30-08-05

Mama Leen

Tina, ze heeft het moedergevoel in mij wakker gemaakt. Gek dat miss bitch ineens een zorgzaam moedertje is geworden. Misschien loop ik wat te hard van stapel, want eigenlijk is het allemaal heel tijdelijk he. Maximum een paar weken, tot Veerle er weer bovenop is.
 
Weet je, er zijn heel wat discussies aan voorafgegaan: zouden we het wel doen, want uiteindelijk heeft het toch een serieuze impact op ons leventje. Maar liever dit dan dat de kleine terecht zou moeten bij Lisbeth haar ma. Dat zou pas hel zijn. Veel keus hadden we dus niet. Al vind ik wel dat Veerle haar man wat meer moeite zou kunnen doen, het is toch ook zijn kind he. Hij zou Tina gemakkelijk elk weekend kunnen komen ophalen he of gewoon een avondje, maar nee, meneer heeft geen tijd... Kwaad word ik er van.
 
Goed, het belangrijkste is dat de kleine het naar haar zin heeft, want ze heeft al genoeg ruzies mogen meemaken. Weet je, ik hou er enorm veel van om met haar bezig te zijn. Een kind vraagt enorm veel aandacht, maar je krijgt er heel wat voor in ruil terug. Tina is met haar drie jaar een schrander en nieuwsgierig kind. 'Waarom?' is een vraag die we dikwijls te horen krijgen. Maar wat antwoord je op vragen zoals: 'Waarom kussen jullie elkaar?' . Wat mij betreft, heb ik geen geheimen voor de kleine en vertel ik haar alles. Waarom zou ze niet mogen weten waar kinderen vandaan komen? Ik ga echt niet - zoals Lisbeth - beginnen over bloemen en bijtjes.
 
We hebben ons werk zo kunnen regelen dat er altijd wel iemand thuis is voor de kleine. Vorige week woensdag en donderdag was het mijn beurt.  Het waren de twee gelukkigste dagen uit mijn leven. We proberen het zo plezant mogelijk te maken, maar tegelijkertijd toch duidelijk te maken waar de grens ligt. Zolang de kleine 'braaf' is, wordt ze beloond. Zo is woensdag pannekoekendag, zaterdag is verwendag: 's ochtends is er een chocoladeontbijt, 's middags worden er frietjes gebakken en tussendoor mag ze een ijsje eten. Je kan nie geloven hoe een kind daar naar uitkijkt. Woensdag heb ik een schminkuurtje gehouden. De kleine lekker gothic uitgedost compleet met zwarte make-up. Daarna Lisbeth gaan afhalen op het werk. Je had onderweg de mensen nogal moeten zien kijken, volgens mij praten ze er nu nog over. hihi. Donderdag was schildernamiddag. Tina heeft met handverf een tekening gemaakt voor schatje. Zaterdag zijn we samen naar een voorstelling geweest in het kader van de zomer van Antwerpen:  black monk, een soort breakdance en rap-opvoering in een oud klooster. Geweldig! (later meer)  Weet je, Tina genoot ervan en dat was voor mij het belangrijkste. Gevolg was wel dat ze 's avonds zelf wou leren dansen... Zondag naar ma toe en met Bobo een uistapje gedaan in Bokrijk.
 
'k Zou constant met het meisje bezig kunnen zijn, ik hoop alleen dat ik me er niet te veel aan hecht. Eigenlijk begrijp ik de mensen niet die hun kleine droppen in de creche en bij de grootouders ipv er zelf mee bezig te zijn. En als het gezinnetje dan toch compleet is, dan moet het kind braafjes in een stoelletje zitten en mag het absoluut geen lawaai maken. Erg he.
 
Wat me het meest plezier doet: Lisbeth haar reaktie. Ze dacht dat ik het oppassen aan haar zou overlaten en dat ik me slechts af en toe met Tina zou bezighouden en haar daarbij zou rotverwennen. Ik denk dat ik haar verbaasd heb door mijn verantwoordelijke houding. Weet je, eigenlijk ben ik nog het strengste. Nee is nee en dan mag de kleine nog zoveel zeuren als ze wilt, het blijft nee. En het gekke is: Tina is toch dol op mij. Zalig is dat. Wat ik ook nooit meer zou vergeten: de blik van Lisbeth toen ze donderdag thuis kwam en ons samen bezig zag. Ze bleef een tijdje in de deuropening staan ons aankijkend. Zag ik daar een klein traantje op dat stralende gezicht of verbeelde ik mij het? In ieder geval: ik weet nu dat het stillaan tijd wordt voor een eigen kindje... Volgend jaar moet Ayco geboren worden, duimen maar.

00:41 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Leuk! Tof om horen dat je zo kan genieten van de kleine meid! En inderdaad, naar de toekomst kijken is misschien wel een methode om het verleden voor een stuk los te laten.

Gepost door: a-woman | 30-08-05

. 't Is hartverwarmend hoe je erover verteld :-) Het zou idd mooi zijn als jullie een eigen kindje hebben. Damn, ik ben echt ontroerd. Steekt hier een eigen klein moederinstinctje van me op? :-D

Gepost door: Twinkeltje | 30-08-05

:o) Zo warm geschreven.. je bent er echt klaar voor..
En ja, kinderen houden van structuur en duidelijkheid. Hoe minder in de war ze zijn, des te gelukkiger. Maar ik denk dat jij dat wel weet..
Groetjes

Gepost door: Tinkerbell | 30-08-05

ik kan de anderen alleen maar bijtreden!
het doet deugd opeens een haeel ander leentje te ontdekken :-)
nog veel plezier met kleine Tina :-)

seffens noemt ze je nog tante! :p

Gepost door: lord cms | 31-08-05

zalig toch! Jij hebt beslist een eigen kindje nodig, dat merk ik in de manier waarop je schrijft, hoe je erover denkt en zo.
Hopelijk heb je je kindje zo snel mogelijk. Er is niets zo zalig dan wat meer kleur in je leven door een kindje! Ik ben alvast aan het trainen voor een tweede hoor!

Gepost door: Myst | 01-09-05

De commentaren zijn gesloten.