30-12-05

Ergernis

Ik moet iets bekennen: af en toe erger ik me enorm aan schatje. Aan het feit dat ze niet altijd snapt wat ik bedoel bijvoorbeeld. Ik ben dikwijls met 1000 dingen tegelijkertijd bezig en spring nogal vaak van de hak op de tak. Bovendien neem ik veel dingen als vanzelfsprekends aan, terwijl andere er dikwijls geen verstand van hebben. Als ik schatje haar vragende blik dan zie, heb ik zoiets van: laat maar zitten, maar net dan begint ze een hele reeks vragen op me af te vuren. Gevolg: ik windt me op en begin haar af te snauwen.

Verder ben ik jaloers op haar ge-ordend leventje zonder al te veel zorgen. Zelf leef ik duizend keer sneller, spoken er constant gedachtes door mijn kopje en ben ik constant aan het hollen. Ik lees een boek, terwijl de tv en mijn pctje aan staat. Een boek scan ik ipv te lezen. Op een paar uur verslind ik 300 blz, eventjes rustig genieten is er niet vaak bij.

Gelukkig lukt het me steeds beter om te onthaasten. Ik voel me niet meer schuldig als ik op de bank kruip om wat te rusten en ik geniet ervan te stoeien met de katjes. Ik heb geleerd om weer al mijn zintuigen te gebruiken en niet constant bezig te zijn met het waarom van alles...

01:08 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

28-12-05

Weekoverzicht 15 December - 28 December

Veel ga ik niet vertellen over onze kerstperiode, want het zou toch maar zielig zijn. Versta me niet verkeerd, naast het treuren, was er toch nog plaats voor plezier. Kerstavond zijn we met ons tweetjes thuis gebleven (Tina was bij haar ouders). Gezellig gefondued en gekeuveld over vanalles en nog wat.... Vrij leuke cadeautjes gekregen: enkele cdtjes en boeken, een jaarlijkse traditie. Waar ik het meest blij mee was: mijn playboy dekentje en een T-shirt met als opschrift: "God is busy, can I help you?". Veel afgelachen... tot ik plots aan mijn pa moest denken. Bleit bleit bleit.

De hele nacht en volgende ochtend als een zombie rondgelopen. Voor me uit gestaard en niet gereageerd op wat er rondom me gebeurde. Aan mijn droefheid kwam pas een einde toen ik kerstdag zelf totaal impulsief plots een bezoekje bracht aan het kerkhof. Lisbeth was vrij wanhopig, toen ik in plaats van naar mijn thuis, een totaal andere richting uitreed en toen ik haar vroeg "me vijf minuten te geven" en het kerkhof opholde, had ze waarschijnlijk enge gedachten. Ik had het nodig, even alleen zijn met pa. En het klinkt raar, maar het heeft me een enorme boost van energie gegeven. Ik voelde me ineens vrolijk en had het gevoel alsof ik de hele wereld aankon. Je mag me gek verklaren, maar het voelt alsof pa voor eeuwig over me waakt... Ook al is hij er niet meer, hij zal voor altijd een plaatsje hebben in mijn hartje en dit kan niemand me afnemen. Neh!

Goed, we hebben de kerstdagen overleeft en kunnen weer voor ons kijken. Alleen jammer dat schatje zich de laatste tijd niet zo best voelt. Ook nu ligt ze in haar bedje. Af en toe is het hollen naar het toilet voor een gezellig kots-moment. K zal ze maar goed vertroetelen zeker?

19:25 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Zielig

Mijn duistere periode is weer voorbij. Ook dit jaar werd het een depressie, maar toch is er een duidelijk verschil met de vorige jaren. Ik heb me voor een keertje niet opgesloten, maar heb zoveel mogelijk erover proberen praten. En als jullie dat zielig vinden, so be it, cause I don't care.

Vooral de reaktie van zogenaamde vrienden heeft me pijn gedaan. Zolang het goed gaat en er plezier te beleven is, komen ze als vliegen op je af. Maar als je eens goed wil praten over je problemen, ho maar. Jammer, maar nu weet ik aan wie ik wel iets heb en dat zijn er minder dan ik dacht. Weet je, steeds meer vraag ik me af of het niet beter zou zijn gewoon te stoppen met bloggen en mijn tijd nuttig te besteden... I shall see.

