29-09-06

Reincarnatie? Strange things are happening to me

Strange things are happening to us. Met us bedoel ik Eva, mijn collegaatje, en ik. Drie weken terug ben ik met haar beginnen praten en sindsdien doen we niks anders meer. Elk vrij moment, van s morgens vroeg tot s avonds laat. We hebben het gevoel dat we nooit uitgepraat raken en het gevoel dat we elkaar al eeuwen kennen.

Vandaar dat Eva een paar dagen terug met hetvolgende aan kwam: "We waren in een vorig leven gehuwd met elkaar en zijn nu gereincarneerd." Het begin van een gesprek over geloof en het hiernamaals. Maar laten we niet afwijken. Het rare is dat we hetzelfde denken, hetzelfde voelen en hetzelfde meemaken. Zo is ze even groot als ik, leest ze dezelfde boeken (zonder dat we het van elkaar wisten) en ga zo maar door. We maken continue mee dat we zeggen: "I just wanted to tell you the same." of "These are my lines." Nu is het zo dat we zelfs geen antwoord meer geven op vragen want "You know already what I am going to answer."  Met andere woorden: ik heb mijn soulmaatje gevonden.

Het zijn zalige momenten die we meemaken. Weet je, haar wil ik nooit meer kwijt. En gelukkig denkt zij er hetzelfde over. Alleen jammer dat ze vreest dat ik haar ooit beu ga raken. Zelfvertrouwen is niet echt haar sterkste punt. Maar dat leer ik haar nog wel.

Het is grappig te zien hoe ze elke morgen excuses probeert te verzinnen om een gesprek te kunnen starten. Zalig. Alleen 1 probleem: de collega's. Ze weten niet dat we zo close zijn en we willen vermijden dat ze gaan roddelen. Vandaar dat we onze conversaties via msn voeren. Want ik denk niet dat iemand als John het zou begrijpen als we plots urenlange gesprekken zouden voeren over iets zoals hekserij of reincarnatie...

12:31 Gepost door leentje in Eva | Permalink | Commentaren (0) | Tags: discussie, reincarnatie, hekserij, eva, collega |  Facebook |

23-09-06

Hoe hadden we zoiets kunnen vergeten?

Eindelijk nog eens een berichtje van dit saaie huisvrouwtje... God, wat vliegen de weken! Maar ik amuseer me, meer dan ooit.

Eerst en vooral natuurlijk met mijn lieve vrouwtje en kindje thuis. We vormen het perfecte gezinnetje,al zeg ik het zelf. Ik amuseer me met het vertroetelen van de kleine pruts en geniet van de schaarse momenten alleen met ons tweetjes. Zoals ik al eerder zei: veel weggaan zit er niet in, al durven we het steeds meer aan om de kleine mee naar buiten te sleuren. Ze is best kalm en braafjes (heeft ze niet van mij) en dus zorgt ze niet voor vervelende scenes in winkels of warenhuizen. Ik mag er niet aan denken dat iedereen ons zou aanstaren omdat we de kleine niet stil zouden krijgen. Want aanstaren, dat doen ze al genoeg. Zeker als we samen hand in hand over straat lopen, Tarjaatje op Lisbeth haar buik in het draagharnasje. Een lesbisch koppel met babietje? ocharme wat moet er niet van dat kindje worden? Een veelgehoorde opmerking. Maar ik reageer er niet op. Ik ben gelukkig met ons leventje en al de rest kan de pot op.

Amuseren doe ik me ook op het werk. Eva is een schat van een collega. We praten ganse dagen. Sturen elkaar berichtjes, msnetjes, mailtjes (gisteren 150 mails op 8 uur tijd), ... We vinden het heerlijk te praten over vanalles en nog wat. Zo houdt ze ervan te luisteren naar mijn reisverhalen, vertelt zij over haar vroegere leventje in het ijskoude noorden en geven we commentaar op de actualiteit. Deze week een paar dagen lang gepraat over hekserij en de rol van de kerk. Het is zalig te horen dat ze dezelfde interesses heeft, dezelfde hersenkronkels heeft als ik en in staat is een eigen mening te formuleren. We schelden elkaar uit, liggen in een deuk van het lachen, knuffelen elkaar als we droevig zijn, ... het lijkt wel een tweede Lisbeth.

