27-11-04

Nick Cave - Concert vorst nationaal

Tsja, wat zou ik nu vertellen na het optreden van Nick Cave in Vorst Nationaal? Ik ben altijd al een grote fan geweest, maar dit keer was ik helemaal niet onder de indruk. Integendeel, ik verveelde me en keek constant op mijn horloge.
 
Toch begon het allemaal heel goed. Iets na zeven al in Vorst aangekomen, plaats met hopen net voor het podium (tweede rij). Beter kon niet. En toen het voorprogramma begon, had ik zoiets van: he die ken ik:  Mercury Rev, ooit nog gezien op werchter. Vrij indrukwekkend. Prima gezongen,  grappige zanger. De manier waarop hij over het podium bewoog en genoot van elk aplaus. Prachtig gewoon. Alleen jammer iets teveel homo. Gek, als twee venten met elkaar bezig zijn, heb ik zoiets van bweik, misschien omdat ik zelf alleen maar van vrouwen hou. (lol)
 
Tijd voor Nick Cave. Eerste indruk : wat zag onze Nick er mager en spierwit uit. Net zoals een tiental jaar terug op Pukkelpop, droeg ie een zwart kostuum met daaronder een wit hemd. Het zweet gutste van zijn gezicht. Zijn stem klonk nog altijd even donker, en hij bewoog nog altijd even houterig.
 
Alleen, groot probleem: ik hou niet van zijn nieuwste dubbel CD. Als ik die in de auto opzet, vergeet ik te luisteren. Geen enkel nummer blijft hangen. En als dan het eerste uur van het optreden alleen maar uit nieuwe nummers bestaat, heb je zoiets van: wat doe ik hier?
Vandaar dat ik me al spoedig aan alles begon te ergeren zoals bijvoorbeeld het geluid dat niet echt zuiver klonk... Allemaal dingen die ik na de korte pauze vrij snel vergat: eindelijk kregen we de Nick Cave te zien die ik wou zien. "Red right hand" klonk zoals het moest klinken: schitterend! Der volgde nog een resem andere bekende nummers: "Do you love me", "Weeping song", "Deanna", een  schitterend "Stagger lee".
 
De zaal ging uit zijn dak, ik ook en er werd luid geroepen naar meer. Dat kregen we met de "Mercy song", maar toen was het afgelopen. Ik bleef achter met een gevoel van 'dit kan beter'. Bovendien speelde ie "Into my arms" en "the ship song" niet, de openingsnummers op ons trouwfeest. Verdomme Nick, dat was leuk geweest. Maar het mocht niet zijn.
 
Conclusie: Ik had de indruk dat het optreden in golven op en neer ging. Niet alle nummers klonken even schitterend, vooral de snellere/hardere waren niet om aan te horen. Als je Nick Cave een tiental jaar geleden ( ten tijde van de murder ballads) bezig hoorde op Pukkelpop, dan weet je: dit optreden was slechts een flauw afkooksel. Een gemiste kans!!!

21:42 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.