28-11-04

Where have you been?

De voorbije weken is het nogal kalmpjes geweest op mijn blogje en daar is een simpele reden voor: ik verzuip in het werk. Ik krijg dagelijks 300 mails te verwerken, de helft gaat ongelezen de prullebak in. Maar zelfs dan, kan ik de stroom verzoekjes niet aan... Ben heel luid help aan het roepen geweest en John belooft dit na mijn trip volgende week te bespreken. Weet je, op deze manier hoeft het voor mij niet meer. Heb ermee gedreigd mijn contract niet te verlengen...
 
Goed, volgende week zit ik in Griekenland voor een project dat binnenkort live gaat. Ga daar moeten samenwerken met een kreng van een vrouw. Telkens we elkaar bellen, hebben we bijna ruzie. Tijdens elke telecall proberen we de touwtjes naar ons toe te trekken. Blijkbaar kunnen we allebei niet verdragen dat iemand anders gaat beslissen wat er moet gebeuren... Dat belooft voor volgende week.
 
Ik vind het heel jammer dat schatje niet mee kan. Weet je, hoe meer ik er over nadenk, hoe meer dat ik zou willen dat Liesje mijn huisvrouwtje wordt. Een paar weken terug hadden we nog ruzie hierover. Toen wou ik niet dat ze haar leven volledig zou afstemmen op het mijne, maar nu denk ik er dus anders over. Het is gewoon zalig haar in mijn buurt te hebben, dan voel ik me nog zelfzekerder en veiliger. Dan heb ik iemand waar ik me aan kan vastklampen als het eventjes weer niet gaat.
 
Het lijkt me een leuk idee: Lisbeth en de kleine die me overal volgen. Bovendien denk ik dat het wel positief is voor de opvoeding van een kind, dat het wat kan meepikken van de wereld rond ons. Denk dat het tijd wordt dat we ons eens actief gaan bezighouden met het verwekken van een klein prutske. Alle mogelijk donors mogen zich kandidaat stellen. Enige voorwaarde: ze moeten op mij lijken. (lol)
 
Nog even een antwoordje op een veelgesteld vraagje: "Hoe is ie?" Wel, dat gaat op en neer, net als altijd. De voorbije dagen heel actief beziggeweest met het vertellen van wat er allemaal zich heeft afgespeeld in mijn duistere verleden en dat heeft weer een heleboel negatieve gevoelens naar boven gehaald. Gelukkig is Lisbeth een geduldig iemand en staat ze altijd klaar voor mij. Gisteren zijn er bijvoorbeeld weer een heleboel traantjes gevloeid na het bekijken van "The human stain". Wist niet dat die film ging over een vrouw die haar kinderen is verloren en die achtervolgd werd door haar ex.
 
Het voelt gewoon slecht aan steeds weer geconfronteerd te worden met je verleden. Het liefst zou ik zijn zoals de meesten onder ons en een zalig leventje zonder al te veel zorgen hebben. Maar ja, ik kan de klok niet meer terugdraaien. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik het gevoel heb: hoe stom ben ik wel niet geweest!
 
Hebben jullie die beelden ook gezien van de vernielingen op het kerkhof in Bilzen? Jeesus, als dit met het graf van pa zou gebeuren... Ik zou een moord begaan... letterlijk. Al dat krapuul een voor een neerknallen. Opgeruimd staat netjes!
 
Allez, ga jullie een weekje laten.
Dikke knuffel,
Leen

14:23 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-11-04

Nick Cave - Concert vorst nationaal

Tsja, wat zou ik nu vertellen na het optreden van Nick Cave in Vorst Nationaal? Ik ben altijd al een grote fan geweest, maar dit keer was ik helemaal niet onder de indruk. Integendeel, ik verveelde me en keek constant op mijn horloge.
 