Maar schiet me niet af: ze voelt aan als een vriendin, een zusje,... Ik denk er niet aan om met haar het bed in te duiken.

En ik weet wat Lisbeth nu gaat zeggen: wat ben je defensief geworden. Je verdedigt jezelf nog voor iemand kritiek geeft. Vroeger trok ik me niks van anderen aan, konden ze ontploffen. Ja ik ben soft, maar ik geniet nu meer dan vroeger.

Als laatste nog een spijtig voorval. Het was een vriendin die me er op wees. We waren dit jaar onze huwelijksverjaardag vergeten. Toen ik schatje hierover opbelde donderdag, reageerde ze verbaasd. "Hoe kunnen we ooit de belangrijkste dag in ons leven vergeten?" Mijn antwoord: "Dit is niet meer de belangrijkste dag. De belangrijkste dag is de geboorte van ons prutske... De rest is slechts bijzaak."

15:28 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, tarja, lisbeth, huwelijk, werk, collega, vriendin, eva |  Facebook |

16-09-06

2girls-blog (subs en doms)

Gisterenavond las ik op 2girls een stukje over een slaafje dat als gevolg van een uit de hand gelopen opdracht zwanger is geraakt. Ik ben meteen in Lisbeth haar armen gevlogen, want god, wat kwam dit herkenbaar over.

Ter verduidelijking: ook ik was (door de dood van mijn pa) zwak en makkelijk beinvloedbaar. Ik zocht troost in drugs, drugs die me door mijn "partner" werd aangeboden. Maar het was een perverse eikel die me gebruikte. De meest waanzinnige dingen heb ik moeten doen. Ook ik ben zwanger geworden daardoor... en zoals jullie weten eindigde dat met een zelfmoordpoging en enkele jaren psych.

Met mij is het goedgekomen. Ik heb gevochten, maar wel vier jaar van mijn leven verknoeid daardoor. Goed, ik wil er niet meer aan denken, dat is voorbij, verleden... Ik heb nu een schat van een vrouw en een pruts van een baby.

Net als velen steek ik mijn kop in het zand. Dit zal en mag ons prutske niet overkomen, maar wie kan ons dit garanderen? Wie weet komt ze ooit de verkeerde persoon tegen en... Niet aan denken... niet aan denken.

Een collega verwoordde het ooit zo: je hebt twee soorten mensen. De sterken en de zwakken. De zwakken laten zich leiden door de sterken. Jammer genoeg zitten er onder die sterken een heleboel slechte mensen. Het zijn zij die verantwoodelijk zijn voor oorlogen, moorden, ... kortom de ellende in de wereld. Maar: gaan de zwakken wel vrijuit? Is het geen makkelijke oplossing om andere te volgen en zich te laten leiden? Moeten zij hun verantwoordelijkheid niet opnemen en ingaan tegen onrecht?

Heel wat stof om over na te denken... Wel: ik denk er niet meer over na. Laat mij maar mijn kop in het zand steken en genieten van mijn eigen leventje. Al de rest: weg er mee!

PS: Een beetje extreem weergegeven waarschijnlijk, maar dat is nu net de bedoeling.

09-09-06

Alive

Jaja, ik leef nog, alleen mijn leventje is totaal veranderd. Ik weet nog dat ik vroeger kritiek had op vriendinnen die zich thuis opsloten met man en kind. Nu moet ik met rode kaakjes toegeven dat ik zelf zo geworden ben: een saai huismoedertje, maar I like it!!! Niks is er belangrijker dan die kleine pruts en mijn schatje. Geen wonder dat al mijn aandacht naar hen toe gaat.

De voorbije maand zijn we twee keer weggeweest: naar Pukkelpop en Pearl Jam in het Sportpaleis. Van beide activiteiten enorm genoten. Ik ga proberen vandaag nog een verslagje te schrijven van het optreden van Eddie Vedder en co, maar beloven doe ik het niet.

Verder kijken we vooral dvdtjes en nodigen we vrienden bij ons thuis uit voor een etentje. En geloof me: dat is best gezellig.

Op het werk is er ook heel wat veranderd. Ik werk nu half zoveel als vroeger. Enne: Pamela heeft afgedaan. Ze interesseert me totaal niet meer. Om eerlijk te zijn: het is een lege doos zonder inhoud. Veel verder dan: "Hoe was je dag?" komt ze niet.

Nee, geef me dan maar Eva, een bloedmooi ijslands vrouwke. Ik heb haar ooit eens uitgescholden en van toen af aan zijn we met elkaar beginnen praten. Toen ze hoorde dat ik een kindje heb, vertelt ze elke dag een sprookje voor mij over prinsesjes, kikkers, pompoenen, roodkapje en ga zo maar door. Ik zal er volgende week eens eentje van posten. Voorbije donderdag lagen we allebei in een deuk: ze had per ongeluk "And the cat disappeared with the singing donkey." naar een van onze bazen gestuurd. Zijn reaktie: "Huh?".  We genieten enorm van elkaar en waarschijnlijk gaan we de komende weken eens afspreken. Voor jullie me weer veroordelen: ze is gelukkig getrouwd met een lief ventje.

Met de kleine is alles ok. Ik geniet van onze "gesprekken" s avonds. Ik heb mijn hele leven al aan haar verteld, maar jammer genoeg kan ze nog niks antwoorden. 's Nachts slapen we al iets beter, maarre: ik heb nog altijd wallen onder mijn ogen, zenne...

Allez k ga jullie laten,
dikke kus,
Leen

Son, she said, have I got a little story for you
What you thought was your daddy was nothin but a...
While you were sittin home alone at age thirteen
Your real daddy was dyin, sorry you didnt see him, but Im glad we talked...

Oh i, oh, Im still alive
Hey, i, i, oh, Im still alive
Hey i, oh, Im still alive
Hey...oh...

Oh, she walks slowly, across a young mans room
She said Im ready...for you
I cant remember anything to this very day
cept the look, the look...
Oh, you know where, now I cant see, I just stare...

I, Im still alive
Hey i, but, Im still alive
Hey i, boy, Im still alive
Hey i, i, i, Im still alive, yeah
Ooh yeah...yeah yeah yeah...oh...oh...

Is something wrong, she said
Well of course there is
Youre still alive, she said
Oh, and do I deserve to be
Is that the question
And if so...if so...who answers...who answers...

I, oh, Im still alive
Hey i, oh, Im still alive
Hey i, but, Im still alive
Yeah i, ooh, Im still alive
Yeah yeah yeah yeah yeah yeah

14:10 Gepost door leentje in Eva | Permalink | Commentaren (1) | Tags: alive, tarja, lisbeth, baby, pearl jam, sportpaleis, pukkelpop, pamela, eva |  Facebook |

03-09-06

Once an angel

Once an angel
Always an angel
You're as close to heaven
As I'll ever be

It's been six years now
Since my ring
slipped on your finger
And those years have made
A better woman out of me.

Once an angel
Always an angel
You're as close to heaven
As I'll ever be.

There've been times when
I've treated you so badly
I've done things I know
You'll never understand.

But you take me back
Turn your eyes
towards the window
Where you hide the tears
You don't want me to see.

Once an angel
Always an angel
You're as close to heaven
As I'll ever be.

19:44 Gepost door leentje in Lyrics | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neil young, neil, young, lyrics, once an angel |  Facebook |