27-12-05

Kerstboodschap

26 december, vijf jaar geleden stierf mijn pa. Voor mij stond toen de wereld stil, maar rondom mij ging alles zijn gewone gang. Mijn hele wereld daverde op zijn fundamenten, alles wat ik zorgvuldig opgebouwd had, werd in 1 keer weggeveegd. Ik voelde me alleen en in de steek gelaten, maar niemand die me kon helpen, niemand die het opmerkte. Ik leefde teruggetrokken in mijn eigen wereldje. Leven deed ik niet, het was eerder een overleven, meer nog: geleefd worden. Ik zag alles zwart - wit.

Tot schatje toevallig (toeval bestaat niet) in mijn leven kwam. Zij bracht weer kleur in mijn bestaan, ze gaf me een reden om verder te gaan: liefde. Doordat we lief hebben, leven we. En laat dit nu net mijn kerstboodschap zijn: love and only love will do.

Tomorrow is a long long time
if you're a memory
Trying to find peace of mind
Spirit come back to me,
Give me strength and set me free
Let me hear the magic in my heart.

Love and only love
will endure
Hate is everything
you think it is
Love and only love
will break it down
Love and only love,
will break it down
Break it down, break it down.

20:47 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

ooh da's echt mooi gezegd...
en voor wat 't waard is: ik ben echt blij voor je dat je Lisbeth hebt leren kennen; ze klinkt echt als precies datgene wat je nodig hebt; dus da's fantastisch

*knuffel*

Gepost door: Mwa | 27-12-05

way to go girl!!! Net de laatste zinnen van je blog gelezen, heb 'm eindelijk helemaal gelezen. Heb meegeleefd met je ontmoeiting met Lisbeth, hoe jullie elkaar leerden kennen en genoot van hoe jullie relatie groeide en jullie de ups en downs die daar soms bij komen kijken.
Jullie verhaal doet me telkens aan het mijne/onze denken: hoewel we duidelijk heel verschillende personen zijn is er een rode draad die veel gelijkenschap toont. Bij mij heeft mijn schattie me gered van een huwelijk zonder liefde of toekomst en me daarna gesteund gedurende de drie jaar durende helse scheiding en het gevecht om de kinderen.
Maar vandaag gaat het goed: ik woon al bijna twee jaar samen met haar en al mjn kinderen. Voor de vader is er momenteel géén bezoekrecht al zou dat in de toekomst kunnen veranderen (maar niet als ik daar een stokje voor kan steken: ons leventje is nu perfect en hij gaat daar géén verandering in brengen!!!!!).
Anyway, ik ben echt heel blij - zou bijna trots zeggen - dat je je op dit moment zo goed voelt en neem maar van mij aan, het wordt alleen maar beter...
Mijn ma is in april overleden, kanker. Ik had met haar een fantastisch goede band, met allebei mijn ouders trouwens maar voor mij was dit dus de eerste kerst zonder mama, die altijd alles regelde en zorgde dat iedereen zich goed voelde. In de aanloop naar kerst werd ik steeds banger dat ik zou breken maar met mijn liefste aan mijn zij is dat helemaal niet gebeurd. Ik heb heel even wat geweend en dat luchtte op en ik voelde me op slag weer sterker.
Wil er zijn voor mijn kids zoals mijn moeder er voor mij was en ga daar alles voor doen: gisteren met mijn Anja afgesproken dat we gaan stoppen met roken, gezonder leven, ... the works.

Groetjes van Peggy

Gepost door: Peggy | 28-12-05

De commentaren zijn gesloten.