30-11-05

Glasgow

We hebben ons vlucht voor Glasgow gemist... a h Zoeken naar nieuwe vluchten maar het ziet er naar uit dat we thuis blijven. Andere keer meer geluk zeker?

13:34 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

26-11-05

Highway to hell

Ik heb het overleefd gisteren, de winterellende in Nederland gisteren. 6 uur heb ik erover gedaan, 6 uur gereden om de 175 km tussen Den Haag en Gent af te leggen. "I survived it!" Dankzij mijn jeepje... Onbeschrijflijk wat ik heb meegemaakt, maar ik ga een poging wagen:

16u30: Het eerste stuk tussen den Haag en Rotterdam is een makkie. Ok, er staat een hevige storm (windstoten tot 170 per uur, hoogste waarden ooit), maar daar laat ik me niet door afschrikken. Op de radio de eerste noodberichten: storm in het Westen en hevige sneeuwval in het oosten. Lekker ver weg. Eigenlijk vind ik het best grappig, al die sukkelaars die vast staan in de Veluwe. Toen reeds was er sprake van een monsterfile tussen Amsterdam en Eindhoven: 90 kilometer stilstaand verkeer. Amai.

17u00: Plots gaat het allemaal heel snel: door hevige windstoten is er een vrachtwagen gekanteld op de Moerdijkbrug. Daardoor is meteen ook de autostrade tussen Rotterdam en Breda afgesloten. Ik probeer een uitweg te zoeken via de A15, maar kom in een monsterfile terecht. Geen doorkomen meer aan en daarom terug gereden naar Rotterdam. Via Zeeuws Vlaanderen dan maar. Een hele tijd later reeds.

18u30: De verkeersberichten op de radio worden steeds onheilspellender: in totaal staat er een kleine 900 kilometer file en enkel files langer dan 30 kilometer worden nog vermeld. Iedereen wordt aangeraden zich te bevoorraden in benzinestations, want het kan voor velen wel eens een lange nacht worden.

19u00: Ik ben in Bergen-op-Zoom geraakt. Ondertussen is het hevig beginnen sneeuwen. Het verkeer verloopt steeds trager. Gelukkig ben ik met de X3 en voel ik me nog redelijk veilig. Maar wanneer de eerste auto's beginnen te glijden, wordt ik toch steeds banger en wanhopiger.

19u30 : De autostrade voor me is volledig ondergesneeuwd. Ik overweeg even de wagen aan de kant te zetten en het op te geven. Ik telefoneer constant met Lisbeth. Ze probeert me moed in te spreken, maar ik word steeds wanhopiger. De eerste traantjes vloeien.

20u00 : Terug richting Breda. De normale uitzendingen op de radio worden vervangen door speciale nood-uitzendingen. Automobilisten wordt gevraagd om de linker rijstrook vrij te houden, zodat sneeuwschuivers en strooiwagens kunnen passeren. Ook zij staan vast in lange files. Het gsm verkeer ligt plat, overbelast. Rondom mij is het een echt autokerkhof: overal auto's in de berm en enkele vrachtwagens die niet meer vooruit komen. Het enige waar aan ik denk: ik wil hier weg. Maakt nie uit hoe. Het kan me niet schelen als mijn auto een wrak wordt als ik bots, als ik maar in Belgie geraak, want daar sneeuwt het nog niet...

20u30 : Ik ben de grens over, het ergste lijkt voorbij. Ook al is het ook hier hevig aan het sneeuwen, ik kan gerust 90 rijden.

21u15 : De antwerpse ring. Volledig ondergesneeuwd. Ik volg braafjes de chauffeurs voor me, 75 per uur. 10 meter achter me een vrachtwagen. Het gaat niet snel genoeg voor meneer. Hij zwenkt plots uit naar links en davert in een rotvaart voorbij, een hele hoop sneeuw opwaaiend. ZOT !

21u30 : De vrachtwagen van daarnet staat "geparkeerd" tegen de middenberm. YES ! Zijn verdiende loon !!!

22u00 : Home sweet home !!!! Huilend in Lisbeth haar armen gevallen. Ik ben doodop. Dit nooit meer !!!!!!!!!

15:22 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

24-11-05

Weekoverzicht 17 November - 24 November

"Het zijn de kleine dingen, die het leven aangenaam maken." Het is een uitspraak die van mijn psychiater afkomstig zou kunnen zijn. Het gevoel dat ik had dinsdag: onbeschrijfelijk. Door de lage zon was alles gehuld in een rode gloed. De top van hoge gebouwen kleurden goud. Donkere dreigende wolken, een sterk contrast. En tussen al dat moois zoefde ik naar huis. Mijn radio speelde keihard "Cortez the killer" van Neil Young ... Weet je het voelde net aan als in een film. Ik moest direct aan the terminator denken. Alle ellende is schijnbaar achter de rug en de heldin (ikke dus) stapt - een heleboel nare ervaringen rijker - in haar autootje op zoek naar een nieuwe thuis, een nieuwe toekomst, een nieuw leven. Day one after the apocalyps.

Back to reality. Mijn werk dus. Wel, ik zou uren kunnen vertellen over onze Indiers. Het zijn lieve mensen hoor en telkens ik ze bel, probeer ik wat bij te leren over hun way of life en cultuur. Maar weet je, we zijn zo verschillend, misschien verklaart dit wel waarom het allemaal mis gaat. Eigenlijk heb ik best medelijden met hen. Het is een soort slavenarbeid dat ze verrichten. Een in ons ogen hongerloon en dikwijls een ganse dag werken zonder onderbreking (letterlijk 24 uur aan 1 stuk door). Maar alle vertrouwen is zoek. Dit weekend zouden we over gaan naar een nieuw datacenter. Alle hardware staat klaar, enkel de switch moet nog gebeuren. Vanmiddag een laatste meeting hierover met de business. Een final "go", dat was alles wat er nog ontbrak. Het eerste wat ze vroegen: "Who will execute the change?". En toen ze "India" als antwoord kregen, werd het lange tijd stil. "Please cancel it." gewoon omdat ze bang zijn, bang dat het allemaal verkeerd loopt en dat er maandag helemaal geen systeem meer beschikbaar zou zijn. Triest noem ik dat, liever een traag oud ding dan een supersnel nieuw. Er is heel wat over gepraat geweest enne als ik mijn studieboeken er bij haal, kan ik direct zeggen wat er fout is. Het feit dat alle kennis binnen een bedrijf niet in procedures te vatten is... en dat is nu net wat Indiers nodig hebben: procedures, want zelf nadenken, dat willen of kunnen ze niet.

Iets leukers: om ons te paaien hebben we allemaal een vette bonus gekregen. Een heleboel geld om cadeautjes te kopen... Joepie! Smartgeld noem ik het, want eigenlijk verandert er niks aan mijn werksituatie he. Ik laat het allemaal over me heen gaan zenne, en zeker nu ik schatje nog meer bij me in de buurt ga hebben. Zoals ik al gezegd heb, heeft ze ontslag genomen en daar ben ik blij om... heel blij. < vreugdedansje > .

Omdat we zelf aan verbouwen toe zijn, probeer ik zo veel mogelijk informatie hierover in me op te slaan. Programma's als "stay or go" zijn in dit opzicht dan ook best leuk om volgen. Alleen: 400 000 euro voor een rijhuisje met piepklein tuintje, ze zijn zot zeker?

Nu we het toch hebben over die gekke Nederlanders. De 80 per uur op de autostrade rond Rotterdam en Den Haag is toch wel ietsje te traag. Maar het zal tachtig zijn want overal is er trajectcontrole. Rij milieuvriendenlijk, rij 80 in zijn vijf zeggen ze dan. Pffff, als ik tachtig in vijfde rij, dan val ik stil. Meestal rij ik in zijn twee, gewoon om tegendraads te zijn en wat extra uitlaatgassen uit te stoten. Als ze echt iets a h milieu willen doen, moeten ze maar wat extra autostrades aanleggen, want die files, da s pas vervuilend! Neh.

Voor het eerst sinds lang weer een heleboel cds gekocht: Mercury Rev, Golfdfrapp, Interpol en The Arcade Fire. I love it. Op tv was het deze week Harry Potter week. Meteen de eerste twee films bekeken en aangezien Tina grote fan is, zal ik maar ineens alle dvds gaan halen, he. Weet je, nu ik "moeder" ben, weet ik alles van K3, kabouter plop en andere kindertoestanden. Grappig. Minder grappig is het feit dat onze kleine Tina steeds meer tijd met haar echte ma doorbrengt. Voor de kleine natuurlijk heel tof, maar voor ons... Weet je, het is zo leeg zonder haar. Hadden we maar al ons eigen kindje... maar ja.

Tot slot nog een dienstmededeling: we gaan er volgende week eventjes tussenuit. Het wordt een paar daagjes winkelen in Glasgow. Nee, niet in Milaan zoals eerder gemeld, want we vonden geen geschikte vlucht en hotel. Vandaar de wijziging. Maarre: we gaan ons rot amuseren hoor. Denk ik toch...

23:07 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

23-11-05

Design

Hoe vinden jullie mijn nieuwe blog-design? speciaal voor jullie !!!En nu een paar katten van mijn toetsenbord jagen...

17:35 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

22-11-05

Effe verduidelijken

Effe verduidelijken... De reden waarom ik vorige week zo enorm blij was. Simpele reden: het feit dat schatje haar ontslag gaat geven op het werk. Zo gaat ze meer tijd hebben voor Tina, voor de verbouwing en voor mij. eindelijk kunnen we een volledig weekend samen zijn (nu moet ze op zaterdag werken) en... ze heeft beloofd af en toe mee naar Nederland te komen. Perfect, niet?

En stop nu maar met speculeren, da's nergens goed voor! ok?

00:31 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

21-11-05

Schatjes verjaardag

Het begon vrijdag om middernacht: schatjes verjaardag. Want toen reeds cadeautjestijd, al was het niet simpel om iets leuks te vinden. Ebay bracht redding, want daar enkele zeldzame the doors cd's gevonden en gekocht: "live in stockholm" en "the lost Paris tapes". Schatjes gezicht sprak boekdelen en eigenlijk hoefde mijn weekenddesk-cadeaubon voor een verwenweekend niet meer.

Zaterdag was het zweten om alles op tijd klaar te krijgen, gelukkig met de hulp van mijn beste vriendin Sabine, want zonder haar... een ramp zou het zijn geweest. Vorig jaar was het een grootse party met in elke kamer weer iets nieuws. Dit jaar vrij sobertjes, maar daarom niet minder leuk. Samen met schatjes drie beste vriendinnen haar gaan ontvoeren op het werk en Gent ingetrokken. Gezellig saampjes mosseltjes gegeten en een heleboel bijgepraat en afgelachen.'s avonds de party met een heleboel andere genodigden. Alle meubels aan de kant, in het midden van de woonkamer een heleboel kussens op de grond gelegd en op de tafels daarrond een heleboel kleine hapjes. Meer moest dat niet zijn. We hebben ons zelfs eventjes gewaagd aan een spelletje "hints", het uitbeelden van bepaalde tv programma's en zo... Schateren was het met voor de hand liggende imitaties van Steven Wonder.

Zelf een hele tijd van het toneel verdwenen. Tina in bed gaan leggen en op haar kamer blijven plakken. Het was Harry Potter op tv en saampjes blijven kijken. Best vermoeiend, want ik moest steeds vertellen wat er gezegd werd (ondertitels he). Lisbeth kwam even kijken waar ik bleef, maar toen ze ons bezig zag , is ze stilletjes en met een big smile terug naar beneden gegaan. Volgens haar ga ik een perfecte moeder worden...

22:54 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20-11-05

Robbie Williams

Het heeft me bloed, zweet en tranen gekost, maar ik heb ze: mijn tickets voor Robbie Williams. 80 euro, maar dan wel vlak voor het podium, beter kan niet. Als iemand zo idioot is, om me er 500 euro voor te geven, dan wil ik er wel eens over nadenken om ze te verkopen. lol.

Het begon allemaal zaterdagochtend om negen uur. Telefoonlijnen overbelast en goformusic pagina die niet wou openen. Heel wat frustraties verder, het uiteindelijk opgegeven. Veel verder dan een "error" of "time out" niet geraakt. Groot was dan ook mijn verbazing toen rond twaalf uur er een mailtje binnenkwam dat mijn bestelling aanvaard was... JIPIE !!! Ik hoop alleen dat schatje volgend jaar mee kan...

Goed: minder leuk nieuws: we zitten op dit moment in Nederland. Gisteren is ons computersysteem plat gegaan en heeft me me opgedragen zo snel mogelijk af te komen. Maar aangezien het toen schatje haar verjaardag was en er s avonds een groots feestje gepland stond, heb ik NJET gezegd. Zo zot ben ik niet meer zenne... Vanmiddag dan toch maar richting den Haag vertrokken, samen met Lisbeth en Tina. Al bij al vindt schatje het niet zo erg. Het was een blij weerzien met Susan (die had ze al eeuwen nie meer gezien) en doordat ik vandaag a h werk ben, kan ik volgende week een paar daagjes recupereren. De ideale gelegenheid om samen enkele keukenwinkels te bezoeken. We willen verbouwen en het liefst moet alles voor augustus klaar zijn. Niet veel tijd meer dus...

Allez, om vier uur is de volgende meeting, k moet jullie laten. Ik vertel morgen wel over schatje haar feestje...

15:54 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

18-11-05

Weekoverzicht 10 November - 17 November

Vorige week geen weekoverzicht, wegens niks te melden door al het werk, veeel te druk. Deze week ook wel druk hoor, maar niemand die het zich nog aantrekt. Door India is de motivatie bij ons ver zoek. Om 4 uur is het buro al zo goed als leeg. Het is dweilen met de kraan open. Alles wat die Indiers aanraken, gaat stuk. En wie mag het oplossen? Wij. NIET DUS, iedereen heeft zoiets van: ze bekijken het maar... Het is genoeg geweest. Over India gesproken: klik hier voor een leuk filmpje.

Het is een schitterende week geworden, de beste sinds jaren. We lijken steeds meer het perfecte gezinnetje. En met Tina erbij is het bijna helemaal compleet. Ik ben haar momenteel rekensommetjes aan het leren en Lisbeth schrijft verhaaltjes voor haar. Verhaaltjes voor het slapengaan.

Me enorm ge-amuseerd de voorbije week met mijn muziekblogje. Eindelijk kan ik me eens volledig laten gaan, zonder dat er een horde toeschouwers staat toe te kijken tot je eens serieus op je bek gaat... Vandaar dat ik soms overweeg met dit blogje te stoppen en me volledig anoniem bezig te houden met mijn passie: music... We zien wel.

Momenteel ben ik bezig met het voorbereiden van Lisbeth haar verjaardagsfeestje zaterdag. Ik denk er aan om met een bende naar de dierentuin te trekken, maar ik weet (nog niet) of dat haalbaar gaat zijn en de tijd dringt he. Waarschijnlijk dus toch maar een gewoon feestje (zucht). Jullie misschien leuke suggesties?

Vrijdag was n top dag. Tina was een dagje bij haar ouders en wij hebben ervan geprofiteerd door naar de boekenbeurs te gaan. Kei-druk, maar ik heb er al alles over verteld he. Soit, toen we thuiskwamen zijn we spontaan beginnen knuffelen en van het een kwam het ander. In ieder geval: de eerste keer dat ik me echt kon laten gaan, zonder dat het verleden me dwars zat. Ook nu weer traantjes, maar dit keer traantjes van geluk. En dat geluk is er sinds gisteren alleen maar groter op geworden, Het lijkt er eindelijk op dat we alle ellende achter ons hebben gelaten... Maar nog niet te optimistisch zijn, want de komende maanden kan er nog vanalles gebeuren he. In ieder geval, we stralen en dat is zaterdag, tijdens ons twee-maandelijks etentje met vrienden, niet ongemerkt gebleven. hihi.

Zondag vrij vrolijk naar het kerkhof getrokken - het klinkt ongepast, ik weet het. Bloempjes op pa zijn graf gaan leggen en wat bijgepraat. Alleen dat oud vrouwtje, grrrrrr... ze begon van haar oren te maken omdat ik op pa "zijn schoot" zat. Ongepast vond ze, en nog meer verwijten... ze heeft een middelvinger gekregen.

Goed, k ga hier stoppen voor het te melig wordt. Bedtijd he menskes. Tot later! Leen

PS: Van een paar mensen te horen gekregen dat ze niet zo brave pop-upjes krijgen bij het openen van mijn blog. Volgens CMS ligt het aan mijn tellerke (nedstat) en daarom heb ik die er maar uit gehaald. Als het probleem nog nie opgelost is, ik hoor het graag... Want ik haat het om gelinkt te worden aan vieze sites.

00:21 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

16-11-05

Joepie !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ik heb fantastisch, geweldig, enorm, schitterend nieuws !!!!!!!!!!!!!!!!!!! Maar ik mag er niks over zeggen... Het klinkt raar, maar zij die ons goed kennen, zullen wel weten waarover het gaat. Misschien over een paar maand meer hierover. In ieder geval: dit jaar kan niet meer stuk !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! < vreugdedans >

15:41 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

14-11-05

Overwerkt vs vrijaf

Sinds twee weken gebeurt het onderhoud van onze hardware in India. Een regelrechte ramp want op die korte tijd ging het al drie keer serieus fout: de wintertime change, een database copy en enkele productiesystemen die crashten tijdens de maandafsluiting... Gelukkig is het management eindelijk wakker geschoten. Alle geplande maintenance activiteiten worden gecancelled en er zijn een paar babysitters op weg naar India...

Resultaat is wel dat ik mij de voorbije weken dood gewerkt heb, maar ik heb er genoeg van. Iedereen die me een mail stuurt, krijgt nu de boodschap terug dat ik geen tijd heb om zijn/haar verzoek af te handelen en deze week heb ik twee dagen recup genomen... John grommelde wel, maar hij kan de boom in.

Op dit moment zijn mijn twee schatjes veel belangrijker. Ik had Tina beloofd nog eens een uitstapje te doen en belofte maakt schuld. Is iets voor woensdag. En ook Lisbeth verdient meer aandacht. Ik wil niet dat het eindigt zoals vorig jaar, want toen was ik mijn wonderwoman bijna kwijt aan een ander. Ik heb geleerd uit mijn fouten en wil vanaf nu nog enkel genieten van ons leventje samen... de rest is bijzaak.

12:27 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Boekenbeurs

De boekenbeurs in het kort :

1. 11 November was een van de drukste dagen ooit en dat hebben we geweten. Druk druk druk!

2. Even een discussie aangegaan met de greenpeace-extremiste aan de ingang. "Ik werk voor een olie-concern en vind dat we in Alaska moeten gaan boren." (vind ik niet hoor, maar het is leuk om een reaktie uit te lokken)

3. Het lijkt wel of elke bekende vlaming een boek heeft uitgebracht. Belachelijk vond ik het boek van Mitta van der Maat over afvallen. Want om eerlijk te zijn: vroeger zag ze er veeeeeeel beter uit.

4. Een heleboel leuks gekocht, 300 euro armer...

5. De boekenbeurs moet je alleen bezoeken, zodat je rustig overal eens kunt gaan snuffelen...

6. Opmerkelijke evolutie: boeken a la de Da vinci code. Voor mij geen enkel probleem because I like it. Zo een aantal boeken gekocht van Andreas Eschbach (het messias mysterie) en Philipp Vandenberg (het sixtijnse geheim). Nu nog de tijd vinden om ze te lezen.

7. Lisbeth houdt meer van de waargebeurde verhalen van vrouwen in een moslimland en dergelijken... verder ook de vlot lezende emo-boekjes zoals shopaholic van Kinsela en Plan B van Emily Barr.

8. Enorm veel kinderboeken... Tina gaat blij zijn.

9. Parkeerproblemen: niet gehad, want ons autootje op de betaalparking gezet. Geen zin om 15 minuten te lopen.

10. De boeken zijn eigenlijk even duur als degene die je in de boekenwinkel vindt... dus voor de prijs hoef je het niet te doen.

See you next year !!!

09:09 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-11-05

Happy

Effe een berichtje van de gelukkigste vrouw ter wereld. Nee ik overdrijf niet. Ik heb het gevoel dat ik al mijn problemen overwonnen heb. Het enige wat ik moet doen is de voorbije vier jaar vergeten, en alles lijkt weer op het leventje dat ik had voor pa zijn dood. Simpel he?

Soit, effe serieus. Ik heb het laatste obstakel overwonnen: mijn fobie t a v alles wat met sex te maken heeft. Overwonnen is misschien een te groot woord, maar ik heb in ieder geval een belangrijke stap gezet. Waarschijnlijk het resultaat van mijn gesprekjes de voorbije weken met mijn psych en Lisbeth. Het kwam er op neer dat ik 1) me niks meer moest aan trekken van wat anderen overkomt. Waarom zou ik me zorgen maken/pijn lijden als er ergens in dorp-in-de-stad iemand verkracht wordt? Het klinkt egoistisch, maar het komt er op neer dat ik zelf mijn problemen moet zien te overwinnen voor ik me bezig hou met wat er rond mij allemaal gebeurt. En 2) als ik sex heb met Lisbeth heeft dit niks maar dan ook niks meer te maken met wat er zich in het verleden heeft afgespeeld. Sex vroeger was een vernedering, een misbruiken... sex met schatje is een bevestiging van onze liefde voor elkaar...Het klinkt makkelijk, maar dat was het niet zenne.

Goed, het is allemaal vanzelf verlopen. We zijn vrijdag met elkaar beginnen vrijen en het eindigde met een passioneel, haast dierlijk liefdesspel. Het leek wel of we niet genoeg van elkaar kregen, we hebben elkaar gebeten, gezoend, gestreeld, verwend... telkens opnieuw. De details bespaar ik jullie, maar de anders zo stille Lisbeth heeft heel wat lawaai gemaakt. Achteraf weer die traantjes, maar dit keer meer traantjes van geluk. En het leek misschien alleen maar zo, maar ik vind dat schatje sinds vrijdag een heel stuk liever is geworden... Onze relatie lijkt nu echt compleet...

22:33 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-11-05

Robbie Williams

Robbie Williams komt nr Belgie. gil gil gil !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

23:08 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

07-11-05

Werk vs vakantie

Een paar weken terug een heleboel gesprekken gevoerd met mijn baas ivm mijn werkdruk. Er zijn heel wat beloftes gemaakt, maar uiteindelijk blijft er in realiteit niks meer van over. Ik heb het drukker dan druk. Zo heb ik gewerkt tot daarnet... opkuisen van de puinhoop die India heet. Maar ik trek het me nie meer aan, k doe gewoon mijn werk en geniet van mijn vrije momenten.


Nog een paar weekjes en we trekken er een paar daagjes op uit: shoppen in Milaan. Een verdere trip zoals die naar Zuid-afrika vorig jaar, zit er dit jaar niet in. Reden: Tina. Jammer, want ik had graag eens de Inca of Maya steden gezien...

23:07 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

05-11-05

Effe Voorstellen : Den Haag

En dan hier de plaats waar ik werk: het kantoorgebouw boven het centraal station in den Haag. (ik heb het rood omkaderd). Vlak ervoor de enorme schaduw en het Malienveld. Hier gaan we 's middags regelmatig wandelen. Er is een soort dierenparkje en regelmatig zie je er ooievaars rondvliegen. Rechts van het gebouw een winkelcentrum (Babylon) met het Novotelhotel en daar weer langs een of ander ministerie...


Soit, ik ga nu afloggen, schatje komt zo thuis van haar werk en ik moet nog aan het eten beginnen...

17:46 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Effe voorstellen : Genk

Voila seh, dit is mijn geboortestreek Genk. In het vierkantje onderaan staat mijn ouderlijk huis. Vlak eronder: het Albertkanaal waarlangs ik dikwijls ging wandelen met Bobo. Waar het kanaal midden onderin de foto een bocht maakt, daar staat Ford Genk (ik zal de volgende keer eens inzoemen). De rode lijn linksboven het rode kader, dat is de Hasseltweg. Het is daar dat ik drie jaar terug mijn auto tegen een boom heb geparkeerd. Boven die rode lijn ligt park midden Limburg met Bokrijk. De roze lijn (linksboven tot rechts midden) is de E314. Daarboven bevinden zich de oude mijnterreinen en rechts boven zou ergens het Fenix stadion moeten liggen, maar dat zoek ik volgende keer wel eens op.


Zucht... eigenlijk wel de perfecte woonomgeving... Alleen jammer dat schatje in Gent wil blijven.

17:17 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Weekoverzicht 28 Oktober - 3 November (part 2)

Gezien het late uur donderdag mijn weekoverzichtje niet meer afgemaakt, vandaar dit vervolg.


Veel was er niet te zien op tv vorige week, of het moest dan de beelden van de rellen in Parijs zijn. Ongelooflijk dat zoiets kan gebeuren en ongelooflijk dat men er niet in slaagt de orde te herstellen. Schakel desnoods het leger in he en schiet met echte kogels op dat uitschot. Ze verdienen het niet om in leven te blijven.


Soit, laten we het leuk houden. Ons de laatste tijd enorm ge-amuseerd met google earth (earth.google.com). Satellietbeelden van alle plaatsjes over gans de wereld en wat scary is: je kan inzoemen tot op 20 meter hoogte. Grappig om het gebouw te zien waar je in werkt of waar je woont. Of zin om eens een bezoekje te brengen aan 5th avenue in New York of het operagebouw in Sidney? Het kan allemaal. In ieder geval, de komende dagen ga ik een paar luchtfotootjes online zetten. Speciaal voor alle menskes die kennis willen maken met mijn geboortedorp Genk...


Buiten het uitstapje met Tina haar pa, heb ik over de kleine niet zo heel veel te vertellen. Ik ben aan het proberen haar wat rekensommetjes te leren, maar misschien is dat nog allemaal nog te vroeg. In ieder geval: ze doet haar best en is heel leergierig. 't Wordt nog een echt Einsteintje. lol.


Momenteel ook heel wat bezig met muziek. Ik heb nog een heleboel cdtjes te ontdekken. Vooral The White Stripes en Arcade Fire draai ik grijs. Verder op internet een heleboel leuk interviews gevonden varierende van Motorhead tot the Freestylers. Je kunt het allemaal hier volgen.


Gekke jongens die Nederlanders: rondom Rotterdam en Den Haag geldt er vanaf 1 November een snelheidsbeperking van 80 per uur. En je kunt je er beter maar aan houden, want overal is er trajectcontrole. 80 per uur op de autostrade, kun je het voorstellen? De reden: de luchtvervuiling terugdringen en zuiniger gaan rijden. Dit allemaal aangekondigd met grote borden: voor een beter milieu, samen met u en door u. Gekke jongens die Nederlanders, of heb ik dat al gezegd?


Last but not least: de katjes. Het zijn echte deugnieten die heel wat aandacht vragen. Vorige week plots het gerinkel van glas in de keuken en direct daarna twee katten (Frodo en Arwen) die de deur uit komen gespurt. Ze hadden een glas van tafel gestoot. Iets grappiger: Frodo en Elmo die achter elkaar aanzitten en uitglijden over de vloer die Lisbeth pas gedweild heeft. Boem bam knots, recht tegen onze houten giraf aan die we in Zuid-Afrika hebben gekocht. Iets zieliger: Ayla, onze lapjeskat, die dol op me is en die treurt als ik niet in de buurt ben. Eergisteren heeft ze uit onvrede op bed geplast en weigerde ze zich door Lisbeth te laten strelen. Maar toen ik gisteren thuis kwam, spurtte ze naar de deur en verwelkomde ze me met een vrolijk gemiauw. Ze heeft me de hele avond gevolgd en is 's nachts in bed op mijn hoofdkussen komen liggen...

15:09 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-11-05

Weekoverzicht 28 Oktober - 3 November

God, wat vliegt de tijd. Tijd weer voor mijn weekoverzichtje. In feite heb ik het meeste al verteld: de concerten van Franz Ferdinand en The White Stripes. Twee op 1 week tijd, een beetje te veel van het goede, want we zijn allebei doodop. Soit, voor de liefhebbers heb ik een aantal concertreviews gebundeld op mijn muziekblogje.

Minder leuk was Allerheiligen, voor mij een zwarte periode want elk najaar wordt de herinnering aan pa nog levendiger. Eigenlijk is het maar een fake gedoe, die dodenherdenking. Al die mensen die met een potje bloemen richting kerkhof spoeien. Ik haat het. Het heeft meer met uiterlijke schijn te maken, dan wat anders... vandaar ook dat ik ma gezegd heb, dat ze niet op mij moest rekenen. Al die nonkels en tantes die bij ons thuis langskomen. Wat mij betreft kunnen ze ophoepelen...

Maandag was Halloween. Lisbeth had voor de gelegenheid een hele pompoen-menu klaargemaakt. Het heeft haar veel tijd gekost, maar het resultaat was overheerlijk. Schatje is een echt (keuken)prinsesje. Na het eten hebben we een "griezel"film gekeken: Dark Water. Eerlijk gezegd viel ie tegen, wegens niet echt spannend of verrassend. Zelfs Lisbeth kon hem uitkijken, zonder al te veel onder haar dekentje te moeten wegduiken en dat zegt genoeg.

Voor de rest bestond de week uit werken, werken, werken... Het wegwerken van de puinhoop die India heet, maar daarover ga ik nu nie zeuren.

Voor ik het vergeet: de nieuwe Asterix is uit. "Het geheime wapen" noemt ie, ofte Asterix and Obelix goes space. Kei-goed boek, maar ik ben dan ook een groot fan. Doet me eraan denken, de boekenbeurs is pas begonnen. Ik hoop dat ik de tijd vind om eens langs te gaan, want in boekjes snuffelen, I love it !!!

00:47 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

02-11-05

Date

Vrijdag had ik een date... Een date met de pa van Tina. Het klinkt serieus, maar dat was het niet hoor... Effe bij het begin beginnen: vrijdagochtend Tina afgehaald bij haar pa. Ze heeft daar een nachtje overnacht omdat wij naar het concert van Franz Ferdinand waren geweest de avond voordien.

Goed, we waren bijna weer vertrokken, toen hij plots zei: "Eigenlijk mis ik haar wel." Mijn reaktie: "Waarom kom je haar dan niet af en toe opzoeken bij ons?""Dat wil Lisbeth niet." (en nog een hele uitleg die ik liever prive hou)Zijn houding tov Lisbeth maakte mij een beetje kwaad, maar ik wou hem niet tegen de schenen schoppen. Dat zou Tina niet ten goede komen he. Heb het dus vrij deftig gehouden en gezegd dat ie altijd welkom was en Tina altijd mocht komen halen. "Dat ie samen met haar maar iets leuks moest doen." en dat ik vond dat hij haar wat verwaarloosde. Er volgde een hele uitleg over het feit dat ie het niet makkelijk had met Veerle haar depressie en nog meer excuses.

Het bleek dus dat ie vrijdag een hele dag thuis was en voor ik het wist, stelde ik hem voor om er samen eens op uit te trekken. Er viel immers nog een hele boel bij te praten en te regelen. Ik wou namelijk weten hoe hij het zag evolueren met Tina. Begrijp me niet verkeerd, ik zou haar het liefst de hele tijd bij me hebben, maar het is niet ons kind he.

En zo komt het dat we naar Puyenbroek in Wachtebeke getrokken zijn. Een gezellig recreatieoord met een dierenpark en een paar oude molens. Al bij al was het redelijk gezellig. We hebben afspraken gemaakt voor de toekomst, een aantal concrete zaken besproken en wat me het meest verbaasde: hij feliciteerde ons omdat we zo veel met Tina bezig zijn. Een kind vraagt immers heel wat aandacht he en je moet er constant mee bezig zijn (vind ik toch). Het resultaat hiervan: volgens hem is de kleine heel wat opener en enthousiaster geworden... en daar ben ik happy om.

Lisbeth had het er achteraf moeilijk mee, met mijn date, maar toen ik haar alles vertelde, was ze blij. Want ook al zal Tina binnenkort terug naar haar ouders gaan (als Veerle hersteld is), ze zal steeds deel uitmaken van ons leventje. Al was het maar als babysitter af en toe, die belofte heb ik gekregen.

16:19 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

01-11-05

Concert : The white stripes, vorst (30 October 2005)

WOOOOW... nog altijd enorm onder de indruk. Wat een optreden, al had het niet veel gescheeld of we waren te laat gekomen. Het gevolg van een enorme file die al op de ring rond Brussel begon. Goed, ik moet er bij zeggen dat we weer redelijk laat vertrokken waren. Maar he, we waren er en we hebben enorm genoten van de grote Jack White show. Ongelooflijk wat voor een sound twee mensen kunnen voortbrengen... Inderdaad: twee mensen slechts. Gek, het lijkt wel alsof Jack geen enkele muzikant rond zich duldt, enkel zijn kleine zusje Meg. Het gevolg van zijn grote ego? Ik zou het niet weten, want rond de Whites hangt een mysterieuze waas.

Geloof me, als ie het kon, zou Jack de hele set in zijn eentje spelen. Hij beheerst als geen ander bijna elk instrument. Zijn gitaarsolo's doen Jimi Hendrix verbleken en zijn hele attitude hebben iets weg van Jim Morrison. Maar Meg haar rol mag ook niet weggecijferd worden. De wijze waarop zij op haar drum speelt, is ongelooflijk charmant. De hele tijd zit ze aan haar haar te fruniken om dan plots "mep" "mep" "mep" effe op haar drum te slaan.

Het decor was prachtig rood met een paar witte accenten. Jack met knalrode broek en zwart hoedje kwam met een opgezette ooievaar het podium op. Enkele polaroid foto's keilde ie de zaal in en dan was het tijd voor het echte werk. Reeds vanaf de eerste noten ( "blue orchid" ) wisten we: het zou een schitterend concert worden. Het was een schitterende balans tussen bekende en minder bekende nummers. Absoluut hoogtepunt was "Jolene": ik kreeg er traantjes van in mijn ogen. Verder ook "My doorbell" en een snelle versie van "hotel jorba". Het werd een constant gewissel tussen piano en gitaar.

Jammer genoeg verdwenen ze al na een drie kwartier de coulissen in. Het was 7 minuten schreeuwen eer er een vervolg kwam aan het optreden. Tijd voor een heleboel hits uit het vorige album. "The hardest button to button", "I just don't know what to do", ... en guess what, zelfs Meg kreeg haar eigen solo-moment met een schitterend gebracht "In the cold cold night". Maar het was toen reeds wachten op "seven nation army", een nummer dat de hele zaal nog eens een laatste maal deed ontploffen.

Al bij al was het een vrij kort optreden: iets meer dan een uur. Maar om het met de wijze woorden van Lisbeth te zeggen: beter kort en goed, dan lang en saai. Geloof me, genoten hebben we, al moet ik toegeven: hadden ze langer doorgespeeld, dan zou het beginnen vervelen, want elk nummer lijkt een beetje op het vorige. Mep mep mep op de drum en af en toe een schitterende gitaarsolo...

Was het de laatste maal dat we Jack met zijn zusje te zien kregen? Het zou kunnen, want Jack concentreert zich momenteel op The Raconteurs, een goepje met zijn vriend Brendan Benson.... De toekomst zal het uitwijzen.

20:35 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Staking en India

Op een paar jaar tijd heb ik Shell zien veranderen van een voorbeeldbedrijf naar... een sociaal kerkhof. Ondanks de woekerwinsten (de laatste drie maand 7 miljard Euro netto !!!! ), was het nog niet genoeg en moest er fel bespaard worden: korte termijn denken. De IT afdeling verhuisde naar India en ook aan de pensioenregeling van de arbeiders in Nederland werd geraakt. Dit resulteerde in onrust en staking. Gisteren is er begonnen met het stillegen van de raffinaderij in Pernis (de op een na grootste ter wereld). Dit duurt ongeveer een week (het terug opstarten kost een maand tijd). Wat de gevolgen gaan zijn is nog niet bekend, maar algemeen wordt aangenomen dat dit een negatief effect gaat hebben op de benzineprijs aan de pomp... Dat de verhuis naar India voor IT activiteiten alles behalve succesvol is, begint nu ook het management te beseffen. Dit weekend is bijvoorbeeld de wintertijd-wijziging op een regelrecht ramp uitgedraaid. We zijn nog altijd bezig met het inschatten van de schade en de mogelijke correcties... Er is verbijsterd gereageerd en er wordt gesproken van het herbekijken van het offshore-proces. Commentaar als: "Zelfs mijn kind van 5 jaar zou het beter gedaan hebben." en "We kunnen beter een sociale werkplaats inhuren. Goedkoper en veel betrouwbaarder." was regelmatig te horen... Benieuwd naar de gevolgen. In ieder geval lopen mijn collega's er dolblij bij, nu duidelijk is geworden wat India ons te bieden heeft.

14:50 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |