26-01-09

Zonder woorden...

netlog

De blog van Joyce

Ambulancier Kristof Neirynck vertelt zijn verhaal (nieuwsblad):

'Ik tril nog steeds na van de adrenalinekopstoot die ik kreeg toen ik vrijdagochtend de deur van de crèche opendeed', zegt Kristof Neirynck. Hij was vrijdagochtend als vrijwillige ambulancier voor de Dendermondse brandweer als eerste hulpverlener ter plaatse, samen met zijn collega-ambulancier Filip. 'We hadden van de 100-centrale doorgekregen dat er aan de crèche een gek met een mes stond te zwaaien. Die oproep bleek later van kinderverzorgster Marita te zijn gekomen', vertelt Kristof, in het dagelijkse leven verpleger op de spoeddienst van Lokeren. 'De ervaring leert ons dat het bij zo'n oproep alle kanten uit kan: van een dronkaard die voor het raam met een keukenmesje staat te zwaaien tot erger.'

Het bleek erger te zijn, erger dan ooit denkbaar. 'Die eerste seconden toen we de crèche binnenkwamen, zal ik nooit van mijn leven vergeten: het gehuil van de kinderen, het aanzicht van de baby's en peuters onder het bloed, de paniek en chaos die heerste, de ontreddering ook in de ogen van de kinderverzorgsters die met hun eigen lichaam de kindjes voor het mes van de dader hadden proberen af te schermen.'

'Onze eerste zorg was meteen voor bijstand te zorgen. Ik heb mijn radio genomen, geroepen dat ik absolute voorrang moest hebben op het zendkanaal en geëist dat er massaal ziekenwagens en dokters ter plaatse kwamen. En dat ze meteen ook het medisch rampenplan moesten afkondigen, gelet op het aantal gewonden dat we telden. Achteraf herinnerde ik me dat ik door de radio ook heb gezegd dat er al zeker twee doden waren. Ik heb zowel bij Marita als bij een baby'tje geknield. Meteen was duidelijk dat voor hen geen enkele hulp meer kon baten.'

De spoedverpleger is ervan overtuigd dat de goede samenwerking die toen tussen de verschillende hulpdiensten tot stand kwam, nog verschillende levens heeft gered. 'Sommige baby'tjes waren echt zeer zwaar toegetakeld en vertoonden gapende wonden, bijna allemaal in en rond de halsstreek. De dader moet daarop hebben gemikt.'

Toch beklemtoont Kristof Neirynck dat de kinderverzorgsters de grootste helden van het verhaal zijn. 'Zij hebben met gevaar voor eigen leven geprobeerd de kindjes te beschermen tegen het mes van de dader. Dat konden we ook afleiden uit de verwondingen van sommige verzorgsters. Ondanks hun soms zware verwondingen bekommerden ze zich toch nog om de kindjes en klemden ze de wondjes van de baby's af in een poging het bloeden te stelpen. Mijn collega is hen daarbij gaan helpen, terwijl ik naar achteren ben gelopen, omdat ik daar ook gehuil hoorde. Op dat moment vreesden we trouwens dat de dader zich nog in de crèche bevond. Eén deur durfde ik niet te openen, omdat ik echt dacht dat de dader achter die deur stond. Net op dat moment hoorde ik de eerste politiewagen toekomen. Ik ben een agent gaan halen. De dader bleek uiteindelijk verdwenen.'

In afwachting van de komst van de mug-dokters begonnen de twee verplegers infusen en drukverbanden aan te leggen. 'Eerst bij de ergst gewonden. Op zo'n moment ben je verplicht om te kiezen. Enkele politieagenten hielpen ons, hoewel op sommige van hun gezichten af te lezen was dat ze in shock verkeerden. Twee kinderverzorgsters hadden ondertussen de niet-gewonde kindjes in een apart lokaaltje ondergebracht en zijn de kinderen op onze vraag beginnen uit te kleden, om er zeker van te zijn dat ze toch nergens gewond waren geraakt.'

'De adrenaline stroomt nog steeds door mijn lijf', zegt Kristof Neirynck. 'Ik ben in de crèche gebleven tot alle kinderen waren afgevoerd. Toen alles achter de rug was, ben ik naar huis gegaan en heb ik mijn zoontjes van 11 en 4 jaar eens goed vastgepakt. Dat deed zo'n deugd. De tranen kwamen in m'n ogen, ook al waren ze juist ruzie met elkaar aan het maken.' (lacht even) 's Avonds kregen de hulpverleners prins Filip en prinses Mathilde op bezoek. 'Ik zag daar eerlijk gezegd wat tegen op. Maar het heeft mij énorm deugd gedaan mijn verhaal eens te kunnen doen. Ze hebben anderhalf uur naar ons geluisterd, veel vragen gesteld. Je zag heel goed dat zowel prins Filip als prinses Mathilde bijzonder geschokt was door het drama.'

De spoedverpleegkundige, die zaterdag alweer op de spoeddienst van Lokeren aan het werk was, beseft dat er zware dagen en weken wachten voor alle betrokken hulpverleners. 'Ik geef eerlijk toe dat op dit moment mijn emmer even vol is en dat ik nog niet goed weet hoe ik hier uit zal komen. Collega-ambulanciers zeiden me dat wanneer ze iets dergelijks zouden meemaken, ze daarna nooit nog in een ambulance zouden stappen. Ik begrijp hen. Wij worden tijdens onze opleiding voorbereid op het ergste, maar wat zich in de crèche afspeelde, was er vér over.'

17-09-08

Baby aan boord

Je kent ze wel die stickers vanachter op auto's "baby aan boord", of nog beter: "Emiel/Seppe/Jorre on board".

Wat voor een boodschap de ouders hiermee willen meegeven, is mij een raadsel. "Alstublief rijdt voorzichtig, want mijne kleine pruts zit op de achterbank?"

Of is het eerder een waarschuwing? "Ik ben af en toe afgeleid door het geblijt van mijne kleine, dus vergeef me als ik plots van mijn rechte lijn afwijk."

In ieder geval, de omgekeerde redenering lijkt niet te kloppen. "Ik rij voorzichtig, want mijn babytje zit vanachter". Neem nu de papa van "Juul". Deze ochtend op de brusselse ring haalde die de meest idiote toeren uit. En dat om uiteindelijk slechts 20 meter voor mij het knooppunt met de E19 te bereiken. Ik kan nu al zeggen: Juul zijn papa is een idioot die denkt dat iedereen voor hem opzij gaat. Gelukkig zat er deze ochtend geen peuter op de achterbank. Want wat voor een slecht voorbeeld zou zijn pa hem hebben gegeven?

12:49 Gepost door leentje in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dagboek, baby, auto, verkeer, aan boord |  Facebook |

22-09-07

Gekke mammie

"Is het een vogel, is het een vliegtuig, nee dat is het niet...." Ik heb het mega-mindy liedje vandaag wel 10 keer gezongen voor onze kleine pruts. Alleen is het jammer dat ze nog niet kan zeggen wat ze er van vindt. Misschien dacht ze wel dat ik gek geworden ben en smeekte ze inwendig om een nummer van de Foo Fighters. "Mama, stop er alsjeblieft mee", alleen zag ze geen mogelijkheid om het me duidelijk te maken. Misschien ervaarde ze het wel als een foltering en gaat ze het me de rest van haar leventje kwalijk nemen. Oei oei oei.

17:55 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tarja, baby, mega mindy, mindy |  Facebook |

06-09-07

Stilte...

En plots heb je een zee van vrije tijd...

Het voelt raar aan, een nine to five job. Ik wist niet dat het mogelijk was om verantwoordelijkheid en uitdagend werk te combineren met een gezinsleven. Ik ben niet langer slaaf van mijn werk, maar ik geniet er van. Mijn nieuwe job is afwisselend, ik leer enorm bij enne ik word gewaardeerd voor wat ik doe. Wat een verschil met enkele maanden terug!

Lisbeth zegt het nog dagelijks: "Ik heb het je maandenlang gezegd, maar je wou niet luisteren." En ook nu weer moet ik haar gelijk geven. Ik vertrek met plezier naar mijn werk, maar keer met veel meer plezier terug naar ons knusse huisje.

Ons prutske is momenteel het belangrijkste in mijn leventje. Ik was er bij toen ze haar eerste stapjes zette! Het leek wel een waggelend eendje, maar oh, wat was ik trots. Goed, ze beging een blunder van formaat, want ipv naar mij toe te komen, dook ze recht in de armen van mama Lisbeth... Maar t is haar vergeven...

En mede daardoor komt het dat ik steeds minder tijd heb om te internetten en/of te chatten. k Heb er ook niet echt behoefte aan, maar dat zullen jullie wel begrijpen, niet?

Leuke berichtjes :
Kate Nash, de nieuwe Lily Allen

20:47 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dagboek, eerste stapjes, baby |  Facebook |

02-08-07

Dat heet dan gelukkig zijn...

Hmm, is het mogelijk om geluk te vinden, na al wat er gebeurd is? Als ik mijn leventje van naderbij bekijk, merk ik nog altijd die golfbeweging op. Ik kan ongelooflijk genieten van de momenten met Tarja en Lisbeth. Ik amuseer me wanneer ik een boek lees of dvd bekijk.

Maar telkens weer is er mijn verleden dat onverwacht weer opduikt. Als ik naar ons prutske kijk, ben ik blij met haar glimlach, de manier waarop ze me aankijkt. Maar een second later moet ik denken aan het kindje in mijn buik dat ik vermoord heb. Had zij er net zoals Tarja uitgezien? Wat heb ik haar aangedaan? God, dat schuldbesef, dat zal wel nooit meer weggaan.

Ik weet het, ik mag niet klagen. Ik heb het mezelf aangedaan, en daar moet ik nu voor boeten. Da s duidelijk, niet? Vergeten zal ik het nooit. Ik zal er mee moeten leren leven, maar weet nu dat dat praktisch onmogelijk is. Leuk vooruitzicht. :(

26-07-07

Een jaartje later

Hiep hiep hoy, ons Tarja is 1 jaar geworden en dat vieren we... NOT. Geloof me, niks is er belachelijker dan een verjaardagsfeestje voor een pruts van 1 jaar. Dat kind heeft daar niks aan he en bovendien: ik haat verjaardagen. Da s de Gargamel die diep in me verscholen zit.

Het kind heeft voor een aardverschuiving gezorgd. Een tiendaagse kroegentocht, zoals we dat gewoon zijn tijdens de Gentse feesten, zit er niet meer in. Wat overblijft: 2 namiddagjes kuieren tussen al het volk. Hamburgertje en mosselen eten. Gezellig een glaasje wijn drinken, tot madam van haar oortjes begint te maken. Weiheihei.

We hebben veel moeten opofferen, maar daartegenover staat dat dat kleine wezentje ons zoveel vreugde schenkt. En bovendien moeten de leuke jaren nog komen. Ik verheug me al op de ellenlange gesprekken die ik met mijn dochter ga hebben. Nu zijn mijn verhaaltjes vooral eenrichtingsverkeer. Of het moment dat ze nieuwsgierig alles gaat vastpakken. Ik smelt als ik er aan denk.

Of er nog een tweede bijkomt, vragen veel mensen ons: kort antwoord, nee. Lisbeth is door een hel moeten gaan tijdens haar zwangerschap, dat wil ik haar niet meer aandoen.

Linkje
De belangrijkste dag 

21:48 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: baby, tarja, verjaardag |  Facebook |

06-03-07

Housewife

prepare the children
take a few minutes to wash the children’s hands and faces
comb their hair, and if necessary
change their clothes

minimize all noises
eliminate the noise of the washer, dryer, dishwasher, vacuum
eliminate the noise, paradise on earth

Veel valt er tegenwoordig niet meer te vertellen over mijn weekends. Een kleine pruts die thuis om aandacht schreeuwt. Af en toe samen eens op stap gaan, gebeurt zelden. Vorige vrijdag was het nog eens van dattem. Sabine had aangeboden om te babysitten en dus gingen we een avondje stappen in Antwerpen. Het is begonnen en is ge-eindigd met een etentje... We wilden allebei zo snel mogelijk bij prutske zijn.

09:30 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tarja, baby, antwerpen, etentje, moeder |  Facebook |

09-09-06

Alive

Jaja, ik leef nog, alleen mijn leventje is totaal veranderd. Ik weet nog dat ik vroeger kritiek had op vriendinnen die zich thuis opsloten met man en kind. Nu moet ik met rode kaakjes toegeven dat ik zelf zo geworden ben: een saai huismoedertje, maar I like it!!! Niks is er belangrijker dan die kleine pruts en mijn schatje. Geen wonder dat al mijn aandacht naar hen toe gaat.

De voorbije maand zijn we twee keer weggeweest: naar Pukkelpop en Pearl Jam in het Sportpaleis. Van beide activiteiten enorm genoten. Ik ga proberen vandaag nog een verslagje te schrijven van het optreden van Eddie Vedder en co, maar beloven doe ik het niet.

Verder kijken we vooral dvdtjes en nodigen we vrienden bij ons thuis uit voor een etentje. En geloof me: dat is best gezellig.

Op het werk is er ook heel wat veranderd. Ik werk nu half zoveel als vroeger. Enne: Pamela heeft afgedaan. Ze interesseert me totaal niet meer. Om eerlijk te zijn: het is een lege doos zonder inhoud. Veel verder dan: "Hoe was je dag?" komt ze niet.

Nee, geef me dan maar Eva, een bloedmooi ijslands vrouwke. Ik heb haar ooit eens uitgescholden en van toen af aan zijn we met elkaar beginnen praten. Toen ze hoorde dat ik een kindje heb, vertelt ze elke dag een sprookje voor mij over prinsesjes, kikkers, pompoenen, roodkapje en ga zo maar door. Ik zal er volgende week eens eentje van posten. Voorbije donderdag lagen we allebei in een deuk: ze had per ongeluk "And the cat disappeared with the singing donkey." naar een van onze bazen gestuurd. Zijn reaktie: "Huh?".  We genieten enorm van elkaar en waarschijnlijk gaan we de komende weken eens afspreken. Voor jullie me weer veroordelen: ze is gelukkig getrouwd met een lief ventje.

Met de kleine is alles ok. Ik geniet van onze "gesprekken" s avonds. Ik heb mijn hele leven al aan haar verteld, maar jammer genoeg kan ze nog niks antwoorden. 's Nachts slapen we al iets beter, maarre: ik heb nog altijd wallen onder mijn ogen, zenne...

Allez k ga jullie laten,
dikke kus,
Leen

Son, she said, have I got a little story for you
What you thought was your daddy was nothin but a...
While you were sittin home alone at age thirteen
Your real daddy was dyin, sorry you didnt see him, but Im glad we talked...

Oh i, oh, Im still alive
Hey, i, i, oh, Im still alive
Hey i, oh, Im still alive
Hey...oh...

Oh, she walks slowly, across a young mans room
She said Im ready...for you
I cant remember anything to this very day
cept the look, the look...
Oh, you know where, now I cant see, I just stare...

I, Im still alive
Hey i, but, Im still alive
Hey i, boy, Im still alive
Hey i, i, i, Im still alive, yeah
Ooh yeah...yeah yeah yeah...oh...oh...

Is something wrong, she said
Well of course there is
Youre still alive, she said
Oh, and do I deserve to be
Is that the question
And if so...if so...who answers...who answers...

I, oh, Im still alive
Hey i, oh, Im still alive
Hey i, but, Im still alive
Yeah i, ooh, Im still alive
Yeah yeah yeah yeah yeah yeah

14:10 Gepost door leentje in Eva | Permalink | Commentaren (1) | Tags: alive, tarja, lisbeth, baby, pearl jam, sportpaleis, pukkelpop, pamela, eva |  Facebook |

31-08-06

Een baby verandert heel je leven...

Een baby verandert heel je leven, als je dat een aantal maanden terug tegen mij had gezegd, dan had ik je uitgelachen. Maar nu, nu ben ik een saaie burgertrut geworden en I like it! Mijn hele leventje draait rond die kleine pruts, al het andere is totaal onbelangrijk en oninteressant. Vandaar ook dat ik niet echt de behoefte voel om hier op blogland nog veel rond te toeven.

Ik ben n echt moedertje geworden: pampers verversen, flesje maken, da's routine geworden. Het moment waar ik het meest van hou: onze gesprekjes samen. Allez ja, ik vertel een uur lang over wat ik de voorbije dag heb gedaan en zij kijkt me aan alsof ze alles begrijpt wat ik zeg. Ach ja, zolang het prutske maar weet dat ik er ben voor haar... of om het met de woorden van een van de medebloggers te zeggen: we waken als twee leeuwinnen over ons Tarja. Ik had het niet beter kunnen verwoorden.

xxx, Leen

23:42 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tarja, baby, moeder |  Facebook |

22-08-06

Effe kort

- Ik wil de mensen van harte danken voor de vele mailtjes en toffe reakties n a v de geboorte. Vooral de vergelijking met 2 leeuwinnen die waken over hun kroost, deed me enorm deugd.

- Als ik zeg dat Vlaanderen niet klaar is voor een lesbisch koppel met kind, dan meen ik dat. Gewoon omdat ik dat merk uit de persoonlijke reaktie van vele mensen. Er zijn uitzonderingen, maar...

- Ik ben het beu te moeten antwoorden op anonieme beschuldigingen, vandaar dat je nu enkel via email kunt reageren. Benieuwd wat er nog overblijft van de kritische reakties. A waste of time...

- Dat geldt in het biezonder voor jou Marlies. Als je antwoorden wilt, stuur je maar een mailtje en het zal spoedig duidelijk worden dat het allemaal heel logisch ineen zit. Of durf je je anonimiteit niet op te geven?

- Sinds de geboorte van ons prutske heb ik niet meer zo veel behoefte om te bloggen. Mijn schatje en baby zijn op dit moment veeeeeeeeeeeeeel belangrijker, dat zullen jullie wel begrijpen he.

- Ik ben stilaan een expert in het vervangen van pampers, het kalmeren van kindjes en het vertroetelen van mijn schatjes. Tarja schreeuwt ons nog altijd wakker, maar je geraakt er aan gewoon.

- Ik werk nog altijd in Den Haag, de mogelijkheid in Eindhoven heb ik niet aanvaard. Doorslag gevend was het feit dat ik momenteel halftijds kan werken, wel aan half loon, maar geloof me, ik zal niet sterven van de honger.

- Met pijn in het hart: de Z4 wordt verkocht. We kunnen Tarja moeilijk op de hoedenplank leggen he. Hij zal omgeruild worden tegen een 1 serie. Een zwarte 120d, dat staat nu al vast.

- Ma heeft tijdens Pukkelpop babysit gespeeld, en dat ging perfect. Alleen was het moeilijk om ons prutske uit handen te geven. We waren bijna thuis gebleven!

- Het leukste voor laatst: zondag een cadeautje van Lisbeth gekregen. Een cdtje van the Arctic Monkeys. Vooral het briefje in de cd deed me smelten: "Aan de allerliefste mama van de hele wereld." Dit omdat ze nooit had gedacht dat ik een echt moedertje zou worden. Het werd een bleit-moment voor elk van ons...

- Of er nog berichtjes komen op deze blog? Geen idee.

22:59 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tarja, nieuws, baby, pukkelpop, kritiek, mail |  Facebook |

03-08-06

I am so tired

Waarom huilt ons prutske? Heeft ze een vuile pamper, heeft ze krampjes of is het tijd voor haar flesje? Waarom vertelt ze het ons niet gewoon... Doen we het wel goed?

God, amper een week ver en we zijn moe moe moe. Doodop. Soms vraag ik me af hoe andere moeders dat doen. Hoe krijgen ze het geregeld? Bovendien ben ik bang, bang om het verkeerd te doen. Ben ik wel een goede moeder? Twijfels alom.

Gelukkig zijn we met twee en om eerlijk te zijn: een betere mama dan Lisbeth vind je nergens. In vergelijking met haar, ben ik onhandig, maar ik leer snel. Een pampertje verversen lukt aardig, al komt ie soms los. Oeps. Haar flesje geven vind ik zalig, maar ik mag niet vergeten te checken of het niet te warm is.

Ons slaapritme proberen we aan te passen aan de noden en grillen van ons prutske. Het eerste deel van de nacht, sta ik op. Het tweede deel is voor Lisbeth (ook al omdat dan zelfs een Israelisch bombardement me nie wakker zou maken). We proberen het te regelen enne... ik hoop dat het gaat lukken. Maar god, wat ben ik moe, doodmoe!

Links :
DVD : The Italian Job
Ik ben fan van: Lily Allen

23:51 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (4) | Tags: tarja, moe, geboorte, pasgeboren, baby, eerste week |  Facebook |

01-08-06

Ik ben mama geworden

Vorige week donderdag ben ik mama geworden van een klein, lief, schattig, geweldig en supermooi prutske.

Haar naam:  Tarja

Details volgen later.

12:14 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (37) | Tags: baby, tarja, geboorte |  Facebook |

26-07-06

Aftellen

De daagjes zijn weer a h korten... maar voorlopig maakt ons prutske geen aanstalten om Lisbeth haar buikje te verlaten. Zou ik ook ni doen hoor als ik daar zo veilig zat... Maar voor ons is het wel enerverend. Je weet niet wat er aan gaat komen he en de gedachte dat lisbeth pijn gaat hebben... aaaaarg. Vandaar dat ik het niet echt leuk vind om die bevallig bij te wonen. Maar t is een halve verplichting, vrees ik. Op de gang blijven wachten is geen optie volgens schatje. Ik weet niet hoe ik ga reageren, ik weet niet hoe me te gedragen en dus ben ik waarschijnlijker nog nerveuzer dan schatje.
Gisterenavond nog een laatste keer saampjes weg geweest: dit keer richting Oostende. Bedoeling was om een beetje af te koelen, want het was kei-heet gisteren, niet? Hebben ons neergeploft op het eerste de beste terras dat we tegenkwamen (wilden nie te veel wandelen) en k heb me voor een keertje aan een bordje garnalen met biertje gewaagd.
Vanavond wordt het weer een luie avond op de bank. Je kent dat wel, beetje tokkelen op mijn pctje, schatje die een boekje leest en af en toe wat praten en/of knuffelen. Dadelijk bedje in. Dodo!!!
Links :

22:13 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (2) | Tags: baby, zwanger, aftellen |  Facebook |

24-07-06

Lief klein konijntje (yeah right)

Lief klein konijntje heeft een vliegje op zijn neus...
lief klein...  ( Yeah right )

Sommigen noemen me een emo-konijn, Lisbeth noemt me een geil konijntje en mijn vrienden noemen me wel eens een lief klein konijntje...

Weet je, ik heb mijn tekst al 10 keer gedelete... Het lukt me niet, er blijft nog te veel hangen van wat er vorige week gebeurd is. Weet je, ik lijk misschien wel grof en onbeschoft, maar ik ben het niet. Elke ruzie laat negatieve indrukken achter en uiteindelijk: wat is het nut ervan? Het schaadt iedereen, winnaars zijn er niet. Het laat een wrange nasmaak achter. Vandaar dat ik hoop dat we spoedig alles kunnen vergeten en er samen eens over kunnen praten... net zoals twee volwassen mensen dat horen te doen he. Genoeg erover, ik ga het hier laten rusten. Ik ga weer vooruit kijken en genieten van wat komen gaat: nog 1 weekje en het is zover: de geboorte van onze kleine pruts... Wie weet is mijn volgend postje, een berichtje over ons lieve, onschuldige kleine meid die vol verwachting haar eerste stapjes zet in die grote wereld...

Gerelateerde berichtjes
Film - Pirates of the Carribean (interview met Johnny Depp)
Auto - Opel Tigra Cabrio (leuk speelgoed)

23:12 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (2) | Tags: baby, konijn, blog, opel tigra, cabrio, pirates, johnny depp |  Facebook |

17-07-06

Young folks

"If I told you things I did before,
told you how I used to be,
would you go along with someone like me?"

Ik weet niet wat er scheelt, maar de laatste tijd heb ik niet veel zin meer om te bloggen. Ben ik te moe na het harde werk? Heb ik niks meer om over te schrijven? Geniet ik liever van het mooie weer? Gaat al mijn tijd naar mijn schatje en vrienden? Maybe...

Feit is dat het blogwereldje saai is geworden. Ik ben er vier weken tussenuit geweest en toch bleef mijn blogje een massa mensen trekken. Niks beters te lezen? Zo wanhopig op zoek naar een beetje sensatie? Ik zou het niet weten...

Momenteel geniet ik samen met schatje van een dagje luieren in de tuin. Beetje werken, maar niet te veel, want ik ben al een heel weekend bezig geweest. Beetje lezen... beetje slapen... beetje knuffelen. En vooral: beetje praten. Praten over mijn werk, praten over de baby (nog belangrijker). Nog een paar weken en het is zover. Een heleboel afspraken gemaakt. Zo hebben we besloten om de eerste vijf dagen niemand op de hoogte te brengen. We willen met ons tweetjes genieten van de kleine... zonder al die familieleden die je anders toch nooit ziet, zonder al die vrienden die zich komen vergapen en zeggen dat de kleine sprekend op mij lijkt, ook al heb ik er biologisch gezien niks mee te maken. Een babyparty, waarbij iedereen tesamen mag langskomen, volgt later.

Eigenlijk ben ik een beetje bang voor wat komen gaat. Ik heb nu al gemerkt dat schatje zich een beetje afzonderd en enkel aan de kleine pruts denkt. Ik ben bang dat Thordur alle aandacht gaat krijgen en ik zelf moet gaan bedelen voor 1 armzalig kusje. Bang ook dat Lisbeth een heuse huismoeder gaat worden en dat we nooit meer buitenshuis geraken. Eigenlijk zou ik af en toe de kleine willen droppen bij een babysit, zodat we ons tweetjes nog eens de bloemetjes kunnen buitenzetten, net als vroeger...

Gerelateerde berichten
Song - Peter, Bjorn en John - Young folks (een lied waar ik happy van word)
Media - Joyce de Troch gaat scheiden (roddel roddel)

19:28 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (7) | Tags: baby, werk, geboorte, blog |  Facebook |

05-06-06

Baby-nieuws

Slaap maar en weet dat je welkom bent
we leven naar het moment
dat je hier bij ons zal zijn
zorg maar dat je groter groeit
voor ons heb je al een naam
je wieg staat al voor het raam
neem je tijd...

Begin augustus, het belangrijkste moment in ons hele leven: de geboorte van ons klein prutske. We beseffen dat ons leventje ingrijpend gaat veranderen, maar bang zijn we er niet voor. Integendeel: we kijken er naar uit. Enne, geloof me maar: we zijn er klaar voor.
Het voorbije weekend nog maar eens onze auto volgeladen met babyspullen. Dit keer hebben we ons op het speelgoed gestort. Het heeft niet veel gescheeld of ik had een complete race-baan gekocht, niet voor de kleine maar voor mezelf. Ik voel me terug kind worden, lol.
Verder is ook de geboorte zelf al tot in de puntjes geregeld. We hebben besloten iedereen pas een week na de geboorte op de hoogte te brengen, zodat we de eerste week voor ons alleen hebben. Geen babylijst en/of doopsuiker, wel een andere verrassing. En babysits zijn er genoeg. Kunnen we gerust eens een weekendje weg met ons tweetjes.
Deze ochtend ook een beslissing genomen over onze wagen. Lisbeth neemt mijn auto over, ik de Z4 en als volgend jaar de nieuwe 3 cabrio coupe uitkomt, wordt ie meteen de onze. Want geef nu toe: een kleine in een tweezitter, dat is niet echt praktisch he...
Maar eerst gaan we genieten van drie weken vakantie. Ik hoop alleen dat het voor schatje niet te zwaar wordt. Ook al vindt ze zelf dat ze nog perfect mee kan, ik merk dat ze het een heel stuk rustiger aan doet. Hopelijk wordt de reis niet te lastig, zeker als je weet dat het in Malaga momenteel dertig graden is... We will see.

Links
Ons nieuw autootje (BMW 3 CC)
Let's impeach the president

 

23:35 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (1) | Tags: baby, nieuws, geboorte, zwanger, voorbereidingen |  Facebook |

29-05-06

Babynaam

We were runnin' through the night
Never knowin' if we would see the light
Paranoid schizophrenic visions
Livin' in fear of the wrong decisions

Dagen, weken, maanden hebben we zitten zoeken achter een babynaam. Een enorm aantal lijstjes hebben we gemaakt, maar we leken steeds weer van gedachte te veranderen. Wanhopig werden we er van... Tot we vorige week in de GB een vrouw voor ons iets tegen haar kind hoorden zeggen. "XXXXX, kies je maar iets lekkers." We keken elkaar enthousiast aan en meteen wisten we: dit wordt het. Dolblij zijn we, maar jullie zullen nog moeten wachten tot begin augustus, vrees ik.:-D

Links
Cats and baby
In mijn cd speler: The knife - Silent shout
Peking express - De winnaars

22:17 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (9) | Tags: baby, zwanger, babynaam, the knife, peking express |  Facebook |

23-04-06

Cats and baby (dog)

Het is een echt baby-weekend geweest:

  • De kinderkamer is eindelijk besteld. Maar God, wat zijn al die spullen duur en God, wat n boel dingen hebben we wel nie nodig.
  • Samen kijken naar kleine kindjes: binnenkort is het onze beurt !
  • Adoptierecht voor Holebis
  • Zoeken naar babynamen: een krachtige jongensnaam en een lieve meisjesnaam. Wat denkt u van : Thordur, Ayco, Sofie, Arwen, Silke, Aukje,... ? Suggesties altijd welkom!

Kat: Even iets anders: met onze Frodo is het niet zo best. Hij moet de hele tijd overgeven en wordt met de dag magerder. Volgens onze dierenarts een gevolg van de antibiotica-kuur die ie al een goei maand a h volgen is... Maarre: levendig is ie nog altijd en bedelen om aandacht kan ie als de beste. Wat n lief beest!

20:06 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (6) | Tags: baby, kinderkamer, babynaam, adoptierecht, holebi |  Facebook |

22-04-06

Adoptierecht voor holebi's

De voorbij maanden eigenlijk totaal onverschillig de discussie over het holebi-adoptierecht gevolgd. Ik lag er niet wakker van want totaal overbodig voor ons. Een kindje adopteren,dat hoefde niet want Lisbeth is zelf zwanger. Zo redeneerde ik.

Nu moet je weten, als echtgenote van Lisbeth, had ik totaal geen aanspraak op schatje haar kindje. Juridisch iser geen enkele band. Met als gevolg dat als Lisbeth zou doodgaan, het kind eerder naar haar ma (de bitch) zou gaan, dan naar mij.

Ik had me er bij neergelegd, tot Lisa me wees op de regeling ivm co-ouderschap. Door een aanvraag tot "stiefouderadoptie" zou ik zelf juridisch co-moeder worden. Hoe het concreet in elkaar zit, daar moet ik nog onderzoek naar doen, maarre: me happy!!!

Agenda
Vrijdag : Fietstochtje
Vrijdagavond : "Lisbeth en Leen avond" - kaasavondje voor de tv. Lekker lui.  :)

Soundtrack :  Neil Young - Greendale

Pas gelezen : Amelie Nothomb - Zwavelzuur (later meer daarover)

Gerelateerde berichten
CD bespreking Greendale (Neil Young)
Adoptie voor Holebis
Boek : Amelie Nothomb - Zwavelzuur

 

16:14 Gepost door leentje in Actualiteit | Permalink | Commentaren (4) | Tags: baby, adoptierecht, holebi, actueel |  Facebook |

11-04-06

Die zondag in Genk (pampers,priesters,voetbal)

Zondag begon als een typische zondag... 's ochtends met Bobo gaan wandelen langs het kanaal. Weet je, als ik met het beestje op stap ben, voel ik me een stuk rustiger. Hij doet met zijn gekke gedoe al mijn zorgen vergeten (al heb ik tegenwoordig niet veel meer om over te piekeren).

's Middags kwam nonkel pastoor eten. Ik zag er wat tegen op, maar uiteindelijk viel alles goed mee. Weet je, hij veroordeelde me niet voor mijn geaardheid. Meer nog, volgens hem is "de liefde tussen twee mensen een prachtig iets, en dan maakt het niet uit of het nu een gewoon hetero koppel is of twee toffe vrouwen." Ik denk dat Lisbeth vreemd op keek toen ik hem vroeg of ie ons kindje niet wou dopen. We hadden het er zelf nog niet over gehad, maar eigenlijk vind ik dit best belangrijk. Niet dat ik gelovig ben, maar ik meen dat indien we ons kindje dopen, het later nog alle richtingen uit kan. Ofwel gaat ie verder in zijn geloof, ofwel wordt ie net zoals ik een ketters iemand.

In de namiddag het huis ontvlucht (het mannenvolk wou toch maar naar Parijs Roubaix kijken). We zijn in de buurt naar huizen gaan kijken. In Diepenbeek een leuk boerderijtje gezien en in Kiewit een pracht van een villa en dat voor maar 13 miljoen... Dromen mag he, en soms hoop ik dat ik ooit weer in Limburg zal kunnen gaan wonen. Gent is best leuk, maar de mensen zijn er zo onpersoonlijk. Je bent onderdeel van de massa, niemand die echt met je komt praten... Limburg is gemoedelijker. Het lijkt wel of de mensen er gelukkiger zijn.

's Avonds een typisch voetbalavondje voor de buis. Mijn twee nonkeltjes zijn beiden nogal Genk-fan en dus wilden ze perse naar de wedstrijd tegen Roeselare kijken. Leuk om te zien was het niet hoor, enkel de laatste 5 minuten, waarin we de achterstand omzette in n voorsprong, toen was het gillen. We zijn nog in de running, al weet ik niet voor wat. Eigenlijk heb ik best heimwee naar de gouden tijd, het kampioenenfeest... Samen met pa elke twee weken naar het stadion, me hees schreeuwen en vrolijk meezingen. Als tiener was ik n enorme fan van Thordur, onze voormalige ijslandse spits. Misschien daarom dat ik ons kindje een ijslandse naam wil meegeven? Goed, we zijn met twee om daarover te beslissen he... en dus staan alle mogelijkheden nog open. In ieder geval: als het een jongen wordt, moet zijn naam kracht uitstralen. Een meisjesnaam moet schattig klinken, daarover zijn we het eens...
 

07:28 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (9) | Tags: dagboek, genk, baby, priester, bobo |  Facebook |

07-04-06

Zwanger - een heleboel vragen

De afgelopen weken heel wat vragen gekregen over Liesje en haar zwangerschap. Omdat het te vermoeiend is om steeds weer een mailtje te moeten terugsturen, hier enkele antwoorden:
Hoe is het met Lisbeth? Schatje haar zwangerschap is heel moeizaam van start gegaan. Braken, misselijkheid, flauw vallen, afvallen, ... Ik werd er bang van. Gelukkig is het sindsdien alleen maar beter gegaan. Momenteel bruist ze van de energie. Ze doet niks anders dan snoepen en poetsen. Best vermoeiend!
Zie je haar buikje al? Meer en meer. Eerst probeerde ze het weg te stoppen, maar dat lukt steeds minder. Eigenlijk is ze best onzeker over haar uiterlijk: "Vind je me nog mooi?" is een vraag die ik dagelijks hoor. Ik kan haar gerust stellen: ze straalt en ziet er schattig uit.
Weten jullie al wat het gaat worden en hebben jullie al een naam voor de kleine? Ja, maar ik ga het niet verklappen (dan word ik afgeknald). Over een naam hebben we al een idee, maar misschien verandert dat nog he.
Voor wanneer is het? 3 augustus, al kan het eerder natuurlijk...

Overig nieuws : Morgen is een belangrijke dag: dan gaan we de kinderkamer en de andere prul kiezen. Ik vind het best spannend. Weet je, of je nu wilt of niet, je hele leventje wordt overheerst door die kleine pruts die in Lisbeth haar buikje zit. Maar: ik ben trots op schatje en voel me helemaal niet meer buitengesloten. Het kindje is van ons, ook al ben ik de moeder niet.

We hebben al een heleboel gepraat over hoe we de kleine gaan opvoeden. Vrijheid wordt een belangrijk sleutelwoord. Hem/haar de mogelijkheid geven om de wereld te ontdekken, zonder belemmeringen. Natuurlijk zal ie in een bepaalde richting moeten geduwd worden, maar we hopen dat dit zonder al te veel dwang zal lukken. Veel praten, geduldig uitleggen waarom iets mag of niet mag, enorm veel tijd vrij maken voor het prutske, hem/haar belonen ipv straffen, leuke leerrijke uitstapjes, ... ik zie het best wel zitten. 1 voordeel hebben we: we hebben al een half jaartje kunnen oefenen op Tina. Ik heb echt de indruk dat we het toen goed hebben aangepakt. Tina is van verlegen schuchtere meid uitgegroeid tot een speelse en nieuwsgierige pruts. Prima toch?

Wat met mijn werk? Ik kan Lisbeth met kind toch niet alleen in Gent achterlaten? Wel, eigenlijk is het vrij simpel: schatje en prutske gaan gewoon overal met me mee. Leuk omdat we dan de hele tijd samen gaan zijn en interessant omdat de kleine heel wat bij leert. Misschien is het wel een goed idee om hem/haar naar een buitenlandse school te sturen... Veel plannen, maar zover zijn we nog lang niet he.

Zo, ik hoop dat ik op al jullie vragen heb geantwoord. En anders, dan hoor ik het wel, niet?

23:55 Gepost door leentje in Baby | Permalink | Commentaren (5) | Tags: baby, zwanger, vragen, babynaam, geslacht, kinderkamer |  Facebook |

31-03-04

Ik en mijn kindje

Zo had het moeten zijn. Ik en mijn kindje in het hiernamaals. Het mocht niet zijn...