07-06-05

Concert Oasis - AB Brussel (4 Juni 2005), bespreking

 
Het was allemaal Wim Oosterlinck zijn fout. Een paar weken geleden begon de voorverkoop voor het concert van Oasis. Op de radio een heleboel berichten van gefrustreerde fans die niet binnenraakte (je kon de tickets per telefoon of op internet bestellen). Meteen een reden voor mij om ook eens te proberen... Guess what, voor ik het wist was ik de trotse (?) eigenaar van twee Oasis tickets. Gedver was mijn eerste gedacht. Lang getwijfeld wat ik ermee zou doen. Op ebay zetten en een echte fan de kans geven om toch nog het concert bij te kunnen wonen of gewoon gaan en me dood ergeren aan de Gallaghers.
 
Door het aandringen van Lisbeth toch maar voor het tweede gekozen... Wij dus naar Brussel. Net op tijd voor het voorprogramma: The stands. Een voor mij niet echt bekend groepje dat sterk naar the Beatles neigde. Typische Britt-pop dus en niet echt mijn ding. Leuk om zien was dat de muzikanten met passie en plezier speelden...
 
Dit maakte het contrast met Oasis alleen maar groter. Noel en Liam zijn twee arrogante klootzakken, maar dat wisten we al. Weet je, ze leken heel ongeinteresseerd op auto-pilot te spelen. Dit op ruime afstand van het publiek, want ze gebruikten enkel de achterste helft van het enorme podium. Een podium dat even groot was als hun ego, dit om je een idee te geven... Heel af en toe ging Liam vooraan staan en bekeek ie het publiek als een generaal die zijn troepen keurt: stokstijf zonder enige vorm van glimlach, herkenning of wat dan ook...
 
Zelf hadden we ons een prachtig plaatsje op de tiende rij links van het podium weten te bemachtigen. Beter kon niet, tot er op een gegeven moment een 2 meter lange vent voor ons kwam staan. Ik vloekt eens heel luid en heb hem maar aangesproken. Of ie niet achter ons wou gaan staan en dat deed ie. Intussen aan de praat geraakt met hem. "Zijn jullie ook die-hard fans?" vroeg hij. "Niet echt," was mijn antwoord. "We wilden hen gewoon eens zien." Ik dacht: oeps, hij moest eens weten.
 
Even later betraden de broertjes het podium enne... het publiek ging uit de bol. Het werd een heus volksfeest van begin tot eind. Voor mij onbekende nummers werden meegebruld als ware het hits. Ik stond er bij en keek er naar. Het meisje naast ons raakte in extase. Hand op het hoofd (bang dat haar hersenpan eraf ging vliegen?) en een Oh my god-blik op haar gezicht. Mensen die elkaar aankeken met een blik van verstandhouding, elkaar high-fives gaven enne wild zwaaiden met engelse vlaggen. Ondertussen vlogen bekers nog half vol bier door de lucht. De die-hard fan achter ons greep ons beiden vast voor een slow en achteraf was een jong tienertje de hele tijd "Yes" aan het roepen... It blew his mind. Nooit geziene toestanden die veel weg hadden van ...  ik zou het niet kunnen omschrijven.  
 
Ik probeerde mee te doen en dat lukte behoorlijk. Alleen een hele grote flater begaan toen ik mijn buur vroeg wie nu Liam en wie Noel was. Hij keek me aan alsof ik van een andere planeet kwam. Oeps. Mijn fout toch niet dat die twee op elkaar leken?
 
Liam (of was het nu Noel) zijn stem klonk als die van mijn grootmoeder. Niet echt zuiver, maar storen deed dit niet, het publiek zong toch zo luid mee, dat je hem bijna niet mee hoorde. De bindteksten (voor zover die er waren) waren onverstaanbaar en de meeste nummer kende ik niet.
 
Toch enorm genoten van dit optreden. Kan moeilijk anders als iedereen zo hevig meedoet he. De bekende nummers (Lyla, Stop crying your heart out en Champagne Supernova) voor de pauze zorgden voor een prima drive voor de nieuwere nummers. Deze werden afwisselend door de beide broertjes gezongen.  Na de pauze brak het vuurwerk pas echt los met Wonderwall, don't look back in anger en the Who cover My generation. Geloof me: dit zijn pareltjes gezongen door een bende varkens.  :)
 
Playlist :
--------
Turn Up the Sun
Lyla
Bring It on Down
Morning Glory
Cigarettes & Alcohol
Stop Crying Your Heart Out
The Importance of Being Idle
A Bell Will Ring
Live Forever
Little by Little
The Meaning of Soul
Mucky Fingers
Champagne Supernova
Rock 'N' Roll Star
Songbird
------
Wonderwall
Don't Look Back in Anger
My Generation

14:04 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

vroeger zou ik alles gedaan hebben om een ticket te bemachtigen... Nu interesseren mij die gelijk ni meer :sBlij dat je genoten hebt :D

Gepost door: Anne | 07-06-05

Grrrr.... Had de dag ervoor reeds een andere afspraak gemaakt. Heb ze dus nog altijd niet kunnen zien. :o(

Gepost door: dementor69 | 08-06-05

oasis vorst inderdaad vorst is kut
bereikbaarheid zero
parkeren zero
geluid zero
security arrogantie zero
een pint 4 euro schandelijk
concert- ok maar niet groots
heb hen 4x in engeland gezien en niet te vergelijken! oasis is en blijft wel de beste band
van deze generatie!
ik ga hen opnieuw zien 30 jan in rijsel (fr)
greetz patrick

Gepost door: patrick | 16-01-09

De commentaren zijn gesloten.