk bezoeken, terwijl ik daar zelf nog nooit van gehoord had, laat staan bezocht had.
 
Eten deden we die avond in een pizzatent. Pizza a volonte. Je moest met je bord naar een centrale toog gaan en daar kreeg je stukken pizza opgeschept. Het verwondert me niks dat die amerikanen zo dik zijn. En ook hun kleding mocht - eerlijk gezegd - wat fatsoenlijker zijn. Zelf was ik gekleed in mijn gekende stijl : wijde broek, strak topje met schouders en navel bloot en dat vonden ze allemaal vrij opvallend. European design. Ze moesten eens weten...
Allez, ga nu ontbijten en dan richting kantoor.
 
Dikke knuffel,
Leen.
PS : hiernaast mijn agenda. Weet niet of het leesbaar is. Der is ook hier en daar een aanpassing gebeurd, maar die heb ik niet in electronisch formaat.

14:22 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

27-07-04

Houston, ground control to ...

Goeiemorgen menskes (tien uur bijna),
 
Eerste indrukken hier: wow. Verdere indrukken: wow. Ik ben onder de indruk en dat gebeurt niet gauw. lol. Houston is een geweldige stad vol wolkenkrabbers. Momenteel zit ik in zo eentje en kijk ik uit over de hele binnenstad.
 
De mensen hier zijn overdreven vriendelijk. Op zijn Amerikaans. How nice, great, fantastic, wonderful, lovely, ... Heel oppervlakkig misschien maar het heeft toch iets. Ook hier vragen over mijn leeftijd, maar daarna alleen positieve commentaren daarop. Blijkbaar vinden ze het daar fantastisch dat je zo jong al zo ver gekomen zijt. In Europa zien ze dat eerder als bedreiging.
 
Wel een preuts boeltje. Gisteren nog eventjes a h zwembad gaan zitten. Toen ik mijn bovenstukje uit deed, kwam er meteen een hotelbediende op me af met het vriendelijk verzoek me terug aan te kleden. seeeeeg, moet ik de hele zomer met witte borsten rondlopen? Heb ook maar niks gezegd over mijn lesbisch zijn. Leek me geen goed idee in homohatend Bush-land.
 
Het eten is hier lekker vettig. Chicken wings, hamburgers, spare ribs, T-bones en noem maar op in mega-porties, cola a volonte, maar dan wel zonder ijs want dat smaakt naar chloor. Oh ja, de cheesecake is geweldig! Mjam mjam.
 
Vraag me wel af waarom ze me een auto hebben gegeven, niet echt handig om in een stad rond te bollen. Weet je, toen ik 's namiddags effe te voet de stad was ingetrokken (tussen twee meetings door), keken ze me aan met een blik van: "is ze nu gek geworden?" Te voet door een stad gaan is not done...
 
Ben verder ook onder de indruk van de grondigheid waarmee alles voorbereid is. Heb een heel uurschema opgesteld gekregen en zelfs mijn vrije tijd is al ingedeeld. Zo zou ik deze namiddag een bezoek moeten brengen aan het vliegtuigmuseum... samen met nog een paar andere visitors. Bijna vergeten te vertellen: de kantoorgebouwen en winkels hier zijn ondergronds verbonden via een ingenieus tunnelsysteem. Zie kaartje hiernaast. FYI, ik zit in Shell plaza 1. De kantoren zelf zijn streng bewaakt. Moet elke dag een metaaldetector passeren.
 
Allez, direct weer presentatie...
nog gauw een laatste boodschap : schatje, ik mis je !!! ( beloofd trouwens een dure telefoonrekening te worden, hihi)

Knuffels,
Leen


17:00 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-07-04

Houston, de eerste indrukken

Vanmorgen de hele tijd klaarwakker gelegen. Die verdomde jet-lag he. Ben maar opgestaan en wat op mijn laptopje aan het tokkelen geweest. Net een mailtje naar mijn schatje gestuurd en nu zijn jullie even aan de beurt : GOOOOOOODMORNING allemaal !!!
 
De dagen voor mijn trip nog even van elkaars aanwezigheid genoten. Hebben Lisbeth haar jarenlange Gentse feesten-traditie doorbroken, zeer tegen de zin in van haar collega's/vrienden. Wilden de laaste uren gewoon saampjes zijn... Het rustig aan gedaan en vrijdagavond voor de tv gekropen met wat hapjes en drankjes. Gekeken naar Shrek II (een dvd'tje dat ik via via heb kunnen bemachtigen)... Zaterdag ingepakt en 's avonds richting Genk voor een barbecuetje. Nog lang buiten gezeten, voor ons uitstarend met een biertje en sigaretje in de hand. Niet veel gesproken... hoefde ook niet. Daarna in bed elkaar wat geknuffeld. Weet je, bij elke aanraking en aai ging er een hele siddering door mijn lijf. Het was net constant kortsluiting in mijn hoofdje. Had de indruk dat schatje het ook zo aanvoelde. Het was allemaal zo intens...
 
Goed en nu zit ik dus hier. Zondag voor de middag vertrokken naar Zaventem. En heel wat later via Atlanta op de George Bush-luchthaven in Houston aangekomen. AAAArg. Die naam alleen al. Welkom in cowboyland. jiiiiihaaaa! De ondervraging bij inchecken leek een gans verhoor. De meest idiote vragen heb ik moeten beantwoorden. Wat voor nut heeft het dat die Amerikanen weten dat ik graag kip eet? En ik denk dat ze hier beter dan ik weten hoeveel er juist op mijn bankrekening staat. Belangrijke vraag : was die geldtransactie naar Lisbeth haar rekening vorige week geen criminele daad?
 
