29-06-08

Tom Waes jaagt hollanders terug naar huis

Keigrappig...

Lees ook de reacties van onze nederlandse vrienden.

20:30 Gepost door leentje in youtube | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verlies, youtube, ek, hollanders, oranje, tom waes |  Facebook |

27-06-08

Koopkracht

Om aan voedsel te geraken, moeten vrouwen in Papoea-Nieuw-Guinea zich prostitueren. In ruil krijgen zij de restjes van een visconservenfabriek.

We worden overspoeld door doem-berichten. Superinflatie, stijgende brandstofprijzen, koopkrachtdaling, ... het zijn woorden die steeds weer in het nieuws opduiken. Voor een heleboel mensen genoeg redenen om te klagen. Overdrijven we niet daarin?

Toegegeven, het is nooit plezant om steeds meer geld te moeten uitgeven, maar persoonlijk denk ik, dat we allemaal rotverwend zijn. weet je, we gaan allemaal op vakantie, sommigen kopen zich de meest recente en duurste gsms, een tv hoort flatscreen en hd te zijn, het liefst hebben we een jeep voor de deur staan... en zo kan ik nog even doorgaan. we zijn allemaal zo materialistisch geworden.

De verslechterde economische situatie zou een sein moeten zijn om na te denken over een aantal verworvenheden. Het wordt tijd om dat materialisme af te zweren en te genieten van de kleine dingen des levens.

Want, weet je, in Afrika bijvoorbeeld moeten vrouwen zich prostitueren om toch nog aan een beetje voedsel te geraken. Daar zijn ze druk bezig met overleven. Maar o wee, voor ons is het beetje extra geld dat we moeten uitgeven, een nationale ramp. Wij mopperen, in Afrika blijft men glimlachen tot de dood. Wie van de twee is er slechter af?

25-06-08

Spookverhaal

“Een oude priester, op brute wijze om het leven gebracht. Een ontzield lichaam van een jonge man in de rivier de Aude. Een nerveuze vrouw in een kamer met damasten gordijnen. Een lachende man in de schaduw. Vier verschillende mensen, in verschillende delen van Frankrijk, in verschillende tijden. Het enige verband: de tarotkaarten die zij in hun handen houden..."

Zomertijd is vakantietijd. Tijd om lekker lui een boekje te lezen en mijn lijfje te laten betasten door warme zonnestralen. Op zo'n moment mis je een tuin, het liefst met zwembad (maar we gaan hierover niet moeilijk doen). Vandaar dat we afgezakt zijn naar Genk. mama-lief mag deze week gastvrouw spelen voor drie vrolijke dames. Oh, denk niet dat we ze voor alles laten opdraven, integendeel, we steken graag een helpend handje toe. De tijd die rest vullen we met luieren, fietsen en kleine uitstapjes.

Het boek waarin ik me op dit moment aan het verdiepen ben: Kate Mosse, de vergeten tombe. Een schitterend episch spookverhaal. Beloofd, ik kom er nog op terug... tijd om af te loggen nu...
xxx

 

 

13:01 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: boek, genk, kate mosse, vergeten tombe |  Facebook |

24-06-08

Quote

"What we leave behind in this life is the memory of who we were and what we did. An imprint, no more."
Kate Mosse (Labyrinth)

12:21 Gepost door leentje in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: quote, kate mosse, labyrinth |  Facebook |

20-06-08

Nine to five job? no thanks

Vorig jaar vertelde ik jullie dat ik van job was veranderd: een vaste baan bij een vast bedrijf. Wel, die heb ik al een tijdje weer opgegeven. Ik haatte het nine to five gevoel en snakte naar wat meer vrijheid. Tien minuten te laat op het werk? meteen al een opmerking. Overwerk? normaal maar niet betaald. Mijn baas die met alle lof ging lopen en ikzelf die de schuld kreeg van alles wat er fout liep.

Vandaar dat ik weer mijn oude wereldje ben gaan opzoeken: ik ben weer mijn eigen baas. Ik werk wanneer ik er zin in heb en als ik een dagje vrij wil om bij vrouw en kindje te zijn, dan neem ik dat. Geen 60 urenweek meer. Werk is leuk, maar het belangrijkste is nog altijd mijn familieleven, terwijl ik vroeger dacht dat ik leefde om te werken. Het was toen de enigste manier om me toch nog enigzins nuttig te voelen.

07:30 Gepost door leentje in Werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk |  Facebook |

17-06-08

Unissasi Laulelet

Aurinko nousi hiipien
Oksalla syntyi varpunen
Heräsin hetkeks : unissasi laulelet

Peilille näytit kasvosi
Ja peili hymyn heijasti
Lupasit laulaa kovempaa
Rakkauden pensaan istuttaa

Aurinko nousi hiipien
Oksalla syntyi varpunen
Heräsin hetkeks : unissasi laulelet

Tahditon tuuli kuiskasi
Korvaasi maailman ihmeitä
Levoton tuuli uteliaan korvaan
Meren pohjan salaisuudet paljasti

Aurinko nousi hiipien
Oksalla syntyi varpunen
Heräsin hetkeks : unissasi laulelet

Tarpeeksi kultaa löysit kait
Kyllästyit merten pohjin kait
Äkkia usva hallayöt
Toivat maan päälle ensi jäät
Vaalean aamun poskessa
Taas laulelet

17:15 Gepost door leentje in Lyrics | Permalink | Commentaren (0) | Tags: lyrics, unissasi laulelet |  Facebook |

13-06-08

How do you do?

I love the way you undress now.
Baby begin.
Do your caress, honey, my heart's in a mess.
I love your blue-eyed voice,
like Tiny Tim shines thru.
How do you do!

Een dik half jaar heb ik niks van me laten horen. Een half jaar, da's lang... ik weet het. Het is de tijd die ik nodig had om te transformeren in de Leen die ik nu ben. Dat egoïstisch kreng zit hopelijk voor goed weggeborgen. Mijn verdriet heeft een plaatsje gekregen. Vergeten doe ik het niet  en af en toe vloeien de traantje rijkelijk.

Maar ik heb het overleefd. Liefde en alleen liefde heeft me er bovenop geholpen. Dankzij schatje kan ik weer genieten van het leven. En als ik dan al eens down ben, dan komt ons prutske naar me toegelopen. Ze klimt op mijn schoot en probeert me - op haar manier - te troosten. En dan komen de traantjes, maar dit keer traantjes van geluk...

Bijna was ik kapot gegaan. Iedereen buiten sluiten was niet de juiste optie, dat weet ik nu meer dan ooit. Had ik schatje niet binnengelaten in mijn leventje, dan lag ik nu al lang onder de grond. Je binden aan iemand, plezier maken met vrienden en je kindje zien opgroeien, bestaan er belangrijkere dingen in het leven?

16:15 Gepost door leentje in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: depressie, schatje, dagboek |  Facebook |

11-06-08

Het incestmonster

Het Oostenrijkse keldermonster Josef Fritzl heeft in de gevangenis al 200 liefdesbrieven ontvangen waarin vrouwen zich aan hem aanbieden.
In veel van de brieven zeggen de bewonderaarsters dat ze geloven dat Fritzl zijn dochter Elisabeth 24 jaar lang in een kelder opsloot "om ervoor te zorgen dat ze niet het slechte pad op zou gaan" en "zo niet in aanraking kwam met drugs en drank".
Ook iets wat vaak terugkomt: Fritzl verwekte zeven kinderen bij zijn dochter om "haar de vreugde van het moederschap" te leren kennen.

Urbanus zong ooit "De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen om me heen". Hij had gelijk. Als ik het krantenartikel hierboven lees, dan kan ik alleen maar gruwelen. Ik heb steeds meer de indruk dat de wereld om ons heen in en in slecht is. Mensen doen elkaar met veel plezier pijn en kicken op perversiteiten.

Op zo'n momenten ben ik bang voor de toekomst van ons prutske. Wat als zij ooit eens de verkeerde tegen het lijf loopt? Ik moet er niet aan denken dat haar - nu nog onbezonnen - leventje zomaar teniet wordt gedaan omwille van de lusten van 1 iemand.

Geloof me, de mens staat onverschillig tegenover het leed van anderen. Meer nog: het liefst zou men willen toekijken en mee participeren.  Een auto-ongeluk? hopelijk zijn er veel doden. Een natuurramp? wow, zie die vernielingen eens. Een vechtpartij op straat? ik hoop dat er goed gemept wordt. Een meisje dat ontvoerd en verkracht wordt? ik wou dat ik het zelf ook kon doen.

Die 200 vrouwen die kicken op wat Fritsie heeft gedaan verdienen het om opgeknoopt te worden. En dat monster zelf, mag wat mij betreft, opgesloten worden in een donkere kelder waar het stikt van de ratten. Je eigen dochter zomaar misbruiken en dat 20 jaar lang, dat kan ik met mijn boerenverstand niet begrijpen. Het leven dat zijn kinderen hebben geleden moet verschrikkelijk zijn geweest. Ik snap niet dat iemand tot zo iets in staat is... snif.

Genoeg daarover, tijd om me opnieuw terug te trekken in mijn veilige nestje.

09-06-08

Leuk om weer te leven...

Do you know what it's like to fall on the floor
And cry your guts out 'til you got no more
Hey man now you're really living

Have you ever made love to a beautiful girl
Made you feel like it's not such a bad world
Hey man now you're really living

Now you're really giving everything
And you're really getting all you gave
Now you're really living what
This life is all about

Well i just saw the sun rise over the hill
Never used to give me much of a thrill
But hey man now you're really living

Do you know what it's like to care too much
'bout someone that you're never gonna get to touch
Hey man now you're really living

Have you ever sat down in the fresh cut grass
And thought about the moment and when it will pass
Hey man now you're really living

Now you're really giving everything
And you're really getting all you gave
Now you're really living what
This life is all about

Now what would you say if i told you that
Everyone thinks you're a crazy old cat
Hey man now you're really living

Do you know what it's like to fall on the floor
And cry your guts out 'til you got no more
Hey man now you're really living

Have you ever made love to a beautiful girl
Made you feel like it's not such a bad world
Hey man now you're really living

People sing
Do you know what it's like to fall on the floor
And cry your guts out 'til you got no more
Hey man now you're really living

Just saw the sun rise over the hill
Never used to give me much of a thrill
But hey man now i'm really living

( Eels - hey man )

12:30 Gepost door leentje in Lyrics | Permalink | Commentaren (0) | Tags: lyrics, eels, hey man |  Facebook |

04-06-08

Hello world... (part 123587)

There's a long highway in your mind
The spirit road that you must find
To get you home to peace again
Where you belong my love lost friend

Het voorbije weekend heb ik even de tijd gevonden om een stukje van mijn blogje te herlezen. Ik was geshockeerd. "Ben ik dat?" vroeg ik me af. weet je, ik leek wel een egoïstische bitch die wild om haar heen schopte. En het ergste is dat ik dat zelf nooit besefte. Tot nu.

"Ik voel me herboren", het klinkt cliché, maar - eerlijk gezegd - het is ook zo. Ik ben niet meer de persoon die ik ooit was en daar ben ik blij om.

Gosh, ik weet dat ik heel wat mensen heb pijn gedaan. Jullie hadden het niet makkelijk met mij. Vooral schatje kreeg de volle lading en daar schaam ik me voor. Hoe ze het al die tijd heeft volgehouden, dat is nog altijd een raadsel voor mij. "Ik wist dat er achter die muur een lief meisje schuil ging", haar antwoord en ook dit klinkt zo cliché.

Waarom ik weer opnieuw ben beginnen bloggen? Omdat ik voor het eerst op een normale manier kan terugkijken op mijn verleden. "Ik heb het een plaatsje gegeven", weeral een cliché. Ik denk dat het stilaan tijd is geworden om het een en ander recht te zetten en te verduidelijken, want dat hebben jullie verdiend, niet?

12:40 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek, spirit road, terugblik |  Facebook |