20-04-09

Concert Razorlight, AB Brussel (16 april 09)

Razorlight, het groepje van "arrogante" Borrell (al was daar voorbije donderdag niks van te merken), verwierf wereldfaam met "America", een single uit hun vorige CD. Van toen af aan ging het steil bergop. De groep toerde ondermeer met de Kaiser Chiefs door Australië. En omdat die tour zo vermoeiend was, besloot de band het wat kalmer aan te doen: tijd voor een clubtour. Een tour die ook in Brussel passeerde (AB). We waren er bij en keken er naar.

Borrell zag er leuk uit met zijn krullen. Zijn witte outfit ruilde hij voor een keertje voor een skinny jeans. Zijn witte t-shirt bleef (jammer genoeg) het hele optreden aan. Kwa verschijning mag Johnny er best wezen...

Razorlight speelde een gedreven, maar redelijk kort optreden. Johnny deed heel wat moeite om het ietwat oudere publiek te overtuigen (hij zweette zich te pletter), maar slaagde daar niet altijd in. Nummer zoals 'Stumble and fall' en het nieuwe 'North London Trash' klonken schitterend, maar het publiek reageerde niet echt uitbundig.

Pas tijdens 'before I fall to pieces' kreeg hij de handjes op elkaar, maar toen zat het optreden er al bijna op. 'Wire to wire', de nieuwe single, klonk schitterend en ook 'america' was een topper. Opvallend toch hoe goed de stem van Borrell bleef klinken.

Vijftig minuten duurde het en toen was het tijd voor de bisnummers. En wat mij betreft, mochten die achterwege blijven. 'somewhere else' moest een waardige afsluiter worden, maar kon bijna niemand bekoren...

Al bij al een schitterend optreden.

12:00 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: muziek, concert, razorlight |  Facebook |

31-03-09

Arsenal (concert AB, Brussel, 27 maart 2009)

Ben je op zoek naar de beste belgische live-band, dan kom je automatisch bij Arsenal uit. En blijkbaar denkt iedereen er zo over, want hun twee concerten in de AB vorige week waren allebei al lang uitverkocht.

Toch had ik aan het begin van het optreden mijn twijfels. "Waarom moet een belg nu (gebrekkig?) spaans zingen?" Het klonk niet echt je dat. En bovendien deden de moves en glimlach van Roan me aan die van een simpele ziel denken. Ook zangeres Leonie mocht wat mij betrof een stuk zwoeler klinken, haar stem leek me redelijk hard, niet echt latina-achtig.

Maar mede door het enthousiasme van de band en het publiek rondom me, werd ik al spoedig door de zuiderse ritmes meegesleurd. Het werd een heus feest waarbij we dansten en sprongen van begin tot einde.

De verschillende gasten zorgden voor de nodige afwisseling. Gabriel Rios mocht pas tijdens de bisnummers aantreden. Elk nummer deed de applausmeter nog meer de hoogte in jagen (110 decibels wist Roan ons te vertellen). De hele AB daverde op zijn grondvesten. Zelden zo'n sfeer meegemaakt !

22:31 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: concert, bespreking, review, brussel, arsenal, ab |  Facebook |

15-01-09

Oasis, Vorst Nationaal (13 januari 2009)

oasis

Als een generaal die zijn troepen keurde, stond hij op het podium. De armen gekruist op zijn rug en starend naar zijn publiek, zonder een woord te zeggen.

Liam Gallagher, ik heb een haat/liefde (ver)houding met die man. Ik bewonder hem voor wat hij verwezenlijkt heeft, maar ik haat hem voor hoe hij is. Sommigen zullen het arrogantie noemen, ik noem het de attitude die mede Oasis groot heeft gemaakt...

Ook met Vorst Nationaal zelf heb ik een haat/liefde verhouding. Het moment dat je die arena betreedt, wordt je overspoeld door een gevoel van verwondering. Een stuk gezelliger dan het sportpaleis, daar bestaat geen twijfel over. Ook het geluid klinkt er stukken beter. Bovendien heb je door de oplopende vloer een prima zicht op het podium.

Maar wat een moeite heb ik niet moeten doen om een parkeerplaatsje te vinden. Voor mensen, die net als ik, slechts op het allerlaatste moment toekomen, is dit de hel. Net op het moment dat we wilden omkeren en terug naar huis rijden, vond ik toevallig een doodlopend straatje, plaats zat en op slechts tien minuten wandelen van de zaal...

Wij stonden ergens middenin, niet te ver naar voor om de ladingen bier en de lallende engelse fans uit de weg te gaan. Misschien iets te ver naar achter, want het publiek (vooral dertigers) leek nogal makjes. Het was niet zo als in de AB een aantal jaar terug toen het een waar volksveest werd.

Toen omschreef ik het op deze manier:
Ik stond er bij en keek er naar. Het meisje naast ons raakte in extase. Hand op het hoofd (bang dat haar hersenpan eraf ging vliegen?) en een Oh my god-blik op haar gezicht. Mensen die elkaar aankeken met een blik van verstandhouding, elkaar high-fives gaven enne wild zwaaiden met engelse vlaggen. Ondertussen vlogen bekers nog half vol bier door de lucht. De die-hard fan achter ons greep ons beiden vast voor een slow en achteraf was een jong tienertje de hele tijd "Yes" aan het roepen... It blew his mind. Nooit geziene toestanden die veel weg hadden van ...  ik zou het niet kunnen omschrijven.  

Niks van dit alles, dit keer. Niet alleen het publiek leek makjes, ook de band klonk zo. Het leek allemaal automatische piloot zonder al te veel animo. De bandleden stonden stokstijf hun ding te doen en dat was het. Bovendien kregen we een boel nieuwe nummers te horen, niet echt bevorderlijk voor de sfeer. Na elk nummer volgde er een ellenlange pauze... Zo erg dat op een bepaald moment Noel (voor de gelegenheid in een ruitjeshemd gekleed) de band begon voor te stellen. De pianist vergeleek hij met Gandalf uit Lords of the Rings en ik kan hem geen ongelijk geven. Gelukkig waren er de reusachtige beeldschermen achter het podium die wat voor afleiding zorgden, net als de vele koppige fans die op de trappen bleven kamperen en telkens weer werden weggejaagd door de security.

Toevallig of niet, het eerste hoogtepunt kwam er toen Noel het even van zijn broer mocht overnemen: de accoustische versie van The Masterplan bezorgde me kippevel. God wat heeft die een mooie stem, een stuk mooier dan dat gezeur van grote broer. Al kan ik mij inbeelden dat een boel nummers zonder Liams stem heel wat minder goed zouden overkomen.

Het echte hoogtepunt kwam er pas op het einde van het concert: Wonderwall, Don't Look Back In Anger dat massaal werd meegebruld (schitterend!!!) en Champagne Supernova. Er werd afgeloten met I Am The Walrus van the Beatles.

Voor wie er nog aan mocht twijfelen: Oasis is de grootste en beste band van deze generatie, net zoals de Beatles dat vroeger waren. Zeg dat Liam het gezegd heeft.

Was jij er ook bij? Laat dan zeker een reactie achter !!!

Links :

Benieuwd hoe ze een paar jaar terug klonken? Lees dan zeker mijn verslag van hun optreden in de AB Brussel (4 juni 2005).
Oasis - AB Brussel (4 juni 2005) - klik hier

Setlist :

Intro
Rock 'N' Roll Star
Lyla
The Shock Of The Lightning
Cigarettes And Alcohol
The Meaning Of Soul
To Be Where There's Life
Waiting For The Rapture
The Masterplan
Songbird
Slide Away
Morning Glory
Ain't Got Nothing
Half The World Away
I'm Outta Time
Wonderwall
Supersonic

Don't Look Back In Anger
Falling Down
Champagne Supernova
I Am The Walrus (Beatles)

 

10:28 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (5) | Tags: concert, 2009, brussel, vorst nationaal, oasis |  Facebook |

18-08-08

Pukkelpop, mijn indrukken

De drie dagen Pukkelpop zijn omgevlogen enne... I loved it! Het was leuk vertoeven op de weide. Drie dagen lang zon, ook al hadden onze weervoorspellers een zondvloed aan regen voorspeld. Frankske (Deboosere) : shame on you! Enige negatieve: het koelde 's avonds vrij snel af, maar daar kan je je op kleden he.

Die drie dagen hebben we een heleboel bands gezien. Bij een groot aantal onder hen, was het een eerste kennismaking en in veel gevallen viel die kennismaking heel goed mee.

Voor de organisatoren was het een topjaar, met dank aan Metallica. Gemiddeld waren er zo'n 45 000 muziekfans, maar toch hadden we bijna nooit het gevoel dat het too crowdy was. Dat is meteen ook het grote voordeel van Pukkelpop he, het gevoel van ruimte. Voeg daarbij de enorme muziekkeuze en je weet dat het genieten is. Dat overaanbod aan bands heeft echter ook een keerzijde: verscheidene keren konden we gewoon niet kiezen. Een heleboel bands stonden op ons lijstje, maar hebben we niet gezien. Jammer!

Een gedetailleerd overzicht krijgen jullie de komende dagen op mijn muziekblogje.

13:25 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: festival, muziek, concert, music, pukkelpop |  Facebook |

06-07-08

Werchter dag 4 - Lijstje

Wil ik zeker zien:

The Raconteurs
Kaiser Chiefs
dEUS

14:02 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2008, rock werchter, werchter, dag4 |  Facebook |

05-07-08

Rock Werchter - Dag 3 - verlanglijstje

Editors
Kings of Leon
Roisin Murphy (jammer van Radiohead)

13:35 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: rock werchter, lijstje, werchter, dag3 |  Facebook |

04-07-08

Werchter Dag 2 - Lijstje

Verlanglijstje:

Moby
Neil Young
Duffy
Babyshambles (komen niet)

15:18 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2008, werchter, dag2 |  Facebook |

03-07-08

Werchter Dag 1

Mijn verlanglijstje:

Counting Crows
Mika
Lenny Kravitz

11:01 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2008, rock, rock werchter, werchter, dag1 |  Facebook |

30-07-07

Dag 4 - Werchter

Ook al zitten jullie er niet meer op te wachten, voor alle volledigheid toch nog dag 4...

De laatste dag van Werchter, gelukkig maar, want ik was doodop. Deze dag ook een totaal ander publiek: Metallica-fans ipv Keane-fans en dat verschil merk je! Door de zon was ook bikini-tijd aangebroken, al deden de regenbuien al dat "moois" verdwijnen.

Ons programma
The Kooks 15:45 - 16:45
Interpol 17:20 - 18:20
Incubus 18:55 - 19:55
Metallica 21:00 - 23:20
Faithless 00:00 - 1:15

kooksHet optreden van the Kooks, kan ik in 1 woord samenvatten: ontgoochelend. Het klonk allemaal wat makjes en als gevolg daarvan beperkte de sfeer zich tot de eerste rijen. Luke keer er naar en noemde ons een "shit-crowd", wat niet echt van veel respect getuigd. Wss zijn ze andere taferelen gewoon. Een heleboel gillende tienermeisjes bijvoorbeeld. Ik zag er maar enkelen en 1 ervan had op haar ontblote buik "i want to have sex with Luke" geschreven. Arm kind.
( Onze score : 3 / 5 - foto: cuttingedge )

Setlist:
Seaside
See The World
Eddie's Gun
Matchbox
Ooh La
Time Awaits
She Moves In Her Own Way
Oil
Sway
I Want You Back
Naïve
Always Where I Need To Be
You Don't Love Me
Jackie Big Tits
Do You Wanna
Sofa Song

Interpol is een band die in een duistere zaal of de marquee thuishoort. Het geheel klonk goed, maar er ontbrak een intieme sfeer. Zwarte muziek en zonlicht, dat vloekt met elkaar. Bovendien kende ik enkel "Evil". Vandaar dat ik me een beetje verveelde...
( Onze score : 3 / 5 )

Setlist:
Pioneer To The Falls
Slow Hands
Narc
Say Hello To The Angels
Mammoth
Rest My Chemistry
Obstacle 1
Leif Eriksson / Hands
The Heinrich Maneuver
Evil
Not Even Jail

incubusOp Goformusic gelezen : de incubus schijnt een soort vampier te zijn die zich ’s nachts op vrouwen stort en pas stopt als hij alle fysieke en seksuele energie uit zijn slachtoffers heeft gezogen.

Incubus is ook een voor mij niet zo bekende band, die me op Werchter positief wist te overtuigen. Hun muziek is een combinatie van metal en ... popsongs. Geef toe, wie kent er "are you in?" niet? Conclusie: een aardig concert, al zaten we op dat moment op Metallica te wachten.
( Onze score : 4 / 5 - foto jan_dekeyzer )

Setlist:
Nice To Know You
A Kiss To Send Us Off
Anna Molly
Circles
Warning
Love Hurts
Drive
Earth To Bella Pt. 1
Megalomaniac
Are You In?
Pistola
Wish You Were Here

metallicaNet als na hun optreden in het sportpaleis, was ik sprakeloos. Wat een subliem concert! Ook nu duurde het 2 en half uur en ook nu kregen we een soort greatest hits te horen.

Al moet ik zeggen dat de hele setlist grondig door elkaar geschud werd. The black album nummers kregen we bijvoorbeeld pas op het einde te horen. Ook "one" zat redelijk achteraan. Waarschijnlijk omdat het geweldige vuurwerk beter tot zijn recht komt als het donker is. We werden letterlijk doof geknald. Je moet het filmpje onderaan maar eens bekijken...

Creeping death was een vertrouwde opener. Daarna volgde een hele resem oude nummers: and justice for all (verrassend), master of puppets en een heleboel kill em all nummers.

James zag er lelijk uit met zijn korte haren en baard. Grappig is dat ie enkele dagen na Werchter op Heathrow vanwege zijn uiterlijk werd opgepakt. De groep had er duidelijk zin in en het enthousiasme werkte aanstekelijk. Jammer waren de vele intermezzo's. Zij haalden de vaart uit het concert, al denk ik dat de band af en toe wel een rustpauze kon gebruiken. Achteraf volgde er een uitgerekte "thank you". Een band die zijn publiek op handen draagt, daar kan Luke van de Kooks nog een heleboel van leren!
( onze score : 5 / 5 )

Setlist
Creeping Death
For Whom The Bell Tolls
Ride The Lightning
Disposable Heroes
Welcome Home (Sanitarium)
And Justice For All
The Memory Remains
The Four Horsemen
Orion
Fade To Black
Master of Puppets
Whiplash
--------------------------------------
Sad But True
Nothing Else Matters
One
Enter Sandman
--------------------------------------
Last Caress
Seek and Destroy

faithlessSorry Maxi Jazz, maar ik heb gezondigd. Na vier dagen Werchter zat ik er door en Metallica heeft al mijn laatste energie gestolen. Vind je het erg dat ik het laatste half uur van jullie concert niet heb meegesprongen met al de rest?

Ongelooflijk hoe Faithless na zoveel vermoeiende dagen er toch nog in slaagde een hele weide te doen jumpen. Zat iedereen aan de drugs of ben ik veel te oud voor n festival? please, vertel het me.

Wat we te zien kregen: een greatest hits show. Een beproefd concept: klassiekers die rustige nummers afwisselen, een Sister Bliss moment tussendoor en verder ook nog enkele "gastoptredens". Na vijf keer verrassen ze al lang niet meer, maar genoten, dat heb ik.

En voor wie er niet genoeg van krijgt, ze komen dit najaar terug.

Setlist
Sweep
Insomnia
Hope & Glory
Emergency
All Races
God is a DJ
Family Back
Mass Destruction
Everything Alright
What About Love
Bombs
Drifting Away
Music Matters
I Want More
We Come 1


Muhammad Ali
Salva Mea

 

23:41 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (2) | Tags: concert, muziek, werchter, rock werchter, dag4 |  Facebook |

21-07-07

Werchter - Dag 3 - TW classic ?

Dag 3 leek me meer Werchter Classic dan Rock Werchter. Day of the nerds, ware het niet dat Amy Winehouse, The Killers en The Chemical Brothers geprogrammeerd stonden. De andere bands moesten we er maar bij nemen...

Ons programma
Amy Winehouse
Snow Patrol
The Killers
Arno / Peter Gabriel
Keane
The Chemical brothers

 

Vandaag stond alles in het teken van the good, the bad and the ugly/queen. Beginnen doe ik met een bespreking van the queen and the ugly... Andere bands volgen later.

AmyWinehouse_01Amy winehouse. Ik weet nog dat we van de parking richting weide gecrossed zijn. Achteraf gezien was het niet nodig, want het nieuwe enfant terrible van de muziekscene kwam maar liefst 20 minuten te laat. Te druk bezig met kotsen? wie zal het zeggen. Jammer dat zo'n jong kind al compleet lijkt tenonder te gaan aan drank. Haar getormenteerde ziel gaat het heus geen 5 jaar meer volhouden, dat voorspel ik je nu al. Maar mede door die ellende is ze een icoon geworden. Haar liedjes zijn autobiografisch en staan vol momenten van pijn.

Amy is hot, een rare verschijning. Ze kwam in een mini-jurkje het podium op en had moeite om haar borsten in bedwang te houden. Af en toe, telkens ze haar coctail van de grond nam, gunde ze ons een blik in haar decollete. Maar nog opvallender: haar magere beentjes, de bos haar en de vele tatoos. Amy is dol op pin up girls.

Maar laten we het even over haar muziek hebben: pure soul, een krachtige en prachtige stem en bovendien een pracht van een begeleidingsgroep: negers. Het zag er nogal rommelig uit, omdat Amy de setlist compleet door elkaar gooide en tussen de nummers door met haar muzikanten moest overleggen. Maarre : ik heb er genoten, ook al kende ik enkel de twee singles. Back to the sixties. Back to black...
( Onze score - 4 / 5 - foto Go for music )

Setlist
Addicted
Just Friends
Tears Dry On Their Own
Back To Black
He Can Only Hold Her/ Doo Wop (That Thing) (Lauryn Hill)
Love Is A Losing Game
Cupid (Sam Cooke)
Wake Up Alone
Hey Little Rich Girl
You Know I'm No Good
Me And Mr Jones
Valerie (The Zutons)
Rehab

Snow patrol.  Vorige keer verloren ze op de luchthaven hun instrumenten (Pukkelpop), dit jaar was hun bagage zoek. Zanger Gary Lightbody in een vuile onderbroek het podium op? ik had het liever niet geweten. Volgend jaar Gary zoek en een instrumentaal concert? wie weet.

Snow Patrol wordt wel eens vergeleken met Coldplay. Wel ik haat Coldplay en daarom ook min of meer Gary en de zijnen. Bovendien ziet de zanger er zo nerdy uit: dat haar en dan die trui die hij aan had. Foei!

Bescheiden en sympathiek zijn ze wel en hun songs klinken ook echt als songs. Vandaar dat een groot deel van het publiek compleet gek werd. Voor mij hoefde het niet en ik heb meer op mijn horloge gekeken dan naar het optreden zelf. ( Mijn score : 3 / 5 )

Arno_01Arno is een begrip in Belgie en toch heb ik hem nog nooit aan het werk gezien. Zijn passage op Werchter was iets om naar uit te kijken, alleen, wat stond die verdomde Marquee zo vol. Vandaar dat ik niet echt veel van het optreden heb meegemaakt. Wat ik onthouden heb: "Ma mere" klonk zo zalig mooi. Ontploffen deed de weide, tot ver buiten de tent, tijdens "Oh lalala", "Putain putain" en "Les filles du bord de mer". Der stond wel haar op. Heel veel zelfs.

Setlist
Enlève
Heroes
Mourir
No Job
Meet The Freaks
Hip-Hop
Ratata
Que Passa
Ma Mère
With You
Sisoyen
Bathroom Singer
Miss Amérique
Oh Lalala
Putain Putain
Les Filles Du Bord De Mer

Over Peter Gabriel ga ik kort zijn. Met alle respect voor de man en voor wat hij verwezelijkt heeft, maar volgens mij hoort hij niet thuis op het podium van een rockfestival. Verban hem aub naar TW classic en ik weet zeker: hij zal er toegejuicht worden. Niet hier, want de ruimte voor het podium bleef leeg. Pijnlijk. Enkel Solsbury hill klonk me bekend in de oren. Biko is naar het schijnt een klassieker, voor mij echter iets totaal onbekends,en dat wil ik zo houden.

Keane heb ik vorig jaar op Pukkelpop weten te ontlopen, maar nu moest en zou ik met schatje mee op de eerste rij staan. Ze is namelijk een enorme fan. Ik haat de liedjes die ze schrijven, vind de zanger maar een broekventje met babyface en zo kan ik nog uren doorgaan.
Alleen wist ik dat ik twee opties had: me een uur lang staan ergeren of mijn verstand op nul zetten en er het beste van proberen te maken. Ik koos voor het tweede, nam mijn schatje in mijn armen en genoot van haar plezier. Grappig om te zien was de moeder en dochter naast me. Ma lief stond verbaasd haar dochter aan te staren die compleet uit de bol ging.
En het optreden zelf? Goed gezongen popsongs, een afwisseling van bekende met minder bekende nummers, een intieme sessie midden in het publiek, ... alle succesfactoren waren er, alleen jammer dat ik niks van hun nummers moet weten.

Setlist :
Crystal Ball
Everybody's Changing
Nothing in My Way
Atlantic
Bend And Break
Your Eyes Open
Hamburg Song
Fly To Me
Leaving So Soon?
This Is The Last Time
A Bad Dream
Somewhere Only We Know
Is It Any Wonder?
Bedshaped

chemical brothersDe chemical brothers zorgden een tweetal jaar terug voor vuurwerk op Pukkelpop. Vandaar ook dat ik Keane getrotseerd heb, het kon nl enkel maar beter worden. Maar wat een ontgoocheling werd het! Het begon veelbelovend met galvanize, do it again, get yourself high en hey boy hey girl. De sfeer zat er meteen in, we sprongen vrolijk op en neer en vergaapten ons aan de lichtshow.

Alleen sloeg toen de vermoeidheid toe. Ik kon niet meer. Bovendien kregen we een reeks nummers te verwerken uit de nieuwe cd en die kende ik niet. Nogal veel van t zelfde, om het plat uit te drukken.

Tenslotte nog 1 bedenking: wordt alles live gespeeld of krijgen we het hele optreden een bandje te horen? Press start to begin en stop als de laatste fan de weide verlaten heeft... easy money. :)
( Onze beoordeling : 3,5 / 5 , picture by Sew )

Setlist :
No Path to Follow
Galvanize
Burst Generator
Do It Again
Get Yourself High
Hey Boy Hey Girl
All Rights Reversed
Out of Control
Don't Fight/Control
Temptation (van New Order)
Star Guitar
Surface to Air
Under the Influence
Saturate
Believe
We Are The Night
Golden Path
Chemical Beats
Private Psychedelic Reel
The Sunshine Underground

20:45 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, werchter, rock werchter, dag 3, muziek |  Facebook |

17-07-07

Werchter - Dag 2

Ook dag 2 bleven we braafjes voor het hoofdpodium staan. Reden hiervoor was de straffe programmatie. In totaal waren er maar liefst vier bands die ik dolgraag van dichtbij wou zien. Eigenlijk vijf, maar de Kings of Leon speelden naar mijn normen te vroeg op de ochtend en toen lagen we nog in dromeland. Wat wil je ook, als je pas om half vijf in je bedje lag en nog drie dagen te gaan had.

Ons parcour :
Kaiser Chiefs 16:25 - 17:25
Bloc Party 18:00 - 19:00
Queens Of The Stone Age 19:35 - 20:35 (vanop afstand)
Arctic Monkeys 21:10 - 22:20
Pearl Jam 23:00 - 0:30

kaiser chiefsDe Kaiser Chiefs deden waar ze goed in zijn: een feestje bouwen. Ricky Wilson is een energiek ventje. Hij huppelt over het podium en jumpt het publiek in. Het lijkt hem geen moeite te kosten, maar het zweet op zijn voorhoofd doet het tegendeel vermoeden. En het publiek? wel dat sprong vrolijk mee. We loved it. Hits als Ruby, I predict a riot, oh my God, ... (eigenlijk praktisch de hele set) werden vrolijk meegebruld. Het is simpele muziek voor vrolijke mensen, beter zou ik het niet kunnen omschrijven. Oppassen, want het werkt aanstekelijk. Een rothumeur verdwijnt als sneeuw voor de zon.

Gek, hoe een jaar geleden, bijna niemand de band echt goed kende. Ze speelden toen in hof ter Loo in Antwerpen, een vrij klein zaaltje. Maar ook toen ontplofte de boel. Lees hier het verslag. Of het muzikaal gezien veel voorstelt? Who cares?
( Onze score: 4/5, foto: JaaQ )

Setlist
Everyday I Love You Less And Less
Heat Dies Down
Everything Is Average Nowadays
Na Na Na Na Naa
Ruby
I Can Do It Without You
Modern Way
Learnt My Lesson Well
Angry Mob
Thank You Very Much
I Predict A Riot
Take My Temperature
Retirement
Oh My God

BlocParty_05Bloc Party. Voor ons een moeilijk moment: de hartverscheurende keuze tussen Lily Allen in de Marquee en Bloc Party op het hoofdpodium. Uiteindelijk werd het bloc party, me ingegeven door het gedacht dat de marquee wel bomvol zou staan. Achteraf heb ik het me totaal niet beklaagd. Meer nog, Bloc Party was voor mij een van de betere groepen op dit festival.

Net als de Kaiser Chiefs zijn de heren van Bloc Party - na het verschijnen van het debuutalbum - vrij snel populair geworden. Maar daar houdt meteen elke vergelijking op. Want Bloc Party is een groep met "inhoud". Ze "vertellen" over hun leven in de grootstad, in vele gevallen een leven vol verwarring.

Je zag dat zanger Kele Okereke duidelijk genoot van het optreden. Bovendien klonk alles zoals het hoort. Prachtig klinkende liedjes mèt inhoud, wat wil je nog meer? Een paar hits misschien? Wel die kregen we te horen: hunting for witches, banquet, the prayer, so here we are en helicopter. Maar ook de andere nummers uit het eerste album klonken me bekend in de oren. Vandaar ook dat dit een geslaagde eerste kennismaking was met een (top)band. Dit vraagt naar meer...
( Onze score : 4,5 / 5 - Foto goformusic )

Setlist
Song For Clay
Positive Tension
Hunting For Witches
Waiting For The 7.18
Banquet
I Still Remember
This Modern Love
The Prayer
Uniform
So Here We Are
Like Eating Glass
She's Hearing Voices
Helicopter

queensOver Queens of the stone age ga ik kort zijn. Voor de heren is het de tig-ste passage op Werchter. Het lijkt wel of Herman een 10 beurten kaart heeft van de heren. 11de keer is het gratis Herman !!! Ik heb ze al zo vaak aan het werk gezien, dat ik totaal geen behoefte meer had om vooraan op de weide mee te springen. Voor ons was dit optreden dan ook etenstijd, ergens achteraan op de weide. We kwamen er tussen engelsen en hollanders terecht, kon niet beter. We verbaasden ons er over hoe veel bier die bleven aanslepen. Op een uur tijd, zag ik ze 4 keer om bier gaan en telkens brachten ze twee bekertjes mee. Dit festivalweekend moet hen een fortuin gekost hebben...

Back to the Queens nu. Ze klinken nog altijd zoals vroeger: snoeihard. It s only rock and roll but i like it. "No one knows" klonk verrassend goed, de rest van de tijd waren we te druk bezig met eten. Vergeef het ons...
( Onze score : 3 / 5 , foto by Kushikushun )

Setlist
Monsters
Burn The Witch
Misfit Love
Little Sister
Battery Acid
Feel Good Hit Of The Summer
Sick, Sick, Sick
No One Knows
3's and 7's
Go With The Flow
If Only
Turning On The Screw
Dead

arctic monkeysVan de Arctic Monkeys herinner ik me vooral de ogen van zanger Turner: een nietszeggende uilen-blik, het is zijn handelsmerk geworden. Van het gewauwel tussen de nummers in, verstond ik niks en het leek wel of de band af en toe moeite had om bepaalde nummers in te zetten. Het zijn dan ook snotneuzen die nog een boel te leren hebben.

Snotneuzen en toch staan ze er. Twee succesvolle CDs zijn er al verschenen en momenteel prijken ze op bijna elk festival vrij hoog op de affiche. Het siert hen dat ze - zo lijkt het toch - al bij al nog vrij bescheiden zijn gebleven.

De arctics brachten maar liefst 17 nummers en dat op n uur tijd. Het publiek genoot ervan, brulde vrolijk mee en ontplofte (niet al te letterlijk nemen) toen de iets bekendere nummers aan bod kwamen: brianstorm, When The Sun Goes Down  en absolute topper: I Bet That You Look Good On The Dancefloor.

Op pukkelpop vorig jaar (klik hier voor het verslag) kregen we tijdens hun optreden een plensbui van jewelste te verwerken. Tijd om te luisteren was er toen niet. Dit jaar mochten ze het nog eens over doen enne... we vonden het goed!
( Onze score : 4 / 5, foto Teh Fanj )

Setlist
View From The Afternoon
Brianstorm
Still Take You Home
Dancing Shoes
From The Ritz To The Rubble
Teddy Picker
This House Is A Circus
Fluorescent Adolescent
Fake Tales Of San Fransisco
Balaclava
Old Yellow Bricks
I Bet That You Look Good On The Dancefloor
If You Were There, Beware
Do Me A Favour
Leave Before The Lights Come On
When The Sun Goes Down
A Certain Romance

pearl jam2Voor Pearl Jam was het de eerste passage op Werchter. Iedereen kent waarschijnlijk de redenen he. En toch was het voor ons niet de eerste keer dat we ze te zien kregen: vorig jaar traden ze al eens op in het Sportpaleis (klik hier voor het verslag). Toen stelden ze wat teleur en mede daardoor verwachtten we er niet veel van.

Dat was verkeerd gedacht. Ons aller Eddie Vedder had er duidelijk zin in. Kwam het door de weide, ik weet het niet, maar alles klonk perfect. De typische stem, gecombineerd met de prachtige grunge sound. I loved it. Ook nu geen show maar wel pure rock en roll. Een band die samenkruipt op 1 vierkante meter stuk podium en er een "lap op geven", meer moet dat niet zijn.

De setlist bevatte een hele resem aan leuke songs. World wide suicide kregen we al vrij vroeg te horen. Jeremy, why go, given to fly en even flow zorgden voor een zeer intens moment. Wow!

Eddie is iemand die niet veel praat, gelukkig maar. Met de fles rode wijn in zijn hand sprak hij ons een paar keer toe. De eerste keer waarschuwde hij ons dat we het deftig moesten houden. "Make love and babies". Na de eerste pauze kwam dan een politieke boodschap: "We gaan nu terug naar Amerika. We have some cleaning to do: re-decorating the white house." en meteen volgde er een anti-oorlogssong.

A better man en alive waren prachtige afsluiters: kippevel! waarna de band nog een derde keer terug kwam. Eddie, je hebt dat goed gedaan!!!
( Onze score: 4,5 / 5 - foto Hneel )

Setlist :
Last exit
Animal
Brain of J
World wide suicide
Once
Dissident
Army Reserve
Evolution
God's dice
Corduroy
Jeremy
Why go
Given to fly
Even flow
Life wasted
 
No war
Smile
A better man
Alive
 
Baba
(Y. led)

06-07-07

Werchter - Dag 1 - The beauty vs the beast

Donderdag 28 Juni 2007 is voor mij de dag dat de beauty (Bjork) het opnam tegen de beast (Marilyn Manson). Een "gevecht" dat ze trouwens met gemak won. Bjork was voor mij een van de toppers, terwijl Marilyn hier op Werchter een bevestiging gaf van wat ik al wist na zijn concert op Pukkelpop (klik hier) : leuk om te zien, maar muzikaal niet zo best.

Ons "programma" :
Zornik (18:05 - 18:55)
My Chemical Romance (19:25 - 20:25)
Marilyn Manson (21:00 - 22:00)
Björk (22:35 - 23:50)
Muse (00:30 - 2:00)

Zornik
Koen Buyse klinkt als een derderangs imitatie van Muse, maar scoort in Vlaanderen toch de ene hit na de andere. De frontman van Zornik wordt door de grote schare bakvisjes op handen gedragen en dat was donderdag niet anders. Ook al kwam het merendeel van de gespeelde nummers uit de nieuwste CD, ze werden van begin tot einde, letter voor letter, meegebruld. En mede daardoor werd het toch nog een geslaagd concert. Ook al klonk Koen's stem erbarmelijk - wat wil je met veertig graden koorts ? - , de sfeer was top. Kortom: een geslaagde festival-opener.
( Beoordeling : 3/5 )

Playlist :
Lost And Found
Go/No
Believe In Me
Sad She Said
Get Whatever You Want
It's So Unreal
Instru7
The Backseat
Scared Of Yourself
Black Hope Shot Down

My Chemical Romance
chemical romanceOoit werden ze op een concert door Slayer fans bekogeld met flessen vol urine. Marilyn Manson omschreef de band als een flauw afkooksel van zichzelf en als je weet hoe flauw Marilyn zelf klinkt, dan... Dit om je te illustreren dat de band heel wat negatieve gevoelens oproept. Zelf behoor ik ook tot die groep "haters". Ik vond het allemaal wat makjes klinken en vond het allemaal nogal een hoog "broekventjes"-gehalte hebben. De band deed nogal veel moeite om hard en heavy te klinken, maar daardoor klonken de meeste songs nogal rommelig. Maar daar trokken de "lovers" zich niks van aan. Zij gingen vlak voor het podium uit de bol. "The black parade", hun grootste hit, vond ik het slechtste wat ik die dag gehoord heb. Hoogtepunt van het concert? "Here comes the sun" (3X) : de zon die door de wolken brak.
( Onze beoordeling : 1/5 - pic by Robert Winters)

Playlist
Disappear
Dead
Not ok
Cemetery
Sharpest
Black parade
I don't love you
Give em hell
House of wolves
Teenagers
Jetset
Prison
Mama
Famous
Cancer
Helena

Marilyn Manson, Bjork en Muse worden later besproken.
The beastie boys wou ik dolgraag zien, maar ik wist op voorhand dat de Marquee veel te klein zou zijn voor hun geweld. Onbegrijpelijk dat deze band niet op het hoofdpodium stond. Herman, volgend jaar beter?

Meer werchter? > klik hier <

16:40 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: rock werchter, werchter, dag 1, bespreking, muziek, review |  Facebook |

04-07-07

Werchter - De eerste indrukken

Werchter 2007 kan ik zonder overdrijven geslaagd noemen. De aangekondigde regen bleef uit. Af en toe een plensbuitje en een heleboel zon op zondag, dat was het. En die combinatie tussen zon en regen, zorgde voor grappige situaties op de weide: de pessimist trok rubberen laarzen en een dikke trui aan, de optimist sandaaltjes en een (bikini-)topje. Iets minder leuk was dat een heleboel britten ons landje hebben ontdekt. Geloof het of niet, maar ze maken nog meer lawaai dan een hele troep hollanders.

Muzikaal gezien, kan ik enkel in superlatieven spreken. Bands als Metallica, Faithless, The Chemical Brothers en Pearl Jam deden wat er van hen verwacht werd: de rest overklassen. Andere vaststelling: de britpop (The Kooks, The Arctic Monkeys, The Kaiser Chiefs,...) overheerste meer dan ooit. Veel verrassingen waren er niet, de meeste bands had ik al meerdere keren aan het werk gezien. Leuk was de kennismaking met Bjork, Bloc Party en Amy Winehouse. Toch 2 minpunten: de overvolle marquee tijdens het concert van The Beastie Boys en Arno. Zij horen eerder op het hoofdpodium. Ook onbegrijpelijk vond ik het aantreden van iemand als Peter Gabriel. Is TW-classic niet meer gepast voor iemand zoals hij?

Vier dagen op en neer huppelen als een kangoeroe, was me net iets te veel van het goede. Ik ben kapot. God, ik word oud, ik weet het. Nog even en ik kan mee de rolstoeltribune op.

Leuk was het publiek dat vlak voor elk optreden in beeld kwam. Het leverde boeiende plaatjes op: een meisje dat schrikt als er plots een camera op haar gericht wordt, de samson en gert popjes die vrolijk op en neer "sprongen", de leuke t-shirts die sommigen droegen, ... Al spoedig werd het echter een flashing-boobs event. Toen een meisje vlak voor het concert van Metallica haar tieten liet zien, werd ze prompt door het overige publiek uitgescholden voor hollandse hoer. Wellicht denkt ze volgende keer twee keer na, voor ze nog een keertje zo iets doet...

Goed, laten we het voorlopig hier bij laten. De komende dagen volgen er meer gedetailleerde concertbesprekingen, dat is beloofd.

Meer Werchter - klik hier

09:14 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rock werchter, werchter, festival, verslag |  Facebook |

24-04-07

Optreden Scissor Sisters - Hasselt

ScissorSistersOver de Scissor Sisters kan ik uren uitwijden... Het is een band die ik jaren geleden heb leren kennen op Pukkelpop en vanaf dat moment was ik verkocht. Vandaar dat ik enorm veel verwachtte van dit optreden. En aan de band zelf, zal het niet gelegen hebben, want ze deden alles om de sfeer er in te houden.  Alleen hadden we dit keer te maken met een Donna publiek, een publiek dat makjes hun idolen aangaapten, zonder te beseffen dat er af en toe wel eens gedanst mag worden. Vandaar de commentaar van Ana Matronic na drie nummers: dit lijkt wel een begrafenis.

Ana had zich trouwens voor de gelegenheid getooid in een jurk die uit de Lily Allen collectie afkomstig leek. Ze zag er beeldschoon uit. Zwarte oogschaduw en het haar mooi in een staart. Een pracht van een vrouw, maar ik vermoed dat de helft van het mannelijk publiek liever stond te kwijlen op zanger Jake Shears. Wat is die vent mager en wat heeft ie afgezweet. De striptease op het einde zorgde voor heel wat reacties, maar voor mij was het compleet overbodig.

De Scissor sisters brengen muziek die me vrolijk maakt en dat was zaterdag niet anders. We kregen alle grote hits te horen en de set was heel zorgvuldig opgebouwd. Toch ontplofte het pas naar het einde toe, met hits zoals "i don t feel like dancing". Ik heb er van genoten, maar betwijfel of alle toeschouwers er hetzelfde over denken...


intro music
she’s my man
laura
I can’t decide
tits on the radio
the skins
lights
paul mc cartney
kiss you off
filthy/gorgeous
everybody wants the same thing
land of the a thousand words
transistor
comfortably numb

take your mama
I don’t feel like dancin’
music is the victim

11-11-06

Concert - The Kaiser chiefs

KaiserChiefsHof ter Loo is niet echt wat je een groot zaaltje noemt. Het podium vult de halve zaal... Maar juist daarom vond ik het best gezellig.

Moet ik de Kaiser Chiefs nog voorstellen? Een vrolijk Brits groepje, genre Franz Ferdinand. Ze hebben nog maar 1 cd uit en daarom was het een kort optreden. Een uurtje, veel langer duurde het niet. Kort en krachtig, dat wel en we hebben ons geamuseerd, van begin tot einde. Het werd een heus feestje dat opgebouwd was rond de 5 hits. "Every day i love you less and less", "Modern way", :I predict a riot", "Na Na Na Na Naa" en de afsluiter "Oh my god". Tussendoor kregen we een aantal nieuwe nummer te horen. Een nieuwe cd op komst? ik hoop het, want de huidige heb ik al compleet grijsgedraaid.

Het publiek, een mengeling van jong en oud, genoot er van en ging compleet uit de bol, net als wij trouwens. Want geloof me, een heleboel vrolijke liedjes na elkaar, het werkt aanstekelijk. Ik weet: de volgende keer ben ik er weer bij!!!

Mijn beoordeling: 4,5/5, een van de beste optredens dit jaar.

Gerelateerde berichtjes - The kaiser chiefs...

19:51 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: optreden, review, muziek, concert, kaiser chiefs, bespreking |  Facebook |

02-10-06

P!nk - Sportpaleis

p!nk

Voor zij die op zoek zijn naar een verslag van het optreden van P!nk in het Sportpaleis: helaas maar bibi is niet geweest. Ik had ze namelijk al eens kunnen bewonderen in Vorst Nationaal. Alles daarover vind je hier. (tot zover deze dienstmededeling)

22:57 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vorst, concert, p nk, sportpaleis, vorst nationaal |  Facebook |

17-08-06

Pukkelpop - Mijn line up

Donderdag 17 augustus

Mocky
Jose Gonzalez
Orson
The Knife
Snow Patrol
My morning jacket
Beck
Turbonegro
Radiohead

Vrijdag 18 augustus

Urban Dance Squad
Michael Franti and Spearhead
Dirty Pretty Things
Scissor Sisters
The Dresden Dolls
The Raconteurs
Keane
Ministry
Massive Attack

Zaterdag 19 augustus

Lostprophets
!!!
Arctic Monkeys
Yeah Yeah Yeahs
Placebo
Belle and Sebastian
Daft Punk

>>>  Meer pukkelpop <<<

00:06 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (3) | Tags: festival, pukkelpop, line-up, muziek, vooruitblik, verslag |  Facebook |

13-08-06

Alles over Pukkelpop

Alles over Pukkelpop (vooruitblik, bandinfo en natuurlijk de verslagen achteraf) vind je HIER :

 

 

22:06 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (4) | Tags: verslag, concert, pukkelpop, vooruitblik, info, bandinfo, line up |  Facebook |

24-08-04

Pukkelpop : Donderdag Deel 1

Donderdag was hoogdag (Papa Roach, The Offspring en Faithless). Rond vijf uur afgezakt naar de weide. Later dan gepland (ik had de Distillers nog willen zien), maar bomma wou dat we nog even binnen kwamen en meteen werden we overladen met gebakjes, koffie en nog meer lekkers. Limburgse gastvrijheid noemen ze dat. lol. Alleen begrijpt ze nog niet goed dat ik met een meisje ga trouwen. Want een paar keer vroeg ze waarom mijn vriend er niet bij was.
 
Eerste constatering: aan de ingang van de weide werd er niet gefouilleerd en ook onze rugzak vol plastiek werd ongemoeid gelaten. Geweldig, want ik had geen zin om meer dan anderhalf euro voor een bekertje kraantjeswater te betalen en uit principe drink ik geen bier op een festival. (ook wel om die vuile toiletten zo weinig mogelijk te moeten opzoeken)
 
Goed, net op tijd aangekomen voor Within Temptation. Niet echt een verrassend optreden, want al dikwijls te zien op een festival. Het is wel elke keer afvragen wat Sharon dit keer zou aanhebben. Ik moet zeggen, haar kleed had iets weg van mijn trouwkleed, alleen het corset is bij mij niet in het leder. Muzikaal niet echt een verrassing...
( Onze beoordeling : 7/10 )
 
Hollen naar het andere eind van de weide (dat zouden we die dag nog enkele keren moeten doen) voor de Freestylers. Leuke dansnummertjes, misschien teveel hetzelfde, maar uiteindelijk toch nog uit de bol kunnen gaan op hun recente hit : "Push up".  Hou er nog steeds van om Lisbeth te zien dansen. Sensueel en sexy.
(Onze beoordeling : 6/10)
 
Tijd voor Papa Roach, een groep waar ik naar had uitgekeken. Ze stelde niet teleur, want ze gooiden er meteen de beuk in. Het was zalig op en neer springen op nummers als She loves me not, Broken home, Gettin away with murder (een nieuwe) en het nog altijd even schitterende Last resort. Ze zijn al een tijdje niet meer op de radio te horen, maar hun nummers klonken nog altijd vrij bekend in mijn oortjes. Coby Dick (zou dat zijn echte naam zijn?) zag er indrukwekkend uit met tattoos, stekelhaar en lekker gespierd lijf, maar wat deed die schmink rond zijn ogen? aaaaaarg, dat kan ie toch niet menen?
( Onze beoordeling: 9/10)
 
Nog maar eens naar het andere uiteinde? Schatje haar handje vastgrijpen en hollen maar. Het moet een leuk gezicht geweest zijn, want we zagen heel wat mensen hun hoofd draaien. Misschien volgende keer toch maar een sportbh-tje aandoen... Scissor Sisters dit keer. In hun typische falset ofte Bee Gees-stijl wisten ze de tent uit zijn dak te doen gaan. Hoogtepunt: het "comfortably numb" (hun Pink Floyd cover) en Ana Matronic. Wat zag die er lekker uit !!!!
( Onze beoordeling: 7,5/10)
 
Hollen naar de mainstage voor Velvet Revolver. Na de split van Guns and Roses vragen velen zich af wie nu de echte opvolgers zijn: Axl Rose en de zijnen ofte Slash/Duff en Matt met hun Velvet Revolver. Na het zien van het optreden voorbije donderdag weet ik het zeker: geef ons maar Axl Rose, die twee jaar voordien de weide ondanks de modder en ondanks het lange wachten in vuur en vlam zette. Velvet Revolver bracht er niks van terecht. De muziek zelf kon nog net door de beugel, maar op het moment dat Scot Weiland zijn bek opentrok was het huilen... Bovendien kronkelde ie in ontbloot bovenlijf als een mislukte Freddy Mercury immitator over het podium. Als dit rock en roll is, dan haak ik af. Lisbeth haar commentaar was duidelijk: te janetterig! Gelukkig was Slash er nog. Hij stond net als vroeger met sigaret in de mond gitaar te spelen, haar voor de ogen en voorovergebogen (hij kon bijna de grond raken met zijn hoofd). Vroeger had ik net als elk pubertje een levensgrote poster van hem op mijn kamertje hangen. Het doet goed je idool nog eens terug te zien, maar wat is ie oud geworden !!!
( Onze beoordeling : 3/10)
 
Dan maar afgezakt naar de Boiler room voor de DJ set van Jan van Biesen en Magnus. Uit de bol gegaan op opzwepende techno-deunen. Maar wat was het bloedheet in de tent! Lisbeth had er iets leuks op gevonden: t-shirtje uittrekken en in bikini-tje wat staan rondhuppelen. Het kwijl druipte uit mijn mond bij het zien van zoiets lekkers. En niet alleen bij mij. Maar zolang het maar bij kijken blijft, vind ik het best ok. Want dat lekker stuk is all mine!!!


19-03-04

Concert Limp Bizkit Vorst nationaal

Geweldig. Een beter woord als omschrijving van het concert van Limp Bizkit kan ik op dit moment niet bedenken. Het begon allemaal heel sterk met fantastische nummers als "My generation" en "Take a look around". De sfeer zat er van in het begin al goed in en in tegenstelling tot het concert van P!nk (een maandje terug), was het geluid vanaf de eerste minuut ok. Kon ook moeilijk anders als je met zoveel geluidsbandjes werkt.
 
Fred Durst verscheen in een voor hem typische outfit : t-shirt en een petje dat ons het uitzicht op zijn blue eyes ontnam. Hij werkte zich letterlijk in het zweet en dook af en toe de zaal in. Wat een presence, hij stond er gewoon.
 
De laatste helft van het concert was minder sterk. Minder bekende nummers en nieuw werk passeerde toen de revue, zoals bijvoorbeeld "Underneath the gun" (het nummer met een grote betekenis voor mij)... Tussen de nummers af en toe een lange stilte, wat meteen de sfeer een beetje brak, maar dat was zowat het enige minpuntje waar ik aan kan denken.
Tijdens "Nookie" mochten er enkele leuke meiden op het podium klimmen (ik dus niet) en ook "Faith", de afsluiter, werd aan het lekkere meidenvolk opgedragen. Bisnummer "Behind blue eyes" werd door Fred vanuit de zaal gezongen (het was even zoeken). Hoogtepunt van het concert was afsluiter "Rolling".
 
Conclusie : een geweldig goed concert enne voor wie het niet kon meemaken, in Augustus volgt de herkansing. See you at Pukkelpop !!!
 
Voor enkele krantencommentaren kan je terecht op mijn ander blogje  : http://quepasa.skynetblogs.be .
(Leen)

12:58 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (5) | Tags: concert, limp bizkit, vorst, review, bespreking |  Facebook |

25-02-04

Verslag optreden Pink - De Standaard

Artikeltje in de Standaard over het optreden van Pink in Vorst Nationaal. Met dank aan Karlo...

Eigen verslagje kan je vinden onder :

http://leentje.skynetblogs.be/?date=20040224&number=1...

 

 Je moest er iets voor overhebben om Pink te zien in Vorst Nationaal. Twee uren in de file, bijvoorbeeld. En sterke trommelvliezen. En een beetje relativeringsvermogen, want Alicia Moore, zoals Pink echt heet, mag dan veel guts en talent hebben, ze wil een beetje van alles iets, waardoor ze in niets alles is.

 

Ze is in de voorbije twee jaar een superster geworden, wat grotendeels te wijten is aan de R'nB-hits op haar tweede album Missundaztood. Daarna herwerkte Pink zichzelf op haar jongste plaat Try This tot punkrocker, maar tegelijk werd ze ook een Beroemde Wereldburger die Pepsi naar de massa's brengt. In Vorst zocht ze hoe ze al die contradicties in één show kon samenbrengen.

 

In tegenstelling tot haar eerste tournee, waarin ze enkel met een tape en dansers aan de slag kon, en haar tweede tournee, waarin ze een liveband maar geen dansers had, kon Pink nu over alle mogelijkheden beschikken. Het podium oogde als een urbane jeugdhonk, met trappen, hele stapels klankkasten, palen, neonlichten. Er hing ook een laserhemel boven haar hoofd, die geregeld een stormpje simuleerde.

 

Pink deed het zoals haar idool Madonna: ze zong, danste en speelde toneel, waarvoor ze zich enkele keren verkleedde. Zo vermomde ze zich in gouden lokken om over eenzaamheid en anonimiteit te zingen. En omdat haar jurk uit de Amerikaanse vlag geknipt leek, was je geneigd daar een diepere betekenis achter te zoeken.

 

Ze haalde haar gitarist naar voor en zong een medley met liedjes van haar andere idool, Janis Joplin. Waaruit bleek dat ze een behoorlijke, maar geen opvallende zangeres is. En dat haar klankmixer op staande voet ontslagen mag worden, want hij bakte er in Vorst totaal niets van.

 

Daarna weer een rondje lasers, videobeelden en dansbeats, om Pink de tijd te geven zich te verkleden. Voor ,,God is a deejay'' had ze een zwarte beha, een rafelige combatjeans, naaldhakken en een oudmodisch hoedje aan. Het werd een kinky kwartiertje, met veel suggestie van lesbische seks en een paaldansact van haar danseressen erbovenop. Alweer vroeg je je af wat eigenlijk de boodschap was.

 

Bij Pink heb je de indruk dat alle modes en ideologieën van de voorbije veertig jaar samen moeten smelten in een geregisseerde show, die op het einde zelfs de credits van de acteurs vermeldt. Het was pas het derde concert van haar Europese tournee die 27 concerten telt, en alles verliep vlot. Maar het was vooral kijken en ondergaan. Begrijpen hoorde niet tot de doelstellingen.

 

Eén ding is zeker: als punkrocker is Pink met glans gebuisd. Ze drapeert alle accessoires van het genre rond zich alsof ze ermee naar Vegas moet, maar mist constant de essentie. Slechte songs, een rommelige band die er overbodige gitaarsolo's uit de metal-school tussenin schoof en een totaal gebrek aan opgestoken middelvinger.

 

Op het einde verkleedde ze zich nog één keer als een soort bij, om te besluiten met ,,Get the party started''. Bingo! Eindelijk had je het gevoel dat er iets van melodie te horen viel, en dat het hele vertoon een doel had: plezier, entertainment. En eindelijk kon het publiek de armen in de lucht gooien en even loos gaan. Niet lang, want het draaiboek was streng, en daar begon de aftiteling al.

 

Niet slecht, big show. Maar Pink moet kiezen, en er dan voor gaan. Punk is niets voor haar.

 

( Bron :  De Standaard - Peter Vantyghem  25/02/2004  )

19:55 Gepost door leentje in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: concert, pink, pnk, vorst, brussel |  Facebook |