02-11-05

Date

Vrijdag had ik een date... Een date met de pa van Tina. Het klinkt serieus, maar dat was het niet hoor... Effe bij het begin beginnen: vrijdagochtend Tina afgehaald bij haar pa. Ze heeft daar een nachtje overnacht omdat wij naar het concert van Franz Ferdinand waren geweest de avond voordien.

Goed, we waren bijna weer vertrokken, toen hij plots zei: "Eigenlijk mis ik haar wel." Mijn reaktie: "Waarom kom je haar dan niet af en toe opzoeken bij ons?""Dat wil Lisbeth niet." (en nog een hele uitleg die ik liever prive hou)Zijn houding tov Lisbeth maakte mij een beetje kwaad, maar ik wou hem niet tegen de schenen schoppen. Dat zou Tina niet ten goede komen he. Heb het dus vrij deftig gehouden en gezegd dat ie altijd welkom was en Tina altijd mocht komen halen. "Dat ie samen met haar maar iets leuks moest doen." en dat ik vond dat hij haar wat verwaarloosde. Er volgde een hele uitleg over het feit dat ie het niet makkelijk had met Veerle haar depressie en nog meer excuses.

Het bleek dus dat ie vrijdag een hele dag thuis was en voor ik het wist, stelde ik hem voor om er samen eens op uit te trekken. Er viel immers nog een hele boel bij te praten en te regelen. Ik wou namelijk weten hoe hij het zag evolueren met Tina. Begrijp me niet verkeerd, ik zou haar het liefst de hele tijd bij me hebben, maar het is niet ons kind he.

En zo komt het dat we naar Puyenbroek in Wachtebeke getrokken zijn. Een gezellig recreatieoord met een dierenpark en een paar oude molens. Al bij al was het redelijk gezellig. We hebben afspraken gemaakt voor de toekomst, een aantal concrete zaken besproken en wat me het meest verbaasde: hij feliciteerde ons omdat we zo veel met Tina bezig zijn. Een kind vraagt immers heel wat aandacht he en je moet er constant mee bezig zijn (vind ik toch). Het resultaat hiervan: volgens hem is de kleine heel wat opener en enthousiaster geworden... en daar ben ik happy om.

Lisbeth had het er achteraf moeilijk mee, met mijn date, maar toen ik haar alles vertelde, was ze blij. Want ook al zal Tina binnenkort terug naar haar ouders gaan (als Veerle hersteld is), ze zal steeds deel uitmaken van ons leventje. Al was het maar als babysitter af en toe, die belofte heb ik gekregen.

16:19 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

:-) ik heb den i,ndruk dat jij een hele goeie kinderoppas annex opvoedster aan het worden bent ;-)

Gepost door: lord cms | 02-11-05

tsja ik word oud/volwassen denk ik lol

Gepost door: Leen | 02-11-05

Nice blog Ik kwam hier even piepen, je schrijft leuk... Doe zo voort...

Gepost door: Trujillio | 02-11-05

Fijn en toch spijtig Enerzijds fijn dat ie tijd nam om toch met jullie over zijn dochter te praten maar anderzijds toch spijtig dat ie op zo'n tijd niet eens naar zijn dochtertje kwam...
Er zal ergens toch wel een vervreemding ontstaan want zo'n klein kind heeft wel iemand nodig en gelukkig zijn jullie er dan als "opvangouder". Anderzijds lkeuk dat je het kind zal kunnen blijven volgen en het een beetje deel van jullie leven zal worden...

groetjes van een waaslanbdertje nie zover van wachtebeke...

Gepost door: Luc van het Moerhofke | 03-11-05

Je bent waarschijnlijk een SUPER tante! en je wordt zeker een supermama, ooit als de tijd er rijp voor is...
Je doet 't goed :)
liefs

Gepost door: Daphné | 05-11-05

De commentaren zijn gesloten.