31-01-05

Gemengde gevoelens

Wat een raar weekend. Weet je, ik werd constant heen en weer geslingerd tussen gemengde gevoelens. Enerzijds voelde ik me nutteloos en leeg. Wat voor zin heeft je leven als je niemand hebt om voor te leven? Alles alleen te moeten doen, is niet echt prettig he.
 
Aan de andere kant, was het best leuk. Zaterdag mezelf eens goed verwend. Ik ben naar de kapper geweest en al moet ik het zelf zeggen, hij heeft er een meesterwerk van gemaakt. De zijkanten strak naar achter en knalrood gevervd. De rest pikzwart omhooggestoken. Het valt enorm op en dat was mijn bedoeling. Daarna alleen op cafe. Mezelf in een hoekje gezet met een paar pintjes en intussen rustig een boekje gelezen. Lekker ontspannend! 'sAvonds was minder, want ma zat constant te vragen: "Wanneer ga je terug naar Gent?" "Waarom ga je niet?" Ik werd er gek van. 's Avonds naar het eiland gekeken: fantastisch programma gewoon!!! Verder nogal vroeg gaan slapen. Doet nogal raar aan, zo in je eentje. Rustig wat sigaretjes gerookt, wat wodka gedronken, een beetje gelezen en een heleboel muziek gedraait.
 
Zondag een verre wandeling gemaakt met Bobo en mijn pc opgekuist. Die stond weer vol spyware en virussen. Gek wordt ik daarvan. 's Avonds nog eventjes in Gent gepasseerd. Lisbeth kreeg haar zus op bezoek en wou dat ik daar bij was. Ze had een kaasschotel gekocht. Ik was er niet echt met mijn gedachten bij. Heb de hele avond nogal stillekes voor me uitgestaard, tot ergernis van Lisbeth. Had ze me maar niet moeten vragen he.
 
Vandaag weer druk a h werk. Ik amuseer me best. Deze ochtend te horen gekregen dat ik een ferme bonus krijg (omwille van mijn inzet het voorbije jaar). Weet ik meteen wat ik volgend weekend moet doen: mijn nieuwe X3 bestellen, al twijfel ik momenteel nog tussen een 2.0d en een 3.0d.

17:19 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-01-05

Langlaufavontuur

Donderdag nog lang in bed blijven liggen. Ik denk dat geen van ons beiden wou opstaan omdat we zo zalig in elkaars armen lagen.... Het leek wel alsof er niks gebeurd is tussen ons.
 
Het langlaufen zelf was maar zozo. Zijn in de buurt van Malmedy gegaan. Vrij koud en bewolkt weer. Hebben 7 km afgelegd. Het begon met een steile afdaling en Lisbeth had zoiets van: ik keer terug! Uiteindelijk haar kunnen overtuigen om verder te gaan. Ben zelf de helling afgevlogen in kamikaze stijl en zodoende moest ze wel volgen.
 
Achteraf nog een warme choco gedronken met een pannekoek. Een beetje stilzwijgend voor ons uit aan het staren geweest omdat geen van ons beiden wist hoe zich te gedragen. Moesten we nu vrolijk doen of was dat niet gepast?
 
Uiteindelijk begon Lisbeth voorzichtig: "Denk je dat het weer goedkomt tussen ons?"
"Ik weet het niet..."
(stilte)
"Ik ben dom geweest he" vervolgde ze. "Heb er heel veel spijt van..."
Uiteindelijk ben ik begonnen over die bewuste zaterdag. Verteld hoe ik alles ontdekt heb en haar de vraag gesteld waarom ze zo dom was om te doen alsof er een personeelsfeestje was. (ze wist dat ik contact had met haar collega's)
In ieder geval, we praten weer met elkaar, een beetje moeizaam nog, maar da's logisch he.
 
's Avonds had ma goelash met frietjes gemaakt. Ze begreep niet echt dat Lisbeth terug naar Gent moest en ik alleen achterbleef. Denk niet dat ons uitvluchtje overtuigend genoeg was, maar ik wil niet dat ze weet wat er gebeurd is... Ze zou zich toch alleen maar moeien.
 

16:59 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Verwarrend

Woensdagavond was een verwarrend avondje. Mede door het feit dat ma nog niks weet van onze "scheiding". Het begon met een voor mij onschuldige kus op de mond, later een heleboel complimentjes ("je ziet er goed uit", etc...) en tenslotte samen het bed in (heel braafjes geweest hoor).
 