Toch begon het allemaal heel goed. Iets na zeven al in Vorst aangekomen, plaats met hopen net voor het podium (tweede rij). Beter kon niet. En toen het voorprogramma begon, had ik zoiets van: he die ken ik:  Mercury Rev, ooit nog gezien op werchter. Vrij indrukwekkend. Prima gezongen,  grappige zanger. De manier waarop hij over het podium bewoog en genoot van elk aplaus. Prachtig gewoon. Alleen jammer iets teveel homo. Gek, als twee venten met elkaar bezig zijn, heb ik zoiets van bweik, misschien omdat ik zelf alleen maar van vrouwen hou. (lol)
 
Tijd voor Nick Cave. Eerste indruk : wat zag onze Nick er mager en spierwit uit. Net zoals een tiental jaar terug op Pukkelpop, droeg ie een zwart kostuum met daaronder een wit hemd. Het zweet gutste van zijn gezicht. Zijn stem klonk nog altijd even donker, en hij bewoog nog altijd even houterig.
 
Alleen, groot probleem: ik hou niet van zijn nieuwste dubbel CD. Als ik die in de auto opzet, vergeet ik te luisteren. Geen enkel nummer blijft hangen. En als dan het eerste uur van het optreden alleen maar uit nieuwe nummers bestaat, heb je zoiets van: wat doe ik hier?
Vandaar dat ik me al spoedig aan alles begon te ergeren zoals bijvoorbeeld het geluid dat niet echt zuiver klonk... Allemaal dingen die ik na de korte pauze vrij snel vergat: eindelijk kregen we de Nick Cave te zien die ik wou zien. "Red right hand" klonk zoals het moest klinken: schitterend! Der volgde nog een resem andere bekende nummers: "Do you love me", "Weeping song", "Deanna", een  schitterend "Stagger lee".
 
De zaal ging uit zijn dak, ik ook en er werd luid geroepen naar meer. Dat kregen we met de "Mercy song", maar toen was het afgelopen. Ik bleef achter met een gevoel van 'dit kan beter'. Bovendien speelde ie "Into my arms" en "the ship song" niet, de openingsnummers op ons trouwfeest. Verdomme Nick, dat was leuk geweest. Maar het mocht niet zijn.
 
Conclusie: Ik had de indruk dat het optreden in golven op en neer ging. Niet alle nummers klonken even schitterend, vooral de snellere/hardere waren niet om aan te horen. Als je Nick Cave een tiental jaar geleden ( ten tijde van de murder ballads) bezig hoorde op Pukkelpop, dan weet je: dit optreden was slechts een flauw afkooksel. Een gemiste kans!!!

21:42 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-11-04

MUZIEK - Top 5

Ook dit keer heel wat dansbare nummers. Het is mijn gewoonte om steeds nieuwe nummers te kiezen, maar dit keer kon ik het niet laten: Deep dish is nog altijd super !!!
 
Lang getwijfeld over Get a life van de freestylers. Vergelijken met push up kan je dit nummer niet... maar dat liedje was dan ook buiten categorie.
Destiny's child : leuk om de meiden wat te horen puffen. lol.
The White Stripes : schitterend gewoon !!! Dit nummer doet het origineel onmiddellijk vergeten. Moet je kunnen !
 
CHARLES SCHILLINGS Spin it right
FREESTYLERS Get a life
THE WHITE STRIPES Jolene
SWIRL PEOPLE We used to party
DESTINY'S CHILD Lose my breath
 
DEEP DISH Flashdance

18:30 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-11-04

Verjaardag

Wat vliegen de weken voorbij... Zit nu op het werk voor me uit aan het staren. Onder mij een stroom auto's. Mensen op weg naar huis. De gelukzakken!
 
Voorbije week was zalig. Vrijdag was het schatje haar verjaardag en we zijn erin geslaagd er iets leuks van te maken. Hebben vrijdagmiddag afgesproken in Antwerpen op het eilandje. Had haar gezegd dat ze haar chique moest maken... Hebben wat langs de jachthaven gelopen, een beetje keuvelen en daarna gezellig iets gaan eten. 's Avonds op hotel voor een heerlijk nachtje samen, hihi.
 
Het feestje op zaterdag was een echt succes. Het heeft heel wat organisatie gevraagd, maar uiteindelijk was iedereen best tevreden. En schatje, die glunderde. Weet je, eigenlijk is het heel tof om iedereen in kleine groepjes te verdelen. Op die manier praat je met iedereen, doe je uiteenlopende dingen en blijf je niet in een hoekje zitten.
 
Het leukste: heb schatje voor volgend jaar een kindje beloofd, dus moeten we er binnenkort werk van maken, want ikzelf heb geen idee hoe we daaraan moeten beginnen. Alle suggesties zijn welkom ! Eigenlijk kan ik niet wachten om een klein prutske in mijn handjes te houden. Gewoon het kindje zien opgroeien en beseffen: het is er eentje van mij. Het mama horen zeggen, samen spelen, wenen en het zien opgroeien.... Moet een uniek gevoel zijn...

17:25 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-11-04

We used to party

Druk druk druk... Mijn voorbije week in drie woorden samengevat. Weet je, heb constant het gevoel dat ik in overdrive aan het gaan ben. Denk niet dat ik het zo nog lang ga volhouden... Zorgen voor later, der staan belangrijkere dingen te gebeuren : schatje haar verjaardag morgen.
 
Lisbeth heeft in al haar enthousiasme iets te veel mensen uitgenodigd voor haar feestje zaterdag: een dertigtal. Gelukkig de ideale oplossing gevonden en als alles goed verloopt, dan belooft het iets uniek te worden. We waren op het idee gekomen na het lezen van een artikel over LAN-parties. Het concept: verdeel iedereen in kleine groepjes, steek ze in een aparte ruimte en feesten maar... van zaterdagavond tot zondagmiddag (is toch de bedoeling).
 
We gaan ons huisje verdelen in een vijftal ruimtes:
1 ) Een centrale relax-kamer:  plaats waar alle hapjes en drankjes staan en waar je rustig een babbeltje kunt doen. Gaan er ook een voetbaltafel neerpoten...
2 ) Game-ruimte :  Playstation tornooi.
3 ) Film-zaaltje :  Moeten nog wel een paar leuke dvd's uitzoeken.
4 ) Party-kamer :  Uit je bol gaan op leuke muziek.
5 ) Slaap-ruimte : Gewoon een paar matrassen op de grond. Denk niet dat iedereen het een hele nacht gaat volhouden.
 
Bedoeling is voor alles een soort timing uit te werken, zodat iedereen kan doen waar ie zin in heeft. En voor wie het tot zondagmiddag vol houdt is er ontbijt voorzien. Benieuwd hoe dit gaat meevallen, heb nog nooit zoiets georganiseerd, maar het lijkt me fun.
 
xxx
Leen

16:28 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-11-04

Gekke jongens die Duitsers

Heb net een van onze gebruikers in Hamburg een vraag gesteld in het Engels (standaard email-taal hier) en krijg als antwoord in het duits terug: "Aangezien ik duits staatsburger ben, wens ik in het duits aangesproken te worden, anders beantwoord ik je vraag niet."
 
Heb maar een nederlands mailtje teruggestuurd : "Je user id is net geblokkeerd. Een verzoek tot de-blokkeren kan je in het engels naar me toesturen." Benieuwd naar de reaktie.

18:29 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-11-04

Laatste geheimen

Vrijdagavond mijn laatste geheimen aan Lisbeth prijs gegeven. Weet je, zat al een paar dagen daarover te tobben en schatje merkte dat er iets gaande was. Uiteindelijk heb ik het vrijdagavond ter sprake gebracht. Samen aan de keukentafel, een flesje wodka voor ons... Een stilte van wel vijf minuten. Lisbeth geduldig aan het wachten op wat komen ging, ik aan het zoeken naar een juiste manier om het ter sprake te brengen. Niet dat schatje me verwijten zou maken, maar voor mij zelf is/was het bijna onmogelijk daarover te beginnen. Het zat diep achter een driedubbele wand in een vergeten hoekje van mijn herinneringen weggestoken, maar ik wist dat het ooit eens ter sprake zou moeten komen... en dat is nu gebeurd. Een hele opluchting! Weet je, denk dat ik nu wel het ergste gehad heb, het verleden kan ik nu hopelijk achter mij laten. Tijd om vooruit te kijken en nog meer te genieten van wat komen gaat.

