31-07-05

Lisbeth en Leen-avond

Op vrijdagavond is het bij ons gewoonlijk Lisbeth en Leen-avond. Dit wil zeggen dat we dan wat tijd voor elkaar vrijmaken om iets leuks te doen, meestal om gewoon wat bij te praten. Enorm belangrijk dus.
 
Vrijdag kwam ik thuis van werk, redelijk moe, maar blij dat we weer samen gingen zijn. Goed, ik deed de deur open en hoorde heel wat lawaai in de woonkamer. Lisbeth had een deel van haar vrienden uitgenodigd voor een drankje. Toen ze bovendien zei dat ik maar frieten moest halen voor mezelf omdat ze niet gekookt had ("Wij hebben vanmiddag pizza gegeten."), ontplofte ik.
 
Ik ben  haar beginnen uitschelden. Het kon me niet schelen dat al dat volk kon meeluisteren, integendeel. Het scheelde niet veel of ik had ze gewoon buitengegooid. Heb me toch ietske bedwongen en ben naar mijn kamer getrokken. De deur op slot en de hele nacht in de zetel liggen wenen... Kloteweekend.

20:08 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

29-07-05

Drunken butterfly

Ik ben half tegen mijn zin voor twee daagjes afgezakt naar Den Haag. Reden: enkele amerikaanse collega's die hier op bezoek zijn. Gisterenavond was hun afscheidsetentje (dat krijgt elke bezoeker hier) en omdat ze al heel de week aan het zeuren waren geweest dat ze spare-ribs wilden, werd er gekozen voor de Resident ( http:www.deresident.nl ). Hier kan je de beste spare ribs van heel Nederland eten, zo zeggen ze.
 
Goed, heel wat afgelachen met hun verhalen. Of ze nu klopten of niet, want echt geloofwaardig was het niet. Weet je, een van hun was een vrij mollig persoon, frituurvet haar plat op het hoofd gekleefd en fout gekleed in een trainingspak en Nikes. Vrij klein ook. In feite deed ie mij denken aan dat typetje van Paul de Leeuw een paar jaar terug. Afstotelijk dus. Goed, hij verkondigde dus dat zijn vorige vriendin een cheerleader was en dat zijn huidige vriendin in Hooters werkt (een of andere bikini-tent). Moet je weten dat hij rond de veertig jaar is en zij zo'n twintig jaar jonger... Volgens mijn andere vrouwelijke collega's betaalt hij haar per uur (lol). Misschien niet echt mooi dat we er zo over geroddeld hebben, maar je bent vrouw voor iets he.
 
Die Amerikanen zijn hier twee weken geweest, maar denk je dat ze iets bezocht hebben? Nee hoor. Veel verder dan de hotel-omgeving zijn ze niet geraakt. Misschien had iemand ze ergens mee naar toe moeten nemen, maar... ze zijn groot genoeg he. Ook het kopen van souvenirs zorgden voor hilarische momenten. Ze zochten allemaal naar de goedkoopste spullen. Belgische chocolade? Nee, liever een doosje van 2 euro uit de Albert Hein. "Ze merken thuis het verschil toch niet." was de motivering.
 
Tijdens het eten hevig gediscussieerd over sport en politiek. Onze vrienden kwamen allemaal uit Texas en waren dus (net als ik) fervent Bush-aanhanger.
 
Terwijl onze bezoekers doodmoe naar het hotel afzakten, ben ik met enkele collega's naar mijn stamcafe getrokken: een doodgewone bruine kroeg in het centrum. Om eerlijk te zijn, iets te veel gedronken en daardoor een paar uur later dronken mijn bedje ingekropen. Lang geleden. Shame on me.

10:10 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

27-07-05

Zomer van Antwerpen - De roovers (de bruiloft)

Zaterdag bijna twee weken terug gaan kijken naar "de bruiloft", een voorstelling van de Roovers in Antwerpen. Nadat we ze vorig jaar reeds aan het werk hadden gezien, wilden we ze dit jaar terug zien, vandaar. En net als vorig jaar vond ook deze voorstelling plaats op een ongewone locatie: de spoorweg-hangar op den Dam. De ruimte werd omgevormd tot een typische feestzaal en binnenkomst was net als bij een echte bruiloft. Je kon een cadeautje afgeven, moest de familie een hand geven (ze stonden in een rijtje) en nam deel aan een heuse receptie - met drank en hapjes!!! Ook tijdens de voorstelling geregeld eten en drankjes, ook al - en dan heb ik het vooral over de koude soep - was het niet te eten.
 
De omkadering zelf was best origineel dus, maar de voorstelling zelf miste verhaal. Grappig was het best, maar vraag me niet waarover het ging of wat er juist gebeurde. Jammer. Ook de slotzang was te lang naar mijn zin.
 
Conclusie : origineel en grappig, maar zonder diepgang.
 
-----------------
 
walpurgis & de roovers ism het spectra ensemble
de noces
svadebka/de bruiloft
 
Iedereen is samen gekomen in restaurant Andronov voor de bruiloft van Dasjenka Zjigalov en Epaminond Maximovitsj Aplombov. Van liefde of pril huwelijksgeluk lijkt geen sprake: de haring en het brood zijn zuur, de verlichting laat te wensen over, de bruid doet de hele avond haar mond niet open en de generaal laat op zich wachten. Net als het feest helemaal uit de hand dreigt te lopen, roept iemand om muziek. Wordt het dan toch nog gezellig?
 
WALPURGIS, de Roovers en het SPECTRA Ensemble slaan voor deze voorstelling de handen in elkaar. Twee Russische bruiloften worden één groot feest. ‘De Bruiloft’ van Tsjechov vormt de tekstbasis voor het eerste deel van de avond, om dan-Muziek!-uit te monden in een bijzondere uitvoering van ‘Les Noces’ van Stravinsky.

Je wordt van harte uitgenodigd op een echte bruiloft, een huwelijksritueel dat van de 9 acteurs, 17 zangers, 9 muzikanten en het publiek één grote familie maakt.
Schuif mee aan aan tafel, drink en eet (al kan je, gezien de aard van dit feest, misschien best vooraf al iets gegeten hebben...) en laat je meeslepen door wat komen zal.

19:01 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Katjes

Het belangrijkste nieuws nog niet eens verteld. Nee, ik heb het niet over Lisbeth haar nieuwe auto (de BMW Z4). Daarvan hebben we door het miezerige weer nog niet echt kunnen profiteren. 'k Heb er nog niet mee gereden, ook al heb ik de kans gehad. Ik heb zoiets, het is schatje haar auto, dus laat zij maar eerst. In het begin reed ze nogal onwennig en te voorzichtig, maar dat betert snel. Nu nog enkele hete zomerdagen zodat het dak er af kan.  :)
 
Belangrijker voor ons op dit moment: de nieuwe katjes. We zijn ze vlak na onze vakantie gaan afhalen. Begonnen met twee exemplaren: een witte verlegen kater met zwarte vlekken (onze Frodo) en een nieuwsgierige lapjeskat (ons Ayla). Zalig om die twee bezig te zien. Nie echt normale katten zenne, want Frodo is gek op water, hij komt zelfs mee onder de douche. Ayla zelf is heel voorzichtig en bekijkt alles van op afstand. Je weet wel, pas ergens op springen als Frodo het haar heeft voorgedaan. Keilief is ze!!! Ook zij heeft een ongewone hobby: spelen met plastieke GB-zakjes. Ze kruipt er zelfs helemaal in !
 
We hadden zoiets van we willen er nog eentje bij. Gaan kijken bij iemand enne twee schattige exemplaren gezien. Omdat we nie konden kiezen en de kindjes nie wilden uiteen halen, ze maar alletwee meegenomen. Het gaat hier op een pikzwarte kattin (Arwen) en een rosse kater, ne echte deugniet (Elmo). Ze zijn eigenlijk nog iets te jong (vijf a zes weken) en worden constant onder de voet gelopen door de twee grotere exemplaren. Gelukkig kunnen ze redelijk met elkaar opschieten. Ik zou uren kunnen vertellen over die lieve beestjes. Ze zijn zoooooooo leuk. Het enige negatieve: 's nachts om vier uur komen ze wel eens het bed op springen. Ze klimmen bovenop ons en geven ons constant likjes. Slapen is er s nachts niet echt meer bij... maar ja dat nemen we er graag bij.

18:49 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Gentse feesten

God wat vliegt de tijd en nog zoveel te vertellen over de voorbije weken.
 
De Gentse feesten, nog maar pas begonnen en nu al voorbij. Voor Lisbeth is het een jaarlijkse traditie: elke week 5 euro sparen en dan de hele spaarpot opmaken door elke dag met vrienden op cafe te gaan, iets te eten, rond te wandelen, muziek te luisteren... Het is een gezellig onderonsje met heel wat gepraat en discussies over vanalles en nog wat. De traditie van het geldsparen dateert nog uit de tijd dat ze amper met haar geld rondkwam. De feesten waren voor haar een unieke jaarlijkse gebeurtenis waarop het eindelijk eens geoorloofd was om alles uit te geven. We vonden het zo leuk dat we ze gewoon in ere hebben gehouden, ook al speelt geld geen rol mee.
 
Ook dit jaar was het kei-tof tot de bewuste zaterdagavond dus. In ieder geval: met mij gaat het steeds beter. Ik kan weer wat gewoon eten eten en ik kan weer uit mijn ene oog zien. Het komt dus in orde, maar k hou er wel een litteken boven mijn oog aan over.
 
----------------
 
Vandaag voel ik me : druk druk druk.
Muziek : Nirvana - Unplugged.

18:35 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-07-05

Pats boem 2

"Je zult het zelf wel uitgelokt hebben." God wat heb ik dit zinnetje al veel gehoord de laatste dagen. Gek he, je wordt in elkaar gemept en het is nog je eigen schuld. Wel, normaal gezien heb ik inderdaad een grote mond, maar voorbije weekend had ik zoiets van: Leen hou je stil, want het loopt niet goed af. Ik heb gesmeekt om ons met rust te laten, maar de klappen bleven komen, enne... wat doe je tegen drie man?
 
Een trauma hou ik er niet aan over. Ik beschouw het eerder als toevallig op de verkeerde plaats aanwezig zijn geweest. De wonden zullen herstellen, maar op dit moment toch vrij veel pijn. 't Is ook geen zicht al dat verband en dat blauwe opgezwollen oog. Eten kan ik niet. Enkel lopend eten krijg ik naar binnen.
 
In ieder geval, ik zit nog een paar dagen thuis. Schatje vertroetelt me. Jammer dat ze er een schuldgevoel aan overgehouden heeft. Het enige waar ik droevig om ben.
 
-------------------------
 
Vandaag voel ik me: een mummie.
Muziek : Stubru

22:44 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-07-05

Maleisie

Zelden met zoveel positieve indrukken teruggekeerd als na mijn trip naar Kuala Lumpur. Weet je, ik waande me een kleine drie weken in het aards paradijs, ondanks het feit dat ik de eerste week moest werken. Ik heb een enorm respect gekregen voor de mensen daar. De manier waarop ze met elkaar omgaan, da's gewoon uniek. Schijnbaar heel relaxed en met de eeuwige glimlach, we kunnen er nog veel van leren. Wat een contrast met het klote-landje hier. Mensen zijn egoistisch, praten niet met elkaar enne... doen elkaar pijn. Iets wat ik dit weekend letterlijk heb mogen ondervinden.
 
Gelukkig heb ik met Lisbeth de lotto gewonnen: 't is een schat van een vrouw. Die tien dagen strand samen met haar waren zalig. We hebben genoten van elke seconde. Aan het zwembad gezeten, Coctails gedronken, lekker gegeten en veel gepraat over de meest idiote zaken. 
 
We zijn nog meer naar elkaar toegegroeid, voor zover dat nog mogelijk is. Ik weet nu al dat mijn lot voor eeuwig aan dat van haar gekoppeld is. Wat er ook gebeurt, ik ben van haar en zij is van mij. Als zij sterft, is mijn leven letterlijk voorbij (en daar denkt schatje net zo over). Klinkt misschien allemaal stom, maar zo voelt het. Love and only love will do.
 
----------------------------
Vandaag voel ik me machteloos / kwaad en heb ik fysisch veel pijn.
CD : Neil Young - Ragged Glory  (1991)

21:22 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Pats boem

Net terug uit het ziekenhuis. Vanavond ineengemept geweest door drie marokkaanse eikels. Blijkbaar konden ze het niet hebben dat ik Lisbeth een kusje op de mond gaf. Ze zijn achter ons aan gegaan en ik heb enkele rake klappen in het gezicht gekregen. Gelukkig kwamen er op dat moment een groepje andere mensen de straat in. Toen zijn ze weggelopen. Resultaat: oog dicht, paar hechtingen en enorme pijn in mijn kaak. Gelukkig geen tand uit. Mijn t-shirt hing vol bloed (door sneetje boven oog) en ik voelde me dizzy. Ik ben dolblij dat ze schatje met rust gelaten hebben. Ik zou het mezelf nooit vergeven mocht haar iets overkomen. 'k Vind het alleen erg dat ze zich schuldig voelt omdat ze niet gereageerd heeft. Gelukkig maar, wie weet wat er dan was gebeurd.
 
Weet je wat me het meest kwaad maakt? Het feit dat je niks kunt terugdoen. Die machteloosheid. Ik weet 1 ding: vanaf nu draag ik steeds een mes op zak. En geloof me: ik zal het met plezier in hun buik planten, mocht het me nog eens gebeuren...
 
En dan de reaktie van de politie: volgens hen had het geen zin om een pv op te stellen en aangifte te doen (beschrijving te vaag en zelfs als ze hen vonden, dan nog zouden ze na een paar uur weer op straat staan). Alleen maar tijdverlies enne... geen pv opstellen = de ideale manier om de misdaadcijfers naar omlaag te halen, niet?
 
Als je op dit moment moest zeggen: jaag alle moslims een kogel door het hoofd, ik zou het met plezier doen. Tijd om een paar moskeeen op te blazen en nog meer van dattem. Op dit moment zou ik het nog menen ook. Allez, k zal het maar laten bezinken, voor ik nog meer racistische dingen begin te zeggen...

00:06 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

21-07-05

Blogproblemen

Jipie, ik kan eindelijk weer berichtjes posten. Een heleboel achterstand en massa's te vertellen, maar dat is voor morgen (schatje moet dan werken). Nu gaan we poetsen, strijken en nog meer van dat leuks. In de vooravond richting Gentse feesten (dagelijkse gewoonte maar daarover later meer) om een hapje te eten en een heleboel te drinken. Waterkes he, hihi.
 
Enorm gefrustreerd geraakt door die blogproblemen hier. Heel wat onbegrip, vooral omdat ik zelf gewoon ben IT changes te begeleiden en ik moet zeggen, bij ons nooit problemen. Het komt erop aan dat je alles grondig test en naderhand als het toch misloopt ofwel alles zo snel mogelijk terugdraait ofwel een task force team samenroept met regelmatige telecalls, updates naar klant toe, etc... Soit genoeg gezeverd, plicht (strijk) roept.

11:18 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

14-07-05

Back again

Snif snif, we zijn terug... Een heleboel indrukken en nieuwe ervaringen opgedaan, maar daarover later meer. Eerst nog een paar daagjes profiteren van het mooie weer. Bij ma in het zwembad gaan duiken enne onze kindjes gaan ophalen. Ze gaan Mylo en Ayla heten. Voor wie niet kan volgen: ik heb het over onze nieuwe katjes. De komende dagen meer, maar nu ga ik al mijn aandacht richten op schatje. 't Is zo'n lieveke. Het liefst zou ik mijn baas opbellen om te zeggen dat ik de komende twee maanden thuis blijf. Lijkt me zalig, zo ons tweetjes samen. Allez, tot later enne... dikke kus.

13:54 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |