23-09-06

Hoe hadden we zoiets kunnen vergeten?

Eindelijk nog eens een berichtje van dit saaie huisvrouwtje... God, wat vliegen de weken! Maar ik amuseer me, meer dan ooit.

Eerst en vooral natuurlijk met mijn lieve vrouwtje en kindje thuis. We vormen het perfecte gezinnetje,al zeg ik het zelf. Ik amuseer me met het vertroetelen van de kleine pruts en geniet van de schaarse momenten alleen met ons tweetjes. Zoals ik al eerder zei: veel weggaan zit er niet in, al durven we het steeds meer aan om de kleine mee naar buiten te sleuren. Ze is best kalm en braafjes (heeft ze niet van mij) en dus zorgt ze niet voor vervelende scenes in winkels of warenhuizen. Ik mag er niet aan denken dat iedereen ons zou aanstaren omdat we de kleine niet stil zouden krijgen. Want aanstaren, dat doen ze al genoeg. Zeker als we samen hand in hand over straat lopen, Tarjaatje op Lisbeth haar buik in het draagharnasje. Een lesbisch koppel met babietje? ocharme wat moet er niet van dat kindje worden? Een veelgehoorde opmerking. Maar ik reageer er niet op. Ik ben gelukkig met ons leventje en al de rest kan de pot op.

Amuseren doe ik me ook op het werk. Eva is een schat van een collega. We praten ganse dagen. Sturen elkaar berichtjes, msnetjes, mailtjes (gisteren 150 mails op 8 uur tijd), ... We vinden het heerlijk te praten over vanalles en nog wat. Zo houdt ze ervan te luisteren naar mijn reisverhalen, vertelt zij over haar vroegere leventje in het ijskoude noorden en geven we commentaar op de actualiteit. Deze week een paar dagen lang gepraat over hekserij en de rol van de kerk. Het is zalig te horen dat ze dezelfde interesses heeft, dezelfde hersenkronkels heeft als ik en in staat is een eigen mening te formuleren. We schelden elkaar uit, liggen in een deuk van het lachen, knuffelen elkaar als we droevig zijn, ... het lijkt wel een tweede Lisbeth.

Maar schiet me niet af: ze voelt aan als een vriendin, een zusje,... Ik denk er niet aan om met haar het bed in te duiken.

En ik weet wat Lisbeth nu gaat zeggen: wat ben je defensief geworden. Je verdedigt jezelf nog voor iemand kritiek geeft. Vroeger trok ik me niks van anderen aan, konden ze ontploffen. Ja ik ben soft, maar ik geniet nu meer dan vroeger.

Als laatste nog een spijtig voorval. Het was een vriendin die me er op wees. We waren dit jaar onze huwelijksverjaardag vergeten. Toen ik schatje hierover opbelde donderdag, reageerde ze verbaasd. "Hoe kunnen we ooit de belangrijkste dag in ons leven vergeten?" Mijn antwoord: "Dit is niet meer de belangrijkste dag. De belangrijkste dag is de geboorte van ons prutske... De rest is slechts bijzaak."

15:28 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, tarja, lisbeth, huwelijk, werk, collega, vriendin, eva |  Facebook |

Commentaren

:)à fijn te horen dat je het zo goed stelt! geniet er van!

Gepost door: lord cms | 23-09-06

De commentaren zijn gesloten.