30-07-06

Datecafe

No one could ever know me
No one could ever see me
Seems you're the only one who knows
What it's like to be me
Someone to face the day with
Make it through all the rest with
Someone I'll always laugh with
Even at my worst I'm best with you, yeah

De laatste drie dagen zwaar op stap geweest, samen met Sabine. Het leek alsof ik weer vrijgezel was. Misschien niet echt netjes t a v Lisbeth, maar ik had het nog eens nodig, voor onze kleine pruts al mijn aandacht zal gaan opeisen...

Gisteren bijvoorbeeld saampjes iets gaan eten. Ons naar gewoonte in een rustig hoekje genesteld, van waaruit we de hele zaak in de gaten konden houden. Want geloof me, niks is leuker dan commentaar te leveren op andere mensen: "heb je die gezien?" "Je moet daar eens kijken!" "Niet te doen die..." "Eikes witte sokken" , en ga zo maar door.

Leuk werd het pas toen er een hele groep van 20 vrijgezellen binnenkwam. Een of andere chat-meeting, voor zover we het konden verstaan. Ons zelden zo in een deuk gelachen. Eerst en vooral omwille van wat sommigen aan hadden. Verder ook omdat er niet echt moeite werd gedaan om kennis te maken, vrouwen gingen bij vrouwen zitten en mannen begonnen onderling moppen te tappen. 1 iemand deed zo veel moeite om zich interessant te maken dat het belachelijk werd. Het knapste meisje van heel de bende zat de hele tijd voor zich uit te staren en hield het na een uur voor bekeken: ze spurtte naar de uitgang. De enige knappe man (alle anderen waren echte nerds) was zo verlegen dat ie de hele tijd naar zijn ice-tea glas aan het kijken was en de op 1 na knapste, was lijkbleek, wat ons deed concluderen dat ie liever achter zijn pc kroop dan ergens een zonnig terrasje mee te pikken.

Weet je, we hadden veel zin om op te staan en ons te mengen in het gezelschap. Ons een beetje boertig te gedragen en zo de anderen in verlegenheid brengen. Ik snap nog altijd niet waarom sommigen zoveel moeite hebben om contacten te leggen. Want ik weet: als ik wil, draai ik iedereen rond mijn vingertje. Misschien volgende keer toch nog eens proberen...

Links:
Leuk blogje : Single 30 something
Ann Van Elsen en de straatkinderen van Rio
Daag me uit: Truth or dare

01:19 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (4) | Tags: date, etentje, uitgaan, single, sabine |  Facebook |

28-07-06

Truth or dare

Truth or dare, een spelletje dat ik herontdekt heb. Geloof me, niks is leuker dan je vriendinnen / chatvrienden enkele ondeugende opdrachtjes te geven. Voorwaarde is natuurlijk dat het fun blijft, plezant voor iedereen en dat je kunt vertrouwen op de goede smaak van je tegenspeler.

Meestal begint het vrij onschuldig met vragen zoals: "Hoe ziet je collega er uit?" "Spring op 1 been de eettafel rond" (grappig als je gezinsleden niet beseffen wat er aan de hand is). Natuurlijk wordt het steeds gewaagder en pikanter, maar uiteindelijk is het NIET de bedoeling dat het een portie cybersex wordt he. Het is een soort balanceren op een dun koord, een evenwicht tussen fatsoen en spanning. "Loop naakt naar de badkamer en terug" (opdracht voor mijn vriendin, tot een goed einde gebracht, terwijl haar zus nietsvermoedend in de kamer ernaast aan het slapen was).

Goed, ik daag jullie uit: verzin enkele opdrachten, stel me enkele vragen (waar ik eerlijk op moet antwoorden). Ik pik er de vijf leukste reakties uit, en breng er volgende week verslag over uit. Doen?!

Links:
Israelische en Libanese blog over de oorlog in het Midden-Oosten

03:50 Gepost door leentje in Truth or dare | Permalink | Commentaren (8) | Tags: truth, dare, opdracht, vraag, israel, libanon |  Facebook |

26-07-06

Aftellen

De daagjes zijn weer a h korten... maar voorlopig maakt ons prutske geen aanstalten om Lisbeth haar buikje te verlaten. Zou ik ook ni doen hoor als ik daar zo veilig zat... Maar voor ons is het wel enerverend. Je weet niet wat er aan gaat komen he en de gedachte dat lisbeth pijn gaat hebben... aaaaarg. Vandaar dat ik het niet echt leuk vind om die bevallig bij te wonen. Maar t is een halve verplichting, vrees ik. Op de gang blijven wachten is geen optie volgens schatje. Ik weet niet hoe ik ga reageren, ik weet niet hoe me te gedragen en dus ben ik waarschijnlijker nog nerveuzer dan schatje.
Gisterenavond nog een laatste keer saampjes weg geweest: dit keer richting Oostende. Bedoeling was om een beetje af te koelen, want het was kei-heet gisteren, niet? Hebben ons neergeploft op het eerste de beste terras dat we tegenkwamen (wilden nie te veel wandelen) en k heb me voor een keertje aan een bordje garnalen met biertje gewaagd.
Vanavond wordt het weer een luie avond op de bank. Je kent dat wel, beetje tokkelen op mijn pctje, schatje die een boekje leest en af en toe wat praten en/of knuffelen. Dadelijk bedje in. Dodo!!!
Links :

22:13 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (2) | Tags: baby, zwanger, aftellen |  Facebook |

25-07-06

Op een dag vind je de job van je leven...

You got to work hard, you got to work hard
If you want any at all
Nothing comes easy
And that's a fact
Nothing comes easy
But a broken back

Ik sta op een belangrijke twee-sprong in mijn leven. Nee ik heb het niet alleen over Thordur die binnenkort in mijn armkes gaat liggen, maar over iets waar ik 60 procent van mijn tijd mee bezig ben: werk.

Vorige week heb ik namelijk een interessante werkaanbieding gekregen. Teamleadertje spelen ergens in Eindhoven. Eigenlijk weet ik niet of het zoveel interessanter gaat zijn, want de job vertoont enorm veel gelijkenissen met het werk wat ik nu doe. Coordineren, een groep indiers proberen aansturen en problemen oplossen.

Jammer genoeg moet het snel gaan: voor het einde van deze maand zou ik mijn opzeg moeten geven. Niet te verwonderen dus dat ik onder vrij hoge spanning sta. Ik heb al verschillende keren de voor- en nadelen proberen afwegen, maar ik kom er niet uit.

- Werkinhoud: niet veel verschil met wat ik nu doe, maar het is en blijft een nieuwe uitdaging he. In mijn huidige job merk ik een hele hoop routine en ontbreekt soms wel eens de motivatie om er eens stevig in te vliegen.
- Het wordt een 9 to 5 job, dus geen avond en weekendwerk zoals dat nu het geval is. Concreet houdt dit in dat ik mijn complete avond en weekends aan mijn schatje en de kleine kan besteden. Nadeel: geen flexibele uren en om elf uur beginnen elke dag, zoals nu meestal, kan ik op mijn buik schrijven. Vroeg opstaan dus.  :)
- Het is een half uur minder lang rijden, dus een uur per dag. Bovendien ligt Eindhoven op een uurtje van Genk en misschien is dit wel de gelegenheid om weer naar Limburg te verhuizen.
- Uurloon: 5 euro per uur meer dan nu, maar ik heb nu een royale onkostenvergoeding en door mijn vele werkuren, verdien ik nu per maand een heel stuk meer.
- Collega's : Enkele weken terug was Pamela voor mij de reden om weg te gaan. Nu kunnen we het prima met elkaar vinden. Mijn andere collega's ken ik al vier jaar en zijn eigenlijk al goeie vrienden geworden. Wordt lastig afscheid nemen dus. Hoe het in Eindhoven wordt, dat weet ik niet.
- Een dag of twee per week thuis werken, dat kan ik vergeten. Bovendien zal ik mijn avondjes alleen in den Haag moeten missen. Daar gaat mijn vrijheid. Al zal ik daar met de kleine op komst, wss weinig behoefte aan hebben.

Buiten de afstand tot het werk en de nine-to-five werkuren, zijn er maw niet veel redenen om te veranderen van job. Het kan zijn dat alles heel goed gaat meevallen daar, maar het kan ook tegenvallen, en wat dan? Twijfel twijfel twijfel.

Links:
Perfect girl (leuk filmpje)
In mijn cd speler: Mercury Rev - The secret migration

17:48 Gepost door leentje in Pamela | Permalink | Commentaren (5) | Tags: werk, nieuwe job, werkaanbieding |  Facebook |

24-07-06

Lief klein konijntje (yeah right)

Lief klein konijntje heeft een vliegje op zijn neus...
lief klein...  ( Yeah right )

Sommigen noemen me een emo-konijn, Lisbeth noemt me een geil konijntje en mijn vrienden noemen me wel eens een lief klein konijntje...

Weet je, ik heb mijn tekst al 10 keer gedelete... Het lukt me niet, er blijft nog te veel hangen van wat er vorige week gebeurd is. Weet je, ik lijk misschien wel grof en onbeschoft, maar ik ben het niet. Elke ruzie laat negatieve indrukken achter en uiteindelijk: wat is het nut ervan? Het schaadt iedereen, winnaars zijn er niet. Het laat een wrange nasmaak achter. Vandaar dat ik hoop dat we spoedig alles kunnen vergeten en er samen eens over kunnen praten... net zoals twee volwassen mensen dat horen te doen he. Genoeg erover, ik ga het hier laten rusten. Ik ga weer vooruit kijken en genieten van wat komen gaat: nog 1 weekje en het is zover: de geboorte van onze kleine pruts... Wie weet is mijn volgend postje, een berichtje over ons lieve, onschuldige kleine meid die vol verwachting haar eerste stapjes zet in die grote wereld...

Gerelateerde berichtjes
Film - Pirates of the Carribean (interview met Johnny Depp)
Auto - Opel Tigra Cabrio (leuk speelgoed)

23:12 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (2) | Tags: baby, konijn, blog, opel tigra, cabrio, pirates, johnny depp |  Facebook |

22-07-06

Oproep

De laatste paar dagen ben ik ongewild in een hevige discussie terechtgekomen met Dave van de beruchte bloggersoverde.skynetblogs blog... Vermits mijn reakties op hun site continue gewist worden, even langs deze weg reageren.

Voor wie de hele discussie niet gevolgd heeft. Het begon allemaal maanden geleden met een meningsverschil over de stop de reclame op de blogs-actie van Dave. Ik reageerde door te stellen dat hij niet echt geloofwaardig over kwam, aangezien hij zelf reclame op zijn blog heeft staan via google ad en daar kies je zelf voor...

Sindsdien reageert hij als een egel op elke post/commentaar die met mijn naam ondertekend wordt. Mijn naam zien is voor hem al een reden om me persoonlijk aan te vallen. Voorbeelden zat. Zo wist hij te zeggen dat ik op mijn werk heel slecht presteerde, terwijl hij me niet persoonlijk kende. En ga zo maar door.

Donderdag ben ik op een punt gekomen dat ik het zat ben, om op elke commentaar van meneer te reageren en had ik zoiets van: op deze manier wil ik niet meer verder bloggen. Voor mijn part doet ie wat ie wilt, zolang ie me maar met rust laat. Ik ga echt geen energie meer steken in zo iemand. Er zijn belangrijkere dingen he in het leven...

Ik wil gerust een rustig gesprek hebben met Dave, al dan niet onder toezicht, in de hoop zijn drijfveren beter te begrijpen. Vandaar deze uitgestoken hand: Dave, je kent mijn msn / gtalk adres. Wees ne keer eens ne echte vent en neem contact op. Dit kan zo niet verder!

16:40 Gepost door leentje in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: blog, oorlog, laatste poging |  Facebook |

Reakties

"Je gaat toch niet stoppen voor zo'n eikel? da's toch geen reden?"
"Laat ze toch, ze zijn gewoon jaloers..."
Anderen die eventjes (anoniem) gaan schelden. Da's lief of moet ik zeggen: stout?
Het was Lisbeth zelf die het me heeft ingewreven: sinds wanneer laat jij je door anderen beinvloeden? Zo ken ik je niet. Als ze je uitschelden, dan scheldt je toch gewoon terug? Als ze klagen over je tellertje, dan zet je toch twintig nieuwe tellertjes op je blog? Als ze klagen over je ranglijst, dan doe je er toch gewoon alles aan om nog hoger te komen? Smijt er desnoods geld tegenaan en zorg dat je reclamebanner op elk blogje verschijnt voor n dagje (beetje overdreven, ik weet het).

Maarre, zo simpel is het allemaal niet. Ik ben gewoon het sfeertje in blogland meer dan beu. Effe cru stellen, je hebt twee soorten bloggers. Zij die rustig hun ding doen en zich buiten elke discussie houden en zij die 24 per dag met hun blog bezig zijn, elk uur een update posten, anderen spammen met "goeie morgen" berichtjes en ontzettend jaloers worden als je zelf, met een minimum aan inspanningen, goed scoort. Het zijn zij ook die continue zitten te klagen over vanalles en nog wat: het goede weer (te warm om achter hun pc te zitten), de skynet dienstverlening (maar er wel handig gebruik van maken), ... en ga zo maar door. Het zijn zij ook die het "blogplezier" van anderen verpesten.

Hoe het verder moet, weet ik niet. Ik ben me nog aan het bezinnen. Rationeel gezien, heb ik volgende mogelijkheden:

  • Stoppen met bloggen (maar waar moet ik mijn ei kwijt?)
  • Een nieuwe (anonieme) blog beginnen (op dit moment geniet deze mogelijkheid mijn voorkeur) al dan niet bij skynet.
  • Kop in het zand steken en gewoon verder doen. Me niks aantrekken van de reakties van anderen.
  • Verder doen en extra mijn best doen. Het kwaad bestrijden met "onkruidverdelger".

15:06 Gepost door leentje in Actualiteit | Permalink | Commentaren (5) | Tags: stoppen, blog, reakties |  Facebook |

19-07-06

Allerlaatste berichtje

Ok, t Is genoeg geweest, ik heb vandaag besloten te stoppen met mijn blogjes. Ik ben de aanhoudende kritiek van Dave en co dat ik enkel belang zou hechten aan mijn "tellertje en populariteit" (zie hier voor meer) meer dan beu.

Vanaf nu dus geen enkel van mijn 3 blogjes meer op de skynet blogpagina's, geen enkele reaktie van mij op de forums meer en geen enkele virtuele knuffel meer voor mijn medebloggertjes op hun blogjes... Ik verdwijn hier terug in de grijze massa. Misschien dat ik ooit nog eens een blogje begin, anoniem en/of bij een andere host, I don't know...

23:22 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (24) | Tags: blog, einde |  Facebook |

17-07-06

Young folks

"If I told you things I did before,
told you how I used to be,
would you go along with someone like me?"

Ik weet niet wat er scheelt, maar de laatste tijd heb ik niet veel zin meer om te bloggen. Ben ik te moe na het harde werk? Heb ik niks meer om over te schrijven? Geniet ik liever van het mooie weer? Gaat al mijn tijd naar mijn schatje en vrienden? Maybe...

Feit is dat het blogwereldje saai is geworden. Ik ben er vier weken tussenuit geweest en toch bleef mijn blogje een massa mensen trekken. Niks beters te lezen? Zo wanhopig op zoek naar een beetje sensatie? Ik zou het niet weten...

Momenteel geniet ik samen met schatje van een dagje luieren in de tuin. Beetje werken, maar niet te veel, want ik ben al een heel weekend bezig geweest. Beetje lezen... beetje slapen... beetje knuffelen. En vooral: beetje praten. Praten over mijn werk, praten over de baby (nog belangrijker). Nog een paar weken en het is zover. Een heleboel afspraken gemaakt. Zo hebben we besloten om de eerste vijf dagen niemand op de hoogte te brengen. We willen met ons tweetjes genieten van de kleine... zonder al die familieleden die je anders toch nooit ziet, zonder al die vrienden die zich komen vergapen en zeggen dat de kleine sprekend op mij lijkt, ook al heb ik er biologisch gezien niks mee te maken. Een babyparty, waarbij iedereen tesamen mag langskomen, volgt later.

Eigenlijk ben ik een beetje bang voor wat komen gaat. Ik heb nu al gemerkt dat schatje zich een beetje afzonderd en enkel aan de kleine pruts denkt. Ik ben bang dat Thordur alle aandacht gaat krijgen en ik zelf moet gaan bedelen voor 1 armzalig kusje. Bang ook dat Lisbeth een heuse huismoeder gaat worden en dat we nooit meer buitenshuis geraken. Eigenlijk zou ik af en toe de kleine willen droppen bij een babysit, zodat we ons tweetjes nog eens de bloemetjes kunnen buitenzetten, net als vroeger...

Gerelateerde berichten
Song - Peter, Bjorn en John - Young folks (een lied waar ik happy van word)
Media - Joyce de Troch gaat scheiden (roddel roddel)

19:28 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (7) | Tags: baby, werk, geboorte, blog |  Facebook |

16-07-06

Zon zon zon

Na een heel weekend dag en nacht werken is het eindelijk tijd voor een beetje ontspanning... Dit wil zeggen: bikini-tje aan en rustig dobberen op ma haar zwembad... JOEPIE!

14:51 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: zwembad, bikini |  Facebook |

15-07-06

Overwerkt

As I search to analyze reality, the true
Meaning of life,
Out simple existence means nothing
God has a gun, the truth, life is a slow noose
He's invincible

"Je hebt twee keuzes in je leven... herinner je dit nog?" Het was Lisbeth die me even met mijn neus op de feiten drukte. "Ofwel blijf je erover zeuren en zagen, ofwel neem je zoals het is en probeer je er het beste van te maken." En gelijk heeft ze. Maar laten we misschien even van bij het begin beginnen?

Vrijdag is het allemaal begonnen. Een heleboel werk waar ik geen einde aan zag. Saaie administratie die we maar laten aanslepen... Ik was het strontbeu en heb dan maar de foon gegrepen en naar John gebeld. Echt begrijpend reageerde hij niet: "Je hebt er net een assistente bijgekregen. Hoe kan je het dan te druk hebben? Vroeger lukte het toch ook?" Ja maar vroeger hadden we geen Indiers en vroeger hadden we geen wetgeving die ons voorschrijft om de minste aanpassing te documenteren met n berg papier. Of ligt het toch aan mij? Ben ik mijn motivatie kwijt, mijn drive om te presteren? Als ik Pam door haar werk zie fladderen, happy en vriendelijk tegen iedereen, dan moet ik "ja" antwoorden.

Bovendien lijkt het alsof ik niks meer kan. Gisterenmiddag twee uur zitten sukkelen op een visual basic script. Het lukte me niet. Voor het eerst in mijn leven wist ik iets niet tot een goed einde te brengen... De moeilijkste opdrachten, daar vloog ik vroeger op en steeds werd het een succes. Maar nu... Voeg daarbij nog het besef dat ik een specialiste naast me had zitten, Pam, maar dat die het vertikte me te helpen en je begrijpt dat ik pissed off was. Toen ik naar huis vertrok, ben ik zonder iets te zeggen weg gegaan en heb ik de deur van ons kantoortje heel hard dichtgeslagen...

Het besef dat ik er geen zin meer in heb, heeft me doen schrikken. "Wat moet ik?" schreeuwde ik uit. In paniek begon ik mijn CV te updaten en alle jobsites af te gaan. Der zaten er best interessante opportuniteiten tussen, dus ik begon nog meer te twijfelen. Toch maar die stap wagen en ontslag nemen?

Lisbeth heeft me vandaag weer enorm geholpen. "Klagen heeft geen zin, je moet er gewoon weer invliegen. Een nieuwe start maken..." . Ze heeft zich een uurtje achter mijn pc gezet en toen ze mijn inbox en de duizenden ongelezen mails zag, klonk het: "Je bent veel te chaotisch, hoe kan je nu ooit weten waar je mee bezig bent?". En prompt begon ze alles in categorieen in te delen. Haar zo bezig te zien, werkte aanstekelijk. En dus ben ik zelf ook in gang geschoten. Vol goede voornemens. Effe opsommen?

  • Mijn inbox leeg houden. Elk halfuur mijn mail sorteren. Per taak waar ik mee bezig  ben, een folder maken en eens afgewerkt, alles verslepen naar een done-directory.
  • Meer werk weigeren. Het is leuk om mensen te helpen, maar ik kan onmogelijk alles aannemen. Desnoods alles doorschuiven naar andere teams/helpdesk.
  • Proberen de mensen wat vriendelijker te benaderen. Mijn dagelijks praatje met een aantal indiers heeft resultaat: ze aanbidden me en als ik hen iets vraag, dan vliegen ze er op. Vroeger staken ze liever hun hoofd in het zand.
  • Ik heb me voorgenomen om me elke dag op n aantal taken te focussen. Met andere woorden: niet het vele werk dat ik nog moet doen, is van belang. Wel de taken die ik wel doe.

Nu maar hopen dat ik het volhou.

Gerelateerde berichten
Overwerkt vs vrijaf
Rock werchter - dag 4
Pas gelezen - Dean Koontz - Spiegel van de ziel

15:16 Gepost door leentje in Pamela | Permalink | Commentaren (4) | Tags: pamela, werk, overwerkt, nieuwe start, voornemens |  Facebook |

14-07-06

Spanje - Beach

Who are you tryin' to judge me ?
Get the fuck out my face
Who put you so above me ?
Clear the fuck out my space

Af en toe kwamen we onze berg af en zochten we ons een plekje op het strand. Soms doet het deugd om eens onder de mensen te zijn... Al moet ik toegeven, het zal best een raar zicht geweest zijn: ikke schaarsgekleed in een geel bikinitje, genietend van de hete zon, schatje onder een parasolletje, in de schaduw. Af en toe stond ze op voor een wandelinkje, op zoek naar verkoeling en/of een lekker ijsje.

Ik vergeet het nooit wat ze me een van die keren verteld heeft. Dat ze het leuk vond om me aan te staren. "De manier waarop je beweegt, gracieus als een bloedmooie zwaan, zich bewust van haar schoonheid. De aandacht van anderen naar zich toe trekkend."  Nou, en het enige wat ik deed, was rustig mijn boekje lezen en me af en toe eens insmeren met zonnecreme. "Het leek wel of je niemand nodig hebt, dat de wereld rondom je geen recht had te bestaan." Niet echt, want zonder mijn schatje voel ik me nog altijd een hulpeloos klein kind...

Voor wie er aan mocht twijfelen: ik hou zielsveel van mijn schattie, ook al vertel ik er niet veel over. Zonder mijn Liesje heb ik geen bestaansrecht. Dus: hou op me te veroordelen!!! (vandaar de songtext bovenaan dit bericht)

Gerelateerde berichten:
Alien vs bedtijd
Werchter - dag 3

00:50 Gepost door leentje in Reizen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: reizen, spanje, beach, schatje, bikini |  Facebook |

12-07-06

Spanje - race-eend

I come home in the morning light,
My mother says "When you gonna live your life right?"
Oh,mother,dear,
We're not the fortunate ones,
And girls,
They wanna have fu-un.
Oh,girls,
Just wanna have fun.

De bergwegen, dat vond ik nog het zaligst in Spanje. Als het aan mij lag, zaten we constant in de auto. Vooral de rit van en naar Ronda ga ik nie snel vergeten. Eigenlijk is het allemaal Lisbeth haar fout (lol). Ze was moegezeten en wou zo snel mogelijk terug thuis zijn. Bovendien moest ze dringend pipi doen. Goed, ik liet het me geen twee keer zeggen en heb ons karreke eens goed op zijn staart getrapt. 100 - 120 - 140, slalommend door het "trage" verkeer. Het leek net een computerspelletje, Colin Mc Rae in de rally van Corsica, met dat verschil dat ik nog sneller was. Zalig gewoon. Alleen moest het wel mislopen. Achterwielaandrijving en iets te snel in de bocht gas geven, da's dodelijk. We zijn uiteindelijk tegen een rots aan beland, een deuk in het portier was het gevolg. Viel eigenlijk nog allemaal mee. 'k Liet er in ieder geval mijn vakantie niet door bederven. Een paar honderd euro franchise en 't is weer gefixed...

Gerelateerde berichtjes :
Werchter - dag 2 (eikes)
Spanje - Middle of nowhere

22:40 Gepost door leentje in Reizen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: reizen, spanje, bergwegen, ronda, race |  Facebook |

Hoe moet het nu verder

you keep your distance i can't deny you i've got the feeling
can't satisfy you i've got your picture on the wall i got the picture,
long gone you keep your wishes i'll keep my feelings there goes
another one that kept me breathing i'm waiting for you
i know your leaving i still adore you you never need me hold on,
i found another way to let you go away hold on,
you found another way to bleed my soul away the things you told me
to hear you speak i'm burning slowly i'm growing weak you
bring me closer to yesterday yesterday's a million miles away
why can't you hear me? why can't i sleep
and i don't understand what keeps me breathing
i'm waiting for you i know your leaving
i'll still adore you you'll never need me hold on,
i found another way to let you go away?
hold on, you found another way to bleed my soul?

"Hou je nog wel van Lisbeth? Ik hoor je er zo weinig over praten..." Een opmerking die insloeg als een bom. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik moet toegeven: gans mijn leventje wordt beheerst door Pamela en mijn pogingen om toenadering te zoeken.

Hoe het verder moet weet ik niet. De makkelijkste weg kiezen en ontslag nemen? Misschien hebben ze hier in Belgie wel n leuk jobke voor mij. Deze ochtend was ik er van overtuigd dat dit de enige echte oplossing was, maar nu weet ik het niet meer. Eigenlijk doe ik dit werk nog redelijk graag en om het met de woorden van een collega te zeggen: "Het gras lijkt groen aan de overkant, maar is het nooit."

Waarschijnlijk moet ik eens met Pamela gaan praten. Haar zeggen dat ik geen blijf weet met haar en niet weet hoe het professioneel verder moet. Of ik verliefd ben? Ik denk het, maar er aan toegeven doe ik niet. Kan ook nie he met een collega en n schat van n vrouw hier thuis.

Om even terug te komen op: "Hoe is het met Lisbeth?" Wel, ze denkt op dit moment slechts aan 1 ding: de baby. Het is niet lang meer en als het van haar afhing, mag ie elk moment komen. Want ze heeft het lastig, heel lastig... Dat heb ik vorige zaterdag nog mogen ondervinden toen we samen met Tina naar de zomer van Antwerpen gingen kijken. Je weet wel: de parade van die reusachtige olifant en de kleine reuzin... Schatje kon amper een paar passen zetten en was constant aan het klagen. Een beetje sneu voor de kleine Tina want die vond het allemaal waanzinnig en te gek...

Links
De olifant, sultan en kleine reuzin in Antwerpen (foto's)
Mijn playlist

 

08-07-06

Middle of nowhere

Think I'll pack it in
and buy a pick-up
Take it down to L.A.
Find a place to call my own
and try to fix up.
Start a brand new day.

Dat het villaatje dat we gehuurd hadden zo ver van de bewoonde wereld af zou liggen, dat hadden we nooit kunnen dromen. Bovenop een bergtop, met voor ons de Sierra Nevada. Het aardse paradijs! Geef toe, naakt kunnen rondlopen, zonder dat een of andere perverseling je opmerkt; gezellig ruzie maken zonder dat je buurman je vreemd aankijkt ... Gezellig bang zijn als er een hevig onweer los barst. Een half uur moeten rijden eer je het dorp bereikt, al is dorp een groot woord. Niet echt handig als je net terug bent van de carrefour (een uur verderop) en een aantal dingen vergeten bent. Maar ook: zalig genieten van een onverstoorde sterrenhemel. Het geluid van de berggeiten in de verte... God, wat wil ik dolgraag terug.

Het enige probleem: de weg er naar toe. Met ons Z4tje een steile helling oprijden is gezien de achterwielaandrijving een heuse prestatie. Dikwijls terugschakelen naar eerste, plankgas geven en hopen dat je boven geraakt.

Ook hel: de laatste twee kilometer. Een smalle zandweg die zich door de bergen slingert. Handig als er plots een tegenligger opdaagt (ons 1 keer voorgekomen). Leuk ook als je 's nacht na een heerlijk diner terugrijdt. Je ziet amper waar je rijdt, want pikdonker enne... 1 stuurfout en je ligt de afgrond in. Een leuke ervaring, zeker als je net daarvoor bijna een hele fles wijn hebt leeggedronken.

Over het racen over de bergwegen en de schade aan mijn wagen (die %$#$% rots he) vertel ik jullie later wel... Tijd om te eten en schatje is ongeduldig.  :)

18:10 Gepost door leentje in Reizen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: reizen, spanje, villa, middle of nowhere |  Facebook |

Happy days

Sunday, Monday, Happy Days.
Tuesday, Wednesday, Happy Days.
Thursday, Friday, Happy Days.
The weekend comes,
My cycle hums,
Ready to race to you.

Vier jaar heb ik erover gedaan om alle ellende achter me laten... Er is vanalles gebeurt, veel te veel om op te noemen, vier jaar vallen en opstaan om te bereiken waar ik nu sta. Voor het eerst voel ik me weer volmaakt. Perfect gelukkig en eindelijk weer het meisje/de vrouw die ik ooit was...

Door wat er vorige week allemaal is voorgevallen, heb ik de laatste stukjes puzzel weer op zijn plaats gekregen. De laatste drempel die ik overschreden heb, is die van jaloezie. Ik was de hele tijd ontzettend jaloers op wat ik "het geluk van anderen" noem. Pamela zag ik als een concurrente die vertrappelt moest worden. Zij had het leven waar ik van droomde. Momenteel kijk ik heel anders daartegenaan: ik gun anderen weer hun pleziertjes en ben tevreden met wat ik zelf heb... Laat maar komen wat komen gaat!!!! Ik ben er klaar voor.

Links:
Actueel: An Lemmens
CD: Goldfrapp - Supernature (2005)

17:50 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: depressie, happy days, pamela, goldfrapp, an lemmens |  Facebook |

05-07-06

Emotional breakdown

I've had enough of bein' nice
I've had enough of right and wrong
`Life is for the living
Takers never giving
If you slap one cheek, well, I ain't gonna turn the other
I'm gettin' sick of this universe
Ain't gonna get better; it's gonna get worse
And the world's gonna sink with the weight of the human race
Hate and fear in every face
I'm gettin' ready and I've packed my case
If you find somewhere better, can you save my place?

Sommige mensen drijven je tot wanhoop. Dat mocht Pam gisteren ervaren. Een Duitser die haar arrogant constant bleef lastig vallen, kwaad werd, verwijten maakte... haar gisterenavond tot 12 uur s avonds liet werken... en boem bam... ze stortte ineen. Ze zag het niet meer zitten, kon haar werk niet meer aan en belde me om uit te huilen. Zo stressie heb ik nog nooit iemand gezien. Weet je, het meisje is veel te aardig voor iedereen. Zegt costant "no problem" en durft niet nee te zeggen...

Ook al heeft ze mijn werk de komende weken schitterend overgenomen, door het voorval vindt ze zich een loser. Ze maakt zich constant verwijten en is ontroostbaar. Ik heb een hele tijd op haar zitten inpraten... vandaag ook nog en hopelijk krijg ik haar er weer bovenop.

Ik heb me voorgenomen om haar morgenmiddag eens vanachter haar bureau weg te sleuren en richting strand te trekken (als het nie gaat regenen). Ze moet er eens vantussen uit en misschien wordt het wel iets tussen ons... Ze is me veel te dierbaar om haar te laten vallen.

Zelf reageerde ze vandaag heel verwonderd: "Ik had echt gedacht dat je me zou uitlachen en leedvermaak zou hebben..." Foei dan kent ze me wel heel slecht. Ik heb een grote mond, maar doe geen vlieg kwaad!

17:56 Gepost door leentje in Pamela | Permalink | Commentaren (7) | Tags: pamela, stress, breakdown |  Facebook |

03-07-06

Spanje - Intro

I'm thankful for my country home
It gives me peace of mind
Somewhere I can walk alone
And leave myself behind.

"Ben je helemaal gek? Met n hoogzwangere vrouw naar t warmste deel van Europa rijden?" een opmerking die ik voor de reis dikwijls gehoord heb. Achteraf gezien, verging het Lisbeth prima. Meer nog: de eerste week van onze vakantie was het in Andalusie minder warm dan hier in Belgie. In ieder geval: we hebben ons kei-goed geamuseerd en dat is het allerbelangrijkste he. Ik heb een heleboel leuks te vertellen over de vakantie en de komende dagen ga ik jullie hier zeker mee lastig vallen.

In 't kort: We hadden een villaatje met zwembad gehuurd in de buurt van Malaga, helemaal verlaten in de bergen. Schitterend uitzicht, in the middle of nowhere, enkel een steile zandweg die er naar toe voert.  Af en toe van onze berg afgekomen voor een uitstapje (onder meer naar t strand, Sevilla, Ronda en last but not least Granada). Enorm genoten van de spaanse way of life. Zalig nietsdoen, ons buikje vol lekkers gestopt en genoten van het heerlijke zonnetje. Wat moet een vrouw nog meer hebben?

Links :
Rock Werchter
Tit hunter, slim gezien?

23:46 Gepost door leentje in Reizen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: spanje, andalusie, intro, vakantie |  Facebook |