12-08-04

Verlangen ...

verhaaltjes zijn slechts fantasie
maar als ze verteld worden door een kleine kunstenaar
komen ze misschien wel tot leven
ergens in een andere wereld,
een ander schilderij...

 
een heel ruim atelier
vol doeken, verf, penselen
tafels met schetsen her en der
een houten vloer met hier en daar een donkerblauw tapijt
vol verfvlekken in alle kleuren
waar een ezel op staat
kaarsen op flessen
spots op portretten van vrouwen zonder een naam
mijn atelier
ik wandel er rond, op blote voeten
draag een extra-large mannenhemd
vol verfvlekken
een schilderskleed dat me losjes omringt
met niets eronder aan
om me in geen enkele beweging te beperken

 
jij
ligt uitgestrekt
op een bed vol doeken en kussens
en het warme licht werpt
de verleidelijkste schaduwen
op je lichaam
naakt en onbeweeglijk
je hebt je ogen gesloten
terwijl ik je schilder
het lijkt bijna alsof je slaapt
behalve dan de lichte glimlach om je lippen
die verraad dat je wakker bent
en bewust

 
je bent je bewust van mijn ogen
die rusten en zoeken
naar jouw
de elegante lijn van je hals
dat hemels plekje waar je heup zo mooi overvloeit in
dat zachte buikje
telkens opnieuw laat ik mijn ogen erover glijden
terwijl ik me concentreer
met een strenge blik steeds opnieuw elke lijn elke nuance
probeer vast te leggen
je voelt mijn blik op je rusten
als een streling over je lichaam gaan
over de perfecte vorm van je borstjes
over je handen, elegant en rustig

 
plots open je je ogen
je kijkt me aan en ik weet genoeg
ik weet wat je denkt
voel je verlangen
glimlach
en ga geconcentreerd verder
maar je ogen laten me niet los nu
sluiten zich niet meer
en het lichaam dat daarnet nog roerloos rustte
vertoont een bijna merkbare siddering
die alleen een kunstenaar zou hebben gezien
je kijkt me aan
even smekend als dwingend

 
ik kijk je recht in je ogen
zeg geen woord
kijk je heel diep aan
misschien wel minutenlang
terwijl mijn hand het penseel roerloos laat
tot ik het neerleg
en heel langzaam naar je toekom
en doe wat die ogen me vragen
één voor één maak ik de knopjes van mijn schildershemd los
terwijl we elkaar recht aankijken
en als ik het langs mijn schouders naar beneden laat glijden
strek je een hand uit naar mij
glimlacht lief en verleidelijk
en trekt me naar je toe
ik sluit mijn ogen
en ga met jouw hand zachtjes om de mijne
over je lichaam
over de lijnen die ik kan zien nu met mijn ogen dicht
je zucht
ik zucht
van zoveel verlangen

 
(( censuur ))
 
ik kus je, je kust me
proeven elkaar
uren later liggen we daar nog steeds
dronken van genot
uitgeput, voldaan, warm
dicht tegen elkaar aan
het enige wat we af en toe nog zeggen
is hmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
je hebt je ogen dicht
het lijkt wel of je slaapt

 
ik doe mijn hemd weer aan
stap uit het bed
wandel door mijn atelier
op blote voeten
neem mijn penseel
ik schilder je
het lijkt wel of je slaapt
naakt onbeweeglijk uitgestrekt
het kaarslicht werpt hemelse schaduwen op je hemelse lijf
maar de glimlach om je mondhoek
verraad je
je bent wakker en bewust

 
(met dank aan Wendy)

18:19 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Oei Leentje, ik heb je voorgaande stukjes gelezen en als ik nu bij je in de buurt was zou ik jou eens flink alle hoeken van de kamer laten zien... maar nee, daarmee verlaag ik met tot wat jij hebt gedaan. Trut. truttebol!
Sla nooit je geliefde, dat is een teken van onmacht. Maar het voelt waarschijnlijk als macht en je zal het ook waarschijnlijk nog een keer doen.
Maar, schaam je diep, heel diep, deze dame is zo goed voor jou en nu probeer je haar van je weg te jagen.Het is denk ik iets waar jij ook niets aan kan doen, maar toch... potverdorie. Ik ga je hier niet goedpraten.
NOOIT MEER DOEN!
Shit.
Sterkte hiermee. En dikke zoen voor je schatje. Zeg haar dat ze terugmept! Tussen je ogen!

Gepost door: Barbara | 12-08-04

weg Ben nog op vakantie maar heeeeel even thuis, meteen weer weg.
Tot 22 augustus.

Gepost door: Barbara | 12-08-04

hellbitch hey Leentje,
ik ben ne rare want ik lees alles in omgekeerde volorde, dus kwam ik eers tdit mooie gedichtje lezen en ik dacht wat is de liefde mooi!
toen daalde ik en daalde ook mijn mondhoeken...
ik kan het niet goedkeuren dat je er op los begint te meppen...
dat Lisbeth zo 'vergevingsgezind' is , heeft e maken dat ze wel weet hoe ze dat meppen in het jusite perspectief moet zien.
Voor de rest ja, ik hoop dat je haar niet teveel meer pijn doet!
en voor het overige ja eignelijk heb ik me niet te moeien met interne keuken...
allez, hopelijk is deze crisis nu wat ingetoomd en kunne jullie weer geniten!
succes en sterkte!
hug
cms

Gepost door: cms | 13-08-04

... Ik wil schatje geen pijn doen !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Gepost door: Leen | 13-08-04

De commentaren zijn gesloten.