10:46 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-11-04

Guilty ?

Als je domme dingen doet en een ander profiteert ervan, is het dan je eigen schuld ?

23:54 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-11-04

Hoe ervaren jullie mij?

Misschien stom, maar soms vraag ik mij af: "Hoe zien anderen mij?". Zelf weet ik perfect hoe ik in elkaar zit, maar wat anderen over me denken, is dikwijls een groot vraagteken. Vandaar: "Hoe ervaren jullie mij ?". Als een bitch, een lief meisje, een hopeloos geval of een keitof schattig vrouwtje? Mail het me, zou ik zo zeggen...

18:26 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-11-04

Sadness

Zit weer achter mijn bureautje. Een beetje naar buiten aan het staren. Aan het nadenken over de voorbije dagen en het onrecht dat ik Lisbeth heb aangedaan. Weet je, zat mezelf continue op te jutten. Daardoor had ik echt de indruk dat mijn leventje heel saai ging worden: braaf huisvrouwtje aan de haard en ikke dan continue werken om een baby te onderhouden die ik per week misschien een paar uurtjes zou zien. Denk dat mijn probleem is, dat ik eigenlijk nog nooit toekomstplannen heb gemaakt en nu alles weer goed is gekomen, ik dat wel doe... snap je?
 
Ben de voorbije dagen heel vervelend geweest voor Lisbeth. Heb haar constant verwijten gemaakt en haar zitten opjutten. Gewoon om haar uit haar tent te lokken. In het begin zat ze me zwijgend met droevige oogjes aan te kijken, maar vrijdag vond ze het genoeg geweest en ging ze in de tegenaanval. Eindelijk. Daardoor ben ik beginnen inzien dat ik verkeerd bezig was.
 
Het werd een soort staking. Zo van: "Kook jij vandaag maar, ik ben je slaafje niet." Ik ontplofte toen, vooral omdat ik druk aan het werk was, terwijl zij rustig een boekje aan het lezen was. Uiteindelijk heb ik een hele dag niet gegeten, omdat ik het vertikte toe te geven dat ik fout zat. Zelf had ze voor zichzelf frietjes gehaald en heeft ze die vlak voor mijn neus zitten opeten. Schitterend gewoon.
 
Uiteindelijk het 's avonds weer goedgemaakt door haar lieve woordjes in haar oor te fluisteren en omdat ik behoefte had in een beetje gestoei. (volgens Lisbeth ben ik verslaafd, maar hoe zou je zelf zijn als er zo'n lekker ding in huis rondloopt)
 
De rest van het weekend was zalig, maar dat vertel ik jullie morgen wel.
 
Oh ja, net wat gepraat over expeditie Robinson. Het belooft een schitterende aflevering te worden. Zal maar niet vertellen wie er uit ligt zeker? (want dan krijg ik vermoedelijk een hele boel shit over me heen)
 
xxx
Leen
 

16:55 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-11-04

MUZIEK - Top 5

Een oude traditie in ere hersteld. Een wekelijkse top 5 :
 
DEEP DISH Flashdance
Pas vandaag op de radio ontdekt, enne: het heeft iets leuks!
 
MAX SEDGLEY Happy
Word je inderdaad happy van.
 
KELIS Millionaire
Daar dromen we allemaal van.
 
STREETS Blinded by the lights
Hmmm, sterk nummer.
 
