27-01-06

Do you love me?

Eergisteren heb ik Lisbeth duidelijk gemaakt dat ik me niet goed voelde binnen onze relatie en dat het zo niet verder hoefde. Begrijp me niet verkeerd, ik wil haar niet kwijt, ik voel me alleen zo.... gevangen. Misschien had ik het zo niet moeten uitdrukken, in ieder geval, ze begon direct verwijten te maken: "Dat ik heel egoistisch was omdat ik haar net nu (in haar toestand) alleen zou laten. Dat ik dan maar beter kon gaan en dat ze het altijd wel heeft geweten... dat ik misbruik van haar heb gemaakt en dat net nu ik mijn depressies overwonnen heb, haar niet meer nodig heb..." en zo kan ik nog wel even doorgaan.

 

De ruzie is nog altijd niet bijgelegd.... Het gekke is wel dat we gisterenochtend - na drie kalme weken - zijn beginnen vrijen. Niet echt lief, maar vrij ruw. Net twee wilde dieren. Nadien draaide ze zich om, zonder ook maar iets te zeggen en deed ze alsof ze me nie hoorde.

 

Ik ben toen maar richting den Haag vertrokken. In de loop van de dag volgende mail in mijn inbox, een liedje van Nick Cave, zonder enige commentaar. Ik begreep em wel want het omschrijft perfect mijn gemoedstoestand: rusteloos.

 

I found her on a night of fire and noise
Wild bells rang in a wild sky
I knew from that moment on
I'll love her till the day that I died
And I kissed away a thousand tears
My lady of the Various Sorrows
Some begged, some borowed, some stolen
Some kept safe for tomorrow
On and endless night, silver star spangled
The bells from the chapel went jingle-jangle

 

Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Like I love you

 

She was given to me to put things right
And I stacked all my accomplishments beside her
Still I seemed so obselete and small
I found God and all His devils inside her
In my bed she cast the blizzard out
A mock sun blazed upon her head
So completely filled with light she was
Her shadow fanged and hairy and mad
Our love-lines grew hopelessly tangled
And the bells from the chapel went jingle-jangle

 

Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Like I love you

 

She had a heartful of love and devotion
She had a mindful of tyranny and terror
Well, I try, I do, I really try
But I just err, baby, I do, I error
So come find me, my darling one
I'm down to the grounds, the very dregs
Ah, here she comes, blocking the sun
Blood running down the inside of her legs
The moon in the sky is battered and mangled
bAnd the bells from the chapel go jingle-jangle

 

Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Like I love you

 

All things move toward their end
I knew before I met her that I would lose her
I swear I made every effort to be good to her
I made every effort not to abuse her
Crazy bracelets on her wrists and her ankles
And the bells from the chapel go jingle-jangle

 

Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Like I love you

 

Goed, toen ik 's avonds smste dat het enige waar ik zeker van ben, mijn liefde voor haar is, belde ze me direct op en vroeg ze me naar huis te komen. Want dat ik niet kon blijven vluchten voor mijn problemen en dat we dringend moesten praten... en dat hebben we...

07:44 Gepost door leentje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Ongelooflijk Leen,

Wat heb jij toch een fantastische vrouw.

Suk6

Stefan-Jan

Gepost door: Stefan-Jan | 27-01-06

Dat alles nu maar gauw in de plooi valt :)

Gepost door: Anne | 27-01-06

ik begin te denken dat je lisje een supervrouw is...man man man, ik bedoel meisje meisje meisje, zo'n schat als je lisje vind je nergens meer zeg!
ik kan alleen maar dromen van zo'n vrouw!

Gepost door: lord cms | 27-01-06

Hey Volgens mij zijn jullie twee redelijk verschillende karakters. De ene wat rustiger, de ander eerder wild en uitgelaten. Dat botst soms en roept soms vragen op. Maar uiteindelijk trekken tegengestelden elkaar ook aan, en last but not least: de ene vult de kantjes aan die de ander niet heeft hè, en zo vormen jullie samen een geheel...

Gepost door: liza | 27-01-06

fantastisch/sterk is Lisbeth fantastisch, zoals de anderen hier beweren? Of is de liefde tussen jullie gewoon te sterk om het zomaar op te geven?
In ieder geval veel moed toegewenst.
Liefs en groeten,
Karlo

Gepost door: karlo | 27-01-06

* Sterkte.

Gepost door: Ikke | 27-01-06

De commentaren zijn gesloten.