Nog lang gepraat over hoe het nu verder moet. Weet je, we hebben niet de gemakkelijkste oplossing gekozen door gewoon als vriendinnen verder te gaan. Want waar ligt de grens? Ons dus de voorbije dagen heel ongemakkelijk gevoeld. Wat mag en wat niet? het is aftasten. Lisbeth zelf zou niet liever hebben dan dat alles weer ok wordt, maar ze beseft dat ze me tijd moet geven. Aandringen doet ze niet, dat zou toch maar averechts werken.

16:31 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-01-05

Reakties

De voorbije dagen heel wat reakties gehad. Waaronder heel veel lieve mails, waarvoor mijn dank.
 
Gek genoeg lijken mijn medemensen verdeeld te zijn over wat ik al dan niet zou moeten doen. Weet je de enen vinden dat ik haar niet snel genoeg kan vergeven. "Want het is toch zo'n lieve en prachtige meid." Dat ze mij bedrogen heeft, dat is bijzaak. Waarschijnlijk mensen die het zelf niet zo nauw nemen met trouw.
 
Anderen raden me aan haar zo snel mogelijk te dumpen... Geen contact meer te houden, want als ik haar vergeef, zal ze me toch blijven bedriegen. Waarschijnlijk de andere helft van Belgie, zij die zelf bedrogen worden/zijn geweest.
 
Zelf heb ik zoiets van: laat alles op zijn beloop. Ik zie wel hoe het evolueert. Vrienden zijn met haar, daar heb ik geen bezwaar tegen. Zo gaan we morgen samen langlaufen. Leuk! Maar op dit moment heeft mijn vertrouwen zo'n grote deuk gekregen, dat ik onmogelijk weer een relatie met haar kan beginnen. Basis van een relatie is dat je elkaar kunt vertrouwen he. Is dat er niet, dan heeft het geen zin om verder te gaan met elkaar... zo denk ik er op dit moment over...

15:04 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-01-05

So lonely

Ik voel me leeg, uitgeblust en ontzettend moe. Als ik nu mijn ogen dicht doe, dan wordt ik nooit meer wakker. Zo voelt het althans. Toen we vanavond zaten te eten en ik vertelde dat ik al dat werken kotsbeu was, zei Susan plots: "Waarom neem je niet een paar dagen vrij?". Ik ben toen in een huilbui uitgebarsten.
 
Weet je, heb er zelf ook al aan gedacht, maar waarom zou ik vrij nemen? Wat moet ik doen? Naar Gent kan ik niet, alleen in den Haag blijven? Om wat te doen? Het besef om niet meer iemand te hebben om voor te leven, komt hard aan. Vroeger vertelde ik mijn hele leven aan Lisbeth, ik nestelde me veilig in haar armen als ik getroost moest worden, ik werd geknuffeld als ik een oppepper nodig had... Ze stond altijd voor me klaar.
 
Nu moet ik alleen verder. Moet ik mezelf voortsleuren, zonder dat iemand zegt dat ik het goed doe. Ik staar naar buiten, onder mij de ruisende zee. Een paar maand geleden liep ik hier hand in hand met schatje. Ik zie haar stralende glimlach voor me. Oh wat was ze mooi. Haar stem weergalmt nog altijd in mijn oren...
 
Ik mis iemand om me aan op te trekken. Iemand die er is voor mij en die me een knufffel kan geven. Want dat mis ik nu: een stevige knuffel, zodat ik weer verder kan. Wat voel ik me eenzaam...

23:31 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Telefoontje met Lisbeth

Net telefoon gehad van Lisbeth. Ook nu weer voelden we ons heel onwennig. Ze had een vrij simpel vraagje: of ik niet met haar naar U2 wou gaan kijken begin juni. Heb ja geantwoord op voorwaarde dat er nog twee mensen meegaan. Je weet nooit he, als het tegen dan niet meer lukt tussen ons, moet ik niet constant op haar gezicht kijken.
 
Ik denk dat ze even schrok, toen ik op haar vraag of ik deze week nog naar Gent kwam, antwoordde: "Denk het niet, heb daar niks meer te zoeken." Het klinkt misschien bot, maar ik heb een eerlijk antwoord gegeven. Beter dan haar aan het lijntje te houden he.
 
Verder nog wat over het weer gepraat. Toen ze zei dat er sneeuw lag in de Ardennen, had ik er voor ik het goed besefte, gezegd: "Kunnen we misschien gaan langlaufen." Ze pikte hier dol enthousiast op in: "Super! Wanneer wil je?". Heb maar gezegd dat ik nog niet wist of ik tijd kon vrijmaken en dat ik nog wel zou terugbellen.
 
Haar collega's op het werk lijken het Lisbeth moeilijk te maken. Ze negeren haar en geven constant commentaar op het werk dat ze doet. Niet echt een plezante situatie. Weet je, dit kan ik eigenlijk niet hebben. Ook al zijn we niet meer samen, als ze haar zoiets lappen, dan kan ik mezelf daarin enorm opwinden. Wat er gebeurd is, is tussen ons en daar moet een ander zich nie mee moeien. Vandaar dat ik straks maar een kwaad telefoontje ga doen richting Sabine. Ik wil dat Lisbeth op een normale manier verder kan met haar leven... En op deze manier lukt dat niet.

16:06 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-01-05

Ons gesprek (3)

De belangrijkste vraag: "Hoe moet het nu verder met ons?" hadden we voor het laatste gehouden. Toen ik zei: "Ik weet het niet. Ik heb tijd nodig." keek Lisbeth me wat droevig aan. "Je wilt niet meer he?" vroeg ze. Ik haalde mijn schouders op. Het maakte haar alleen maar wanhopiger en bitsiger. Met de tranen in haar ogen, begon ze me verwijten te maken: "Jij bent anders ook geen engeltje hoor. Je bent er nooit, altijd maar werken werken werken." Toen hield ik het niet meer, want ik wist dat ze gelijk had, maar ik weet ook dat ik hieraan aan het werken was. Had me voorgenomen om meer vrij te nemen en minstens twee keer per week iets leuks samen te doen. Maar nu hoeft dat niet meer...
 
"Toen je me ineengeslagen hebt, heb ik je ook vergeven... zomaar." was haar volgende poging. Het kwam hard aan, want dit had ik niet verwacht. Ik heb maar niks geantwoord...
Uiteindelijk heb ik duidelijk gemaakt dat aandringen alleen maar averechts werkte. "Als je me nu dwingt een beslissing te nemen, zeg ik: het is voorbij. Geef me tijd om dit te verwerken en we zien wel."

"Zien we elkaar nog?"
Tuurlijk wil ik haar nog zien. Ze kent al mijn geheimen, ik heb haar mijn hele leven verteld... Dat schept een band. Maar: voorlopig wil ik enkel op vriendschappelijke basis verder. Niks meer, maar ook niks minder. En dan zien we wel wat het wordt he.

Ik merkte dat Lisbeth het hier moeilijk mee had, maar ze kon niet anders dan instemmen.
Op het laatste begon ze te wenen. Toen ik zei dat ik maar eens opstapte, vroeg ze: "Blijf je niet slapen?" Ik werd vrij kwaad hierdoor: "Kan je aan niks anders dan sex denken?" was mijn reaktie. Ik weet dat het ze het niet zo bedoelde, maar samen in bed kruipen, zou alleen maar verkeerde verwachtingen scheppen... Vandaar dat ik die avond bij Sabine overnacht heb. Zaterdag met Karen (een goede vriendin) gaan winkelen in Antwerpen en vandaag weer in Den Haag. Net een gesprek gehad met John. Hij vertelde dat ie trots op me is. "Ik had verwacht dat je weer depressief zou worden, maar al bij al heb je alles vrij goed verwerkt." Vind ik ook. Om eerlijk te zijn voel ik me weer vrolijk en gelukkig, ondanks alles wat er voorbije week gebeurd is. Ik heb het gevoel dat ik mijn leven weer volledig onder controle heb... Hopelijk blijft het zo.

14:35 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Ons gesprek (2)

Toen ik "Waarom?" zei, werd het eventjes stil.
"Ik weet het niet... Het is gewoon uit de hand gelopen."
Ze keek me even aan, met smekende blik. Toen ik haar kwaad aankeek, keek ze weer naar beneden en vervolgde...
"Ik ben stom geweest he."
Stilte
"Het spijt me."
"Dat is de eerste keer dat je dat zegt deze week?"
"Wat bedoel je?"
Ik legde haar uit dat ik al de hele week op die drie woorden aan het wachten was...
 
