13-12-04

Team-etentje

Midden vorige week de tijd van mijn leven gehad. Mij de donderdag de hele dag bezig gehouden met chatten. Een heel leuk vrouwtje leren kennen: Sofie. Bijna de hele dag zitten keuvelen over van alles en nog wat. Echt kei-tof ! Mailen elkaar sindsdien dagelijks.
 
's Avonds was het tijd voor een team-etentje. Niet echt mijn favoriete bezigheid, maar wou eens horen naar job-mogelijkheden. Goed, het ding vond plaats op een boot in Rotterdam. Ideaal natuurlijk, want op die manier moest iedereen blijven tot 's avonds laat. Tijdens het etentje kregen we een rondvaart in de haven. Hebben heel wat containerschepen gezien (wat zijn die groot!). Topattractie was onze raffinaderij in Pernis.
 
Lisbeth had enorm veel moeite gedaan om zich mooi te maken. Ik kan zonder overdrijven stellen dat ze de ster van de avond was en dat maakt me trots. Ze is toch maar mooi mijn vrouwtje! Ik liep er dan ook de hele avond glunderend rond.
 
Het etentje stelde niet veel voor. Buffet. We dachten het slim te spelen door tot het einde te wachten om alle drukte te vermijden. Maar wat wil je met een troep hollanders? Toen wij aan de beurt waren, schoot er niet veel over van het eten. Gaf ook niet, want het was toch niet te eten: erwtensoep met worst, braadworst met zuurkool of sate met pindasaus. Als toetje soesjes met koffie. Ik moet zeker niet vertellen dat we nog honger hadden toen we doorgingen. Zijn dan maar gestopt bij een mc Donalds.
 
Goed nieuws was dat er twee vacatures zijn en ik een goede kans maak. Een beetje staan slijmen bij de big boss. Toen John (mijn huidige baas) dit hoorde was ie kwaad. Hij zei dat ie veel tijd in mij had geinvesteerd, me alle kansen heeft gegeven en het niet fair vond dat ik intussen achter zijn rug iets anders a h zoeken ben. We'll see wat het wordt, want ik wil echt wel dichterbij gaan werken. Elke avond thuis bij mijn schatje zijn is op dit moment topprioriteit, en zeker als er binnenkort een baby komt.
 
Achteraf nog klachten gehad van een collega. Op de terugweg eventjes een afslag gemist, het stuur omgegooid en rakelings langs een andere wagen door toch nog op het juiste baanvak terechtgekomen. Die andere bestuurder bleek dus die collega te zijn. Naar ie vertelde, heb ik zijn vrouw bijna een hartaanval bezorgd...

18:17 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.