24-10-06

Huwelijk ma

Deze vrijdag is het zover: dan stapt ma voor een tweede keer in het huwelijksbootje. Dit keer moet nonkeltje er aan geloven. Ooit was ik een fel tegenstandster... Toen verwoordde ik het zo (hier het hele berichtje):

Zondagochtend was ma al de hele tijd nerveus aan het rondlopen en tijdens het eten 's middags volgde het: "Dirk heeft me een huwelijksaanzoek gedaan."
Waarop Lisbeth dolenthousiast: "Da's keitof !"
Ik had zoiets van : hou toch je bek en vroeg: "Wat was je antwoord?"
Waarop ma: "Dat ik het eerst met jou wou bespreken."
 
Toen pas drong het pas echt tot me door. Ik heb mijn bestek laten vallen, ben van tafel opgestaan, naar buiten gehold en richting kerkhof vertrokken. Heb er met pa gepraat. Alleen was mijn telefoon de hele tijd aan het rinkelen. Lisbeth die wou weten waar ik uithing. Uiteindelijk maar opgenomen en ja hoor: tien minuten later stond de hele delegatie daar. Ik ben toen hysterisch tegen ma beginnen roepen. Haar reaktie: "Ik zal het maar afzeggen zeker." Maar voor mij was het kwaad al geschiedt.

Als ik dergelijke berichtjes van vroeger teruglees, dan krijg ik steeds een eng gevoel. Was ik echt zo'n onmens? Vertrappelde ik echt iedereen die zich voor mijn voeten bevond? Jesus...

Goed, uiteindelijk ben ik best blij dat ma-ke met haar leven verder gaat. Ze verdient een nieuwe start en geloof me, ze heeft het de voorbije jaren ook moeilijk gehad. Niet alleen met haar verdriet omwille van pa, maar ook door de stommiteiten die ik heb uitgehaald. God, wat schaam ik me daarvoor.

Het gaat een vrij sobere plechtigheid worden. Niet het grote feest, maar een intiem gebeuren in familiekring. Ik weet dat ik het moeilijk ga hebben en constant aan pa zal moeten denken, maar ik heb me voorgenomen me sterk te houden. Pa heeft een plaatsje in ons hart en dat zal altijd zijn stekje blijven. Vergeten, dat doen we niet... (snif)

23:19 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, blog, huwelijk, ma, reakties |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.