14:36 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

27-12-05

Kerstboodschap

26 december, vijf jaar geleden stierf mijn pa. Voor mij stond toen de wereld stil, maar rondom mij ging alles zijn gewone gang. Mijn hele wereld daverde op zijn fundamenten, alles wat ik zorgvuldig opgebouwd had, werd in 1 keer weggeveegd. Ik voelde me alleen en in de steek gelaten, maar niemand die me kon helpen, niemand die het opmerkte. Ik leefde teruggetrokken in mijn eigen wereldje. Leven deed ik niet, het was eerder een overleven, meer nog: geleefd worden. Ik zag alles zwart - wit.

Tot schatje toevallig (toeval bestaat niet) in mijn leven kwam. Zij bracht weer kleur in mijn bestaan, ze gaf me een reden om verder te gaan: liefde. Doordat we lief hebben, leven we. En laat dit nu net mijn kerstboodschap zijn: love and only love will do.

Tomorrow is a long long time
if you're a memory
Trying to find peace of mind
Spirit come back to me,
Give me strength and set me free
Let me hear the magic in my heart.

Love and only love
will endure
Hate is everything
you think it is
Love and only love
will break it down
Love and only love,
will break it down
Break it down, break it down.

20:47 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-12-05

I hate you

Het lijkt wel alsof iedereen me uit de weg gaat. Ik speur mijn msn'etje af naar bekenden en telkens ik iemand gevonden heb, moet die plots dringend weg. Ik voel me alleen en wil praten... maar iedereen haat me. k Zal maar weer naar Lisbeth bellen, dat is de enige die nog om me geeft. En al de rest: fuck off. k Haat jullie!!!!!!!

23:15 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Verjaardag

Ik heb het zo stil mogelijk willen houden, maar blijkbaar weet de hele wereld dat ik gisteren verjaard ben. Mij erop attent maken, da's niet zo netjes van jullie. Mijn verjaardag is geen feest, maar eerder de dag waarop ik pa een laatste maal gesproken heb.

Ik heb het niet laten merken, maar dit is een moeilijk moment voor mij. De huilbuien en het radeloze, het hoort er bij. Gelukkig is schatje heel geduldig met mij. Een groot feest is het niet geworden, gewoon een gezellig etentje met ons drieen. Al was het eerder een voor mij uit staren en af en toe een hapje nemen. Toch heeft Tina me enorm blij gemaakt. Ze had een groot hart getekend en "netjes" gekleurd. Ik was er aangenaam verrast door...

Deze nacht de hele nacht liggen huilen. Lisbeth werd er radeloos door. 'k Denk dat Tina het gehoord heeft, want zij is naar ons kamer gekomen en is in ons bed gekropen, zich aan mij vastklampend. Haar manier om duidelijk te maken dat ze er is voor me. Maar mijn pa terug brengen dat kan ze niet. Dat kan niemand...

21:33 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-12-05

Verbouwingen

Ze zijn gestart onze verbouwingen. Voorlopig doen we het nog rustig aan. Beginnen doen we met de voorgevel. Die wordt opnieuw gevoegd. Benieuwd wat dat gaat geven. Zelf wou ik hem bepleisteren, maar dat vond schatje zonde. Soit.

In februari begint het echte werk: het uitbreken van de achtergevel, het plaatsen van een soort veranda (uitbreiding van de keuken) en daarna de keuken zelf. Die zijn we gisteren gaan bestellen: het wordt een kookeiland met daartegenover een hele kastenwand, maar wat is dat duur!!! Op de vloer komen grote zwarte tegels. De muur tussen living en voorste kamer gaat er ook uit. Bedoeling is om een grotere ruimte te creeeren met centraal een enorme boekenwand (die de zitplaats scheidt van de eetruimte/keuken). Allemaal nogal moeilijk om uit te leggen, ik weet het.

En als we nog wat tijd en geld over hebben,dan gaat ook het dak eraf. Hier voorzien we zink met een paar grote dakvensters. Het plafond van ons slaapkamer gaat er gedeeltelijk uit zodat we onder het dak komen te slapen. Aan de andere kant dan een open badkamer (met vrijstaand bad) en vestiaire met daarboven een zit/lees/tv hoek (onder het dak) met uitzicht op ons bedje.

Ik denk dat het best mooi gaat worden. Echter 1 probleem : dit gaat een heleboel stof veroorzaken enne... waar gaan we onwe katjes laten lopen? Lisbeth heeft al voorgesteld om een appartementje te huren in de buurt. Misschien geen slecht idee.

