08-03-05

Stubru.uit zaterdag - een verslag (weekend deel 2)

Met zijn zessen naar Stubru.uit gaan, da's niet echt een goed idee. Dat bleek al meteen toen we moesten kiezen tussen Sarah Bettens en Stash. Voor mij en Lisbeth geen moeilijke keuze vermits we beiden kotsneigingen krijgen bij het horen van de naam Bettens... Sorry voor de fans, maar iedereen zijn voorkeur he. Alleen de commentaar van Els (een van de zes die meegingen) enerveerde me enorm: "allez, ze is toch ook lesbisch... ". Precies of mijn geaardheid (wat een woord) iets te maken heeft met mijn muziekkeuze... In ieder geval: we zijn met ons tweetjes apart naar de verschillende optredes geweest en dat was geen slechte keuze.
 
Goed, het begon voor ons allemaal met Monza. Voor mij een blij weerzien met een provinciegenoot. Het was al geleden van in mijn jeugd (samen met pa ten tijde van Noordkaap, dus stel je voor) dat ik hem gezien had. Kwa podium attitude was het nog altijd zoals vroeger: gedreven, vol passie en een beetje gek. Hij is iets ouder en zwaarder geworden en droeg een idioot petje. Muzikaal echter kon ie ons niet meer boeien, dus hielden we het na een half uurtje voor bekeken.
 
Toen kwam de discussie over Stash en Sarah Bettens. Wij (Lisbeth en ik) waren achteraf superblij dat we voor Stash gekozen hadden. het was een optreden in de theaterzaal, wat meteen betekende dat we moesten gaan zitten. Een rockbandje op een theaterpodium, het kwam raar over, maar - en dat was het grootste voordeel - de accoustiek was schitterend. Het was een optreden dat van begin tot einde boeide, iets wat we niet over veel groepen kunnen zeggen. Het plaatje klopte: schitterende songs, prachtige stem. Kortom: het geheel was af! Tijdens Sadness kreeg ik rillingen over mijn hele lijfje. Heb mijn oogjes dichtgedaan en mijn hoofdje op Lisbeth haar schouders gelegd. Genieten! Als we toch iets negatiefs moeten zeggen: de danspasjes van de bassist kwam idioot over. Walk like an egyptian anno 2005.
 
Over de Kids ga ik vrij kort zijn: het was een groep die ooit enorm veel succes had. Je kent dat wel: een aantal vijftigers die zich angstvallig vastklampen aan die lang vervlogen periode van roem en dus vrij zielig overkomen. Om het met de woorden van Neil Young te zeggen: it's better to burn out then to fade away. Het is beter op te branden dan langzaam weg te kwijnen. Mijn advies: stop met spelen. Onze mening: there will be no next time.
 
Tijd voor Soulwax. Geniaal, schitterend, wow !!! Wat een sound, een muur van geluid vol verrassingen. Meteen ook was duidelijk: hoe kom je als zanger boven dat geluid uit? Hoe maak je je verstaanbaar? Simpel antwoord: niet. Lol. Goed, in feite kan ik de zelfde commentaar geven als toen na Pukkelpop: ze staan er. Mooiste nummer was "e-talking". Redelijk bizar, want eigenlijk hou ik helemaal niet van de single versie. Een aantal nieuwe nummers wisselde klassiekers als "everybody wants to be the DJ" af. Het concert mocht gerust nog een half uurtje langer blijven duren, maar ja, schone liedjes duren nooit lang. Enige negatieve (?) : de Dewaele broertjes zien er niet uit als rock-sterren.
 
Uiteindelijk ons nog een paar uurtjes kunnen uitleven met de Peter van de Veire karaoke show. Hilarische optredens (Cherie door het promotieteam en een schitterende versie van Arme Joe) gevolgd door zielige vertoningen: twee verlegen meisjes op een podium door hun vrienden als grap ingeschreven. Zelf had ik dolgraag "Rocking in a free world" van Neil Young meegebrult, maar Lisbeth hield me tegen: "je gaat je toch nie belachelijk maken?" In feite: als je een beetje show verkoopt en wat sexy meebeweegt, dan kan er weinig gebeuren he. Achteraf heel veel spijt dat ik het niet gedaan heb, want je krijgt niet elke dag de gelegenheid om met een band op het podium te staan...
 
Tenslotte nog een algemene opmerking: het publiek was vrij makjes. Echt dansen is er niet meer bij. Vroeger stonden we als gekken op en neer te springen en kwamen we nat van het zweet thuis. Nu staan de meesten als een onnozelaar met hun gsm te zwaaien (om thuisgebleven vrienden jaloers te maken) of doet men niks anders dan fotootjes te nemen met een digitaal toestel (kijk maar, ik was er bij). De jeugd van tegenwoordig....

17:11 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.