Uiteindelijk heeft ze me bijna alles verteld over dat meisje. Ook al vond ze het niet leuk, ik bestookte haar met de meest idiote, maar voor mij belangrijke, vragen. Ik weet hoe ze er uit ziet (totaal het tegengestelde van mij) en wat er gebeurd is. Toen ik zei: "Zal ik mijn haar dan ook maar kort knippen en blond verven?" antwoordde ze: "Ik vind je mooi zoals je er nu uitziet."
 
"Ik ben maar twee keer met haar naar bed geweest." zei ze op een gegeven moment. Mijn reaktie hierop had ze helemaal niet verwacht: "Het kan me niet schelen met wie of hoe vaak je sex hebt, al zou je met gans Gent slapen. Wat ik vooral erg vind is dat je niet eerlijk was tov mij. Het feit dat je gelogen hebt doet pijn. Ik dacht dat we elkaar alles vertelden. Ik had je kunnen tegenhouden. We hadden erover kunnen praten. Maar nu is het te laat... Wat ook pijn deed, was dat je zaterdag liever bij haar was dan bij mij. Dat zegt veel over onze relatie..."
 
Lisbeth werd er stil van. "Ik hou echt veel van je. Dat moet je geloven." en toen ik niet reageerde: "Wil je nog verder met mij?" Ik heb toen eerlijk geantwoord: "Dat weet ik nog niet."
( dadelijk meer )

13:05 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Ons gesprek (1)

Weet je, we voelden ons beiden heel ongemakkelijk vrijdag. Niet weten wat zeggen, elkaar niet durven aankijken, etc... Het begon al toen ik voor de deur stond: moest ik nu aanbellen of gewoon mijn sleutel gebruiken? Uiteindelijk ben ik maar voor de deur blijven staan tot Lisbeth open deed. Heel verbaasd: "Heb je dan geen sleutel?". Mijn bedoeling: van in het begin duidelijk maken dat het gewoon om een gesprek ging en dat ze niet meer moest verwachten. Dat ik zeker niet naar huis zou terugkeren nu. Misschien ben ik wat ver daarin gegaan. Op een gegeven moment vroeg ze of ik de wijn wou opendoen. Mijn reaktie: "Waar ligt die? Waar ligt de kurkentrekker?" Ik denk dat ze even haar geduld verloor toen, maar ze liet het bijna niet merken. Ik voelde me letterlijk een vreemde in eigen huis. Het deed pijn rond te kijken en al die dingetjes te zien die we samen gekocht hebben. Allemaal goede herinneringen aan een tijd die voorbij is. Zucht.
 
Lisbeth zelf zag er fantastisch uit, net als vroeger. Alleen had ze dit keer geen kort rokje aan (ze zal het niet gepast gevonden hebben), maar een lange enge broek. Dat heb ik altijd tof gevonden aan haar: ook al zit ze thuis, ze zal er altijd piekfijn uitzien. Maar god, wat was ze mager. Toen ik zei:"Je moet wat meer eten." glimlachte ze eventjes. De fonkeling was uit haar ogen verdwenen, die zagen er maar dofjes uit.
 
Ik heb lang getwijfeld of ik haar cadeautje zou afgeven (cdtje). Ik wou niet dat ze valse verwachtingen kreeg. Uiteindelijk heb ik het pakje toch maar naar haar doorgeschoven. Ze keek me even vragend aan en toen ze het had uitgepakt, werd ze eventjes weer wat vrolijker. In feite was dit het keerpunt van de avond. Tot dan zaten we wat voor ons uit te staren en ging de conversatie over alledaagse nietszeggende dingen: "Hoe gaat het met je? - goed." "Het is lekker. - dank je". "Ben je nog gaan werken? - neen." enz...  Maar na het cadeautje voelden we ons wat meer op ons gemak en zijn we beginnen praten over onze gevoelens en gedachten...
(later meer)

11:19 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-01-05

Dada

Allez ik ben der vandoor. Heel zenuwachtig en niet echt veel zin. Ik moet me nog mooi maken en ga ook effe in de free record shop neuzen. 'k Ga haar een cd van Joss Stone (mind body and soul) kopen in ruil voor het eten en de wijn. Hopelijk is de sfeer dan wat minder gespannen... 

