01-06-05

Concert Moby Brabanthallen Leuven (27 Mei 2005)

Het was snikheet voorbije vrijdag. Zelfs een sauna leek in vergelijking met de Brabanthallen een frigo. 6000 mensen opeengepakt, snakkend naar lucht, het beloofde niet veel goeds. Ik had me verwacht aan een mak en lauw concert, maar uiteindelijk had ik het verkeerd voor. In vergelijking met zijn concert enkele jaren terug in Vorst Nationaal, was dit optreden 1000 maal beter.
 
Op plaat lijkt Moby nogal commercieel. De vele samples op 18 en Play geven het geheel een gemaakte, gladde en passieloze indruk. Met Hotel (zijn nieuwste cd) ging het reeds de goede weg op. Doordat vele nummers door Moby zelf werden ingezongen, werd het plots een heel stuk fragieler. Nog beter is het wanneer je hem live aan het werk ziet: harder, ruiger, meer gedreven en menselijker.  Het geheel (en nu spreek ik over het optreden in Leuven) was perfect uitgebalanceerd met een prima coctail van hits, rustige en nieuwe nummers. Het hele concert was aan 1 stuk door genietbaar en dat maak je niet veel meer mee.
 
Toch begon het allemaal in mineur met een voor mij onbekend voorprogramma: M83. Een frans groepje zo bleek later. God, wat klonk het saai en inspiratieloos. Iets om snel te vergeten dus.
 
In feite maakte dit het contrast met Moby een heel stuk groter. Zijn show begon heel overdonderend met een reeks klassiekers: "Find my baby" en "Extreme ways". Huidige hitsingel "It's raining again" kwam er vlak na. Schitterend gewoon. Net toen ik dacht, dit kan niet meer beter, was het de beurt aan "the talented and lovely" Laura Dawn. Haar ietwat trager gespeelde versie van "Natural blues" kan alleen met superlatieven omschreven worden.  Later zou ze hetzelfde nog eens overdoen met "Honey", "In this world" en  "Walk on the wild side".
 
Grote verrassend was "that's when I reach for my revolver". Iets minder dan weer was "very" en "I feel it.", aangekondigd als disco nummers onder het motto: fuck the heat. Wanneer het warm is, kan je maar beter als een gek op en neer springen.
 
Goed, het publiek reageerde enthousiast, maar door de hitte iets gereserveerder. Meedansen zou op dat moment bijna letterlijk zelfmoord betekenen. Zelf stonden we  vooraan opeengedrukt en af en toe was het echt naar lucht happen.  "Bodyrock" zette alles in vuur en vlam. Ook wij begonnen als gek op en neer te springen. Een kei-rode kop en duizelingen was het gevolg. 
 
Als we toch enige vorm van kritiek moeten uiten: de bindteksten waren niet echt geniaal. Het constant "thank you, thank you." werkte ietwat enerverend. Ook saai was de verwijzing naar de presidentsverkiezingen in de US. Je weet wel: "I need to apoligize for my country." De kritiek op Bush heb ik al duizend maal gehoord en het klinkt niet echt overtuigend meer. Enne wat moeten wij zeggen over ons landje? Ook wij worden geregeerd door een stelletje klungelaars en Waalse ass-holes. Dit allemaal als inleiding tot het schitterende "Lift me up", een aanklacht tegen elke vorm van extremisme.
 
Verrassend waren de bisnummers. De band mocht zich een voor een bewijzen. Laura Dawn - toch wel de ster van de avond - deed dat met een cover van "Take a walk on the wild side." Gitarist Daron Murphy bracht een geniale the Doors cover en mooie Luci Butler bewees dat ze meer kon spelen dan techno deuntjes. Haar versie van "fur elise" was best genietbaar. Of Scott Frassetto nu echt uit Gent afkomstig was, betwijfel ik, maar de aankondiging veroorzaakte een tilt slaande applausmeter.  Obligate afsluiter was "feeling so real". 
 
Misschien toch nog wat kritiek? Ik heb het nl nog niet gehad over de vele samples die gebruikt werden. Moby's tam tam getrommel bleek niet echt live gespeeld te zijn en ook de vele vocals waren meestal op band opgenomen. 't Is een trend die zich meer en meer voordoet (wie herinnert zich niet het Limp Bizkit concert in Vorst bijvoorbeeld), maar echt storen deed het niet. In tegendeel: het deed de nummers in de meeste gevallen beter uitkomen.
Conclusie:  Schitterend optreden. Wij willen meer van dattem.
 
------------------------------------------------------------
 
Playlist :
( corrigeer me als ik verkeerd ben )

01 )  Intro
02 )  Find my baby
03 )  Extreme ways
04 )  Raining again
05 )  Natural blues
06 )  Spiders
07 )  Where you end
08 )  Into my heart
09 )  Go
10 )  That's when I reach for my revolver
11 )  Temptation
12 )  Beautiful
13 )  Very
14 )  I feel it
15 )  Porcelain
16 )  In this world
17 )  Dream about me
18 )  Why does my heart feel so bad ?
19 )  We are all made of stars
20 )  Slipping away
21 )  Honey
22 )  Bodyrock
23 )  Lift me up
------
24 )  Walk on the wild side (Lou reed cover)
25 )  Break on through (The doors cover)
26 )  Fur elise
27 )  Feeling so real

14:21 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

nr Feeling so real blijf ik zijn beste nummer vinden!! Sinds hij aan de gitaar is vind ik hem niet meer zo goed... (wat niet wil zeggen dat ik niet van gitaren hou, ik vind enkel de combinatie Moby + gitaar niet zo geslaagd...)

Gepost door: liza | 01-06-05

ik ben niet voor die vent te vinden maar ik begin ervan overtuigd te raken dat ik er wel zou van genoten hebben...

Gepost door: Anne | 01-06-05

cool! er waren precies veel bloggertjes,
enne leentje, you can drop anything you want :D

Gepost door: Lord cms | 01-06-05

tijdens very en dat liedje daarachter heb ik eigenlijk wel als zot staan dansen en de gevolgen zijn te raden... ma twas super!! en ik ben er natuurlijk in gelopen van die drummer, maja het is nu niet dat ik moby en zijn band zo goed ken... ik heb er gewoon van genoten :)

Gepost door: sfie | 01-06-05

hmm... even een black-out gehad. Maar back, alive and kicking... of toch zo ongeveer ;-) tot binnenkort (of iets later)
Nootje: leuk dat de reactie's er terug zijn, minder leuk dat je nog steeds geen vent wil :-p *lol*

Gepost door: karlo | 01-06-05

Scott from Ghent Scott Frassetto is van Philadelphia. vriendelijke gast trouwens, hij heeft mijn live cd nog gesigneerd (25 eur, maar elke cent waard, zeker gelet op de levertermijn :) )

Gepost door: Laurent | 01-06-05

Beste Leen en Liesbeth fijn dat we weer es een reactie kunnen plaatsen.
Alhoewel ik op gezette tijdstippen (één keer per week ongeveer) deze Blog ben blijven volgen vind ik het echt wel heel aangenaam om jullie te feliciteren ....
Inderdaad er is (deels dankzij liesje) door Leentje eenn hele weg afgelegd en blijkbaar wordt inderdaad steen per steen die muur gesloopt. De voetbalmatch is alweer een stoot die een steentje deed vallen.... doorgaan meisjes, jullie zijn niet alleen goed maar zeer goed bezig...

tot de volgende

Gepost door: Luc van het Moerhofke | 01-06-05

Zelden... ... een concert meegemaakt dat me boeide va

Gepost door: Kaajee | 02-06-05

Vervolg van hierboven wegens iets te enthousiast typen...
... dat me boeide van begin tot einde, zonder ook maar één dipje...

Genieten...

(En idd, zweeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeten!)

Gepost door: Kaajee | 02-06-05

Lift me Up Ik vond dit concert beter dan in Vorst. Ik had er eerst wel voor gevreesd want 'Hotel' is (nog niet) superovertuigend maar uiteindelijk is alles op zijn pootjes gekomen. And yes, de Brabanthallen leek meer op een Indiaanse zweethut. Ik kreeg bijna visioenen...

Gepost door: dementor69 | 03-06-05

Enkele correcties ivm playlist 01) My weakness
14) Next is the E

Gepost door: Wanne | 12-06-05

De commentaren zijn gesloten.