28-01-05

Langlaufavontuur

Donderdag nog lang in bed blijven liggen. Ik denk dat geen van ons beiden wou opstaan omdat we zo zalig in elkaars armen lagen.... Het leek wel alsof er niks gebeurd is tussen ons.
 
Het langlaufen zelf was maar zozo. Zijn in de buurt van Malmedy gegaan. Vrij koud en bewolkt weer. Hebben 7 km afgelegd. Het begon met een steile afdaling en Lisbeth had zoiets van: ik keer terug! Uiteindelijk haar kunnen overtuigen om verder te gaan. Ben zelf de helling afgevlogen in kamikaze stijl en zodoende moest ze wel volgen.
 
Achteraf nog een warme choco gedronken met een pannekoek. Een beetje stilzwijgend voor ons uit aan het staren geweest omdat geen van ons beiden wist hoe zich te gedragen. Moesten we nu vrolijk doen of was dat niet gepast?
 
Uiteindelijk begon Lisbeth voorzichtig: "Denk je dat het weer goedkomt tussen ons?"
"Ik weet het niet..."
(stilte)
"Ik ben dom geweest he" vervolgde ze. "Heb er heel veel spijt van..."
Uiteindelijk ben ik begonnen over die bewuste zaterdag. Verteld hoe ik alles ontdekt heb en haar de vraag gesteld waarom ze zo dom was om te doen alsof er een personeelsfeestje was. (ze wist dat ik contact had met haar collega's)
In ieder geval, we praten weer met elkaar, een beetje moeizaam nog, maar da's logisch he.
 
's Avonds had ma goelash met frietjes gemaakt. Ze begreep niet echt dat Lisbeth terug naar Gent moest en ik alleen achterbleef. Denk niet dat ons uitvluchtje overtuigend genoeg was, maar ik wil niet dat ze weet wat er gebeurd is... Ze zou zich toch alleen maar moeien.
 

16:59 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.