27-04-05

Onzin

Ik heb zo van die dagen dat ik alles in vraag begin te stellen... Weet je, we proberen ons wanhopig aan bepaalde gedragsregels te houden omdat dat zo hoort (of omdat we niet beter weten?). Maar als je er eens over nadenkt, dan is het toch allemaal zo belachelijk stom ? 's Ochtends stappen we een blikken doos in die ons naar ons werk voert. Iedereen op hetzelfde moment, het lijkt wel een bende mieren. Onderweg luisteren we naar een opeenvolging van klanken die vanuit een centraal punt naar ons toe worden gestuurd. Muziek en radio noemt dat. Wat het nut daarvan is? Ons bezig houden? Er voor zorgen dat we niet ontsporen ? Ik weet het niet...
 
Hoe meer je rond je kijkt, hoe meer onze wereld er onwerkelijk begint uit te zien. Niets is zoals het hoort. En als je dat beseft, begin je je wel erg eenzaam te voelen. Weet je, als je merkt hoe vaak mensen elkaar bedriegen (en dan heb ik het niet alleen over sex)... Gruwelijk allemaal. Het lijkt wel een jungle waarin iedereen moet overleven. Iedereen denkt aan zichzelf zonder zich echt te bekommeren om zijn naaste. En dan kan ik wel heel naief overkomen als ik me krampachtig vast hou aan het huisje / boompje / vrouwtje principe, maar zonder Lisbeth zou ik echt wel verloren zijn. Ook al lijkt eeuwige trouw en een eeuwige verbintenis ouderwets, voor mij is het meer dan een belofte. Dus al die mensen die beweren gevoelens voor mij te hebben of die zin hebben in een vluggertje : fuck off ! En meteen spreek ik mezelf tegen (zie eerste deel van dit bericht) ... and so the broken circle goes, over and over again.
 
------------
 
CD : The chemical brothers - Push the button (1995)

11:37 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.