12-07-06

Hoe moet het nu verder

you keep your distance i can't deny you i've got the feeling
can't satisfy you i've got your picture on the wall i got the picture,
long gone you keep your wishes i'll keep my feelings there goes
another one that kept me breathing i'm waiting for you
i know your leaving i still adore you you never need me hold on,
i found another way to let you go away hold on,
you found another way to bleed my soul away the things you told me
to hear you speak i'm burning slowly i'm growing weak you
bring me closer to yesterday yesterday's a million miles away
why can't you hear me? why can't i sleep
and i don't understand what keeps me breathing
i'm waiting for you i know your leaving
i'll still adore you you'll never need me hold on,
i found another way to let you go away?
hold on, you found another way to bleed my soul?

"Hou je nog wel van Lisbeth? Ik hoor je er zo weinig over praten..." Een opmerking die insloeg als een bom. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik moet toegeven: gans mijn leventje wordt beheerst door Pamela en mijn pogingen om toenadering te zoeken.

Hoe het verder moet weet ik niet. De makkelijkste weg kiezen en ontslag nemen? Misschien hebben ze hier in Belgie wel n leuk jobke voor mij. Deze ochtend was ik er van overtuigd dat dit de enige echte oplossing was, maar nu weet ik het niet meer. Eigenlijk doe ik dit werk nog redelijk graag en om het met de woorden van een collega te zeggen: "Het gras lijkt groen aan de overkant, maar is het nooit."

Waarschijnlijk moet ik eens met Pamela gaan praten. Haar zeggen dat ik geen blijf weet met haar en niet weet hoe het professioneel verder moet. Of ik verliefd ben? Ik denk het, maar er aan toegeven doe ik niet. Kan ook nie he met een collega en n schat van n vrouw hier thuis.

Om even terug te komen op: "Hoe is het met Lisbeth?" Wel, ze denkt op dit moment slechts aan 1 ding: de baby. Het is niet lang meer en als het van haar afhing, mag ie elk moment komen. Want ze heeft het lastig, heel lastig... Dat heb ik vorige zaterdag nog mogen ondervinden toen we samen met Tina naar de zomer van Antwerpen gingen kijken. Je weet wel: de parade van die reusachtige olifant en de kleine reuzin... Schatje kon amper een paar passen zetten en was constant aan het klagen. Een beetje sneu voor de kleine Tina want die vond het allemaal waanzinnig en te gek...

Links
De olifant, sultan en kleine reuzin in Antwerpen (foto's)
Mijn playlist

 

Commentaren

oei 'tis toch niet om iemand je intritgeert en je'r dieepr contact me wi dat je daarom verliefd moet worden toch?
kunnen jullie geen gewoon goeie vriendinnen worden?

Gepost door: lord cms | 12-07-06

TJA ja super rap verliefd ..
ja is waar van bovenstaande reactie..
en schiet me nu nie dood , en da de mensen zich nie moeten moeien ofzoiets , anders moet je het maar niet online publicere e

Gepost door: Tja | 12-07-06

Ik begrijp je gevoelens. als ik u was zou ik ander werk zoeken.
Je blijft je toch op haar fixeren terwijl je achteraf zal zien dat ze 't helemaal niet zo waard is. Je merkte dat nu al 200 keer maar toch blijf 't meer je afgod dan je collega en goede vriendin.
Ik veroordeel je niet daar 't heel (lees te) herkenbaar is.
Veel succes ermee

Gepost door: Daphné | 12-07-06

De commentaren zijn gesloten.