16:12 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

20-12-05

Overleven vs leven

Net terug van het winkelen, samen met Tina. Lang geleden dat ik me nog zo geamuseerd heb! Weet je, ik had totaal geen inspiratie, maar telkens ik een andere winkel binnen ging, was het: he da's leuk voor schatje. Gevolg: met een stapel geschenkjes thuis gekomen. Maar he, k ga echt nie uittellen hoeveel ik nu juist voor ieder uitgeef. Dan is het meer een moeten he. Zo van : jij geeft me 200 euro, dus ik jou ook. Da werkt bij mij nie zo. :)

Normaal gezien is eindejaar 1 van de duisterste periodes uit mijn bestaan, met de vorige jaren heel wat depressies, zelfmoordneigingen en huilbuien. Dit jaar heb ik er weer plezier in. Al die lichtjes, t is best gezellig. Lisbeth heeft kosten noch moeite gespaard om ons huisje in te richten. Der staat een heus kerstdorp in de woonkamer. Een echt dorp met allemaal kleine huisjes, een heus reuzenrad in miniatuur en andere kermisattracties. Miniatuurventjes, dieren, ... je kan het zo gek niet bedenken of ze heeft het er bij gezet. Chapeau voor schatje !

Weet je, als ik zo achter me kijk, ben ik verbaasd om te zien vanwaar ik kom. Van wanhopig jammerende en verslaafde zombie tot vrolijke zelfverzekerde en liefdevolle moeder: een hele weg, niet? Vandaar: chapeau voor schatje (2X), want zover was ik anders nooit geraakt. Raar he, dat een mens zoveel kan incasseren. Effe de psycholoog uithangen : mijn gevoelens en herinneringen verdringen was voor mij een manier om te overleven. Verwerken is een manier om weer te echt te kunnen leven. Overleven en leven, een hele wereld van verschil. Tot zover deze boodschap van algemeen nut.

15:31 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

18-12-05

Etentje

Het etentje gisteren? Wel, het is niks geworden. Iets voor zeven belde madam dat ze met haar collega's nog weg ging. Jaarlijkse kerst-gewoonte zeg maar. Ik was er even niet goed van. Weet je, ik vind het geen probleem dat ze erop uit trekt, maar waarom verwittigde ze dan niet eerder? Ik denk dat ze geschrokken is, toen ze me s avonds thuis zag in feest-kleding, maar ik wil het er niet over hebben.

Gisterenavond zijn we begonnen met de hardware change. In het begin was het even schrikken toen de Indiers aan mij vroegen het systeem plat te gooien, want dat is hun werk. Goed, alles is relatief vlot verlopen, alleen de after actions waren hell. Alles moest een voor een getest worden (zo'n duizendtal puntjes) en de hele nacht liepen de resultaten binnen: "We have a green light." "Everything is ok." Maar toen kwam plots het ene probleem na het andere binnen. De hele nacht hebben we zitten zwoegen en deze ochtend nog slechts 5 problemen. Even was het zweten toen de applicatie manager de change wou terugdraaien vanwege die problemen. Het werd een moeilijke discussie, vooral aangezien we ons geen failure konden veroorloven. Goed, daarnet is het bericht gekomen dat we een FINAL GO hebben. Nog een paar kleine issues en bibi heeft gedaan met werken... mag ook, want ik wil mijn bedje in.

14:46 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-12-05

Weekoverzicht 9 December - 15 December

Normaal gezien krijgen jullie elke donderdag mijn weekoverzichtje, maar het is er niet van gekomen. Ben s avonds gaan shoppen (donderdag is koopavond en dan zijn de winkels in Den Haag open tot 21u). Ik heb voor schatje een heleboel leuke kerstcadeautjes gevonden, maar ik kan jullie jammer genoeg niet zeggen wat het is. Soms komt ze hier eens piepen en ik wil de pret niet bederven he. Toen ik thuis kwam "Contact" gezien op TV. Niet echt een fantastische film, maar mijn favoriete actrice Jodie Foster speelt er in mee en dat maakt al heel wat goed. 's Avonds te moe om nog in te loggen. Weet je ik had de voorbije nachten maar 8 uur geslapen op 3 nachten en ik ben donderdag als een blok in slaap gevallen...

Soit, ik ga het kort houden want binnen een half uurtje is schatje terug van haar werk. 'k Heb me heel mooi uitgedost (jurkje en make up) en een tafeltje gereserveerd in een leuk restaurantje. Ik heb een paar uurtjes vrij (deze nacht moet ik meewerken aan een hardware upgrade) en ik wil schatje eens verrassen.

