30-12-04

Klotedag

Pfff... Het lijkt wel alsof alles vandaag verkeerd gaat. Het begon deze ochtend al toen ik naar het werk reed. Enorme file omdat er een ongeluk gebeurd was: auto tegen boom gereden en brandweer die druk in de weer was het slachtoffer te bevrijden. Het leek wel alsof ik een flashback zag van mijn ongeval twee jaar terug...
 
Net ferm onder mijn voeten gehad van mijn baas. Hij vindt mijn gedrag niet echt professioneel. Gewoon omdat ik vanochtend mijn favoriete collega een dikke knuffel heb gegeven en omdat ik net een cdtje (de Maxx 7) heb opgezet. Weet je, het is hier doods en we vervelen ons steendood. Gelukkig vanavond naar huis.
 
Gisteren het bericht van schatje dat ik een credit card afrekening van 2000 euro heb gekregen en ze maakte zich zorgen. Snap het niet goed, want ze ziet dat er hopen geld binnenstroomt. Zal haar maar niet vertellen dat ik op het punt sta een nieuwe X3 te bestellen. 
 
Deze middag weer een lange telefoon van schatje. Ze had gisteren een etentje met ex-collega's en blijkbaar ziet ze haar studies niet meer zitten. Ze wil perse terug gaan werken in de winkel. Heb haar gezegd dat ze nog eens daarover moet nadenken, maar dat ik haar zeker niet ging tegenhouden. Het is haar leven he, al zou ik het niet leuk vinden mocht ze weer op zaterdag moeten gaan werken.

14:17 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-12-04

Cadeau !!!!!!!!!!!!!

Zit weer eens twee daagjes in Den Haag. Lisbeth is er niet bij. Zij heeft morgen een feestje met ex-collega's. En zo komt het dat ik me weer eens eenzaam voel. Gek, dat ik niet meer zonder haar kan.
 
Ben na die kerstdagen een heleboel cadeautjes rijker. Het meest blij was ik met mijn verjaardagsgeschenk: een volledig her-ingerichte werkkamer. Weet je, toen ik zag wat Lisbeth er van had gemaakt, wow, het is gewoon schitterend. Centraal in de kamer het ronde bed dat we in de Ikea hadden gekocht. Doet nu dienst als poef, speelplekje, zetel, bed. Heel tof want nu kan ik werken terwijl schatje in de buurt tv zit te kijken of wat zit te lezen.  In de hoek van de kamer, twee leuke zeteltjes, samen met een tafeltje en klein frigootje (met een heleboel drank), jaren 50 stijl. In de andere hoek mijn buro, met daarnaast een enorm boekenrek. Eindelijk staan al mijn (pocket)boekjes mooi uitgestalt, had er zelf geen tijd voor. Verder ook onze glazen kast waarin al mijn reis-soeveniers een plekje hebben gevonden. Het meest grappige in de andere hoek: een enorme boksbal voor als ik weer eens zin heb om iemand in elkaar te meppen. De kamer heeft ze lichtrood geschilderd, op de grond een dik mals wit tapijt en aan de muur een paar posters. Schatje heeft er - naar ze zelf zegt - twee dagen aan gewerkt, maar het resultaat is gewoon schitterend !!!

16:54 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-12-04

Therapie (3) / droom

Gisteren nog maar eens naar mijn therapeute gegaan ("eventjes" heen en weer naar Gent). Ik beschouw het maar als een soort liefdadigheid: zo verdient Myriam ook nog eens een centje bij he, al moet ik zeggen dat ik het haar niet altijd even gemakkelijk maak. Het begon weer met een standaardvraagje: "Wat heb je voorbije dagen gedaan?" Ze  vermijdde het woord Kerst angstvallig.
 
Weet je, eigenlijk mag ik niet klagen over de voorbije dagen. De kentering kwam op kerstavond. Niet dat ik me toen vrolijk voelde, maar ik leek het aan te kunnen. Voor een groot stuk draaide ik nog op automatische piloot. Af en toe nog een huilbui en zo, maar als het moeilijk ging, was er steeds schatje die me wat troostte.
 
Nog gekker was dat ik me zondag, exact vier jaar na het overlijden van pa, super voelde. Jullie zullen het wel raar vinden, maar ik denk dat het door mijn droom kwam. In die droom was ik weer dat kleine meisje dat vrolijk rondhuppelt en zonder zorgen door het leven gaat. Voor even toch, want plots voelde ik me heel droevig. Wanhopig bijna. Ik rende naar mijn pa toe, hij sloot me in zijn armen en begon me te troosten. En toen werd ik wakker. Ik voelde nog steeds een arm om me heen. Niet die van pa maar van Lisbeth die me in haar slaap had vastgenomen...

14:23 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-12-04

X-mas depressie

Weet niet wat ik het ergste vind, die depressies of het verdriet dat ik Lisbeth aandoe. Weet je, ze houdt zich sterk, maar ik merk dat ze er ook aan kapot gaat.
 
Neem nu mijn verjaardag. De schat had heel wat hapjes klaarstaan. Ik heb ze niet aangeraakt. Erger nog, ben naar mijn kamer gerend en daar een paar dagen gebleven, een wanhopige Lisbeth achterlatend.
 
Nu gaat het iets beter. Ben nog wel verdrietig, maar heb weer het gevoel dat ik leef. Ik geniet van kleine dingen zoals: eten, een goed gesprek, Bobo (al is ie zelf reusachtig) en de vele lieve woorden en knuffeltjes van mijn schatje.
 
Vandaag vier jaar geleden is pa gestorven en dat is klote. Maar tegelijkertijd besef ik: het wordt tijd voor een nieuwe start...

11:00 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-12-04

10 kleine negertjes

Gisteren ruzie gemaakt met een vriendin. Voel me er klote door. Weeral iemand minder. Het lijkt wel het verhaal van de tien kleine negertjes...
 
Gaan nu vertrekken naar Limburg... anders zitten ma en bobo ook maar alleen.
 
Heb eigenlijk internetverbod gekregen van schatje. Ze vindt dit beter voor mij en jullie. Misschien heeft ze wel gelijk, want het zit hier vol klootzakken.

14:17 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-12-04

Why ?

Why do I bother going on like this
There is no meaning anymore
Day by day, week by week
It all blends into one
I have no idea what's going on
Every day I stumble on
Not knowing where I'm headed
The same faces same places
It all blends into one
I have no idea what's going on
I have no idea why I'm so fucked up
All I want to do is die

16:12 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Just one of those days

Deze ochtend wakker geworden met de geur van aftershave in mijn neus... De aftershave van pa. Ik herinner me nog goed hoe ie zichzelf stond te scheren in de badkamer. Ik ging dan meestal achter hem staan, snoof zijn lekkere geur op en trok hem tegen me voor een knuffel. Meestal gaf ie me een zoen zodat ik ook vol scheerschuim hing en stoeiden we wat...
 
Als ik nu in de badkamer kom, is ie leeg...
 
Pa, ik mis je enorm. Ik had je nog zoveel te vertellen. Wou nog zoveel met je beleven. Heb je zelfs Lisbeth niet kunnen voorstellen... Oh God, waarom toch ? 

11:51 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-12-04

Verjaardag

4 jaar geleden, de laatste keer met pa gesproken. Zijn laatste woorden: "Engeltje, amuseer je."
Vandaag: zie me hier zitten... 1 hoop ellende. Opgesloten in mijn kamer, Lisbeth wanhopig. 'k Kruip een weekje mijn bedje in...

21:46 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Sunday bloody sunday

Zondag was hoofdpijndag. En dan nog zo vroeg moeten opstaan. Om half elf vertrokken naar Limburg, schatje aan het stuur. Dus ben je zondag door een zwart BMWtje van de weg gereden, dan was dat voor een keertje niet mijn fout (al moet ik zeggen dat Lisbeth vrij braafjes rijdt).
 
Reden van dit zondags uitstapje was mijn verjaardag. Ma wou perse zondag al mijn cadeautjes kwijt. Ik had er net zoals de voorbije jaren niet echt zin in, maar wou ze niet teleurstellen. Ik vond het bovendien niet leuk dat ze John en Susan had uitgenodigd. Nu goed, ma had er haar werk van gemaakt en een uitgebreide menu voorzien. Bovendien was ze vrij taktvol en had ze een taart zonder kaarsjes en andere verjaardags-bullshit. In de namiddag samen een wandelingske gaan doen met Bobo. Het beestje had me al weken niet gezien en was dolblij.
 
In de namiddag cadeau-tijd : van ma net zoals elk jaar een PS2 spelletje: de nieuwe collin mc rae rally. De boodschap van John en Susan was iets duidelijker: een abonnement voor 10 kickboxlessen. Kan je meteen al je aggressie kwijt, was John zijn commentaar.
 
Het werd een leuke dag, maar net zoals andere jaren eindigde het allemaal in mineur : ineengezakt tegen de muur van de garage, Bobo zachtjes jankend met zijn hoofd op mijn schoot... Der zijn nog zekerheden.

15:49 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-12-04

Shopaholic

Zaterdag is het toch nog leuk geworden. Samen gaan shoppen en dat was al een eeuwigheid geleden. Heel wat nieuwe kleren en accessoires gekocht, maar van de cd's en dvds moest ik afblijven. Waarschijnlijk heeft schatje er een aantal voor mijn verjaardag / nieuwjaar gekocht. Ik heb haar de hele tijd zitten uitdagen, door te doen alsof ik er ging kopen. Vorig jaar lukte dat nog, maar nu trapte ze daar niet meer in. Jammer.
 
's Avonds tesamen fondue gehouden. Heel wat bijgepraat. Was ook nodig, want om eerlijk te zijn, heb ik haar de voorbije weken nogal verwaarloosd. Gelukkig heeft schatje nogal veel geduld met mij. Daarna voor de buis gekropen en naar "Dawn of the death"  gekeken. Liesje was vrij bang en kroop de hele tijd dicht tegen me aan. Ik denk dat mijn arm vol blauwe plekken staat, ze stevig nam ze me vast. Hihi. Ondertussen zelf heel wat wijn gedronken. Het resultaat: een dronken Leen. Oeps. Schatje heeft er haar voordeel mee gedaan, want ik heb haar in bed letterlijk sterren laten zien. Ik kan het niet meer herinneren, maar ik ben met haar bezig geweest tot ze smeekte om op te houden. Naar ze zelf zegt, heeft ze me van haar moeten afduwen... Nu goed, het is een keer iets anders, want om eerlijk te zijn, ben ik gewoonlijk nogal lui in bed....

18:18 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-12-04

Bijna klaar

Nog een uurtje werken en alle klantgegevens zijn in ons systeem opgeladen (nog een miljoen te gaan). Toen ik dit net vertelde aan schatje en haar vroeg of ze geen zin had om te gaan shoppen, klaarde haar gezicht op. Ik kreeg een stralende glimlach te zien en een duidelijke: JA.
 
Tijd om mijn schatje te vertroetelen, ze verdient het !

 
Vanavond gaan we het rustig aan doen. Samen wat fondue-en met lekker veel wijn. Wat praten over vanalles en nog wat en misschien naar een film kijken. Lisbeth is gisteren "La moglio Gioventu" in de free record shop gaan afhalen. Het resultaat van een spaaractie in de Morgen.
 
Morgen trekken we richting Genk. Denk dat ma een heleboel verjaardagscadeautjes klaar heeft liggen en ook bobo zal wel blij zin me nog eens te zien. Gek, maar ik heb er weer zin in. Benieuwd hoe lang dat gaat duren...
 
 

13:30 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-12-04

Always on the run

Lisbeth is niet echt happy op dit moment. Toen ik haar vertelde dat ik dit weekend ook moest werken, keek ze me sipjes aan. Maar reageren durfde ze niet toen ik zei: "Jij moet toch studeren? Neem jij je boeken maar, dan zal ik wat tokkelen op mijn pc." Ik heb echt de indruk dat ze haar studies niet meer zo graag doet, maar ik wil dat ze doorzet. Weet je, ik ben speciaal vroeger getrouwd zodat mevrouw financiele zekerheid had en nu zou ze ineens stoppen?
 
Ik weet dat ze een aantal leuke dingen heeft gepland voor dit weekend, en dat ze een aantal cadeautjes voor me heeft klaarliggen (ik verjaar binnenkort), maar dat kan wachten... Nog eventjes en die klote-periode is weer voorbij. 4 jaar al dat pa dood is, en toch lijken alle gevoelens nu pas naar boven te komen.
 
Ik ben eigenlijk wel blij dat ik zoveel moet werken, want op deze manier heb ik de kans niet om aan pa en het verleden te denken. Ik leef de voorbije weken op automatische piloot. Het klinkt raar, maar ik weet amper wat ik doe. Ik ben vier boeken aan het lezen, maar vraag me niet waarover ze gaan. Als de radio aanstaat, weet ik niet welk liedje er speelt en... ik weet niet eens of ik Lisbeth af en toe wel een knuffel geef.
 
Weet je, als ik op kijk en haar zo zie zitten aan tafel, dan krijg ik een droevig gevoel over me heen. Net alsof het niet gaat blijven duren, alsof er elk moment iets uit de lucht komt gevallen, recht op haar hoofd... Weet je, als ik haar zo zie zitten, heb ik zin om haar vast te nemen, haar tegen me aan te trekken en nooit meer los te laten... Heb het de voorbije weken veel gedaan, en telkens ben ik in een huilbui uitgebarsten... Ik ben blij dat ze bij me is. Het lijkt allemaal zo irreeel, zo ... Oh God, wat hou ik zo veel van die meid. Ik wil haar niet kwijt, dat zou ik nooit overleven.

21:26 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-12-04

Boos / garage

Schatje was niet echt blij toen ik van mijn psychavontuur vertelde. Vond dat ik het recht niet had haar zo af te breken en dat ik me wat meer volwassen zou moeten gedragen. Ze heeft gelijk, maar af en toe heb ik er de pest in en ga ik voor de volle honderd procent in de aanval. En eenmaal ik begin, dan weet ik niet van ophouden...
 
Leuker nieuws: gisteren naar de garage geweest met schatje. Mijn airco was stuk. Wat in de toonzaal rondgelopen.Zagen er een schitterende Z4 staan. Toen ik voorstelde om hem voor haar te kopen, glinsterde Lisbeth haar oogjes eventjes, maar antwoordde ze: "Hebben we niet echt nodig he." Toch zou ik er voor willen gaan. Het lijkt me wel een tof autootje voor schatje. Ik zie haar al toekomen op school. Hihi. Misschien maar eens een offerte aanvragen. (wordt vervolgd)

19:37 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-12-04

Therapie (2)

Gisteren mijn tweede therapie-sessie gehad. Myriam begon vervelend te doen over het feit dat ik vrijdag had afgebeld. Werk is werk he, en daar kan ik niets aan veranderen. Begon ook weer over de komende feestdagen, niet echt mijn meest favoriete onderwerp.
 
Myriam: "Wat ga je met kerstmis doen?".
Ik: "Klotedagen."
"Is toch tof, die kerstsfeer." probeerde ze weer.
"Ik snap niet wat er tof is aan een paar ballen in een boom te hangen. Bovendien is het de hele dag donker."
"Lekker eten bijvoorbeeld."
"Dan ken je mijn ma haar kookkunsten nog niet."  (eigenlijk gelogen want ze kookt overheerlijk)
"Cadeautjes."
"De cadeautjes die ik wil koop ik zelf en al de rest hoef ik niet."
"Samenzitten met familie."  Ze werd knalrood toen ze ineens bedacht dat mijn familie niet meer volledig is.
"Kutwijf!"
 
Niet echt de geschikte start voor een gesprek. Ik had er de pest in omdat ik me uitgeput voelde na het drukke weekend en Myriam zelf wist niet hoe ze het moest aanpakken. Ze vroeg of ik mijn huiswerk had gemaakt: positieve eigenschappen van anderen en al de leuke activiteiten van voorbije week opschrijven.
Mijn antwoord: "Het lijkt hier wel een peuterschool."
"Hoezo?"
"Ga je me straffen omdat ik niks heb voorbereid? Moet ik in de hoek gaan staan?"
"Nee, maar ik vind dat je wat meer moeite kunt doen."
"Jij ook."
"Wat bedoel je?"
"Ik betaal je een heleboel geld en wat heeft het opgeleverd?"
"Dat hangt volledig van jou af."
"Weet je wat jouw probleem is?"
"Nee, maar dat ga ik direct horen, vermoed ik."
"Je probeert slaafs je schoolboeken te volgen. In feite heb je geen inlevingsvermogen en ben je een saai iemand."
"Hoezo?"  ze kreeg een rooie kop.
"Was je goed op school?"
"Ik had onderscheiding." het klonk vrij trots.
"Elke avond braafjes op kot blokken en nooit weg gaan zeker? Een echt trutje."
stilte.
 
Even later probeerde ze weer om over mezelf te beginnen. "Laten we over jouw problemen praten. Wat voor leuks heb je gedaan deze week?"
"Ik heb gewerkt."
"Was dat leuk?"
"Niks is leuk."
"Waarom?"
"Wat voor nut heeft het allemaal? Alles is klote."
"Ik zou anders wel een paar leuke dingen kunnen opnoemen."
"Zoals?"
"Samen met je partner thuis tv kijken. Glaasje wijn..." Ze droomde helemaal weg.
"Dat vind jij leuk, maar eigenlijk is het heel zielig."
"Leg uit."
"Hoeveel keer sex heb je per week?"
"Wat heeft dat er mee te maken?"
"Alleen zondagochtend. Elke week weer, want andere dagen ben je veel te druk bezig met je praktijk."  Knalrode kop weer.
"En hoelang duurt het ? Vijf minuten ? Hij klimt op je en komt klaar. Daarna sta je op en ga je ontbijt maken. Hij klaagt omdat de koffie niet straf genoeg is..."
"Wat wil je hiermee zeggen?"
"Dat jouw leventje eigenlijk ook klote is, maar dat je het zelf niet beseft." En daar bleef het niet bij: "Ik vermoed dat ie op straat naar andere vrouwen kijkt?"
"Dat doet hij niet." antwoordde ze.
"Jawel hoor, want als ik zie hoe jij er nu bijloopt. Een echt trutje, zo zie je er uit."
Myriam schoof ongemakkelijk heen en weer op haar stoel. "Laten we het over jou hebben."
"Waarom zouden we, dit is veel leuker."
Stilte.
"Weet je, als je je haar een los zou laten hangen... Doe het eens los."
raar maar waar, ze deed het nog ook.
"Doe jij altijd wat andere zeggen? Zielig hoor."
En zo ben ik nog een tijdje doorgegaan tot ze bijna in tranen uitbarstte.
"Je bent wel een klotepsych hoor. Je zo maar laten afmaken door je patienten. Je hebt het gesprek niet meer onder controle en JIJ zou me moeten helpen. Pffff..."
 
Goed, over veel anders hebben we niet meer gepraat en dat was achteraf gezien mijn bedoeling. Had geen zin om het over vroeger te hebben. Weet je, eigenlijk verlang ik wel naar komende dagen. Niet omwillen van de feestdagen en de daaraan gekoppelde dood van mijn pa, maar gewoon omdat ik dan meer tijd heb om bij Lisbeth te zijn. Gewoon samen leuke dingen proberen doen en het verleden proberen te vergeten. Zo wil ik komende dagen overleven...
 
 
 
 

18:31 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-12-04

Bella italia

Goed, het zag er een kalm weekje uit. Stond vrijdag op het punt naar de therapie te vertrekken toen er een telefoontje kwam. Een projectteam in Italie had er een zootje van gemaakt en ik moest zo snel mogelijk naar Nederland komen. Gelukkig was schatje toen thuis en zijn we samen naar Scheveningen vertrokken. In feite heeft ze een heel weekend als een braaf vrouwtje mij bijgestaan. Me eten gebracht, me vertroeteld en ... ze was er gewoon voor mij en dat voelde verdomd goed. Zelf heeft ze een heel weekend zitten studeren. Ze ziet het niet echt zitten, maar we zien wel wat het wordt met haar examens he.
 
Vrijdag wat zitten dweilen met de kraan open, maar toen dat niet lukte de grove middelen ingezet: telefoontje naar het management om onbeperkte authorisaties aan te vragen, een team opvorderen en een aantal mensen stand-by houden. Hotels regelen en nog meer praktische dingen. We zijn van nul begonnen en zijn alles een voor een beginnen implementeren. (ga niet in detail treden).
 
Weet je, het voelt gewoon zalig aan om zo'n heel team te sturen. Macht kan zo prettig aanvoelen. Veel geslapen hebben we niet: 10 uur op drie dagen. Uiteindelijk vlak voor de deadline alles nog in orde gekregen. Laat de lofbetuigingen maar komen. Ik weet 1 ding: het projectteam gaat een gepeperde rekening krijgen.

17:09 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-12-04

Team-etentje

Midden vorige week de tijd van mijn leven gehad. Mij de donderdag de hele dag bezig gehouden met chatten. Een heel leuk vrouwtje leren kennen: Sofie. Bijna de hele dag zitten keuvelen over van alles en nog wat. Echt kei-tof ! Mailen elkaar sindsdien dagelijks.
 
's Avonds was het tijd voor een team-etentje. Niet echt mijn favoriete bezigheid, maar wou eens horen naar job-mogelijkheden. Goed, het ding vond plaats op een boot in Rotterdam. Ideaal natuurlijk, want op die manier moest iedereen blijven tot 's avonds laat. Tijdens het etentje kregen we een rondvaart in de haven. Hebben heel wat containerschepen gezien (wat zijn die groot!). Topattractie was onze raffinaderij in Pernis.
 
Lisbeth had enorm veel moeite gedaan om zich mooi te maken. Ik kan zonder overdrijven stellen dat ze de ster van de avond was en dat maakt me trots. Ze is toch maar mooi mijn vrouwtje! Ik liep er dan ook de hele avond glunderend rond.
 
Het etentje stelde niet veel voor. Buffet. We dachten het slim te spelen door tot het einde te wachten om alle drukte te vermijden. Maar wat wil je met een troep hollanders? Toen wij aan de beurt waren, schoot er niet veel over van het eten. Gaf ook niet, want het was toch niet te eten: erwtensoep met worst, braadworst met zuurkool of sate met pindasaus. Als toetje soesjes met koffie. Ik moet zeker niet vertellen dat we nog honger hadden toen we doorgingen. Zijn dan maar gestopt bij een mc Donalds.
 
Goed nieuws was dat er twee vacatures zijn en ik een goede kans maak. Een beetje staan slijmen bij de big boss. Toen John (mijn huidige baas) dit hoorde was ie kwaad. Hij zei dat ie veel tijd in mij had geinvesteerd, me alle kansen heeft gegeven en het niet fair vond dat ik intussen achter zijn rug iets anders a h zoeken ben. We'll see wat het wordt, want ik wil echt wel dichterbij gaan werken. Elke avond thuis bij mijn schatje zijn is op dit moment topprioriteit, en zeker als er binnenkort een baby komt.
 
Achteraf nog klachten gehad van een collega. Op de terugweg eventjes een afslag gemist, het stuur omgegooid en rakelings langs een andere wagen door toch nog op het juiste baanvak terechtgekomen. Die andere bestuurder bleek dus die collega te zijn. Naar ie vertelde, heb ik zijn vrouw bijna een hartaanval bezorgd...

18:17 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-12-04

Druk druk druk

Heel wat gebeurd de voorbije week, maar jammer genoeg geen tijd om een update te geven.
 
Van mijn geplande rust en quality time is niet veel gekomen. Vrijdagochtend een telefoontje gekregen dat er enorme problemen waren met een project in Italie. Gevolg: ik ben nu nog altijd aan het werk. Voorbije dagen slechts een paar uurtjes geslapen en het is stressen want we hebben maandagochtend een deadline: start of business om 9 uur. Wij razen als God door ons systeem.
 
Ik vertel alle details later nog wel: feestje donderdagavond, therapie die ik vrijdag heb moeten afbellen, mijn chatavontuurtjes en het vele werk dit weekend. Gelukkig is Lisbeth bij me in Den Haag. Zij is nu aan het blokken voor haar examens.
 
Allez, hopelijk morgen meer tijd.

12:44 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-12-04

Therapie (1)

Vanochtend maar weer eens naar Myriam, mijn therapeute, gegaan. Misschien kan zij me helpen om deze lastige kerst-periode te overleven. In ieder geval wist ik dat ik Lisbeth daarmee enorm veel plezier deed en daar is het voor mij allemaal om te doen. Als schatje gelukkig is, dan ik ook een beetje.
 
Het werd een vrij aangenaam gesprek. Over vroeger niet echt gepraat, meer over wat er op dit moment in mij omgaat.

Weet je, op een gegeven moment zei ze: "Het komt er op aan je problemen te begrijpen en er mee te leren omgaan. Pas dan ga je je angsten overwinnen."
Ik had eerst iets van "right" en antwoordde prompt: "Ja ja rationeel humanisme zeker". 
Myriam keek verrast op.
"Heb ik ergens gelezen." was mijn antwoord.
"Lees je veel?"
"Als ik tijd heb."
"Wat ben je nu aan het lezen?"
"Vallei van de paarden en Geestdrift".
"2?"
"Jep, als ik de ene beu ben, begin ik verder in de andere."
"Waarover gaan ze?"
"De ene over een koppel dat een oud huis renoveert. De man heeft een hersenziekte. In de buurt verdwijnen een aantal kinderen spoorloos."
"Hoe noemt die man?"
"Weet ik niet."
"Hoezo?"
"Ik weet het niet."
"Je kunt geen namen onthouden?"
"Nee."
"En van collega's."
"Soms."
"Kan het zijn dat je je niet interesseert voor andere mensen?"
"Als jij het zegt."
"En wat denk jij?"
"Het zijn allemaal klootzakken."
"Waarom?"
"Iedereen lacht me uit."
"Denk je dat echt?"
"Ja, zou ik ook doen"
"Is er dan niemand die je interesseert?"
"Ja, Lisbeth."
"Ze betekent veel voor je he."
( Traantjes en stilte... )
 
Nog heel wat gepraat over mijn werk, Lisbeth, ons huwelijk,...
Uiteindelijke conclusie van Myriam :
1 ) "Ik heb de indruk dat je een heel druk en onregelmatig leven hebt. En om eerlijk te zijn: dit is niet goed voor je depressies. Je kunt beter wat regelmaat in je leven brengen. Eten op vaste tijdstippen, gezond eten ook, er de tijd voor nemen. Je kunt het best 's middags met je collega's meegaan naar de eetzaal. Wil dat je met hen praat over alledaagse dingen."
2 ) "Verder zou je elke dag een uurtje quality time moeten reserveren. Een uurtje voor jezelf, je doet waar je zin in hebt en laat je niet storen door anderen."
3 ) "Ik wil ook dat je je wat positiever opstelt tegenover alles en iedereen. Leer het goede ontdekken en focus je niet op negatieve zaken. Denk erover na en schrijf het op."
4 ) "Praat met Lisbeth over wat je meemaakt. Zij is er voor jou en heeft recht op informatie. Ik zou het positief vinden, mocht je een tijdje vrijaf nemen. Samen wat ontspannen en niet aan je werk denken."
5 ) "Denk eens na over wat je in de toekomst wilt bereiken. Je hebt nood aan een doel in je leven. Lisbeth is er een van, maar ik denk dat je nog vele andere zaken wilt realiseren en dat je vol leuke plannen zit."
 
Makkelijk gezegd allemaal...

 

16:53 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-12-04

Mijn verhaal

Het zag er allemaal zo goed uit. Ik was een vrolijk, lief en gekke meid vol leven en plannen. Kwam met heel wat vriendjes naar huis en haalde heel wat kattekwaad uit. Op zich kwam ik altijd op mijn pootjes terecht, want pa stond 100 procent achter me. Hij zag alles door de vingers, we amuseerden ons rot samen. Hij was mijn maatje en we hadden geen geheimen voor elkaar.  Een zalig leventje.
 
En toen kwam dat ene telefoontje. Ma die vertelde dat pa een hersenbloeding had gehad. Hij heeft nog een weekje in coma gelegen, maar toen was het over and out. Heb nooit meer iets tegen hem kunnen zeggen. Ik heb uren naast zijn sterfbed gezeten in de hoop dat ie nog 1 teken zou geven. Nog 1 glimlach, Nog 1 keer "ik hou van jou". Maar in plaats daarvan ging ie stilletjes dood. Mijn wereldje stortte in.

 
De eerste maanden voelde ik me verdoofd. Alles deed ik op automatische piloot. Mensen feliciteerden me omdat ik me zo sterk hield. Ik heb een prachtspeech gegeven in de kerk, heb geen traantjes gelaten toen de kist in de grond verdween. Ik leek wel een normale meid, maar vanbinnen ging ik kapot, elke maand steeds meer. Ik wou mijn pijn uitschreeuwen, maar ik kreeg mijn mond niet open. Ik trok me terug in mijn eigen wereldje en liet niemand tot me doordringen.

 
Dat is wellicht mijn grootste fout geweest, ik had over mijn gevoelens moeten praten. Ik had moeten laten merken dat het fout ging. Dat ik dringend hulp nodig had. In plaats daarvan stortte ik me op mijn werk. Met succes, maar mijn prive-leventje was een puinhoop.

Mijn vrije tijd bracht ik door op cafe. Want als je dronken bent, dan vergeet je tijdelijk al je zorgen. Ik ben de verkeerde mensen tegengekomen. En toen ging het wel erg snel bergaf.

 
Heb een tijdje een relatie gehad met J. (zijn naam schrijven kan ik niet, dat doet teveel pijn). Een relatie is misschien teveel gezegd, het was meer seks in ruil voor verdovende middelen. Hij kon alles met me doen, want ik had hem nodig. Hij heeft me zelfs eens uitgeleend aan een vriend. Toen ik vertelde dat ik zwanger was, is ie beginnen flippen en heeft hij me ineengemept. Zo ging het nog enkele weken door. Ik werd vernederd en geslagen, maar bleef steeds naar die engerd teruggaan.

 
Karen, een vriendin van mij, merkte dat het wel erg fout ging. Ze heeft op me staan inpraten, aanvankelijk zonder al te veel succes. Ze nam me mee uit, bracht bijna al haar tijd met me door of ik het nu wilde of niet. Vertellen over mijn zwangerschap kon ik niet. Heb het verschillende keren geprobeerd, maar ik kreeg het niet over mijn lippen. Ik stond alleen en zag geen uitweg. Tot ik op een avond naar huis reed, mijn stuur omgooide en tegen die boom reed.

 
Ik heb het overleefd en verloor mijn kindje. Probleem opgelost! Mijn nonkel ging zich met mij bemoeien. Met ijzeren hand sleurde hij me erdoor... Ik ben relaties begonnen uit wraak voor wat er met mij gebeurd was. Heb 2 getrouwde mannen verleid, hun huwelijk omzeep geholpen, gewoon omdat ik vond dat zij het recht niet hadden om gelukkig te zijn.

 
Ik bleef nog een tijdje aanmodderen, tot ik vorig jaar in Gent mijn schatje ontmoette. Liefde op het eerste gezicht. Ik heb het haar moeilijk gemaakt, maar toch bleef ze me steunen. Ze heeft heel veel geduld gehad met mij... en eigenlijk weet ik 1 ding: zij is mijn reddertje...
 
Zonder haar had ik al lang opgegeven. Maar het ergste van al: ik heb haar geslagen... net zoals ik... Weet je, soms merk ik dat ik net zoals die engerd ben. Kan me amper bedwingen. Denk dat die emotionele ups en downs altijd wel deel zullen uitmaken van mijn leventje, hoe ik ook probeer om weer dat kleine vrolijke meisje te worden dat ik ooit was.

17:28 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Sorry schatje

I'm not a perfect person
There's many things I wish I didn't do
But I continue learning
I never meant to do those things to you
And so I have to say before I go

That I just want you to know
I'm sorry that I hurt you
It's something I must live with everyday
And all the pain I put you through
I wish that I could take it all away
And be the one who catches all your tears
Thats why i need you to hear
 
I've found a reason for me
To change who I used to be
A reason to start over new
and the reason is You

16:14 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Kerstboomterreur

Heb dit weekend de kerstboom vernield.Kwam vrijdag thuis van mijn trip naar Griekenland en toen zag ik plots die boom daar.
Ben uit mijn dak gegaan, heb hem van de tafel geschopt en ben toen alle kerstbollen beginnen kapottrappen. Lisbeth heeft me proberen wegtrekken en tegenhouden, maar niet echt met succes. Ben toen ingestort. Heb nog iets gemompeld van "hoe kon je zoiets doen?" en heb me toen opgesloten in mijn kamer.
Voel me zo rot...

13:30 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-12-04

Lisbeth

Weet niet wat er met Lisbeth gebeurd is, maar ze is niet meer die vrolijke meid die de hele wereld aan kan. Zaterdagnacht was ze stilletjes aan het wenen (denk niet dat ze weet dat ik toen wakker was) en zondag zei ze ineens dat ze wou stoppen met studeren. Ze zou liever in Nederland komen wonen zodat we altijd samen kunnen zijn. Vanochtend wou ze perse mee naar Den Haag...
 
Weet niet wat ik er van moet denken. Het zou fijn zijn haar bij me te hebben, maar anderzijds wil ik dat ze een eigen leven opbouwt, zodat ze later - als ik er niet meer ben - zichzelf kan behelpen.

16:35 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-12-04

Lonely

Leven is 1 grote leegte... doordrenkt van niets en een ondefinieerbaar gevoel van eenzaamheid, wat je ook probeert, hoe gelukkig je ook lijkt. WAAROM ? Niemand weet het antwoord. Ik heb een schat van een vrouw en toch heb ik het gevoel dat mijn leven waardeloos en zinloos is. Niemand begrijpt me. Zelf kan ik niet uitdrukken wat ik voel en meemaak. 'k Voel me zo alleen, leeg, op, uitgeblust.

23:33 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |