29-10-05

Franz Ferdinand - Brabanthal Leuven (27/10/2005)

Dat de Brabanthal geen geschikte zaal is voor een concert, werd voorbije donderdag nog maar eens duidelijk. Hoewel Franz Ferdinand een enorme live-reputatie heeft, hadden ook zij het moeilijk om zich verstaanbaar te maken. Bovendien had ik het gevoel dat het geluidsnivo afgestemd stond op het nivo van een festival, niet op dat van een klein zaaltje. Voor het eerst deden mijn oren echt pijn bij het verlaten van een concert. Chapeau.

Tot zover de negatieve kritiek, want over de rest kan ik enkel maar enthousiast zijn. Wat direct opviel was de prachtige show. Het decor bestond uit enorme doeken met daartussen een mooi omlijnde video-wall met een projectie van het concert in... zwart/wit. Gitarist Nicholas in ouderwets kostuum en alle bandleden met een retro-kapsel. Het versterkte mijn gevoel op een jaren 60 concert te zijn beland. Lisbeth omschreef het als volgt: "de nieuwe beatles". En dan had ze het niet alleen over de omkadering.

Net als de beatles zingt Franz Ferdinand vrolijke popdeuntjes. Het is duidelijk hun bedoeling te entertainen. Politieke boodschappen of maatschappelijke thema's werden wijselijk thuis gelaten. De show was een perfect evenwicht tussen hun vijf hits en onbekende, maar daarom niet minder schitterende nummers. "Do you want to", “Michael”, "Take me out" en "The dark of the matinée", en "This fire" (afsluiter) we kregen het allemaal te horen. Zelf genoot ik enorm van het iets rustigere "Walk away", hun nieuwe single. Op dit nummer komt Alex zijn schitterende stem immers nog tot zijn recht.

De sfeer zat er reeds na het eerste nummer reeds in. De zaal deed enthousiast mee en mede daardoor werd het ondanks de iets mindere klank nog een schitterend concert. En het gekke is: Franz Ferdinand is een band die iedereen vrolijk maakt. Dat mocht ik ondervinden toen ik achteraf aan Lisbeth vroeg of ze toch nie liever naar Coldplay was gegaan. Een luide "neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee" was haar antwoord en spontaan begon ze "lucky lucky" te zingen...

Voor zij die echt geinteresseerd zijn in meer: op mijn muziekblogje vind je nog een paar leuke extra's.
( Foto : cuttingedge.be )

13:33 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-10-05

Weekoverzicht (20 Okt - 27 Okt)

Over voorbije week kan ik heel kort zijn: saai saaai, soooooooo booooooooooooring. Als mijn psych dit moest horen, ze zou heel kwaad worden. Het leuke vind je in de alledaagse kleine dingen, zegt ze steeds. Bijvoorbeeld de zon die schijnt...

Hmmm, laten we opnieuw beginnen. Vorige week enorm genoten van een zalige zon. Prachtig terrasjes weer. euh...Zon? Welke zon, t heeft verdomme een hele week geregend. En het begon op vrijdag, de dag dat we naar Warner Bros gingen. Goed, al bij al ons daar nog fantastisch ge-amuseerd, maar dit heb ik allemaal al verteld, niet?

Gelezen heb ik niet, en op tv was het huilen met de pet op. Hoe ik mijn vrije tijd heb doorgebracht? Wel, euh... ik ben bezig geweest met mijn nieuwe blogje. Heel wat leuke sites over muziek gevonden en ook een enorme leuke verrassing voor Lisbeth besteld. Maar daarover later meer, anders zou het voor schatje geen verrassing meer zijn he.

Onze nieuwe autootjes (schatje haar Z4 en mijn X3tje) rijden fantastisch. De Z4 is een wendbaar karretje, terwijl de X3 meer een stevig jeepje is. Met zijn 3-liter moter geeft ie zelfs Porsches het nakijken, tenminste als er een ouwe vent van 75 achter het stuur zit. lol. En met die V-power diesel van tegenwoordig is ie een echte race-bak. V-power, een wereld van verschil... Genoeg reclame gemaakt voor mijn werkgever? Om eerlijk te zijn, mocht je me vragen wat ik echt over die V-power denk, dan... euh, euh euh... Gesnopen? Nee? Wel, het is echte formule 1 brandstof en je weer wat Schumacher er dit jaar van gebakken heeft... Duidelijker ga ik het echt nie omschrijven zenne.

Op het gebied van werk is het nog allemaal dikke shit. Bij collega's heel wat verontruste reakties opgevangen. Het ongenoegen zit hoog en ik verwacht elk moment een uitbarsting. Gek he, onze firma heeft dit kwartaal (ondanks de hurricanes) een netto-winst gemaakt van 7 miljard dollar (na belastingen) en toch moet er steeds meer bespaard worden. India is the answer my friend. NOT! Alleen wil het management dat niet inzien en moeten wij ons behelpen. Soit genoeg daarover.

Gisteren cursus gehad in Rotterdam over de IS-OIL SAP-systemen. Een duidelijk overzicht gehad van alle functionele flows. Best interessant. Wel geschrokken van 1 ding: de exchange-module. Nee, het gaat niet over wisselkoersen, wel over het uitwisselen van olie tussen de verschillende maatschappijen. Een fictief voorbeeld om alles duidelijk te maken: Stel, Shell heeft een depot in Gent, Total in Antwerpen. Wel, dan kunnen er overeenkomsten gesloten worden zodat de Shell stations in Antwerpen bevoorraad worden door het Total-depot en de Total benzinestations door het Shell-depot. Dwz, ga je in Gent naar Total, dan tank je Shell en ga je in Antwerpen naar Shell, dan tank je Total. Gek he... (het is maar een voorbeeld, maar blijkbaar is dit dagelijkse praktijk)

Met de katjes is alles nog ok. Vooral mijn thuiskomst 's avonds zorgt voor leuke taferelen. Zo een voor een vier kopjes om de hoek zien te kijken om te zien wie er aan komt, fantastisch gewoon! Alleen 's ochtends verwens ik ze. Uitslapen is er niet meer bij, want de diertjes worden rond zessen al heeeeeel actief en willen of niet, we worden er steeds wakker van.

Tina heeft zaterdag haar eerste uitbrander ooit gehad. Haar gedrag vrijdag konden we onmogelijk dulden en dus werd het "njet" toen ze om haar wekelijks ijsje vroeg. Ik weet wel dat ze dolgraag bij ons is, maar dat geeft haar het recht niet om ma het leven zuur te maken he. Het is trouwens de bedoeling dat ze steeds meer tijd doorbrengt met haar echte mama, maar daar is vorige week niet veel van in huis gekomen. Veerle is nog altijd redelijk overspannen... Jammer, want hoe langer Tina bij ons blijft, hoe moeilijker het wordt voor haar om zich weer aan te passen aan een nieuwe situatie.

Goeie vooruitzichten: vanavond het concert van Franz Ferdinand in Leuven en zondagavond dat van the White Stripes in Vorst. We verwachten er veel van. De komende dagen een verslagje, beloofd !

16:18 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Kippensoep

Ben ik de eerste blogger met een stukje over kippensoep ? Ja?
Hier komt ie, 1 2 3 :
Kippensoep !!!
( and the crowd goes :  whiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii! )
 
Laten we er een stokje van maken. Opdracht is heel simpel: schrijf een stukje over kippensoep en vermeld het woord kippensoep in het groot. Geef daarna het stokje door aan vijf andere bloggers. Mijn slachtoffers: CMS, Eiko, Moerhofke, Nadin en Tinkerbell. Zien hoever we geraken. ;)

09:26 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

24-10-05

Nieuw blogje

Life is music... my passion is music. Vandaar dat een muziekblogje niet echt kon achterblijven. 'k Heb heel wat ambities, maar hoe het in realiteit gaat uitdraaien, dat zien we later wel. In ieder geval: het is de bedoeling om je op dit blogje te laten meegenieten van mijn zoektocht naar iets leuks tussen miljarden onbekende songs. Mijn eigen muzikale roadtrip dus... Wat je hier gaat vinden: cd en concert-besprekingen, interviews, links naar interesssante website, achtergronden, etc...
 
Bedoeling is om er iets interactiefs van te maken. Hoe of in welke vorm dat zal de toekomst moeten uitwijzen. Ik beschouw het nieuwe blogje dan ook als een soort leidraad, een soort link naar mijn eigen archiefje dat ik ooit eens online wil zetten. Wie zich geroepn voelt om mee te werken: join the club.  Kortom: we will see where it ends...
 
De link : E P I C

22:48 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Movieworld

Vrijdag was het tijd voor ons jaarlijks uitstapje naar Movieworld in Duitsland. Het park is in Duitse handen overgegaan en dus moesten Batman en de Tweety-figuren al dan niet verplicht, ophoepelen. Goed, de attracties bleven grotendeels dezelfde, alleen veranderden ze van naam. Zelf enorm genoten van de houten rollercoaster die tien keer zo snel ging als in Walibi (Belgie). Tegenwoordig wordt er in bijna elke attractie een foto genomen en dat heeft me op ideeen gebracht. Voor de fun af en toe een scream masker opgezet (het was halloween voor iets he) en me zo laten fotograferen. Succes gegarandeerd want iedereen stond achteraf naar de foto te wijzen...
 
Toch was het niet altijd fun: het regende bijna de hele voormiddag, zo erg dat we een cape zijn gaan kopen. En ook een telefoontje naar mijn ma, was een spelbreker. Ze wist ons te vertellen dat Tina de hele tijd onhandelbaar was. De kleine wou dolgraag mee, maar om eerlijk te zien, dat ging niet he. Vandaar dat ma als babysit het niet makkelijk heeft gekregen. Heb Tina eventjes aan de telefoon gevraagd en haar eens serieus de les gespeld. Uiteindelijk afgesloten met de belofte dat we woensdag samen iets leuks zouden doen, als ze zich deftig gedroeg...
 
Goed, waar we voor gekomen waren: Halloween. Na zessen veranderde het park in een spookstad vol vreemde wezens. Vampieren, gekken met kettingzagen, zombies, ... ze waren allemaal weer present. De ghost train werd een scary rit. Het hoogtepunt was een kamer vol zombies. Je rijdt de kamer in en ziet de meest afschuwelijke monsters, het licht valt uit en dan voel je.... GIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIL !!! Nog leuker was the village of the dead. Een heuse dodenstad ten tijde van de pharaos. Mummies en zombies die weeldig tierden, levende mensen wiens hersenen letterlijk werden opgepeuzeld. Het leek allemaal scary echt. Lisbeth hieldt het niet meer. De absolute topper moest echter nog komen: het spookhuis waar er scenes uit horrorfilms werden nagespeeld. Hannibal die uit zijn cel ontsnapt, de gek uit de chainsaw massacres die met gillende kettingzaag naar je toe komt, een kamer vol lijken die plots tot leven komen, ... en tot slot een kamer vol rook, zodat je niet zag welke richting je uit moest. Normaal gezien moest je rechtdoor richting uitgang, maar wij zijn afgedwaald... Rondjes beginnen lopen, niet weten welke kant op en intussen maar monsters die je angst aanjoegen. Lisbeth hield het nie meer en is toen hysterisch beginnen gillen. Echt nie normaal. Op dat moment ben ik zelf heel bang geworden, bang dat schatje iets zou overkomen. Heb haar stevig vastgenomen en haar zo snel mogelijk uit de kamer proberen loodsen. Terug buiten is ze hevig beginnen wenen en is ze op de grond - in de gietende regen - ineengezakt. Dit nooit meer !

22:44 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

19-10-05

Weekoverzicht (12 Okt - 19 Okt)

Ik ben meer dan de problemen en ellende waarover ik schrijf. Net als iedereen probeer ik mijn weinige vrije tijd zo goed mogelijk in te vullen. Ben ik thuis, dan probeer ik zoveel mogelijk te genieten van schatje, Tina en de katten. In Nederland besteed ik zoveel mogelijk tijd aan mezelf: sporten (fitness), muziek (mijn mp3 spelertje doet overuren), shoppen (koopavond op donderdag), televisie (filmpjes en andere leuke dingen meepikken), msn'en,  lezen (zolang het maar niet over andermans ellende of de nieuwe liefde van bekende vlaming X gaat) en meer van dat fraais. Allemaal heel kleine dingen die het vermelden niet waard zijn. Vandaar dat ik besloten heb om ze allemaal samen te bundelen in een alternatief week-overzichtje.
 
Mijn dagen in Holland zijn rijk gevuld. Het klinkt misschien gek, maar ik hou wel van een beetje tijd voor mezelf. Een paar avondjes waarop ik geen rekening hoef te houden met de wensen van anderen en Lisbeth in het biezonder. Meestal begin ik rond half elf 's ochtends te werken tot ongeveer zeven a acht uur 's avonds. Daarna soms naar de sportclub met mijn vrouwelijke collegaatjes. Gewoon een beetje aan mijn conditie werken en wat bijpraten. Weet je, sinds ik mijn levensstijl gewijzigd heb (slaatjes ipv vettige hamburgers of frieten, water ipv koffie/bier en een stuk meer beweging), voel ik me een stuk fitter en vrolijker. Alvast 1 tip van tante Leen om een depressie de baas te kunnen.
 
Minstens 1 avondje per week blijf ik gewoon op  mijn kamertje en dan hou ik me met vanalles en nog wat bezig, liefst allemaal tegelijkertijd, want ik ben nogal chaotisch. Ik zet een cd op, op de achtergrond speelt de tv en op mijn schoot ligt een boekje. Ook mijn laptopje is nooit ver weg... Waarom allemaal tegelijkertijd? Ik weet het niet, zo ben ik gewoon...
 
Bedtijd voor mij is 2 uur 's nachts. Meestal laat ik alle gordijnen en het schuifraam open, zodat ik de sterren en de volle maan kan zien. In combinatie met het ruisen van de zee, is dit een unieke ervaring. Andere momenten is het Metallica tijd. Kei-harde metal brengt me tot rust en geeft me de mogelijkheid om zonder zorgen in slaap te vallen.
 
Muziek : Ik beluister mijn nieuwe cdtjes of ga op zoek naar radiostations op internet. Hoofddoel: zo veel mogelijk nieuwe groepen leren ontdekken. Ik hou er niet van om telkens weer Limp Bizkit te moeten opzetten, want die nummers ken ik al vanbuiten. Voorbije week genoten van The arcade fire en Franz Ferdinand (want volgende week donderdag gaan we naar hun concert).  Verder gestoten op een bootleg van Neil Young: een live concert met Pearl Jam als begeleidingsband. Grappig hoe Eddy Vedder gereduceerd wordt tot achtergrondzanger.
TV : Er zijn slechts weinig programma's die ik perse wil zien. Expeditie Robinson, Lost (geweldige serie!!!) en boer zoekt vrouw (grappig!) bekijk ik van begin tot einde, meestal samen met Lisbeth op vrijdagavond.
Andere programma's ontdek ik toevallig tijdens het zappen. Zo was er vorige week een documentaire op SBS6 over een engels koppel dat in spanje als interieurarchitecten gingen werken. Ze vinden geen opdrachten en moeten de bouw aan hun nieuw huis stilzetten wegens geldgebrek. Daardoor staan ze voor een verscheurende keus: terug naar Londen gaan en hun droom opgeven of proberen te overleven...
Ook leuk was Paul de Leeuw die in zijn studio K3 ontving. De meiden zijn in Nederland enorm populair. Twaalf keer de Ahoy uitverkopen, je moet het maar doen. In dezelfde uitzending ook Robbie Williams. Ben bijna spontaan beginnen gillen. Wat ne vent. Sinds zijn optreden in het sportpaleis enkele jaren terug, ben ik helemaal verkocht.
Tv-dieptepunt was de live bevalling op big brother (Talpei)... Eikes! 
Toevallig donderdagavond gestoten op een leuke film: Basic. Het verhaal: een groep militairen vertrekken op oefening. Het een en t ander loopt uit de hand. Iedereen begint op elkaar te schieten en slechts een beperkt aantal overleeft. Er volgt een intern onderzoek, een hele reeks verhoren, waarbij elke overlevende een ander verhaal bovenhaalt. Wie vertelt de waarheid en wat is er nu juist gebeurd? Geweldige film met onvoorspelbaar einde....
MSNen: Altijd tof om eens bij te praten. Voor een keertje niet bezig zijn met je eigen problemen maar met de verzuchtingen van je vrienden. Of gewoon wat fun maken, kan ook natuurlijk. Zo een Franse meid leren kennen. Kei-gestoord. Vorige week over vampieren, zebra-kinderen, folteren en belgische kelders gepraat. Hoe dit alles in 1 verhaal past? Probeer zelf maar eens...
Lezen: Ben bezig aan "Het dal der beloften" van J Auel (vierde deel in de Ayla reeks). Ik vertel er volgende week wel meer over, want het zou me te ver leiden vandaag. Verder ook enkele artikels over Auschwitz op internet opgezocht. Op zoek gegaan naar het verhaal van enkelen overlevenden en enkele pakkende foto's gezien. Aanleiding was een artikel hierover in P magazine. Oh ja, de nieuwe BMW Z4 coupe al gezien. Een keimooie wagen!!!!
Katten: Ook al heb ik er af en toe genoeg van en ook al geef ik ze af en toe eens ne goeie duw, de beestjes blijven steeds naar mij toe komen. Tot grote jaloezie van Lisbeth. Zij is constant met onze lieverdjes bezig en neemt er af en toe een op de schoot... Alleen staat het beestje meestal na vijf minuten op en kruipt ie... bij mij op de schoot. hihi.
Tina: De kleine gaat nu meer en meer terug naar haar moeder. Haar kamer is deze week door Lisbeth afgewerkt. Het is een echte sprookjeskamer geworden met hemelbed, felle kleuren en een heleboel opbergmogelijkheden. Bedoeling is dat ze alle voor haar leuke dingen kan bijhouden... Ze heeft een heleboel schoolboekjes van ons gekregen, een eigen televisietje zodat ze naar haar tekenfilmpjes kan kijken (als we daarvoor toestemming geven tenminste), een kleerkast vol kleren en al het speelgoed dat ze maar wenst... Hoofddoel: de ontwikkeling van het kind bevorderen. Vorige zaterdag heb ik met haar een boswandeling gemaakt in Bokrijk. Niets is er mooier dan een boom in de herfst. Samen huppelen door de afgevallen bladeren, samen zoeken naar vruchten en bladeren en deze s avonds samen met de naam en een foto van de boom inplakken in een fotoboek... Creatief bezig zijn noemt dat. Ook van dieren is ze gek. Lisbeth gaat bijna wekelijks met haar naar de dierentuin en volgende week wil ik met haar naar het Boudewijnpark (dolfinarium). Gewoon de nieuwsgierigheid van het kind wat prikkelen he... ik vind het zalig als ze over alles en nog wat vragen stelt...
 
En verder natuurlijk het huwelijk van mijn ma en de bijbehorende miserie, maar daar heb ik al genoeg over geschreven, niet?
 
Nu effe eens gaan loeren op msn...
 

22:06 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

18-10-05

Ma

De voorbije twee dagen constant aan ma zitten denken. Ik word verscheurd door tegenstrijdige gedachten. Gevoelsmatig heb ik zo iets van: "No way." Pa komt op de eerste plaats en daar moet alles en iedereen voor wijken. Anderzijds: wie ben ik om ma tegen te houden? Ik heb geen zin om er de komende jaren steeds weer ruzie over te zitten maken en nonkeltje is zo'n slechte keuze niet. Hij heeft ons de voorbije jaren voorbeeldig opgevangen, heeft me uit mijn diep dal gesleurd, ... maar: hij is de broer van mijn pa en lijkt er sterk op. Niet echt makkelijk dus.
 
Goed ik heb van mijn hart een steen gemaakt en ipv naar Holland te rijden, ben ik richting Genk getrokken. Ma schrok toen ik daarnet voor haar stond. Ze begon vanalles te stamelen, bang om weer afgesnauwd te worden. Ik heb haar verteld dat ze maar moest doen wat ze zelf wou en dat ik haar niet ging tegenhouden. Dat ik het er heel moeilijk mee had, maar haar wel begreep. Ze is beginnen wenen en heeft me eens stevig vastgepakt. Weet je, het is de eerste knuffel in jaren. Ik wou dat ze me na pa zijn dood meer had vertroeteld, dan was het misschien allemaal niet uit de hand gelopen...

12:33 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

17-10-05

Huwelijksaanzoek

Dit weekend een emotionele kater van jewelste opgelopen. Zaterdag en zondag in Limburg verbleven. Zondagochtend was ma al de hele tijd nerveus aan het rondlopen en tijdens het eten 's middags volgde het: "Dirk heeft me een huwelijksaanzoek gedaan."
Waarop Lisbeth dolenthousiast: "Da's keitof !"
Ik had zoiets van : hou toch je bek en vroeg: "Wat was je antwoord?"
Waarop ma: "Dat ik het eerst met jou wou bespreken."
 
Toen pas drong het pas echt tot me door. Ik heb mijn bestek laten vallen, ben van tafel opgestaan, naar buiten gehold en richting kerkhof vertrokken. Heb er met pa gepraat. Alleen was mijn telefoon de hele tijd aan het rinkelen. Lisbeth die wou weten waar ik uithing. Uiteindelijk maar opgenomen en ja hoor: tien minuten later stond de hele delegatie daar. Ik ben toen hysterisch tegen ma beginnen roepen. Haar reaktie: "Ik zal het maar afzeggen zeker." Maar voor mij was het kwaad al geschiedt.
 
De hele avond is Lisbeth op mij aan het inpraten geweest. Dat ma recht had op een nieuw leven en nog meer van die blabla. Misschien heeft ze wel gelijk daarin, maar zelf zie ik het eerder als een bevestiging van mijn vermoeden dat ze pa al lang vergeten is...

12:50 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

13-10-05

Dagboek - 21 Augustus 2002

"Schat, ik ben zwanger." Waarom ik het hem heb verteld, weet ik niet. Hoe kon ik zo stom zijn te denken dat ie zijn verantwoordelijkheid als vader zou opnemen. INTEGENDEEL.. Ook nu weer volgde er een woedeuitbarsting. Dit keer  niet beginnen gillen of wenen. Het maakte hem alleen maar kwader. Mijn buik moest er aan geloven, maar ondanks de hevige trappen, ben ik het kind niet verloren. 'k Ben een taaie. Zucht.
 
En dan de gebruikelijke afloop. Ik... Kleren uit en... pijn. Vandaag kontjestijd.
(volgend stuk er van tussen uit gelaten)
Ruwer dan ooit. Je bent er gek op slet. I HATE IT. Gelukkig houdt ie het nooit lang vol. God, waarom schrijf ik dit allemaal op? Stel je voor dat ma dit leest. Hoe ik me erbij voel? 't kan me gene fuck schelen. Mijn leven is toch om zeep enne... 
 
Waarom ik steeds naar Jan trek? Waar moet ik anders heen? lol, ik weet het weer, hij heeft zo van die lekkere pilletjes voor me. 'k Lijk wel een klein kind dat met snoepjes gelokt wordt. neh. Sorry dagboekje, mijn flesje wodka is op, k moet stoppen. Gek allemaal, gek dat ik overdag zo n voorbeeldige carrierevrouw ben. Gek dat ik dit allemaal opschrijf. Gek dat ik me daar nog mee bezig hou. Waarom eigenlijk. Precies of ik deze ellende me nog allemaal wil herinneren. nee nee neee neeeeeeee, ik wil vergeten. Alles vergeten. Maar nog gekker: waarom merkt niemand het? WAAROM WIL NIEMAND HELPEN.
 
Leen, niet nadenken,gewoon oogjes dicht en vergeten. Nie wenen, 't Is allemaal maar een droom. En morgen wordt het allemaal beter.
 
pa, zie je me nog graag.

23:08 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

12-10-05

Laatste gesprek

Gisteren een gesprek gehad met de grote baas en die heeft me aan het twijfelen gebracht. Op mijn verzuchtingen had ze heel duidelijke antwoorden. Weet niet hoe het in de praktijk gaat uitdraaien, maar ik wil het nog een kans geven, mijn contract loop zowieso nog tot eind februari.
 
ad 1 : India en kwaliteitsverlies.
Het management heeft duidelijk gekozen voor een goedkope kostprijs en vermits je krijgt waarvoor je betaalt: ze aanvaarden het ook. Dus logisch dat het af en toe misloopt, niks aan te doen.
 
ad 2 : Werklast.
Duidelijke maar misschien tegenstrijdige voorstellen:
- Concentreer je op de belangrijkste problemen en changes. Wimpel het prutswerk af.
- Ik zou een assistent(e) krijgen met als taak het beheer van mijn mailbox en administratie-afhandeling.
- Vanaf nu maar 1 dag per week thuiswerk. (nvdr aaaaaaaaaaaaaaaaarg)
- Minder werkuren. Maximum 60 per week en de overuren recupereren.
- Meer flexibiliteit: als ik vier dagen tien uur werk, dan kan ik de vijfde vrij nemen.
- Tenslotte: 10 euro per uur extra.
 
In ieder geval, het wordt er voor mij niet makkelijker op. Het klinkt allemaal heel mooi, maar hoe ga ik mijn werk in de toekomst kunnen regelen. Veel vraagtekens nog...

21:18 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

11-10-05

Dagboek - 18 Augustus 2002 (1 maand voor X-day)

Help help help. Mama hier ben ik. Zie je me niet? Zie je mijn buikje niet? Waarom merk je niets? Je zit de hele dag in huis te rommelen, maar weet je wel dat ik hier ben? Alleen in mijn bedje terwijl jij ongestoord met je leven doorgaat. Je hebt hem gedood he. T is jouw schuld, daar ben ik zeker van. Jij hebt pa... JIJ JIJ JIJ, jij bitch, ik haat je. 'k Wil je schedel inslaan met een hamer en je dood zien bloeden. Zou je dan ook doen alsof er niks aan de hand is?

Waarom zie je niet dat het fout gaat. Merk je niet dat ik gebroken ben, aan de grond zit met die ... god, hoe laag kan een mens vallen. Hoe moet ik je ooit vertellen dat ik zwanger ben. Ga je dan ook doen alsof er niks aan de hand is. Ga je me dan misschien proficiat wensen. Want zo ben je wel, he! Blij met een ander zijn miserie. God, wat is ie schattig, zie hem lachen. Hij lijkt op jou. Helemaal jouw oogjes... I K B E N Z W A N G E R . . . mij overkomt zoiets nie, klotedagboek.

God pa, waarom ben je ooit met haar getrouwd? Ze heeft je in die kist gekregen en nu is het mijn beurt. Geloof me. Zij heeft die vent op me afgestuurd en ... wedden dat ze me uitlacht, ddadt ze ... ja... God, wie kan ik het ooit vertellen. Pa, help me. Ik weet dat je dat kunt. Tover die buik weg. Ik wil weer... ach, 't is toch al lang te laat. Niks kan me nog helpen. Laat me hier maar liggen. Voor eeuwig. Ik verdien niet beter. Oogjes toe, oortjes toe, bye bye.

Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is er de dikste van gans het land? Leen, je moet niet zoveel frietjes eten en bier drinken, je verdikt. Tsja, als ik niks eet, gaat dan die kleine weg? Hocus pocus pats... oogjes toe en snaveltjes open. Pilletje en alles is weer vergeven en vergeten. Nee, nie in ne spiegel kijken, ik droom het maar allemaal. Morgen sta ik op en hoor ik pa zijn scheerapparaat in de badkamer. Beneden staat het ontbijt en Bobo komt me vrolijk tegemoet. Ja, morgen is weer alles normaal. Kan ook niet anders he, 1 slechte droom, da's mijn leven. Klop klop, binnen... Meet me in hell daddy.

00:33 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

09-10-05

Klank

't Is hier beeld zonder klank. Ik ben deze avond in volle vaart door een gesloten spoorwegovergang gereden. Allez ja, gesloten nie echt, want de slagbomen waren nog maar pas naar beneden a h gaan... Soit.
 
Zaterdagavond voor het eerst sinds lang nog eens samen uit eten geweest, zonder Tina. Die bleef bij ma. 't Voelde best raar aan. Zijn in Hasselt naar Restaurant Entrepot geweest ( http://www.rest-entrepot.be/ ). Best een leuke tent en ook het eten was heerlijk. Jammer dat de groep achter ons vrij veel lawaai maakte.
Mijn menu:
- Ganzelever met appel en witlofconfituur
- Pompoensoepje 
- Kalfsfilet met een sausje van Westmalle
- Speculoospannekoekjes met ijs.
En dit allemaal met aangepaste wijn. Lees: veel te veel glaasjes (stuk of zes denk ik) en een aangeschoten Leen als gevolg. Hihi.
 
Vandaag op stap geweest in Diepenbeek. Aan het Demerstrand gaan wandelen met ons Bobo-ke. Grappig hoe hij en Tina met elkaar omgaan. Daarna in Bilzen pannekoekjes met ijs gaan eten, want dat hadden we onze kleine schat beloofd. Alleen op de terugweg dus door die spoorwegovergang gereden. 'k Had namelijk geen zin om tien minuten te staan wachten. Lisbeth enorm geschrokken en nu dus heel boos. Maar vanavond in bed wordt het goedgemaakt hoor. Schatje kan namelijk niet slapen als we boos op elkaar zijn en dus gaat ze dan heel voorzichtig tegen me aankruipen om me ne knuffel te geven. En dan volgt er steeds: "We zijn toch niet meer boos op elkaar he?" Ik blijf dan heel stil liggen en doe alsof ik slaap. En dan begint ze te smeken: "He toe, t is het allemaal niet waard" en dan schudt ze me eens door elkaar. Uiteindelijk draai ik me om en dan krijg ik een lange kus. Voorspelbaar allemaal he, hihi.
 
Oh ja, voor wie het mocht interesseren: het derde gesprek met John vrijdag heeft geen resultaat gehad. Ik heb nog maar eens beklemtoond dat het niet persoonlijk bedoeld is. Goed, hij heeft voor komende dinsdag een nieuwe meeting gescheduled en dat samen met de grote baas. Benieuwd wat dat gaat geven. In ieder geval, we praten nog he en dat is toch het belangrijkste.

21:40 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-10-05

Poezen

Hoe is het met onze poezen? Wel, lieve mensen, kei-goed. Alle vier vragen ze heel wat aandacht, de een al wat meer dan de ander. Ze hebben elk een totaal verschillend karakter, maar toch zijn ze elk op hun eigen manier kei-schattig.
 
De komst van Elmo (ros katertje) en Arwen (zwarte kattin) heeft de verhouding tussen Frodo (witte kater) en Ayla grondig verstoord. Ayla (onze lapjeskat) is zich steeds meer op de achtergrond gaan terugtrekken. Zij zoekt steeds rust op en gaat de anderen uit de weg. Ze houdt enorm veel van menselijk gezelschap en komt constant kopjes geven. Jammer is wel dat ze zich te veel laat domineren door haar broertjes en zusje. Geef je iedereen eten, dan kijkt ze toe tot de rest gedaan heeft en gaat ze dan pas kijken wat er nog over is... Haar favoriet plekje in huis: haar humo-dekentje in de sofa en s nachts samen met ons in bed.
 
Frodo is uitgegroeid van ondeugend katertje tot een ego-tripper. Meneer doet waar ie zin in heeft en vindt dat de sofa een ideale krabpaal is. Nu we er een doek hebben over gelegd, is het alleen maar erger geworden. Hij houdt nog altijd enorm veel van water en 's ochtends komt ie ons steeds rond zes uur wekken door eens goed in onze neus te bijten en ons likjes te geven. Whiskas vindt ie maar niks. Hij is dol op kippewit en zalm uit blik, maar dan wel niet van het gb-merk. Rond tien uur zie je hem de trap oplopen en gaat ie de logeerkamer in. Daar heeft ie een eigen zeteltje waar ie de rest van de nacht doorbrengt, doodmoe na een dagje ravotten.
 
Elmo en Arwen komen uit hetzelfde nest en dat merk je: ze trekken nog altijd enorm veel met elkaar op. Ze waren eigenlijk veel te jong toen ze bij ons kwamen en zijn nu uitgegroeid tot twee redelijk grote kittens. Elmo denkt de hele tijd aan eten en komt constant bedelen. Verder slaapt ie praktisch de hele dag op een keukenstoel. Arwen is veel liever en houdt ervan gestreeld te worden. Oh ja, als je Ayla wat te veel aandacht geeft is ze kwaad en jaagt ze haar weg. Het liefst van al komt ze mee-eten van tafel. Letterlijk, want je bord met vlees, groenten en aardappelen is nergens veilig. Veeeeeeel lekkerder dan die stinkende whiskas.
 
Soit, misschien verwennen we de beestjes wat teveel, maar als je ze ziet, dan smelt je gewoon. Elmo kan zo heel zielig kijken en dan vergeef je hem snel wanneer ie iets fouts doet. Planten en katten gaan niet echt samen en kinderen en katten ook niet echt om eerlijk te zijn. Tina is soms te hevig en dan spurten de beestjes door het huis op zoek naar een veilige schuilplaats. Alleen Frodo volgt haar op de voet, want die is heel nieuwsgierig, maar dan wel op veilige afstand... In ieder geval: we willen onze schatjes nooit meer missen !!!
 
 

14:54 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

06-10-05

Playlist October 05

Deze keer zelf gekozen... En? Goed he?
 
1. Rage Against The Machine - Killing In The Name Of
2. Evanescence - My Last Breath
3. Basement Jaxx - Oh My Gosh  Club Mix
4. Cake - Short Skirt, Long Jacket
5. Chemical Brothers - Star Guitar
6. Clawfinger - Nigger
7. Daniel Powter - Bad Day.mp3
8. Evanescence - My Immortal (Acoustic)
9. Evanescence - You (Amy Lee solo)
10. Faith No More - We Care a Lot
11. Freestylers - Push Up
12. Gregor Salto & Dr. Kucho - Can't Stop Playing (Original Mix)
13. Iron Maiden - Fear Of The Dark (live)
14. Juliet - Avalon (Original Mix)
15. Nancy Sinatra - Bang Bang
16. Korn - Word Up
17. Maroon 5 - This Love
18. Eels - Saturday Morning
19. Scissor Sisters - Comfortably Numb (Tiga Remix)
20. Sepultura - Ratamahatta

17:23 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Gesprek nr 2

Het tweede gesprek met John gisteren, heeft niet veel opgeleverd. Het ziet er dus naar uit dat ik op zoek mag gaan naar ander werk. Hoe of wat moet de komende dagen uitwijzen. Ik vind het jammer dat John het allemaal persoonlijk opneemt en ik ben er zeker van dat als ik weg ga, meteen ook de vriendschap met hem en Susan verbroken wordt. Jammer. Typisch iets voor mij, het steeds maar verliezen van dierbare mensen.
 
Mijn houding heeft een hele stroom van reakties veroorzaakt. De onvrede binnen ons bedrijf is heel groot en blijkbaar word ik nu beschouwt als voortrekker. Een aantal collega's hebben hun lot aan dat van mij verbonden (zeggen ze toch) en hebben aan hun baas duidelijk gemaakt dat ze ook aan opstappen denken. Ook een aantal managers hebben me laten weten, me te steunen. Maar of het veel gaat helpen, ik denk het niet.
 
Goed, morgen volgt er een derde gesprek, misschien is er nog iets mogelijk... ook al lijkt de kans op een goede afloop met de dag kleiner te worden.

12:26 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-10-05

Sprookjeskamer

Niet alleen onze katten waren dolblij, ook Tina loop er stralend bij. Ze heeft zelf haar kamertje mogen kiezen. Grappig hoe ze alles aanwees. Dat wil ik hebben en datte en dit ook en heb ik dat al gekozen? lol.
 
De hele auto zat vol spullen... Nu is het aan Lisbeth om er een sprookjeskamer vol kleur van te maken. Schatje kennende, zal het schitterend worden!

18:50 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Wereld-dieren-dag

Nie vergeten he!
Onze katjes hebben in ieder geval elk een schoteltje met zalm, tonijn, kippewit en rosbief gehad. Ze vlogen erop... Leuk om zien hoe ze probeerden elkaars portie op te eten. Hihi.

18:48 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

03-10-05

Gesprek met John

Ik zit weer thuis, kokend van woede. Het gesprek met John heeft een averechts effect gehad. Hij heeft me persoonlijk aangevallen en dat was er voor mij te veel aan. 'k Heb mijn spullen gepakt en ben rond drie uur weer naar huis vertrokken. Weet je, hij vatte het allemaal nogal persoonlijk op en zei dingen als "Ik heb je alle kansen gegeven, heb je uit de put gehaald en opgevangen toen je elke avond dronken op cafe zat en dan lap je me zoiets. 'k Had nooit gedacht dat je een mes in mijn rug zou duwen."
 