Nog eventjes iets over het werk: Ik erger me steeds minder aan de Indiers. Weet je, ik heb het aanvaard dat het allemaal niet loopt zoals het moet en probeer er het beste van te maken. Vrijdag eventjes heen en weer ge-msn-ed met een paar collega s daar. Eigenlijk wel een beetje geschrokken van het verhaal van Sangaru (een vrouwelijke systeem-beheerder). Het kwam er op neer dat ze duizenden km verwijderd is van haar familie en die maar eens in de zes maanden zag. "Maar volgend jaar gaat alles beter worden, want dan ga ik trouwen." Op de vraag waar haar man nu verbleef, kwam het antwoord dat ze nog niet aan elkaar voorgesteld waren. Blijkbaar is het daar de gewoonte dat vrouwen uitgehuwelijkt worden. Eigenlijk wel triest vind ik, want hoe kan je nu samenleven met iemand waarvan je niet houdt?

Vorige zondag (schatje moest werken) een uitstapje gedaan met Tina en haar pa. Samen naar de dierentuin geweest en enorm genoten. Het was gewoon schitterend om onze kleine pruts bezig te zien: ze holde van het ene dier naar het andere en wist ze bijna allemaal te benoemen. Zelf was ik nogal verrast door de reaktie van een oud vrouwtje. Ze vond dat we een schitterend gezinnetje waren. Lijken we dan zo close? Goed we hebben heel wat af gelachen en hebben hand in hand gelopen... Maar zo abnormaal is da toch nie? lol.

Met verbazing de discussie over terreinwagens en SUVs in de HUMO gevolgd. Het begon met een artikel over de handelingen van een aantal milieu-terroristen. Die laten namelijk de banden leeglopen van terreinwagens omdat ze niet zouden thuishoren in het verkeer. Daar zijn heel wat kwaaie reakties op gekomen van eigenaars van zo'n wagen. Vrij logisch leek me. Maar heel wat geite-wollen-sokken aanhangers zijn nu weer in de tegenaanval gegaan... Weet je, ik snap het niet allemaal, waarschijnlijk jaloezie? Laat de mensen toch kiezen met welke auto ze rijden en als ik nu graag met een X3 rij bijvoorbeeld dan is dat toch mijn keuze? Probleem is dat mensen het elkaar niet meer gunnen.

Nog iets leuks: de discussie over de 80 per uur voor vrachtwagens. Zijn ze nu helemaal zot geworden? Minder vervuiling, minder files, veiliger? jeah right. Effe ontkrachten: als er trager gereden mag worden, zijn er meer vrachtwagens nodig om alles vervoerd te krijgen, dus meer vervuiling. Minder files? Ooit al eens achter een vrachtwagen gereden die aan het inhalen is? Als dit tegen 80 per uur gaat gebeuren, dan wordt het voor ons nog leuker. Veiliger wegens kortere remafstand. Right, al die vrachtwagens die achteraan op een file inrijden, remmen meestal helemaal niet. Vandaar mijn voorstellen als toekomstig minister van verkeer:
- Controlleer de rijafstand tussen auto's / vrachtwagens.
- Telkens iedereen zich houdt aan de bestaande verkeersregels, gaat men alles weer wijzigen. Bewijst meteen dat de automobilist de melkkoe is van de regering. Vandaar: hou je aan een uniforme Europese wetgeving zonder dat ieder land apart gaat beslissen wat wel en niet mag.
- Investeer meer in wegeninfrastructuur. Geen files is minder vervuiling. Dus waar blijft die bredere Brusselse ring en een nieuwe Antwerpse ring? Denken dat het openbaar vervoer alles gaat oplossen is onzin en kost veel te veel geld.
Tot zover.... lol.

18:42 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

14-12-05

Degout

Je moet weten dat we in een open kantoor werken. Dit wil zeggen een ruimte van 80 bij 15 meter volgestouwd met bureaus. En als je weet hoe Nederlanders zijn, dan weet je: het is er heel lawaaierig.

Nu heeft er zich iemand geinstalleerd aan het buro zo n tien meter van ons. Een naar Nederlandse normen vrij rustig en heel onopvallend persoon. En toch... telkens ik er naar kijk, kruipt er een gevoel van walging over me heen. Ik heb nog niet met hem gesproken, en toch voel ik haatgevoelens en afkeer. Gek, want op zich doet ie niks verkeerds.

Gisteren hoorde ik een collega achter mij heel luid verkondigen: "Ik weet niet wat er aan scheelt, maar ik zou hem zo op zijn smoel kunnen meppen." Ook hij heeft dus gelijkaardige gevoelens.

