13-11-06

Houden van

Soms lijkt ons leven een droom... Je hebt alles wat je maar wilt. Twee schatten van vrouwen, Lisbeth naast me in bed, ons prutske in haar wiegje. En toch ben ik bang, bang om wakker te worden en een onzachte landing te maken. Blijft dit duren of slaat het noodlot weer toe? God, ik mag er niet aan denken dat ik een van hen moet missen. Ik zou het nooit overleven.

Houden van, is je binden, je afhankelijk maken van anderen. Houden van is risico's nemen, het risico te verliezen wat je hebt opgebouwd. Jezelf volledig geven en je daarom enorm kwetsbaar opstellen.

En toch, toch ik het de moeite. Ik heb me jarenlang kompleet afgesloten van de buitenwereld. Ging destructief te werk. Niemand die voorbij die stevige verdedigingsmuur kwam. Enkel liefde heeft die muur gesloopt. Ik heb mijn hart weggeschonken aan de liefste en mooiste vrouw uit dit heelal en daar heb ik nog geen seconde spijt van.

Het lijkt wel of ik nu pas ben beginnen leven. Een saai leventje thuis op de bank, maar als ik naar ons kleine prutske kijk, weet ik: dit wil ik nooit meer missen!

23:41 Gepost door leentje in Zelfmoord en therapie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, lisbeth, tarja, houden van |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.