En ik maar proberen uitleggen dat ik het professioneel nie meer zag zitten. Dat het allemaal geen zin meer heeft als ik niet kan rekenen op bekwame support-teams. Toen ie zei dat het door Tina kwam (ik zou teveel moeder geworden zijn en te zwak voor het echte werk), ben ik effe enorm kwaad geworden. 'k Denk dat iedereen ons heeft horen schreeuwen naar elkaar, maar op dat moment kon dat het me geen bal meer schelen. Kijk, als ik merk dat ons firma de dieperik in wordt gesleurd door die onbekwame Indiers, dan heb ik geen zin om daaraan mee te werken. Dan kan ik beter op tijd en in schoonheid afscheid nemen van mijn job, dan dat ik nog jaren ongelukkig moet verder toekijken hoe alles in elkaar stort. 'k Weet niet wat me bezield heeft om John te beloven dat hij nog tot eind deze week de tijd heeft om me om te praten. Waarschijnlijk omdat ik enorm veel respect voor hem heb, alleen jammer dat het zo allemaal gelopen is.
 
Morgen blijf ik een dagje thuis, samen met schatje en Tina. Bedoeling is om de Ikea leeg te kopen. We hebben aan de kleine meid een compleet ingerichte nieuwe kamer beloofd, ook al zal ze waarschijnlijk binnen een paar weken terug naar haar moeder keren. Hopelijk mogen we dan af en toe nog eens babysitten, want ik ben enorm gehecht aan ons prutske. Als ik haar plezier zie maken, dan vergeet ik meteen al mijn zorgen.
 
---------------
 
In mijn cd speler: U2 - Achtung baby
Mijn humeur : woede en ontgoocheling

22:33 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-10-05

Size matters ?

Op http://little-witch.skynetblogs.be/ het berichtje over betaalde sex gelezen en de discussie over de grootte van je weet wel die daarop volgde. Het voelde aan alsof iemand een mes in mijn borstkas stak. Weet je, het lijkt alsof sex de normaalste zaak ter wereld is, en misschien is dat wel zo. Ik probeer me voor te stellen hoe je als vrouw met sex moet omgaan, maar ik weet het niet. Heb me een half uurtje in gedachten teruggetrokken en zitten nadenken... Ik heb me proberen te herinneren hoe ik me als puber heb gedragen. Ik herinner me niks meer, ook al ben ik met een hele boel jongens naar bed geweest toen.
 
Als ik schatjes stralende glimlach zie, wil ik haar knuffelen en me volledig aan haar geven. Maar steeds is er weer die herinnering aan wat gebeurd is. Ik haat het. Het doet zo pijn. Ik wil het nie meer. Ik zit als een klein kind te wenen en waarom? Oh God, help me. Help me om weer een normale vrouw te worden. Zoveel vraag ik toch nie? Help me...
 

This pain inside I can't understand
This hate in life that will not go away (Go away)
This pain inside I can not live with it
It feels like no one really understands

It's always killing me
The problems I face daily



20:26 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Priveleven

Een reaktie die ik vaak hoor: "Ik snap niet dat je je hele leven te grabbel gooit op internet." Mijn antwoord: "Doe ik dat?" In feite beslis IK wat ik schrijf he. Ook al moet ik zeggen dat ik dikwijls vergeet dat er een paar honderd gluurders mijn blogje lezen. Maar denk even na:
- Wat weten jullie van schatje?
- Zelfde vraag over Tina...
- Vertel eens wat ik de voorbije twee weken allemaal gedaan heb en in welke gemoedstoestand ik momenteel verkeer.
Zie je, je weet bitter weinig over mij. 
 
Wil je me echt kennen dan moeten jullie mijn met de hand geschreven dagboeken lezen. Die hou ik al sinds mijn 15de nauwgezet bij. Een stapel boeken heb ik reeds gevuld en enkel schatje heeft toegang tot die bron van ellende/informatie. Ook al heb ik praktisch geen tijd, ik besteed elke dag een half uurtje aan het opschrijven van mijn diepste gevoelens...

10:57 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-10-05

New start

Momenteel zit ik weer boordevol energie en enthousiasme. Ik heb me namelijk voorgenomen alles van tafel te vegen en weer op nieuw te beginnen. A new Leen is born. Werken is bijzaak geworden, momenteel wil ik genieten. Genieten van schatje, van Tina en de schaarse vrije tijd die ik heb.
 
Weet je, er zijn zoveel leuke dingen die ik nog zou willen doen, nog zoveel te lezen, nog zoveel te leren... Als ik die stapel boeken zie die op me wacht en al die kleren die ik nog moet kopen, dan weet ik: mijn leventje gaat veel te kort zijn... Best frustrerend.
 
Over mijn ontslag hebben we al een paar uur gediscussieerd. Enerzijds ziet Lisbeth het wel  zitten dat ik vaker thuis ga zijn en dat we samen heel wat leuks kunnen beleven. Anderzijds is er die zekerheid die weg valt en is er het feit dat schatje eigenlijk nood heeft aan structuur in haar leven en de uitdagingen liever uit de weg gaat.
 
In ieder geval: John zal maandag met goeie argumenten moeten afkomen, want veel zin om terug te komen op mijn beslissing heb ik niet. Het liefst van al zou ik naar Londen trekken om daar mee te bouwen aan ons nieuw computersysteem. Het gaat iets enorms worden want de komende 5 jaren zou er 1 miljard euro voorzien zijn per jaar voor het bouwen ervan. Alleen zit ik op dit moment een beetje "gevangen" in mijn relatie. Ik moet rekening houden met mijn omgeving en dat is voor mij een nieuw feit dat ik niet zomaar kan negeren.

14:45 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |