25-11-08

Plastische chirurgie

1 op 5 mannen vindt dat zijn vrouw plastische chirurgie moet ondergaan en dat dit hun huwelijk kan redden / een nieuwe boost kan geven.

Conclusie:
1 op 5 mannen kampt met erectiestoornissen, maar geeft zijn vrouw daarvan de schuld.

15:17 Gepost door leentje in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bedenkingen |  Facebook |

Gelezen: Tess Gerritsen, koud bloed (bloodstream)

"Someone's going to get hurt out there," said Dr. Claire Elliot, looking out her kitchen window. Morning mist, thick as smoke, hung over the lake, and the trees beyond her window drifted in and out of focus. Another gunshot rang out, closer this time. Since first light, she'd heard the gunfire, and would probably hear it all day until dusk, because it was the first day of November. The start of hunting season. Somewhere in those woods, a man with a rifle was tramping around half-blind through the mist as imagined shadows of white-tailed deer danced around him.

"I don't think you should wait outside for the bus," said Claire. "I'll drive you to school."

Noah, hunched at the breakfast table, said nothing. He scooped up another spoonful of Cheerios and slurped it down. Fourteen years old, and her son still ate like a two-year-old, milk splashing on the table, crumbs of toast littering the floor around his chair. He ate without looking at her, as though to meet her gaze was to come face to face with Medusa. And what difference would it make if he did look at me, she thought wryly. My darling son has already turned to stone.

She said again, "I'll drive you to school, Noah."

"That's okay. I'm taking the bus." He stood up and grabbed his backpack and skateboard.

"Those hunters out there can't possibly see what they're shooting at. At least wear the orange hat. So they won't think you're a deer."

"But it looks so dorky."

"You can take it off on the bus. Just put it on now." She took the knit cap from the mitten shelf and held it out to him.

He looked at it, then finally, at her. He had sprouted up several inches in just one year, and they were now the same height, their gazes meeting straight on, neither one able to claim the advantage. She wondered if Noah was as acutely aware of their new physical equality as she was. Once she could hug him and a child would hug back. Now the child was gone, his softness resculpted into muscle, his face narrowed to a sharp new angularity.

"Please," she said, still holding out the cap.

At last he sighed and jammed the cap over his dark hair. She had to suppress a smile; he did look dorky.

He had already started down the hallway when she called out: "Good-bye kiss?"

With a look of exasperation, he turned to give her the barest peck on the cheek, and then he was out of the door.

No hugs anymore, she thought ruefully as she stood at the window and watched him trudge toward the road. It's all grunts and shrugs and awkward silences.

He stopped beneath the maple tree at the end of the driveway, pulled off the cap, and stood with his hands in his pockets, shoulders hunched against the cold. No jacket, just a thin gray sweatshirt against a thirty-seven-degree morning. It was cool to be cold. She had to resist the urge to run outside and bundle him into a coat.

Claire waited until the school bus appeared. She watched her son climb aboard without a backward glance, saw his silhouette move down the aisle and take a seat beside another student -- a girl. Who is that girl? she wondered. I don't know the names of my son's friends anymore. I've shrunk to just a small corner of his universe. She knew this was supposed to happen, the pulling away, the child's struggle for independence, but she was not prepared for it. The transformation had occurred suddenly, as though a sweet boy had walked out of the house one day, and a stranger had walked back in. You're all I have left of Peter. I'm not ready to lose you as well.

The bus rumbled away.

Auteur: Gerritsen, Tess
Titel: Koud bloed /  Bloodstream

12:32 Gepost door leentje in Boek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tess, bloodstream, gerritsen, koud bloed |  Facebook |

24-11-08

Mijn 12 orgasmes

Iedereen die geinteresseerd zijn in mijn "12 orgasmes" (zie eerdere berichten) moet ik teleurstellen.

Beschouw het eerder als een "me and my big mouth". Zo oversext ben ik niet hoor. Meer nog: het is niet echt iets wat in mijn aard ligt. Af en toe eens vrijen en goed klaarkomen, dat is zalig, maar zo continue op zoek gaan en bijna neurotisch alles en iedereen bespringen... neen, daar pas ik voor.

Wat ik uit het experiment geleerd heb: aan mannen geen gebrek. Ik kreeg een heleboel aanbiedingen voor een helpende hand (of ander helpend lichaamsdeel). Onder hen, een aantal getrouwde exemplaren. Blijkbaar heeft een trouwring dezer dagen niet echt veel betekenis meer.

Misschien moet ik het volgende keer maar houden bij een kus- en knuffelmarathon. Dat lijkt me veel leuker.

13:37 Gepost door leentje in Truth or dare | Permalink | Commentaren (0) | Tags: seks, orgasme, dare |  Facebook |

18-11-08

Quote - Vrouwen

"Women are meant to be loved, not to be understood."

( Oscar Wilde ) 

13:44 Gepost door leentje in Quote | Permalink | Commentaren (4) | Tags: quote, vrouwen, oscar wilde |  Facebook |

17-11-08

Tijd voor... een stokje

EstafetteEen tijdje terug kreeg ik een stokje van Isa. Nu pas de tijd gevonden om er op in te gaan. Here we go!

De spelregels:
Zet de spelregels op je blog, link degene die je getagd heeft, vertel over zes kwinkslagen (leuke weetjes) van jezelf, tag zes andere bloggers en laat een comment achter bij de zes bloggers die je hebt getagd.  Dit klinkt easy, maar dat is het niet ... (dat laatste ga ik niet doen, het stokje is al de hele wereld rondgegaan en dus is 6 andere blogs vinden een onbegonnen werk)

- Ik haat wachten. Of het nu in de supermarkt aan de kassa is, in een file of gewoon op vrienden voor een avondje stappen. Op zo'n momenten heb ik een pest-humeur.
- Hoewel ik het zelf vervelend vind om te wachten op anderen, ben ik zelf ALTIJD te laat (gemiddeld een kwartier). Het is zelfs zo erg, dat veel mensen opzettelijk een vroeger uur zeggen voor een afspraak, zodat ze er zeker van zijn dat ik er op tijd ben.
- Zomaar een dagje vrijaf nemen doe ik bijna nooit. Meestal heb ik het gevoel dat ik op zo'n dag niks gepresteerd heb en dat die dag eigenlijk een verloren dag is. Nu ons prutske er is, verandert dit, want er is niks leukers dan samen op stap te gaan.
- Dat ons huis er slordig en vuil zou bij liggen, dat kan me geen ene moer schelen. Maar een vuile auto, daar gruwel ik van.
- De beste manier om in slaap te raken is met mijn mp3 spelertje op. Geen slaapliedjes op zo'n moment maar wel heavy metal en liefst zo luid mogelijk.
- Ik heb nogal de gewoonte om te zeggen wat ik denk. Diplomatisch zijn, is er bij mij niet bij (een erfenis van mijn hollandse periode) en daar kan niet iedereen tegen.

12:43 Gepost door leentje in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stokje, isa |  Facebook |

14-11-08

Seksverslaafd

Onlangs las ik in de krant het verhaal van een seksverslaafde vrouw en haar niks ontziende drang naar klaarkomen. Iedereen bespringt ze, zich bedwingen kan ze niet meer en dat lijkt me verdomd lastig.

Ik had het er gisteren over met Lisbeth. Toen ik haar vertelde dat 12 keer per dag klaarkomen best meeviel, lachtte ze me uit. "Ik daag je uit," zei ze. Indien je het twaalf keer kunt, dan ben ik een weekend lang je slaafje."

Dat moest ze geen twee keer zeggen. Zondag waag ik mijn poging. Wish me luck :)

15:01 Gepost door leentje in Truth or dare | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dare, seksverslaafd |  Facebook |

12-11-08

Bangelijk

Vroeger had ik echt medelijden met mijn amerikaanse vrienden. Je zult maar in een staat leven met een torenhoge staatsschuld.

En toen hoorde ik het volgende bericht op de radio: de staatsschuld per inwoner is in belgie hoger dan in amerika. Huh :S

20:12 Gepost door leentje in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: staatsschuld |  Facebook |

10-11-08

Verleiden en afstoten

Terwijl buiten de wind waait, zit ik gezellig binnen. Samen met Lisbeth ben ik onder een dekentje gekropen, een warme choco met lekker veel slagroom bij de hand. Het boek, "het uur van de heks" (Natasha Mostert) dat ik momenteel lees is een mengeling van erotiek en thriller. Verleiden en afstoten. Genoeg voer om mijn begeerte aan te wakkeren. Ik kijk schatje met fonkelende oogjes aan en fluister haar: "Trek je blouse eens open"...

05-11-08

Geluk in het spel...

Mijn KBC aandelen zijn verkocht, aan 34 eur/stuk. Omgerekend betekend dit meer dan 50 procent winst op een dikke week tijd. Ander gevolg: het verlies dat ik door Fortis heb geleden, is teniet gedaan. Nu ga ik even afwachten. Als KBC weer sterk daalt, koop ik er weer, anders blijft mijn geld op mijn spaarrekening. (to be continued)

14:18 Gepost door leentje in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kbc, beurs, aandelen |  Facebook |

04-11-08

Kerkhof... NOT !

"Ga je mee naar het kerkhof?"
Aan de blik van ma kon ik zien dat ze een positief antwoord verwachtte. Ook het gezicht van Lisbeth, die naast ma stond, sprak boekdelen: een nee zou niet ge-accepteerd worden.
Even overwoog ik hen hun zin te geven, maar toen zag ik ellenlange files, een hamburgertent vlak naast het kerkhof en mensen die fluisterend "ocharme" tegen elkaar zeggen. Bovendien haat ik die commerciele shit en verplichtingen.
Toen ik daarom "nee" zei, was ma haar eerste reaktie: "Wat gaan de mensen wel niet zeggen?"
Mijn antwoord (en daar heb ik nog altijd spijt van) : "Wat gaan de mensen wel niet denken van het feit dat je je dode echtgenoot vervangen hebt door zijn broer?"

11:50 Gepost door leentje in Zelfmoord en therapie | Permalink | Commentaren (3) | Tags: allerheiligen, kerhof |  Facebook |