30-09-07

Vive la belgique

Vorige week is de website van Kim Gevaert overspoeld geweest met boze reacties van vlaams gezinde mensen. Zij konden het niet verkroppen dat Kim een petitie ondertekende voor een verdraagzaam Belgie.

Ik keur zulke reacties niet goed, maar ik begrijp de heisa. Ik ben dat politiek getouwtrek meer dan beu. In feite is het simpel he: de rechtbank zegt dat BHV gesplitst moet worden en dus moet dat gebeuren... zonder daartegenover een uitbreiding van Brussel te eisen. Als de walen zo graag in een vlaamse gemeente gaan wonen, dan moeten ze zich maar aanpassen, da s toch logisch?

Mijn haren gaan rechtop staan als ik hoor dat onze vrienden over de taalgrens "nee" blijven zeggen tegen beter bestuur. "Geef ons maar geld, de rest interesseert ons niet", dat is hun houding en wij vlamingen deden jarenlang wat ze vroegen.

Typerend is dat een vlaams verkenner en formateur het uiteindelijk weer mogen oplossen. En hun oplossing zal zijn: toegeven aan de eisen van franstalige politici. Zo gaat dat al jaren... En dan maar klagen dat de vlaamse kiezer voor het vlaams belang stemt. Tsja.

25-09-07

Boek - Mo Hayder - Duivelswerk

duivelswerk
Ik heb hem net uit: "Duivelswerk" van Mo Hayder. I loved it, vooral het einde liet me effe ontsteld achter. Het is een verhaal dat je tot het einde meesleept, ook al gebeurt er eigenlijk niet zo veel. Af en toe klonk het voor mij niet altijd even logisch (halfdood geslagen worden en toch de politie er niet bijhalen), maar dat is kommaneukerij. Over neuken gesproken. Het lijkt wel alsof Mo een levendige interesse heeft in seks met misvormde mensen... Wie ook Tokio gelezen heeft, begrijpt wat ik bedoel.
Mijn score: 4/5.
Extra: Commentaar in Humo :
De Britse thrillerschrijfster Mo Hayder bewijst al drie boeken lang dat haar geest blaakt van ziekte en verderf. Geweld is aards en schokkend, en dus serveert zij ten behoeve van haar lezers ruime porties stront, bloed en stank, waarin ze dan ook nog eens uitgebreid gaat roeren.
't Is een vak, tenslotte, en voor Hayder is het zelfs meer dan dat, een obsessie bijvoorbeeld: 'Ik denk eigenlijk aldoor aan de dood,' verklaarde ze ooit in een interview. De lezer kan maar tevreden knorren omdat mevrouw Hayder van haar hobby haar beroep heeft gemaakt.

 

'Duivelswerk' (Luitingh), haar vierde, begint wanneer Joe Oakes, een aan lagerwal geraakte journalist, een onderzoek begint naar satanische praktijken op een kil stuk rots voor de Schotse kust. Het eiland wordt bewoond door een aangespoelde sekte onder leiding van een kwakzalver met wie Oakes al eerder de degens heeft gekruist. Een walm van rottend vlees omgeeft het eiland. Er is door een dronken toerist een video gemaakt van een duivels wezen, half mens, half beest. Men voelt aan zijn water: hier klopt iets niet.

Op zo'n moment kan het met zulke thrillers twee kanten uit: een goeie en een slechte. Hayder opteert, de duivel zij geloofd, voor de goeie. De kant waar het onheil en de horror in het eigen hoofd sluimeren, of in dat van de anderen - het soort anderen die Sartre ooit les autres noemde.

Uit al het voorgaande vloeit, als lijkvocht uit een afgelegde dikzak, moeiteloos een roman noir voort, waarin seksuele obsessies en verboden lusten niet wordt veronachtzaamd. Een leerzame roman bovendien, bijvoorbeeld als de lezer wordt ingeleid in de beginselen van de zoöfilie ofte bestialiteit: 'Seks met een partner die weinig intelligentie en een grotere kracht bezit en die gemakkelijk in paniek geraakt, is riskant.' Men leert, amper een bladzijde verder, ook over de gynozoon, een fantasme uit de Romeinse oudheid. Dat blijkt een vrouwelijk dier te zijn dat getraind was voor seks met een man - rare jongens, die Romeinen. En daar eindigen de fantasmen geenszins, tot je je afvraagt, terwijl je enigszins peinzend haar engelachtige voorkomen op de achterflap overweegt: waar haalt ze 't vandaan? En: wanneer verschijnt haar volgende precies?

16:55 Gepost door leentje in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duivelswerk, boek, mo hayder |  Facebook |

22-09-07

Gekke mammie

"Is het een vogel, is het een vliegtuig, nee dat is het niet...." Ik heb het mega-mindy liedje vandaag wel 10 keer gezongen voor onze kleine pruts. Alleen is het jammer dat ze nog niet kan zeggen wat ze er van vindt. Misschien dacht ze wel dat ik gek geworden ben en smeekte ze inwendig om een nummer van de Foo Fighters. "Mama, stop er alsjeblieft mee", alleen zag ze geen mogelijkheid om het me duidelijk te maken. Misschien ervaarde ze het wel als een foltering en gaat ze het me de rest van haar leventje kwalijk nemen. Oei oei oei.

17:55 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tarja, baby, mega mindy, mindy |  Facebook |

20-09-07

De maddiesoap

... door de schrijvers van familie. Geef nu toe, de realiteit overtreft de fictie. Maandenlang houdt het verhaal van Maddie ons bezig. Hebben haar ouders haar vermoord, is ze dan toch ontvoerd, ... we weten het niet. Volgens de laatste versie zou het meisje gestorven zijn aan een overdosis slaappillen en is ze daarna door haar ouders in zee gedumpt.Triestig...Triestig voor de ouders (indien ze ten onrechte beschuldigd worden)Triestig voor de mensen die geloven in de goedheid van hun medemensen (indien de ouders iedereen al die tijd iets voorgelogen zouden hebben)Triestig in ieder geval enne: de waarheid zullen ze wel nooit kennen.

00:17 Gepost door leentje in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: actua, maddie, kind, vermoord, update, vermist |  Facebook |

15-09-07

Hello I love you

Samen op de zetel, mijn hoofdje op schatje haar schootje. The doors in de CD speler... Samen wegdromend... zeldzame momentjes maar oh zo belangrijk en oh zo zalig. 

Hello, I love you,
Won't you tell me your name?
Hello, I love you,
Let me jump in your game.
Hello, I love you,
Won't you tell me your name?
Hello, I love you,
Let me jump in your game.

She's walkin' down the street
Blind to ev'ry eye she meets.
Do you think you'll be the guy
To make the Queen of the angels sigh?

Hello, I love you,
Won't you tell me your name?
Hello, I love you,
Let me jump in your game.
Hello, I love you,
Won't you tell me your name?
Hello, I love you,
Let me jump in your game.

She holds her head so high
Like a statue in the sky
Her arms are wicked, and her legs are long
When she moves, my brain screams out this song.

Sidewalk crouches at her feet
Like a dog that begs for something sweet.
Do you hope to make her see, you fool?
Do you hope to pluck this dusky jewel?

Hello, hello, hello, hello, hello, hello, hello!
I want you! Yeah!
Hello.
I need my baby, hello!
Love! Love! Yeah…
I need my baby, hello!
Haw! Uh huh.
Hello, hello, hello, hello, hello…

( The doors, speciaal voor schatje )

17:40 Gepost door leentje in Lyrics | Permalink | Commentaren (3) | Tags: lyrics, the doors, hello i love you |  Facebook |

13-09-07

Cafepraat

waspoederEn dan zit je op cafe, tesamen met een viertal vriendinnen. Het is altijd leuk om bij te praten, maar om een of andere reden begin je automatisch over het huishouden te praten. Ook voorbije zaterdag.
"Wat voor waspoeder gebruik je?"
"Je mag nooit poeder gebruiken, daar geraakt je wasmachine van verstopt."
"Ik gebruik persil vloeibaar, wast witter dan wit"
"Dreftkikkers schuimen langer"
"Dash-honden kwijlen langer"

Het werd een hele lange conversatie, waaraan marketing-boys een hele vette kluif zouden hebben. Ik heb mijn roeping gemist. :)

Leuke berichtjes :
The gossip, ook een hele vette kluif (letterlijk dan)
De nieuwe Ford Kuga, wie zij er iets over milieuvriendelijk?

12:18 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, cafe, waspoeder, gossip, ford kuga, kuga |  Facebook |

09-09-07

Mega Mindy

mindyIs het een vogel?
Is het een vliegtuig?
Nee dat is het niet...
Het is Mega Mindy
Die je aan de hemel ziet

"Ongelooflijk dat zoiets op 1 staat in de top 30". U hoorde zonet een uitspraak van mij, de muziekliefhebber. Mijn platencollectie pulkt uit met alternatieve shit zoals The Editors, Air Traffic en Bloc Party.

En toch weet ik zeker dat het binnenkort allemaal gaat veranderen. Want dan ga ik tien keer na elkaar naar Finding Nemo kijken. Dan ga ik luisteren naar kinderliedjes terwijl ons prutske in bad zit. En ooit ga ik op de eerste rij, tussen een boel kwijlende vaders, staan tijdens een concert van K3. Het leven van een moeder is niet altijd even leuk.  :)

19:46 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dagboek, mega mindy, muziek |  Facebook |

06-09-07

Stilte...

En plots heb je een zee van vrije tijd...

Het voelt raar aan, een nine to five job. Ik wist niet dat het mogelijk was om verantwoordelijkheid en uitdagend werk te combineren met een gezinsleven. Ik ben niet langer slaaf van mijn werk, maar ik geniet er van. Mijn nieuwe job is afwisselend, ik leer enorm bij enne ik word gewaardeerd voor wat ik doe. Wat een verschil met enkele maanden terug!

Lisbeth zegt het nog dagelijks: "Ik heb het je maandenlang gezegd, maar je wou niet luisteren." En ook nu weer moet ik haar gelijk geven. Ik vertrek met plezier naar mijn werk, maar keer met veel meer plezier terug naar ons knusse huisje.

Ons prutske is momenteel het belangrijkste in mijn leventje. Ik was er bij toen ze haar eerste stapjes zette! Het leek wel een waggelend eendje, maar oh, wat was ik trots. Goed, ze beging een blunder van formaat, want ipv naar mij toe te komen, dook ze recht in de armen van mama Lisbeth... Maar t is haar vergeven...

En mede daardoor komt het dat ik steeds minder tijd heb om te internetten en/of te chatten. k Heb er ook niet echt behoefte aan, maar dat zullen jullie wel begrijpen, niet?

Leuke berichtjes :
Kate Nash, de nieuwe Lily Allen

20:47 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dagboek, eerste stapjes, baby |  Facebook |