Ik heb zo de indruk dat net stille en kwetsbare mensen het meest aggressie opwekken. Ook ik heb het een paar jaar terug mogen ervaren. Ik kroop schuw in een hoekje en werd langs alle kanten belaagd en misbruikt. Sinds ik me weer beter voel en me wat assertiever opstel, heb ik ineens geen last meer van negatieve reakties.... het lijkt wel een soort survival of the fittest.


PS : Wat mijn werk betreft, het lijkt er op dat ik alles klaar ga krijgen tegen morgen. Nog een paar uurtjes werken en klaar is Leen. Oef !

23:35 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-12-05

Laptop crash

The worst nightmare... Vandaag is mijn laptopje gecrasht. Hard disk failure zo bleek later. Ik dus direct naar de helpdesk gebeld maar de vriendelijke Indier wist niet waarover ik het had. Dan maar de Nederlandse helpdesk geprobeerd. Zij wisten me te vertellen dat ik mijn IT focal point moest contacteren. Deze wees me door naar local it support en uiteindelijk konden die me aan een tijdelijk laptopje helpen. Maar dan moest ik die wel in Rotterdam gaan afhalen... Soit.

Grootste probleem: ik ben twee dagen werk kwijt. Vermits ik op dit moment een belangrijke hardware upgrade van een van onze sap systemen a h voorbereiden ben, een echte ramp. Je kent me he, alles op het laatste nippertje en als dan nog eens twee dagen wegvallen... dan is het huilen met de pet op.

Ik ben vanmiddag naar huis gereden en ben weer aan de slag gegaan. Me proberen te herinneren wat ik de voorbije dagen heb gedaan en alles weer proberen uit te schrijven. Want het runbook, het traffic light overview (momenteel nog 5 rode stoplichten weg te werken) en action list compleet met phone book (zo'n 5000 users wiens log on moet veranderen, zo'n 300 interfaces en een hondertal 3rd parties die moeten gecontacteerd worden. En niet te vergeten alle printers en subsystemen... aaaarg) ... ik ben het allemaal kwijt. Ik vrees dat het enkele nachtjes doorwerken wordt. Lisbeth is me momenteel aan het helpen. Zij gaat door al mijn mails en stuurt me de relevante info door... Om eerlijk te zijn, ze doet het schitterend en nauwgezet. Mijn engeltje. :)

Ik heb tot donderdag om alles in orde te brengen. Donderdag wordt de final go / no go gegeven. Duimen he !

23:15 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

12-12-05

Parijs - Jim Morrison achterna

Het is al een echte gewoonte geworden: telkens we Parijs bezoeken, trekken we naar het graf van Jim Morrison. Voor Lisbeth een gek gevoel: haar idool die anderhalf meter onder haar voeten ligt. "Zal ik hem voor je uitgraven, dan kun je hem een kusje geven." Ze kon er niet echt mee lachen.
Integendeel, ze was in gedachten verzonken. "Gek he, hij had een schitterend leven voor zich en dan..."
Ik: "weet je, misschien was hij heel ongelukkig. Al dat succes en zo, misschien kon hij er niet mee omgaan. Voelde hij zich opgesloten, slaaf van zijn eigen fans."
"Maar daarvoor hoef je je toch niet dood te drinken?"
"Ik begrijp hem ergens wel, ik heb me ook bijna kapotgezopen."
Der kwam weer een stralende glimlach op schatje haar gezichtje. "Maar dat is verleden tijd he." En toen ze zag dat ik ineens een stuk droeviger werd. "He wat scheelt er."
"Ik wil je niet kwijt."
"?"
"Als jij voor mij sterft, dan schiet ik een kogel door mijn kop. Dan wil ik ook nie meer leven."
"Dat gaat niet schatje, je moet voor ons kindje zorgen."
ZUCHT.

23:54 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-12-05

Trouble with dreams

"Sorry dat ik niet meer bij je kan zijn." Het leek wel of pa definitief afscheid wou nemen. Ik begon heel luid te gillen en te roepen dat ie moest blijven. Ik strekte mijn handen uit, maar het hielp niet. Hij was verdwenen... Mij huilend en roepend achterlatend.

Een levensechte droom. Geschreeuwd heb ik, want Lisbeth werd er wakker van. En ook al heb ik mijn leventje weer op orde, ik wil dat pa bij me blijft, voor altijd. Zijn hand op mijn schouder, het besef dat ie me altijd zal steunen... ik heb zijn aanwezigheid nodig. Het voelt goed aan.

21:00 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

08-12-05

Weekoverzicht 25 November - 8 December

1 hoogtepunt de voorbije weken en dat was ons tripje naar Parijs. Niet omwille van Parijs zelf, maar wel vanwege het feit dat we zo goed met elkaar hebben kunnen praten. Onze diepste gedachten hebben we aan elkaar vrijgegeven en dat voelt - geloof me - goed aan. En als jullie braaf zijn, wil ik gerust een beetje vertellen daarover. Misschien wordt het eens tijd dat jullie de echte Leen leren kennen, want ik heb zo'n gevoel dat jullie een verkeerd beeld van mij hebben, nietwaar Geertje? Later meer daarover.

Sinterklaas... Tina was dolblij met haar cadeautjes (o.m. een groot poppenhuis). Zelf voelde ik me er rotslecht door. Weet je, ik lieg niet graag tegen die kleine, dus waarom moet ik haar het verhaal vertellen van een man met lange witte baard die als een idioot samen met zijn paard over de daken rijdt? Volgens mij ne pedofiel die al die jonge kindjes... Dat het nog gekker kan, bewijzen ze in Nederland. Er wordt hier een discussie gevoerd over het feit dat Sinterklaas blank is en zijn knechten (slaven) zwart. Het zou me niet verwonderen als de Sint er de komende jaren als een negerin gaat uitzien (en vrouw en zwart en ... ). De minderheden zullen blij zijn.

Nu we het toch over hokjesdenken hebben. Skynet heeft er een aantal nieuwe blog-categorieen bij. Wil dit zeggen dat dit blogje onder de noemer homo's en lesbiennes valt? Misschien willen ze voor mij wel een nieuwe categorie maken: lesbische ex-junkie die haar ongeboren kindje heeft vermoord tijdens een zelfmoordpoging. Klinkt goed niet?

Doet me terugdenken aan de tijd dat Jambers, de VRT (koppen) en het pulpblad flair hier kwamen aankloppen voor een reportage. Waar zijn ze gebleven? nu dat alles weer vlotjes loopt ben ik nie interessant genoeg misschien? de parasieten!

Dat Nederland een land vol procedures is, heb ik vandaag mogen ervaren. Ik heb mijn derde gele kaart binnen van onze security. De eerste omdat ik mijn bureau niet had afgesloten (ook al ligt er niks waardevols in), een tweede omdat ik mijn badge niet zichtbaar droeg (ik ga heus niet met een belachelijk oranje lintje met badge rondlopen) en maandag omdat ik mijn autosleutels op mijn buro had achtergelaten tijdens de lunch!!! Gevolg: ik moest een online cursus volgen over security en desk top policy, anders werd mijn toegangsbadge geblokkeerd. Belachelijk, het lijkt hier wel een peuterschool!

Leuker nieuws: ik ben gaan solliciteren vandaag en het ziet er goed uit. Ik ga nog geen details geven, daarvoor is het te vroeg. Ik zou binnen een IT company aan de slag kunnen in het Antwerpse. Mijn taak: verkoopsondersteuning (demo's gaan geven bij klanten), projectmanagement (projectleiders ondersteunen) en people management (aanwerven van ervaren mensen, carrierebegeleiding). Maw iedereen zo'n beetje helpen. Het betreft een vrij kleine firma, vandaar die brede waaier aan taken. Het klonk allemaal nogal chaotisch, maar zo ben ik ook. Financieel zit het eveneens snor. Ik kon kiezen tussen een vast en vetbetaald loon of een contract als freelancer. In ieder geval wil ik eerst hun referenties zien en een duidelijk overzicht van hun activiteiten. (wordt vervolgd dus)

Om eerlijk te zijn, ik weet niet of ik wel een nieuwe baan wil. Enerzijds lijkt het noodzakelijk dat ik mijn verantwoordelijkheid voor ons gezinnetje ga opnemen, anderzijds ben ik nogal gesteld op mijn vrijheid. Ik vind het zalig om 1 of 2 avonden per week te kunnen doen waar ik zin in heb zonder constant op elkaars lip te moeten zitten. We zien wel.

Iets leuker: ons voorbije week enorm goed geamuseerd tijdens het concert van the Bloodhound gang. Ik heb erover geschreven op mijn muziekblogje. TV gekeken heb ik niet veel. Wel de laatste aflevering gezien van Lost. Schitterende reeks gewoon. Weet je, ik kijk nu al uit naar een vervolg. Ik heb me wel laten vertellen dat VT4 de laatste minuut is vergeten uit te zenden en dat je die op hun website kunt checken. Toch eens kijken. Tijd om te lezen heb ik nog nie gehad, shame on me. Weet je, nog altijd bezig aan het derde deel van de aardkinderen (Auel). Ik ben er vorig jaar mee gestopt omdat ik het te pijnlijk vond. Ik leefde me te sterk in in de figuur van Ayla en elke keer er haar iets ergs overkwam... brrrr. Weet je, ik had het wel kunnen uitschreeuwen van pijn. Eigenlijk is een boek niks voor mij. Ik zou beter de eerste bladzijden lezen en dan de rest zelf maar "beleven", want meestal loopt het toch nooit zoals ik het wil. Soit, ik ben weer aan het zeveren.

Misschien beter hier afsluiten... Oh bijna vergeten: de katten. Zaterdag worden de twee oudsten gekastreerd/gesterilliseerd. Ocharme de beestjes. Weet je, Ayla (onze lapjeskat) is echt een zielig beest. Ze laat zich domineren door de rest, ze jagen haar weg van haar eten. Gaat ze ergens zitten, dan komt een andere haar wegjagen enne ze wordt constant besprongen en gepest. Vandaar dat ik haar maar ben gaan vertroetelen. Weet je, ze komt s nachts tussen ons in liggen en kruipt gezellig mee onder het deken. Lekker dicht tegen ons aan.... en dan begint ze zo luid te knorren dat Lisbeth er niet van kan slapen. LOL.

22:21 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

07-12-05

One of those days

Gisteren was ik nog dolenthousiast en zat ik vol plannen, vandaag voel ik me leeg en lusteloos. Zo'n typische off-day. Het liefst zou ik de hele dag in bed gebleven zijn. Ik heb nergens zin in en ik wil met rust gelaten worden.

Alleen jammer dat dit niet mogelijk is. Er loopt een driejarig kind enthousiast door het huis. Ze komt telkens naar me toe met de meest idiote vragen en vraagt me constant om met haar mee te spelen. het liefst zou ik haar boos weg sturen, maar ik weet dat ik haar niet het slachtoffer van mijn slecht humeur mag maken.

In plaats van haar af te snauwen en haar dag eveneens te verpesten, heb ik haar geduldig uitgelegd dat mama Leen zich vandaag niet zo goed voelt en dat ze daarom wat rust wilt. Guess what, de kleine begreep het en houdt zichzelf in haar eentje bezig. Af en toe komt ze naar me toe met de vraag "of het al wat beter gaat" en of ze iets voor me kan doen. God, het is zo'n schatje !!!

16:47 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

VP award

Ik blijf in de prijzen vallen... twee weken terug een vette bonus voor mijn harde werk en gisteren een Vice President Award uitgereikt door mister Shell himself (of toch bijna - lol). Ik citeer: "To recognise your contribution to the business". En dit nav van een succesvolle upgrade: "Because of the lack of knowledge and organizational gap this request did not get actioned. However once it was discovered Leen picked it up and owned it through to completion on time, despite not having all the knowledge to complete it." "Congratulations on your achievement and thank you for your contribution. I wish you continuing success in your role."

Mijn beloning: een dinner samen met mijn partner in een restaurant naar keuze (waarde 250 euro). Tijd voor kaviaar dus....

11:13 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-12-05

Parijs - intro

Een reisje plannen naar Milaan, er eentje boeken naar Glasgow en uiteindelijk in Parijs terechtkomen... het is iets wat alleen ons overkomt. Al moet ik zeggen, we hebben ons super ge-amuseerd. Voor de weinige keren nog eens met ons tweetjes, ik hou er wel van. We hebben het kalm aangedaan, een beetje rondgelopen en heel wat tijd op cafe en restaurant doorgebracht. Een heleboel bijgepraat en gefilosofeerd over de zin van het leven en over de "what if"-vragen die ieder zich wel eens stelt. Het zijn diepzinnige geprekken zoals ik ze alleen met Lisbeth kan voeren. Want geloof me, schatje is heel wat slimmer dan haar jobke als verkoopster laat vermoeden. "Als het aan mijn ouders lag, werd ik dokter." maar alles is voor haar anders gelopen. "Maar ik denk niet dat ik gelukkiger zou geweest zijn."

In ieder geval, we hebben een schitterend jaar achter de rug en ook volgend jaar beloofd super te worden. Gek, hoe het allemaal gelopen is. Ik zou het nooit kunnen voorspellen hebben. Twee jaar terug zou ik met plezier van de eifeltoren gesprongen zijn, een nieuw leven tegemoet. Nu geniet ik weer van mijn leventje met schatje en maak ik weer volop toekomstplannen. Ik heb me neergelegd bij hetgeen er in het verleden gebeurd is. Om het met de woorden van Lisbeth te zeggen: "het verleden verander je niet meer. Denk er niet te veel aan, maar leer het te aanvaarden. Kijk vooruit naar de kansen die er zich voordoen en blijf je niet onnodig kwellen door achterom te kijken." Misschien heeft ze wel gelijk en kijk ik teveel naar alles wat er is mis gelopen. Geloof me, ik heb het er nog steeds moeilijk mee. Want nog altijd stel ik me de vraag: "Is het niet allemaal mijn eigen schuld geweest? Heb ik het niet zelf gezocht?" De vraag waarom ik me zo willoos heb laten misbruiken... Ik zal ze nooit echt kunnen be-antwoorden en dat doet pijn.

22:45 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

03-12-05

CONCERT - The bloodhound gang - Vooruit Gent (28/11/05)

Genoten hebben we, van de Bloodhound Gang. Geen 'cultureel hoogstaand' concert, maar een paar pubers die het pipi en kaka stadium nog niet ontgroeid zijn. Het moet kunnen !!! Fout van begin tot einde...

Heel fout en dan heb ik het in de eerste plaats over het voorprogramma: Electrical Eel Shock. Een troep Japanners die - zoals het goeie japanners betaamt - een kopie wilden neerzetten van een westerse rock band, maar daardoor heel karikaturaal overkomen. De drummer had teveel naar the Red Hot Chili Peppers gekeken, want speelde het hele zooitje in adamskostuum compleet met sok op de strategische plaats. In elke hand had ie twee drumstokken, het leek wel of ie rijst ging eten. De gitarist / bassist voelde zich heel stoer met zijn gitaar. Hij blaasde zijn gezicht op als een brulkikker (macho gedrag) en hield na elk liedje zijn gitaar hoog in de lucht. De zanger leek wel weggelopen uit een goedkope japanse horrorfilm. Liedjes bestonden uit enkele woorden onverstaanbaar engels. "You bastard. No you bastard. You you you bastard. Rock and roll oh yeah tralalala." Het eindigde met: "I am a rock and roll god." Yeah right, en ik ben de paus, maar dat wisten jullie al, niet?

Fout was ook The bloodhound gang zelf. Een heleboel bekende hits, met tussendoor het verplichte show-element ofte pipi kaka en sex (show me boobies!). Kakken (figuurlijk) deed Jim (de zanger) op een vader met kind in de zaal, hij hekelde de mensen die achteraan neer zaten en dreef de spot met een idioot in apenpak, die voor enkele euro's kompleet stripte. Tussendoor het spelletje: hoe drink ik via een trechter een complete fles Jagermeister uit. Op het doek achter het podium een foto van vent met een tekstballonnetje waarin allerlei leuke (?) teksten verschenen. Aangepast aan ons Belgenlandje, maar niet echt hoogstaand. Verder dan "Margriet Hermans zwaait met haar michelinbandjes" ging het niet. Oh ja, ken jij het verschil tussen Michael Jackson en Neil Armstrong? Neil Armstrong walked on the moon and Michael Jackson... fucked the kids. Om je maar een idee te geven. Iets te ver ging het plassen over het hoofd en in de pet van Jim Rose (die hij daarna vrolijk opzet) en het kotsen in een emmer. Even later werd een gelijkaardige emmer het publiek ingegooid, maar die bevatte gelukkig enkel confetti. In ieder geval: zelden zo snel een complete zaal twintig meter naar achter zien stormen...

Muzikaal zat het helemaal snor, al werden er maar 3 liedjes uit het nieuwe album gespeeld: Uhn Tiss, Foxtrot Uniform Charlie Kilo en Ain't my job To fuck you on your birthday. Jammer. De oudere hits werden - hoe kan het ook anders - vrolijk meegebruld: Along comes Mary en vooral The ballad of Chasey Lane. En aangezien de zaal toen ontplofte, werd die ballad nog maar eens een keertje gespeeld. Moet kunnen. Hillarisch was het bisnummer You're pretty when I'm drunk (met idiote drumstel helmen, wie er bij was zal me wel begrijpen)... En toen was het tijd voor de afsluiter: the bad touch. Gil gil gil !!!

Kortom, het was een concert vol fun. We hebben ervan genoten en gaan in maart nog een keertje kijken, want dan komen ze in de AB in Brussel... Oh ja: ik ben thuisgekomen met een "you bastard" T-shirt.

15:53 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |