20-01-05

Antwoord

Het was gisteren lang wachten op telefoon van Sabine. Was de hele tijd heel nerveus, wist met mezelf geen blijf, zeker niet omdat ik voor de eerste avond op rij geen alcohol had gedronken...
 
Ze begon met te vertellen hoe slecht L er wel niet uitzag, betraand gezicht, wanhopig en onverzorgd. Als ze denkt dat ik daardoor medelijden zou krijgen, dan heeft ze het verkeerd voor.
 
Op mijn waarom vraag heb ik een vaag antwoord: "Het gebeurde gewoon." Ik was bijna nooit thuis, ze verveelde zich, is beginnen chatten, afgesproken met haar, en verliefd geworden. Weet je, ik besefte maar al te goed dat ik niet veel thuis was, had me voorgenomen enkele dagen vrij te nemen in januari gewoon om bij elkaar te zijn, maar uiteindelijk hoeft het nu niet meer he. Zucht.
 
Verder smeekte ze om nog een keertje met haar te gaan praten. Misschien moet dat dan maar eens, maar nu niet... ik wil eerst alles laten bezinken. Niet dat ik veel zin heb om terug te gaan, maar misschien is dit wel nodig zodat ik het hoofdstuk L. voorgoed kan afsluiten...
 
Wat me het meest pijn deed, kwam op het laatste. Op de vraag van Sabine of ze dat meisje nog zag, antwoordde ze dat ze haar sinds zaterdag niet meer gezien had. Maar toen Sabine vroeg of ze het uit had gemaakt, kreeg ze als antwoord: "Dat hangt van Leen af." Weet je, ik had verwacht dat ze het onmiddellijk zou uitmaken, maar blijkbaar wil ze ermee doorgaan als ik weiger om terug te komen...
 
 

09:26 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.