Alles is prima geregeld, een beetje maniakaal zelfs. Heb bij aankomst een huurwagen gekregen. Hadden eerst een Bmw Z3 voorzien, maar die heb ik maar gauw omgewisseld voor een echte amerikaanse bak. Ik hoef die prul niet! Het heeft mij moeite gekost het hotel in hartje Houston te vinden (Crowne Plaza). Direct mijn koffertje op mijn kamer gegooid en ondanks het late uur nog een plons gemaakt in het zwembad. Het is hier zaaalig warm!
 
Over een halfuurtje komen ze me hier oppikken. Ben benieuwd. Moet enkele presentaties houden, zij ook en verder beloofden ze me enkele uitstapjes. Hoop het vliegtuigmuseum te zien en six flags lijkt me ook heel tof, maar dat zal er wel niet bijhoren...
 
En nu ga ik jullie laten. Wil mijn schatje nog eventjes opbellen. Wil haar stem horen, want eerlijk gezegd, mis ik haar al enorm.
 
De foto hiernaast : 1 van de twee torens van ons kantoor hier.

14:37 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

23-07-04

Gentse feesten

Gentse feesten... het is de eerste keer dat ik ze meemaak en om eerlijk te zijn: ik vind het wel best gezellig. Lisbeth en haar vrienden maken er elk jaar de gewoonte van om er stevig in te vliegen en dat de volle tien dagen lang. Best vermoeiend, maar mij hoor je niet klagen. Het is moeilijk uit te leggen, maar het gaat niet om het meepikken van zo veel mogelijk optredens. Die zijn slechts bijzaak. Vooral de sfeer is belangrijk. Rondlopen door een overvolle binnenstad, je volproppen met vanalles en nog wat (mosselen !!!), de geur van hamburgers opsnuiven, mensen bekijken en als het al wat later wordt: op een houten bankje een biertje drinken uit plastieke bekertjes. Het is leuk om tot een stuk in de nacht te keuvelen over vanalles en nog wat. Hoe later het wordt, hoe onnozeler of gewaagder de onderwerpen. Hoe meer dronken je wordt, des te meer ga je met elkaar frullen. Je gewoon niks van de commentaar van anderen aantrekken en doen waar je zin in hebt. Freedom !!! hm hm.
 
Goed, ondertussen ook begonnen met de voorbereiding van volgende week. Heb me in de lounge gezet, juke-box op Robbie Williams en druk doende met het voorbereiden van presentaties en meetings (fyi, zit momenteel effe in Den Haag). Volgende week moet ik een weekje naar Houston: kennisuitwisseling. John heeft dit keer voor opvang gezorgd, dus toestanden zoals vorige week zouden zich niet mogen voordoen. Weet je, die Amerikanen werken alles tot in de puntjes uit. Zo hebben ze al een heel avondprogramma klaar en heb ik moeten specifieren wat ik graag zou doen daar kwa ontspanning (eerlijk gezegd: gewoon in mijn bikinitje aan het zwembad liggen, dat lijkt me het tofste). Het zal wel meevallen denk ik / hoop ik, maar het liefste zat ik gewoon thuis bij mijn schatje.
 
Intussen ook een mail gestuurd naar de firma die het congres organiseerde vorige week. De gebeurtenissen uitgelegd en ermee gedreigd de samenwerking stop te zetten. Benieuwd naar de reaktie.
 
Allez, denk dat ik maar eens ga inpakken, mijn vliegtuigtickets afhalen en nog even gedag zeggen aan Susan. Werk voorbereiden kan ik thuis ook he. Als ik jullie niet meer mocht horen, dan is mijn vliegtuig neergestort op een of ander overheidsgebouw in de vs. Kunnen we beter maar geen grapjes over maken zeker?
 
Dikke knuffel,
Leen.

12:41 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

22-07-04

MUZIEK - Mijn favoriete nummers

Een beetje luchtigere stuff, voor iedereen hard gillend wegloopt. lol.
 
Mijn muziekkeuze is een beetje heavy uitgevallen deze week. Het gevolg van mijn depressieve bui. Ideaal om je nog meer de dieperik in te boren of gewoon geweldig om mee te brullen. Vooral naar Korn heb ik de laatste tijd veel geluisterd. Ik was wat in mijn cd collectie gaan snuffelen en heb er "Issues"(Korn) gevonden. De cd was zelfs nog niet uitgepakt (zo heb ik er wel meer), maar ik heb mijn schade intussen ingehaald. Wat Slipknot betreft: verstand op nul en op en neer huppelen tot je erbij neervalt. Sonic Youth is altijd al een van mijn favoriete bands geweest. Vooral Kim Gordon vind ik de max ! Die stem... mmmm, ik vermoed dat ik heel vroeger heimelijk verliefd op haar was. hihi.
 
KORN Y'all want a single  
SLIPKNOT Duality
SONIC YOUTH Unmade bed (lyrics hieronder)
 
Look who's come back home again
Loser lookin' for his lucky break
This time he says he just needs a friend
Ain't on the run, he ain't on the take

 
Can you unlock this door babe
Will you just undo the chain
Will you take the time before you nix-out love (?)
Ease low pain (?)

 
Loneliness lays down his head
Wants to get you high
Better take it now
A man like that is like an unmade bed

Stayed there searching for another way out
Do you really even want this
Maybe you just don't care
All I know it takes just one kiss baby for you

 
He's never there
Hey I know it's kinda hard
And maybe this time it will never end
Hit-and-run lover back in yr heart
All those answered prayers

 
You should never have sinned
Cuz now that you're in his arms babe
Know that you're just in his way
Suckered by his fatal charm oh girl
It's time
We get away

 


18:50 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Wat ik Lisbeth te bieden heb

Gisteren de hele ochtend en middag in de tuin gelegen. Geluierd, wat gelezen (Ben bezig met "dood in de woestijn" van J.Kersten, maar daar vertel ik jullie later wel wat meer over), geknuffeld en heel wat gepraat. Weet je, dat vind ik net zo fijn aan onze relatie. Alles is bespreekbaar en we proberen elkaar alles te vertellen.
 
We hebben het ondermeer gehad over hetgeen ik in een vorig berichtje reeds heb aangehaald : het gevoel dat ik Lisbeth niks te bieden heb. Door het antwoord van mijn schatje besef ik nu pas, wat ik voor haar beteken. Beter laat dan nooit zeker? Het beeld van haar leventje van voor ze me leerde kennen, zal me nog lang bijblijven: "hard werken, centjes bijeenschrapen om de lening te kunnen aflossen, kuisen, de hele avond alleen zitten en als enig tijdsverdrijf het wekelijkse cafebezoek met vrienden." Vond het leuk te horen dat ze in de voorbije negen maanden meer leuke dingen heeft gedaan dan in de laatste 10 jaar en dat haar leventje nu vol leuke verrassingen zit. Mijn depressies neemt ze er graag bij omdat ze weet dat er diep in mij een klein lief meisje zit en omdat ze me elke dag steeds meer in de goede richting ziet evolueren. Ook het feit dat ze nu weer kan gaan studeren (schatje heeft vorige maand ontslag genomen en gaat haar studies afmaken), is voor haar blijkbaar heel belangrijk. Weet je, had het nooit zo bekeken en om eerlijk te zijn, ik vind het fantastisch dat ik toch iets te betekenen heb. Je schatje gelukkig maken, daar doen we het toch voor? Voel me al iets minder schuldig.
 
'k besef elke dag meer hoe waardevol mijn schatje is, ik hou van haar, wat er ook gebeurt. En sinds gisteren weet ik nu zeker : omgekeerd ook. Hou me tegen voor ik begin te zweven. lol.

11:38 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20-07-04

Twijfels

Heb een weekje "vrij" genomen. Probeer een beetje te bekomen. Weet je, ik denk constant aan hetgeen gebeurd is. Ik voel me zo vernederd, terwijl ik alleen maar goed wou doen. En dan de reaktie van mijn baas: "Je zult het wel uitgelokt hebben, hoe jij altijd gekleed gaat." Die woorden hebben pijn gedaan, vooral omdat ik dacht dat ie achter me stond, terwijl hij eingenlijk geen haar beter is dan al de andere mannen.
 
Probeer alles wat te vergeten en gewoon te genieten van mijn schatje, maar dat valt zwaar. Weet je, die meid is gewoon fantastisch en daardoor voel ik me nog meer depri. Ze is zomaar vrijdag naar Schiphol gereden om me op te vangen. We hebben heel veel gepraat over wat gebeurd is en heel wat toffe dingen gedaan (strand scheveningen zaterdag, samen mosselen gaan eten, twee dagen rondgelopen op de Gentse feesten en dan vergeet ik nog een heleboel andere dingen, maar diep in mij blijft dat slechte gevoel. Heb ook nergens zin in. Als schatje me aanraakt, duw ik haar van mij af. Als we uit gaan, ga ik met tegenzin mee...
 
Heb de hele dag liggen piekeren over mijn relatie met Lisbeth. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik het gevoel heb, dat we beter uiteen gaan. Weet je, Lisbeth ziet er mooi uit, glimlacht altijd en staat steeds klaar voor anderen... Ik daarentegen ben een hoopje ellende, die haar niks te bieden heeft. Wat heeft ze nu aan een leven met een depressief kreng?
Weet zeker dat haar leventje heel wat eenvoudiger en plezanter zou zijn als ik er niet meer was. Misschien moet ik haar gewoon los laten... Ik ben toch niet te redden. Zij heeft recht op een prachtige toekomst. Haar die geven, dat is alles wat ik nog voor haar kan doen.
 
Ik had bijna beginnen inpakken, toen schatje belde. Zomaar om te vragen of alles ok was. Het leek wel alsof ze besefte wat er gaande was, want op een gegeven moment zei ze me dat ze niet meer zonder mij zou kunnen. Dat haar lot met het mijne verbonden was en nog meer van dattem. Weet je, voelde dat warm gevoel weer vanbinnen en ik denk dat ik nu maar gauw naar haar toe snel, gewoon voor een dikke knuffel... We zien wel. We komen er wel... samen...

16:22 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-07-04

Cannes - de feiten

Twee daagjes Cannes, wie droomt daar niet van? Zon, zee, strand, feestjes, lekker eten en tussendoor een paar meetings. Zo had ik het me voorgesteld en zo had het moeten worden. Maar al na een paar uur voelde ik me heel eenzaam en onwennig tussen al dat "deftig" en oud volk. Een kleed had ik niet zoals de andere vrouwen, wel een wijde broek en daarop een fatsoenlijk topje dat mijn schouders bloot liet. Opvallen deed ik vooral door mijn leeftijd. Een paar mensen durfden het zelfs aan om daarover een opmerking te maken: "Wat doet die peuter hier" of "ben je niet te jong hiervoor?". Vandaar dat ik me wat afzijdig hield. Tussen de meetings door op mijn plaats blijven zitten en een beetje gelezen in de vele documentatie die we gekregen hadden.
 
Het ging redelijk goed tot de party 's avonds. Het was een echte zuippartij. Al die venten die me met hun ogen uitkleedden, een aantal sexistische opmerkingen en uiteindelijk zelfs losse handjes. Walgelijk gewoon. Vandaar dat ik maar besloot terug naar mijn hotelkamer te gaan. En net op dat moment komt er zo'n dik varken waggelend op me af. "Ik wil je neuken", zei ie. Heb hem vrij kortaf geantwoord dat ie kon oplazeren, maar blijkbaar zonder resultaat. Hij bood me geld aan en begon me te betasten. Heb toen pissig gezegd dat ik niet wanhopig was en zeker niet op gore zwijnen viel en ben er toen vandaar gegaan naar mijn kamer. Een tijdje later was ie er weer. Hij begon hevig op de deur te bonken en te dreigen dat hij me ging laten ontslaan. Het werd me allemaal teveel en ben toen ineengestort.
 
Heb de hele nacht liggen wenen. Al de herinneringen aan vroeger kwamen weer in alle hevigheid naar boven. Heb me vroeger al genoeg laten gebruiken met als dieptepunt mijn zwangerschap (de rest van het verhaal kennen jullie al). Heb me de dag erna op mijn kamer opgesloten en heb toen een vlucht naar Amsterdam geregeld... Ze hebben me kleingekregen.
 
Heb denk ik 1 grote fout gemaakt : ik had veel eerder naar Lisbeth moeten bellen. Dan had ik me misschien nog in de hand kunnen houden. Weet je, die meid weet me perfect te kalmeren... Maar ja, met als... als... als.... zijn we niet veel he. Wat me het meest verwonderde: toen ik op Schiphol landde stond schatje me op te wachten. Zomaar... Verdomme, waarom is ze zo fantastisch? Zomaar weglopen van haar werk, alleen maar om er te zijn voor mij. Schatje is veel te goed... en ik voel me er zo schuldig door. 

11:21 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

18-07-04

Cannes

Jullie zullen me wel een klein zielig meisje vinden, en dat ben ik ook. Ik heb me enorm aangesteld en dat zal ik geweten hebben. Ik heb totaal verkeerd gereageerd op wat er gebeurd is en daar baal ik van. Het is misschien geen excuus, maar ik voelde me er al niet goed tussen al dat zogenaamd deftig volk. En dan al die vernederende opmerkingen, lastiggevallen worden, bedreigd... ik kon het nie meer aan en ben ineengestort.
 
Weet niet hoe ik verder moet... Zorgen voor later, wil er nu niet aan denken. Ga het werk laten wat het is en de komende dagen/weken/maanden/jaren ga ik me volledig met mijn schatje bezighouden. Het enige wat nog van belang is in mijn leventje...
 
Leen

10:07 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-07-04

Cannes

zit op hotelkamer. Cannes. Wil nie terug meetigs    a,llemaa; perverse varkens    ik ik weet nie meer . wil nr huis schatje telefoon! waarom ik weer     waaro, trek ik verkeerde mannen aan          help me

09:59 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

12-07-04

Laatste berichtje

Gisterenavond een lang gesprek gehad met mijn moeder. Heb haar mijn excuses aangeboden voor al die ellende die ik haar heb aangedaan. Ik schaam me er echt voor. Drie jaar lang heb ik haar alleen gelaten met haar verdriet, haar uitgescholden alsof het haar schuld was dat pa dood is en haar compleet genegeerd. Het moet moeilijk voor haar zijn geweest... ook al zegt ze dat ze het best begrijpt.
 
Ik heb haar alles verteld van wat ik heb meegemaakt. Ik moest het gewoon, maar ik besef wel dat ik daardoor ma wel met een schuldgevoel heb opgezadeld. Ze dacht dat mijn zelfmoordpoging gewoon een autoongeluk was en had geen benul van alles wat er daarvoor gebeurd was (mijn zwangerschap, verslaving en depressies). Mijn verhaal kwam hard aan, maar ik vond dat ze het moest weten... Je kan je wel voorstellen dat we heel wat afgeweend hebben. Het was tevens een hele opluchting. Ik ben weer naar mijn ma toegegroeid, we kunnen weer samen knuffelen en plezier maken. Vroeger reageerde ik nogal afstandelijk tegenover haar en daar heb ik nu enorm veel spijt van. Ik hoop dat ik goed kan maken wat de voorbije jaren mis is gegaan.
 
Eigenlijk is dat mijn grootste fout geweest, ik heb alles opgekropt en zag uiteindelijk geen uitweg meer. Zelfmoord leek de enige oplossing. Met de steun van anderen ben ik weer uit dat diepe dal geklommen. Mijn nonkel heeft me met harde hand weer de juiste richting ingeduwd en gelukkig ben ik op het juiste moment Lisbeth tegen het lijf gelopen. Ze heeft de hele tijd in me geloofd. Ik heb haar veel pijn gedaan. Weet je, ik was enorm ontroerd toen ze dit weekend zei: "Zie je wel dat het de moeite was om te wachten op de echte Leen." Het lijkt alsof we nu pas echt aan onze relatie kunnen beginnen.
 
Kijk, ik ben dit blogje begonnen als een soort therapie. Ik heb voor het eerst sinds lang mijn gevoelens kunnen uiten. Ik heb heel wat steun gehad van jullie en daar ben ik jullie eeuwig dankbaar voor. Want, was ik alles blijven opkroppen, dan zat ik nu niet hier. Dan had ik waarschijnlijk wel een tweede boom gevonden om tegen aan te knallen.
 
Als ik dit blogje opnieuw lees, dan schrik ik enorm. Ik verbaas me erover dat ik mijn diepste gevoelens heb kunnen neerpennen, ik verbaas me erover dat ik me zo in de nesten heb kunnen werken en ik had nooit verwacht dat ik ooit weer uit die put zou kruipen. Ik ben weer het vrolijke meisje dat ik ooit was. Ik heb mijn verdriet zijn eigen plaats kunnen geven. Vergeten doe je nooit, dat besef ik nu meer dan ooit... Enne... ik had nooit gedacht dat ik weer zou geloven in een schitterende toekomst. Voor het eerst in jaren kijk ik weer vooruit, en weet je, ik heb er zin in !!!
 
Zonder de steun van de vele mensen om me heen had ik het nooit gered, en daarom ben ik iedereen dankbaar. Dankbaar omdat ze in mij zijn blijven geloven en omdat ze me alle kansen hebben gegeven.
 
Mensen, ik denk dat de tijd is gekomen om afscheid te nemen. Nu ik een punt heb gezet achter mijn verleden, heeft ook dit blogje geen zin meer. Ik hoop dat ik jullie niet verveeld heb met al mijn ellende. Misschien horen we elkaar ooit weer, en misschien wel sneller dan we zelf verwachten. Het gaat jullie goed !!!
 
Dikke knuffel,
Leen.
 
 

15:19 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

Kerkhof (2)

Gisteren definitief afgerekend met het verleden. Ma stond 's ochtends op het punt naar het kerkhof te vertrekken en ik ben meegegaan. Wat ik nu ga zeggen klinkt misschien stom, maar voor mij was het een intense ervaring. Weet niet goed wat er gebeurd is. Ben op het graf van pa gaan zitten en ben met mijn vingers over zijn naam gegaan. Opgekeken naar ma, "hij is dood he" gefluisterd en toen huilend in haar armen gevallen. en weet je, op dat moment voelde ik een enorme warmte door me heen gaan. Had het gevoel dat we weer even verenigd waren, voor een keertje weer een compleet gezinnetje waren.... en nu gaan jullie mij waarschijnlijk allemaal uitlachen ...

14:55 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Into my arms (2)

Wou ik jullie nog meegeven : de clip van "into my arms" (Nick Cave) :
http://mcms-delivery.virtuebroadcasting.com/deliverMedia.asp?id=0F0BC5D1-3AF2-4AC5-9BEE-BE3B745F7FA7
 

 
Into my arms (Nick Cave)


I don't believe in an interventionist God
But I know darling that you do
But if I did I would kneel down and ask Him
Not to intervene when it came to you
Not to touch your hair on your head
But to leave you as you are
And if He felt He had to direct you
Then direct you into my arms


Into my arms oh Lord
Into my arms oh Lord
Into my arms oh Lord
Into my arms


I don't believe in the existance of angels
But looking at you I wonder if that's true
And if I did I would summon them together
And ask them to watch over you
To each light a candle for you
To make bright and clear your path
And to walk like Christ in grace and love
And guide you into my arms


Into my arms oh Lord
Into my arms oh Lord
Into my arms oh Lord
Into my arms


But I believe in love
And I know that you do too
And I believe in some kind of path
That we can walk down me and you
So keep your candle burning
Make a journey bright and pure
That you'll keep returning always and evermore


Into my arms oh Lord
Into my arms oh Lord
Into my arms oh Lord
Into my arms









14:32 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Into my arms

( Nog vier berichtjes en dan is het definitief afgelopen. Hoe en waarom vertel ik je later wel... )
 
Na dit weekend voel ik me de gelukkigste vrouw ter wereld. Ik heb eindelijk weer het gevoel dat er me een schitterende toekomst te wachten staat. Eindelijk heb ik een punt gezet achter het verleden en kan ik weer volop plannen maken. En plannen hebben we, wees daar maar zeker van !!!
 
Het deed me deugd Lisbeth gelukkig te zien. Ze was superblij met de bloemen vrijdag en toen ik haar later op de avond onze ringen heb gegeven, was ze helemaal overdonderd. We zijn toen huilend in elkaars armen gevallen. Dit keer eens geen traantjes van verdriet...
 
Hebben die avond nog heel lang gepraat over ons huwelijk, de kindjes daarna (volgend jaar) en Lisbeth haar nieuwe studies (heb ik nog niet verteld, maar ze heeft vorige maand haar ontslag gegeven en gaat haar studies verpleegkunde afwerken). Over een datum voor ons trouwfeest zijn we nog niet eens. Zelf had ik dat graag op 26 december gehad (de dag dat mijn pa gestorven is) maar schatje is bang dat dat emotioneel te zwaar gaat zijn. We zien wel. In ieder geval willen we geen klassiek trouwfeest, liever een fuifje of zoiets. Voor de geinteresseerden, als openingsnummer kiezen we voor  "Into my arms" van Nick Cave... 
 
 

10:47 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-07-04

I belong to you

Het is me nogal een weekje geweest. De gelukzalige roes die langzaam verdwijnt en plaats maakt voor leegte. Ik voel me een beetje droevig. Me de hele week dood gewerkt (letterlijk) en schatje die onbereikbaar ver zit. Weet je, ik wil gewoon haar armpjes rondom me heen voelen. Samen wat knuffelen, lachen, plezier maken... Ik mis haar zooooo !!!!!!
 
Maar vanavond komt daar verandering in. Ik ga weer terug naar Gent. Ik ga haar verrassen. Heb gisteren een ring gekocht waarvan ik weet dat ze die mooi vindt. Heb me er ook een gekocht. Onze verlovingsringen. hihi. Klinkt allemaal zo plechtig he. Ga nog wat bloemen kopen en heb gereserveerd in een restaurantje. Wil wat tijd voor ons beidjes. Haar nog eens duidelijk maken dat zij alles voor me is....
 
Weet je wat zo grappig is ? Als je een aantal jaar geleden zou gezegd hebben dat ik zo afhankelijk zou worden van iemand anders, dan had ik je vierkant uitgelachen.... Het kan verkeren he.
 

You are the flame in my heart
You light my way in the dark
You are the ultimate star

 
You lift me from up above
Your unconditional love
Takes me to paradise

 
I belong to you
And you
You belong to me too

 
You make my life complete
You make me feel so sweet

 
You make me feel so divine
Your soul and mind are entwined
Before you I was blind

 
But since I've opened my eyes
And with you there's no disguise
So I could open up my mind

 
I always loved you from the start
But I could not figure out
That I had to do it everyday

 
So I put away the fight
Now I'm gonna live my life
Giving you the most in every way

 
I belong to you
And you
You belong to me too

12:56 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Werchter - mijn favoriete momentjes

De vijf leukste momenten op Werchter (en dan stop ik ermee, want ben er al veel te lang mee bezig) :
 
1 ) Lenny Kravitz natuurlijk. Had hem nog nooit gezien, dus wist niet wat ik moest verwachten. Al na de eerste noten wist ik: dit wordt een groot concert. Een van de mooiste die ik ooit gezien heb, na Faithless (vorst nationaal, toen de buren kloegen over een aardbeving) en Robbie Williams (sportpaleis, wist niet dat ik zo kon gillen, hihi).
 
2 ) Schatje zelf, die de hele tijd vrolijk rondhuppelde. Het deed deugd haar zo te zien genieten.
 
3 ) In elkaars armen meewiegen op de muziek van Sophia met als hoogtepunt "oh my love".
 
4 ) Korn. Heel verrassend. Ruig en beukend. Schitterend gewoon. En heeeel knappe zanger.
 
5 ) De knuffeltjes en meer op de parking Zaterdagavond na Lenny Kravitz. "Let love rule" heel letterlijk geinterpreteerd.
 
Wat dan weer tegenviel :
 
1 ) De drukte op Zaterdag. Je moest opletten waar je je voeten zette, het was drummen voor het podium en nergens was er een vierkante meter vrij om rustig te gaan zitten.
 
2 ) De reakties van de jongens achter ons toen we aan het kussen waren (vrijdag). Jeeeesus.
 
3 ) Boodschap voor de nerds voor ons (zaterdag) : ons enkele pintjes trakteren wil niet zeggen dat je ons versierd hebt en dat je zomaar rond onze hals mag komen hangen. En als we zeggen dat we lesbisch zijn, dan is dat ook zo en moet je niet gaan aandringen. Wat kunnen mannen toch zo'n sukkels zijn...  


10:02 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-07-04

Werchter Zondag : The day after

 
Zondag hadden we er niet echt zin meer in. De goeie bands waren reeds gepasseerd en na een schitterend optreden van oa Lenny Kravitz, kon het alleen maar bergaf. Bovendien leek het programma me meer geschikt voor een TW classic, maar soit... Die dag nog drie bands gezien en toen hielden we het voor bekeken. 't Was meer dan genoeg geweest.
 
Effe dit verslag afmaken, want ben er al bijna een week mee bezig. Goed, PJ Harvey dan maar. Ik had ze het jaar ervoor al gezien op Pukkelpop en geloof me, ze doet het nog altijd even goed. Songs die met volle overtuiging worden gezongen, heel gedreven en vol passie. Zoals gewoonlijk betrok ze haar publiek niet bij haar act, maar dat stoorde niet. Wat haar uiterlijk betreft: ze ziet er elk jaar meer en meer als een goedkope stoephoer uit. Part of the act? Met heimwee denk ik terug aan het roze pakje en zwarte bh op Werchter een aantal jaren terug. Of aan dat prachtige witte kleedje vorig jaar... Dit jaar een bizarre verschijning: roze naaldhakken, een geel kleedje en kort zwart verwaarloosd kapsel. Ze viel op, dat is het minste wat ik kan zeggen.
( Onze beoordeling: 7/10 )
 
Tijd voor een paar bejaarden nu: de Pixies. De pixies waren in de jaren tachtig een groep waarnaar je luisterde, simpelweg omdat er toen toch niks beters te horen was. Nu twintig jaar later, klinken ze nog altijd zoals vroeger en ik weet niet of ik daar blij mee moet zijn. Twintig liedjes werden er op een uurtje doorgejaagd. Frank Black wordt met het jaar dikker en ook Kim Deal neemt in omvang toe. Niet echt mijn ding, maar leuk om eens terug te zien. En nu mogen ze weer naar het rusthuis verhuizen.
( Onze beoordeling: 7/10 )
 
Eindelijk nog eens goeie muziek, maar onbegrijpelijk niet als afsluiter op het hoofdpodium. N.E.R.D zou een waardige vervanging geweest zijn voor David Bowie. De tent stond overvol en ook daarbuiten werd er duchtig meegespringd en meegebruld. Fantastisch sfeertje met als hoogtepunt "she wants to move" en "lapdance". Een prima afsluiter voor een al bij al prachtig festival.
( Onze beoordeling: 8/10 )

16:51 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Werchter - Oh my love (lyrics Sophia)

Heb de songtext ( Sophia - Oh my love) nog eens nagelezen. Snif snif, klinkt niet echt als een ideaal openingsliedje voor een trouwfeest... Wat denken jullie ?
 
I thought I knew you
But I guess I was wrong
You only see the things you've convinced yourself you saw
But like you said I guess yeah
Maybe I’m blind
Why don’t you open your eyes
You might like what you find

Coz I’ve been waiting
For such a long time
Your love is still fresh in my mind

And oh my love
Though I wait can’t you see
I can’t wait forever for you to say you love me

 
 

13:38 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Werchter Zaterdag (deel 2) : Let love rule


Zaterdagavond. Muse begint net met hun optreden. Mooi gespeeld, maar als de zanger zijn keel openzet is het "run for cover motherfucker". En dat deden we, richting tent, waar op dat moment Sophia begint aan hun set. Het werd een heel rustige set vol trage nummers. We keken er vol bewondering naar, in elkaars armen wat heen en weer wiegend. Hoogtepunt voor ons was "oh my love". Schitterend gespeeld en misschien de ideale openingsdans voor ons trouwfeest? In ieder geval: tickets voor hun optreden eind dit jaar in Tongeren zijn besteld...
( Onze beoordeling : 8/10 )
 
Na het optreden van Muse op het hoofdpodium nog even naar de volksverhuizing gekeken die elk optreden zowat teweegbrengt en daarna snel naar voor, voor wat het hoogtepunt van Werchter zou worden : Lenny Kravitz. Ik had enkele weken geleden speciaal de nieuwe cd gaan kopen zodat ik alles zou kunnen meezingen, maar guess what: ook Lenny speelde een greatest hits concert. Al na het eerste kwartier had ik het gevoel: dit is een super concert, gebracht door een echt artiest. De sound stond er, de jams waren schitterend... muziek zoals het hoort !!! Absolute topper voor mij was "fields of joy". Heel rustig begonnen en dan ontploffend naar het einde toe. Wooooow. Minder was het uitgerokken "fear" met een drummende Kravitz op het einde. Bis-nummer was zoals verwacht "let love rule". Een heel lang uitgerokken versie, waarbij Lenny even het publiek indook. Voor ons het ideale tongzoenmoment. Genieten van elkaar en de muziek... beter kan niet. Later op de parking afgemaakt wat we begonnen waren. Spannend. hihi. Nog even dit: Lenny zelf zag er cool uit. Lange lederen jas, zonnebril en trendy mutsje. Voor de vrouwen onder ons: lekker kontje.
( Onze beoordeling : 9,5/10 )

09:58 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Werchter - Het mooiste moment

Het mooiste moment op Werchter : Joss Stone. Letterlijk... (zie foto)

09:36 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-07-04

Werchter Zaterdag (deel 1) : Fell in love

Niets is er zo vervelend als een moeder die om tien uur doodleuk je kamer komt inwandelen met de vraag: "Wanneer vertrekken jullie naar Werchter?". Niet echt leuk omdat je op dat moment nog volop slaap aan het inhalen bent. Niet echt leuk ook omdat je op dat moment naakt bovenop je liefste ligt. Vandaar dat ik haar ook geergerd heb weggestuurd. Ze bedoelt het goed, maar ze mag niet zomaar mijn kamer inkomen... In ieder geval voelden we ons zaterdagochtend doodop. Alles deed pijn... en we hadden nog twee festivaldagen voor de boeg.
 
's Middags rustig thuis nog wat mosselen gegeten (daar heb je moeders voor he) en misschien wel iets te laat vertrokken. Het was verdomd lang zoeken naar een parkingplaatsje. Daardoor ook pas rond zes uur op de weide toegekomen.
 
Net op tijd voor de Wu-Tang clan. We hebben er tien minuten naar staan kijken en dat waren er 8 teveel. Leuk om effe aan te staren, maar het begint al snel te vervelen he. Vandaar dat we al snel richting Marquee afzakken waar op dat moment Joss Stone bezig is. Eigenlijk had ik een zwarte moemmoe verwacht. Niet dus... Joss is een wondermooi blond tienertje. Ik werd er zowaar warm van. Misschien bijzaak : ze zingt wondermooi !!! Wat een stem... Jammer genoeg kende ik slecht 1 nummer van haar : "Fell in love".
( Onze beoordeling : Wu-Tang clan : 2/10  - Joss Stone: 7/10 )
 
Terug naar het hoofdpodium voor Moloko.  Niet echt mijn favoriete soort muziek. Meer zelfs, als ik Moloko op de radio hoor, dan draai ik steevast de knop om. Toch heb ik enorm genoten van dit optreden. Roisin Murphy is een podiumbeest die zich voor de volle honderd procent laat gaan. Ze kronkelde als een krolse kat die na tien jaar droog te hebben gestaan weer de geneugtes van sex heeft herontdekt. Roisin kroop letterlijk over het podium, ging wijdbeens op haar rug liggen en gunde ons een blik onder haar strakke rode kleedje (waaronder ze een zwart broekje droeg). Te hoerig ? denk het niet, dit is klasse !!! Ook vocaal gezien was dit de top. Dit werd pas echt duidelijk toen de computers het begaven net voor de afsluiter "Sing it back" en Roisin het solo verder moest doen. Ik verbaasde me erover dat Moloko zoveel bekende nummers heeft. Alleen jammer dat het publiek niet echt meewilde.
( Onze beoordeling : 8/10 )
 
Wordt vervolgd ...

14:20 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-07-04

Werchter Vrijdag (deel 2) : Kill em all

Voor wie er aan mocht twijfelen : Korn staat er weer. Metal zoals het hoort te zijn: beukende en hakkende gitaren:  een sound om U tegen te zeggen. Ik mag dan wel van rock chick naar dance queen zijn ge-evolueerd, nu weet ik weer waar mijn roots liggen: muziek met ballen. Zo hoort het!!!  Het hele optreden fanatiek mee staan springen enne met open mond naar Jonathan Davis gestaard ... Wat een prachtig lijf heeft die vent. Een hele resem tattoos, piercings en lange wapperende haren. Je zou voor minder hetero worden. Effe terug naar de muziek: het hele concert was 1 groot hoogtepunt. Perfect gewoon !!! "Another brick in the wall" deed wel raar aan en op het einde viel het geluid een paar keer weg. Jammer...  
( Onze beoordeling : 8,5/10 )
 
Metallica legde de lat nog een stukje hoger. Het werd net als in het Sportpaleis (zie bespreking verderop in mijn blogje) een greatest-hits concert. Heel wat nummers uit de beginjaren zoals "Creeping death" (mijn favoriete Metallica nummer), "blackened",  "the 4 horsemen", "master of puppets" en "seek and destroy" tilden het concert naar een hoger - maar voorspelbaar - niveau.  "Sad but true" en "enter sandman" klonken nog steeds geweldig en deden het publiek uit zijn dak gaan. Het vuurwerk en de knallen als introductie bij "one" zorgden voor de kers op de taart. Conclusie : al bij al een schitterend concert, maar toch had ik niet - zoals in het sportpaleis - het gevoel dat de boel op springen stond en dat hoort toch bij een rockconcert. Weinig nieuw werk ook (enkel "St Anger" en "Frantic") waardoor het geheel nogal deja-vu overkwam.
Oh ja, James zag er nogal gladjes uit. Het haar kort en met gel naar achter gekamd. Het deed hem nogal oellie-achtig overkomen. Jammer, want die lange manen uit de beginjaren stonden hem fantastisch.
( Onze beoordeling : 9/10 )


12:45 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Werchter Vrijdag (deel 1) : the wild rover

Vroeg opstaan was er niet bij op vrijdag. Buiten was het aan het regenen en daarom bleven we liever lekker lang in bed liggen. We waren bang voor een gigantische modderpoel op de weide, maar toen we in de late namiddag toekwamen lag alles er redelijk droog bij. We konden zelfs zonder problemen languit in het gras gaan liggen. Een stralend zonnetje (afgewisseld door een paar donkere wolken) zorgde voor een ideaal festivalweertje.
 
Monster Magnet was de eerste band die we zagen en het was meteen raak. Het was allemaal zo 'over the edge' dat het best leuk begon te worden. Hoogtepunt was Dave Wyndorf die zijn gitaar in stukken sloeg. Pure rock en roll, maar niet echt slim aan het begin van een optreden. De muziek zelf was hard, en best genietbaar, met als absoluut hoogtepunt het schitterende 'Space Lord'.
( Onze beoordeling : 7/10 )
 
Tijd om uit te blazen hadden we niet, want ook de Dropkick Murphys gaven er een lap op en dat in hun typische stijl : hardrock gemengd met een vleugje keltische muziek. Ofte hoe een doedelzak en gitaar perfect samen gaan. Jammer genoeg klinken de meeste songs nogal hetzelfde en ook het kerstliedje (!!!) op het einde was eerder een minpunt. Topper was - hoe kan het ook anders - een door iedereen meegebruld 'the wild rover'. Gelegenheidszangeresje Stephany zorgde voor een aangenaam tussendoortje. En schatje, zij huppelde vrolijk heen en weer.
( Onze beoordeling : 7/10)
 
"Give me a D! give me an Arkness! Give me The Darkness!" . Tijd voor rara The Darkness... een groep waar we veel van verwacht hadden en die ons niet teleurstelde. Tickets voor hun optreden begin dit jaar in de Ancien belgique waren supersnel uitverkocht, maar gelukkig kregen we nu een herkansing. Wat moet je verder van de Darkness zeggen? Ze stonden er, niet meer en niet minder. Zanger Justin Hawkins verbaasde ons. Hij zong niet alleen met zijn gekende hoge stemmetje, maar zag er bovendien heel Freddy Mercury-achtig uit met zijn tot onder de navel opengeritste catsuit. Lekker verkeerd dus en daarom zo schitterend. Het hoogtepunt : "I believe" dat de weide nog maar eens deed ontploffen.
( Onze beoordeling : 7,5/10 )
 
Wordt vervolgd ...


10:44 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-07-04

Rock Werchter - Eerste indrukken

Hier zijn we weer, meer dood dan levend na een lang Werchter-weekend. Ik vraag me af hoe iedereen dat doet, zo vier dagen festival. Zelf was ik al na twee dagen bekaf. Kon amper mijn bed nog uit, mijn benen deden zeer en mijn hoofd stond op springen. Nu nog trouwens. Ik weet het, ik word oud.

Werchter was gewoon geweldig, al vond ik het jammer dat alles over vier dagen uitgesmeerd was. Zondag was er eigenlijk teveel aan. Niet echt veel groepen die me toen nog konden boeien. In feite leek het wel TW classic.
Absoluut hoogtepunt : Lenny Kravitz. Hij stak met kop en schouder boven de rest uit. Subliem gewoon !!! Later meer daarover.
Toch was het vooral vrijdag dat me enorm boeide. Loeiende en hakkende gitaren, zo hoort het. Vandaar dat mijn voorkeur uitging naar Korn en ook Metallica deed wat het moest doen: scoren. Al moet ik zeggen dat hun optreden wel heel voorspelbaar was.

Voor Lisbeth was het het de eerste keer. Ik was er aanvankelijk bang voor, want Werchter is niet zomaar een festival he. Al bij al viel het heel goed meer voor haar. Zelf hou ik niet van die drukte. Weet je, 80000 mensen samen op 1 weide, het is een beetje teveel van het goede. Uitkijken waar je je voeten zet, zoeken naar een vierkante meter vrije ruimte, ... niet echt plezant. Geef me dan maar Pukkelpop. Ruimte zat enne veel plaats vlak voor het podium.

Schatje zelf trok er zich niet veel van aan. Integendeel. Ze huppelde als een dartel veulen over de weide. Haar enthousiasme werkte aanstekelijk. Weet je, haar gelukkig zien, haar vrolijke gezichtje, die glimlach... daar doen we het toch voor. Vond het zalig haar zo bezig te zien. Ik ben er super gelukkig door. Dat is mijn schatje. Daarom hou ik zoveel van haar... maar het maakt me ook bang, bang omdat ik niet meer zonder haar kan. Bang om haar te verliezen...



10:55 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

01-07-04

Werchter

Joepie ! Het is weer Werchter tijd. Heb een combiticket gekocht, maar gaan pas morgen afzakken naar de weide. Vandaag moet schatje tot laat werken. Die solden he. Bedoeling is ook om elke dag heen en weer te rijden naar Genk. Heb geen zin om op een overvolle camping te staan zonder enige vorm van hygiene...
 
Goed, als het zo veel gaat regenen als ze beweren, dan gaan ze ons daar niet veel zien. Op ons verlanglijstje staan :
Vrijdag : The Darkness / Korn / Metallica
Zaterdag : Moloko / Sophia / Muse / Lenny Kravitz en als we op tijd aankomen: Franz Ferdinand.
Zondag : Lamb / PJ Harvey / Pixies en N.E.R.D.
De rest is optie en hangt dus af van het (mooie) weer.
 
In ieder geval, benieuwd wie David Bowie gaat vervangen op Zondag. Hoop niet dat het een van mijn favoriete groepen is, want de dag erna moeten we weer werken.
 
Tot na het weekend !!!
Dikke zoen,
Leen.

14:03 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |