23-01-05

Ons gesprek (3)

De belangrijkste vraag: "Hoe moet het nu verder met ons?" hadden we voor het laatste gehouden. Toen ik zei: "Ik weet het niet. Ik heb tijd nodig." keek Lisbeth me wat droevig aan. "Je wilt niet meer he?" vroeg ze. Ik haalde mijn schouders op. Het maakte haar alleen maar wanhopiger en bitsiger. Met de tranen in haar ogen, begon ze me verwijten te maken: "Jij bent anders ook geen engeltje hoor. Je bent er nooit, altijd maar werken werken werken." Toen hield ik het niet meer, want ik wist dat ze gelijk had, maar ik weet ook dat ik hieraan aan het werken was. Had me voorgenomen om meer vrij te nemen en minstens twee keer per week iets leuks samen te doen. Maar nu hoeft dat niet meer...
 
"Toen je me ineengeslagen hebt, heb ik je ook vergeven... zomaar." was haar volgende poging. Het kwam hard aan, want dit had ik niet verwacht. Ik heb maar niks geantwoord...
Uiteindelijk heb ik duidelijk gemaakt dat aandringen alleen maar averechts werkte. "Als je me nu dwingt een beslissing te nemen, zeg ik: het is voorbij. Geef me tijd om dit te verwerken en we zien wel."

"Zien we elkaar nog?"
Tuurlijk wil ik haar nog zien. Ze kent al mijn geheimen, ik heb haar mijn hele leven verteld... Dat schept een band. Maar: voorlopig wil ik enkel op vriendschappelijke basis verder. Niks meer, maar ook niks minder. En dan zien we wel wat het wordt he.

Ik merkte dat Lisbeth het hier moeilijk mee had, maar ze kon niet anders dan instemmen.
Op het laatste begon ze te wenen. Toen ik zei dat ik maar eens opstapte, vroeg ze: "Blijf je niet slapen?" Ik werd vrij kwaad hierdoor: "Kan je aan niks anders dan sex denken?" was mijn reaktie. Ik weet dat het ze het niet zo bedoelde, maar samen in bed kruipen, zou alleen maar verkeerde verwachtingen scheppen... Vandaar dat ik die avond bij Sabine overnacht heb. Zaterdag met Karen (een goede vriendin) gaan winkelen in Antwerpen en vandaag weer in Den Haag. Net een gesprek gehad met John. Hij vertelde dat ie trots op me is. "Ik had verwacht dat je weer depressief zou worden, maar al bij al heb je alles vrij goed verwerkt." Vind ik ook. Om eerlijk te zijn voel ik me weer vrolijk en gelukkig, ondanks alles wat er voorbije week gebeurd is. Ik heb het gevoel dat ik mijn leven weer volledig onder controle heb... Hopelijk blijft het zo.

14:35 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.