16:48 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Phone call

Ik had het beloofd, dus heb ik het maar gedaan: L. een telefoontje gegeven. Ik moet zeggen, ik voelde me vrij goed en uitbunding vandaag, maar nu ik haar gehoord heb, is mijn stemming weer omgeslagen.
 
Goed, afgesproken om vanavond eventjes langs te gaan in Gent. L. fleurde weer helemaal op. "Kom gezellig langs, ik kook wel iets en dan kunnen we daarna op de bank naar een filmpje kijken, samen met een glaasje wijn en zo...". Heb toen maar duidelijk gezegd: "Verwacht niks, ik kom gewoon luisteren naar wat je te zeggen hebt. Ik ben er rond 8 uur" en heb toen neergelegd omdat ik het niet meer aan kon.
 
Vanavond blijf ik slapen bij Sabine en morgen gaan we winkelen in Antwerpen. Zondag weer naar den Haag, want ik heb heel wat werk in te halen.
 
Weet je, het klinkt raar, maar ik voel me steeds beter, ook zonder Lisbeth. Wist niet dat ik het zo snel zou kunnen verwerken, al denk ik dat de terugslag nog wel komt als ik haar gezien heb.
 
 

16:01 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 test

Net even L. aan het testen geweest. Had haar een smsje gestuurd met "Draag je je trouwring nog?".
Haar antwoord kwam vrij snel:  "Ik zou wel willen, maar jij hebt hem, niet?" Een eerlijk antwoord. Als ze ja had geantwoord, was het direct over and out geweest, want ik heb hem inderdaad meegenomen. Hij lag zaterdagavond tijdens haar "avontuurtje" op haar nachtkastje.

14:41 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Stokjes - een beetje afleiding

Ook ik ontsnap niet aan die stokjes-hype. Eerst had ik zoiets van pfff, laat maar zitten, maar uiteindelijk, ik moet verder met mijn leven he en ik kan best wat afleiding gebruiken...
 
1. Wat is de totale grootte aan muziekbestanden op je computer ?
Mijn mp3tjes staan allemaal op CD rom. Denk dat ik er zo'n 15tal heb, dus reken maar uit.
 
2. Wat is je laatst gekochte CD?
Al een tijdje geen cd meer gekocht. Om eerlijk te zijn, veel te weinig tijd gehad de laatste tijd om bezig te zijn met muziek. Het laatste cdtje was er een van mijn toekomstige-ex of hoe zeg je dat? "De maxx 7".
 
3. Wat is letterlijk het laatst geluisterde nr voor je dit bericht las ?
"Old dirty bastard feat Kelis - Got your money" in de auto onderweg hiernaartoe. Ik vrees dat mijn suizende oren daar een gevolg van zijn. Weet je, op een gegeven moment dacht ik: ik ga het luider zetten, maar toen bleek dat mijn radio al op zijn luidst stond.
 
 4. Geef 4 nrs door die je heel vaak beluistert of die veel voor je betekenen.
Goshi, ik heb niet echt 4 favoriete nummers, dat wisselt van dag tot dag. Dus als je morgen deze vraag zou stellen, staat hier iets heel anders.
- "RUN-DMC - Walk this way"  :  Het perfecte popnummer. Zat deze ochtend luid mee te brullen in de wagen, en gezien hetgeen er vorig weekend gebeurd is, is dit een mirakel.
- "FREESTYLERS - Push up" : Ik kan het niet helpen, maar ik word hier vrolijk van.
- "RAGE AGAINST THE MACHINE - Killing in the name off  / THE OFFSPRING - Self esteem" :  Jeugdherinneringen. Tijdens de examens had ik de gewoonte deze nummers heeeeeeel luid op te zetten, tot ergernis van mijn medekotgenoten. Gingen dan altijd op een stoel staan meebrullen. Op een keertje stond er een hele boel kwaaie studenten voor ons deur, maar daar trokken we ons niks van aan (het duurde telkens maar tien minuten en het gaf je echt energie om er weer in te vliegen).
- "NEIL YOUNG - Over and over again" : Mijn eerste kennismaking met ome Neil. Sindsdien ben ik een hevige fan.
 
5. Aan welke 3 (4 of 5 is te zot) personen geef jij het stokje door en waarom ?
Barbara, Parisgirl en Urbain. Gewoon uit nieuwsgierigheid.

 
 
 

13:46 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Trouwring

John heeft net iets raars gezegd:
"Ik denk wel dat het nog goedkomt en dat je haar nog wilt. Want je draagt je trouwring nog..."
Effe geschrokken toen ie dit zei.

09:49 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-01-05

Afspraak

Vanavond een hele discussie gehad met John en Sussan. Zij vonden dat ik met Lisbeth moet gaan praten. Gewoon omdat ze daar recht op heeft en omdat ik het me anders misschien zou beklagen later. Veel zin om haar te bellen heb ik niet, vandaar dat ik een smsje heb gestuurd met de boodschap: "Bel je morgen om iets te regelen ivm een gesprek." Zie er echt tegen op.

23:14 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Reaktie Linda

L. heeft mail Linda doorgestuurd:
"Zoiets doet ge niet. Ge moest u schamen.
Salut, tot nooit.
Linda."
Opgeruimd staat netjes!

20:21 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Mail

L. haar mail is er gekomen, net zoals ik gevraagd heb :
 
Linda,
Wat ik je ga vertellen, gaat je heel veel pijn doen. Ik ben niet eerlijk tegen je geweest. Ik heb namelijk al een relatie. Ik ben zelfs getrouwd.
Vandaar dat het beter is dat we een eind maken aan wat we samen hadden. Ik vond het leuk je te kennen. Maar we hebben geen toekomst samen. Daarom kunnen we beter ophouden met elkaar te zien. Anders doen we elkaar nog meer pijn.
Ik ben getrouwd met een vrouw waar ik heel veel van hou. Ik heb me de voorbije weken laten leiden door mijn gevoelens. Het is nu tijd dat ik mijn verstand laat spreken. Ik hoop dat je me begrijpt en dat je een lief meisje leert kennen waarmee je gelukkig wordt.
Lisbeth.

17:25 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Deadline

Heb me de hele tijd zitten ergeren over het feit dat ze het nog niet heeft uitgemaakt. Heb haar dan maar zelf een deadline gesteld: voor vijf uur moet ik een mailtje naar haar "liefste" zien passeren waarin ze de hele situatie uitlegt en het duidelijk uitmaakt. Heb geschreven dat ik pas dan wil nadenken over een ontmoeting. Gewoon om te luisteren naar haar verhaal, zonder verdere verplichtingen of beloftes over een nieuwe relatie.
 
Ik ben haar smsjes beu aan het raken. Het laatste: "Waarom doe je zo tegen me? Ik ben ook maar een mens, hoe denk je dat ik me voel?".
Gewoon teruggeschreven: "Denk eraan: vijf uur. Geen minuut later. En stop met zielig doen. Dat werkt alleen maar averechts."
 

15:31 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

SMS bitch (2)

De operatie overspoel Leen met (zielige) smsjes is weer begonnen. Je kent dat wel: "Ik mis je." "Wil je praten?" "Ik hou van je." "Bel je me?"  etc...
 
Op dit moment laat het me allemaal koud. Eigenlijk zit ik te wachten op een sorry, maar die heb ik nog niet gehad...
 
Heb net 1 kwaaie sms terug gestuurd: "Als je echt van me houdt, had je het al lang uitgemaakt met die slet."

14:01 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Antwoord

Het was gisteren lang wachten op telefoon van Sabine. Was de hele tijd heel nerveus, wist met mezelf geen blijf, zeker niet omdat ik voor de eerste avond op rij geen alcohol had gedronken...
 
Ze begon met te vertellen hoe slecht L er wel niet uitzag, betraand gezicht, wanhopig en onverzorgd. Als ze denkt dat ik daardoor medelijden zou krijgen, dan heeft ze het verkeerd voor.
 
Op mijn waarom vraag heb ik een vaag antwoord: "Het gebeurde gewoon." Ik was bijna nooit thuis, ze verveelde zich, is beginnen chatten, afgesproken met haar, en verliefd geworden. Weet je, ik besefte maar al te goed dat ik niet veel thuis was, had me voorgenomen enkele dagen vrij te nemen in januari gewoon om bij elkaar te zijn, maar uiteindelijk hoeft het nu niet meer he. Zucht.
 
Verder smeekte ze om nog een keertje met haar te gaan praten. Misschien moet dat dan maar eens, maar nu niet... ik wil eerst alles laten bezinken. Niet dat ik veel zin heb om terug te gaan, maar misschien is dit wel nodig zodat ik het hoofdstuk L. voorgoed kan afsluiten...
 
Wat me het meest pijn deed, kwam op het laatste. Op de vraag van Sabine of ze dat meisje nog zag, antwoordde ze dat ze haar sinds zaterdag niet meer gezien had. Maar toen Sabine vroeg of ze het uit had gemaakt, kreeg ze als antwoord: "Dat hangt van Leen af." Weet je, ik had verwacht dat ze het onmiddellijk zou uitmaken, maar blijkbaar wil ze ermee doorgaan als ik weiger om terug te komen...
 
 

09:26 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-01-05

Sabine

Net Sabine aan de lijn gehad. Ze wou weten hoe het met me ging. Verder wou ze nog maar eens bevestigen dat ze achter me stond, net als al haar collega's. Niet dat ik daar veel mee ben, maar toch...
 
Ik had me voorgenomen niks over L. te vragen, maar voor ik het wist, vroeg ik: "Heb je haar nog gesproken?"
Waarop zij: "Nee, die hebben we sinds dinsdagochtend niet meer gezien. Ze is toen eventjes komen werken. En om eerlijk te zijn zag ze er belabberd uit. Maar daar hoef jij je niks van aan te trekken hoor..."
"Denk je dat ze haar nog ziet?"
"Weet ik niet, heb haar niet meer gesproken."
Uiteindelijk heb ik Sabine gevraagd om eens met L. te gaan praten. Gewoon om meer te weten te komen over het waarom van alles. Ik vraag me steeds meer af of er een bedoeling zat achter haar beslissing om te stoppen met studeren en weer te gaan werken.
"Wil je haar nog zien?" was de laatste vraag van Sabine.
Eigenlijk weet ik het niet... ik zou dolgraag hebben dat alles weer zoals vroeger was, maar dat is op dit moment - na alles wat er gebeurd is - onmogelijk.
Ze beloofde me deze avond langs te gaan, ook al had ze er niet veel zin in, en me daarna zo spoedig mogelijk terug te bellen... Het wordt bang afwachten op dat ene telefoontje.

16:22 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Weekend

John is me net komen vragen of ik in Den Haag bleef dit weekend. Om eerlijk te zijn, nog niet over nagedacht.
Toen ik even aarzelde, vroeg ie: "Of ben je liever in Genk?"
En toen ik nee knikte: "Weet je ma het al?"
Weer een nee. "Moet ik haar bellen?"
"Nee!" Die kiest toch steeds partij voor Lisbeth. Ze is altijd al tegen me geweest, ook toen pa nog leefde.

14:04 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Telefoon

Toen ik gisterenavond terugkwam, was John ruzie a h maken met L aan de telefoon. Veel heb ik er niet van verstaan, enkel dat ze me met rust moest laten en niet meer welkom was. Dat het aan mij was om te beslissen wat er ging gebeuren. En wat me het meest raakte: "Hoe denk je dat ze zich voelt? Jij was alles voor haar, ze heeft gans haar leven op dat van jou afgestemd en wat krijgt ze in ruil? een heleboel ellende."
 
Weet je, ik wist vorig jaar al dat het niet goed was me aan iemand te binden, want nog een keer iemand verliezen (net als pa), dat kan ik niet aan...

09:13 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-01-05

Praten

Heel wat collega's raden me aan om eens met L te gaan praten. Op dit moment zie ik daar het nut niet van in. Weet je, ik weet perfect wat er gebeurd is. En ook de reden waarom ken ik: mijn drukke werk en het feit dat ik nooit zin heb in sex. Dat ze daarom op een ander gaat, kan ik perfect begrijpen, ik zou zelf misschien ook wel zo handelen. Maar dan had ze het niet geheim mogen houden... Ook het feit dat ze voorbije zaterdag liever bij haar dan bij mij was, komt heel hard aan.
 
Na de vorige keer, wist ze wat de gevolgen zouden zijn. Weet je, hoe kan ik haar ooit nog vertrouwen? Ik wil Lisbeth terug... zeker. De oude Lisbeth, maar die bestaat niet meer. Die is dood. Net als mijn pa.
 
Ik heb echt de indruk dat ik als een onnozele gek in het rond aan het hollen ben. En uiteindelijk eindig ik weer waar alles begon: alleen op een barkruk met een heleboel lege glazen voor mij. Over and over again...

18:42 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Over and over again

Somewhere in a fire of love,
our dreams went up in smoke
We danced beneath silver rain
Upon the fields of green,
where time was just a joke
And now the feeling's
just the same,
Over and over again.
 
Remember the nights of love
and that moment on the beach
That wasn't really too long ago
But we paid the price of time,
and now it's out of reach
And so the broken circle go,
Over and over again

17:14 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

If I could turn back time

Een geliefde verliezen, het komt hard aan, heel hard... Ik weet dat ik verder moet, alleen weet ik niet hoe.
 
Weet je, het liefst had ik weer die ouwe Lisbeth naast me zitten. Maar dat is een illusie, die bestaat niet meer.
 
Ik wil het uitschreeuwen van woede, maar in plaats daarvan voel ik me steeds meer kapot gaan binnenin. Ik ben een jaar gelukkig geweest. Wat er komen gaat weet ik niet, ik wil het niet weten... Ik voel me eenzaam, verlaten, in de steek gelaten. Wat voor nut heeft het nog allemaal? Lisbeth was het enige waarvoor ik leefde...

16:39 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Bank

Vanochtend naar de bank geweest... Mijn rekeningen leeggehaald en credit kaart geblokkeerd. 1000 euro per maand mag ze houden, als soort allimentatie. Heb nu echt het gevoel dat het definitief is.
 
Weet je, ze heeft gisteren nog een paar keer proberen bellen. Tot ik een sms gestuurd heb met de boodschap: "Stop er mee !!!". Haar laatste sms heeft pijn gedaan: "Ik hou van je. Ik wil je niet kwijt. Wil je praten?" Heb niks teruggestuurd en mijn telefoon afgezet. Kon het niet meer aan. Het doet allemaal zoveel pijn...
 
 

12:02 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-01-05

Telefoon

Ze belde net... alles in mij schreeuwde om op te nemen en te doen alsof er niks aan de hand was, maar hoe kan ik leven met iemand die niet te vertrouwen is?
Ik mis haar
Ik haat haar
Ik wil haar
Ik vertrouwde haar
 
Ik ben kwaad...
Droevig...
Wanhopig...
EENZAAM.
Wat voor zin heeft het nog als ik niets of niemand heb om voor te leven?
 

18:45 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

The end (of all dreams)

This is the end, Beautiful friend
This is the end, My only friend, the end
Of our elaborate plans, the end
Of everything that stands, the end
No safety or surprise, the end
I'll never look into your eyes...again
Can you picture what will be, So limitless and free
Desperately in need...of some...stranger's hand
In a...desperate land
Lost in a Roman...wilderness of pain
And all the children are insane, All the children are insane
Waiting for the summer rain, yeah
There's danger on the edge of town
Ride the King's highway, baby
Weird scenes inside the gold mine
Ride the highway west, baby
Ride the snake, ride the snake
To the lake, the ancient lake, baby
The snake is long, seven miles
Ride the snake...he's old, and his skin is cold
The west is the best, The west is the best
Get here, and we'll do the rest
The blue bus is callin' us, The blue bus is callin' us
Driver, where you taken' us
The killer awoke before dawn, he put his boots on
He took a face from the ancient gallery
And he walked on down the hall
He went into the room where his sister lived, and...then he
Paid a visit to his brother, and then he
He walked on down the hall, and
And he came to a door...and he looked inside
Father, yes son, I want to kill you
Mother...I want to...fuck you
C'mon baby, take a chance with us X3
And meet me at the back of the blue bus
Doin' a blue rock, On a blue bus
Doin' a blue rock, C'mon, yeah
Kill, kill, kill, kill, kill, kill
This is the end, Beautiful friend
This is the end, My only friend, the end
It hurts to set you free
But you'll never follow me
The end of laughter and soft lies
The end of nights we tried to die
This is the end

18:20 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

SMS bitch

Net een sms ontvangen:
"Ik kan eind deze maand 2 weken vrijaf krijgen. Goed he! Kunnen we samen naar Egypte."
 
Heb net teruggeschreven: "Goed voor jou, ik hoop dat Linda dan ook vrij is."
 
Waarop zij: "Wat bedoel je?"
 
Doen alsof er niks aan de hand is, erger kan niet... Ze zal het wel merken als ze thuiskomt. Heb een boodschap op de spiegel achtergelaten en onze trouwfoto kapotgegooid... Als ze het dan nog niet door heeft...
 
 

18:14 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |