31-12-08

(Groot)moeder, waarom leven we?

grootmoederZe is nog niet dood, maar het scheelt niet veel: mijn oma. Wat is haar leven waard? Dagenlang zit ze in de zetel voor het raam. De tv staat vastgeroest op VTM en de tiende herhaling van een of ander feuilleton waarvan ik zelfs de naam niet weet. Als je op bezoek gaat, kijkt ze je amper aan. Meer nog, ze zal eerder haar tv luider zetten. Cadeautjes geven bij nieuwjaar? Te duur. Verjaardag vieren... no way. Het lijkt wel alsof ze alle voeling met de wereld verloren is. Het is aftellen naar de dood, die eerder een verlossing zal zijn dan een gruwel.

Wat een verschil vergeleken met Lisbeth haar grootmoeder. Die trekt elke dag de stad in voor haar dagelijkse koffiekrans met vriendinnen. Als je er op bezoek gaat, staat de tafel gegarandeerd vol met lekkers en blijven eten is een verplichting. Ze straalt en leeft voor haar kleinkinderen. Als ze kon, zou ze zo al haar bezittingen wegschenken. De personen die om haar geven worden in de watten gelegd. Liefhebben en genieten van het leven, nu het nog kan, daar draait het om.

Twee grootmoeders, beiden even oud, maar oh zo verschillend...

12:45 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek, oma, grootmoeder |  Facebook |

Commentaren

discriminatie Het levensgeluk is niet voor iedereen weggelegd.

Onze nieuwe generatie doet 't beter.

Gepost door: Sara | 31-12-08

zoiets is jammer natuurlijk, je oma zal het waarschijnlijk niet meer beseffen, ik heb dezelfde situatie bij mijn grootouders .. enkel aftellen tot het einde er eindelijk is. ik hoop dat ik nooit zo word ..
hoe dan ook, ik wens je een gelukkig 2009 toe !

Gepost door: meraviglia | 01-01-09

De commentaren zijn gesloten.