STASH Sadness
Belgisch pareltje, hier te beluisteren :
http://users.skynet.be/fa974716/audio/sadness.wma
De lyrics vind je op http://quepasa.skynetblogs.be
 
En nu maar verderwerken aan mijn maandelijkse rapporten. Dat wordt weer nachtwerk. Zucht.

18:08 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-11-04

Huisvrouwtje

De laatste maanden zag ik Lisbeth veranderen van zelfstandige vrouw tot volgzaam huisvrouwtje. Dat werd na ons weekendje Londen overduidelijk. Toen ik zei dat ik best wel in Londen zou willen werken, antwoordde ze: "Doen". Waarop ik weer: "Dan zie ik jou veel te weinig." Haar antwoord hierop ("Ik volg je overal waar je ook naar toe gaat".) stond me niet echt aan, maar ben er toen niet verder op ingegaan.
 
Gisteren een gelijkaardige discussie gehad, maar dit keer ontaardde het in een ruzie. Weet je, ik krijg steeds meer de indruk dat schatje zich de rol van braaf huisvrouwtje toedicht. Geloof me, ze heeft de tijd van haar leven. Centjes genoeg om uit te geven, een hele hoop vrije tijd die ze zinvol invult met een heleboel hobbies. En ik, ik werk me dood. Uiteindelijk zie ik mijn grootste nachtmerrie nog uitkomen: Ik hardwerkend, nooit thuis en vervreemd van mijn vrouwtje dat geduldig thuis op me wacht, kindje in de armen. Aaarg, ik mag er niet aan denken. Weet je, het liefst heb ik een zelfstandige sterke vrouw naast me, iemand die op gelijk niveau als ik sta. Iemand die verder kan gaan met haar leven als ik er niet meer ben.
 
Ik dacht dat Lisbeth haar studies een stap in de juiste richting zou zijn, maar ik krijg steeds meer de indruk dat die enkel een aangenaam tijdsverdrijf zijn. "Waarom zou ik nog gaan werken, " zei schatje gisteren. "Je verdient op een week wat ik op een maand nog niet zou krijgen. Bovendien, als we volgend jaar een kindje krijgen, moet ik toch thuisblijven." En ook daar ben ik het niet mee eens: ik vind dat een kindje in de creche thuis hoort, zodat het in contact komt met andere kinderen.
 
Der gaan nog heel wat discussies volgen hierover, daar ben ik zeker van. Weet je, eigenlijk is het probleem, dat ik zelf veel te weinig vrij heb en dat ik - als ik eerlijk moet zijn - jaloers op haar ben. Maar ik ga mijn leven beteren. Deze week blijf ik een weekje thuis werken. Gezellig in de buurt van mijn vrouwtje. En geloof me, we gaan samen leuke dingen doen !!! 

14:03 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-11-04

Allerheiligen

Ik denk dat ma verwacht had dat ik dit jaar mee naar het kerkhof zou gaan. Wel, dan kent ze me nog niet goed. Ik hou niet van die onzin en drukte. Weet je, al die mensen die 1 keer per jaar nog eens een bezoekje brengen aan het kerkhof. Schijnheiligen zijn het. Zo ook ma haar zussen. Ik denk, dat als ik mee zou gegaan zijn, ik alle bloempotten op het graf van pa kapotgegooid zou hebben. Om een of andere reden heb ik het gevoel dat alleen ik, ma, bobo en Lies het recht hebben om pa te herdenken... Wat weten anderen van het verdriet dat wij hebben?
 
Het meest klote is dat al de familie in de namiddag bij ons op bezoek komen. Weet je, toen ze vorig jaar vertelden dat "het nu wel tijd was dat ik verderging met mijn leven" hadden ze voor mij afgedaan. En dan al die verhalen over vroeger die ze vertellen. Ik word er gek van. Vandaar dat we gisteren een lange wandeling zijn gaan maken met Bobo. Het beestje is er gek op. Onderweg een warme choco gedronken en dit rotdagje was weer voorbij...

10:58 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |