27-04-09

Toch maar liever een bistro?

We hebben zo de gewoonte om op zaterdagavond ons prutske te droppen bij ons ma. Gewoon omdat het leuk is om eens met zijn tweetjes een stapje te zetten in de wereld. En om mijn ma te belonen voor haar inzet, besloten we om het voorbije weekend te gaan tafelen in een sterrenrestaurant: "De slagmolen" in Opglabbeek.

Ik vond het heerlijk, maar ik had zo het gevoel dat mijn ma er niet echt van kon genieten. Ze keek met grote ogen naar het prijskaartje en voelde zich duidelijk onwenning. Ik denk dat ze een gewone bistro een pak leuker had gevonden...

't Is ook nooit goed he ;)

12:00 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, restaurant, slagmolen |  Facebook |

02-04-09

Van engel naar bengel

Ons prutske wordt oud. Ongelooflijk hoe snel het allemaal gegaan is. Een tijdje terug lag ze wenend in de wieg, nu loopt ze als een nieuwsgierig kind achter me aan en vraagt ze me constant uit over het waarom van bepaalde dingen.

Nog even en ze kan naar school. En mede daarom vraag ik me steeds meer af: moeten we haar voorbereiden op die eerste (peuter)schooldag? Ik bedoel maar: moeten we haar leren lezen/schrijven? Haar engels leren praten? en zo kan ik nog even doorgaan.

Ik bedoel maar: als ik de mensen om me heen zie, dan lijkt het wel een competitie. "Mijn kind kon op haar 2de al tot 1000 tellen." So what? Waarvoor is het allemaal nodig? Moet je een kind niet een kind laten zijn? Ze onbezonnen alles zelf leren ontdekken ipv haar te overladen met de meest idiote dingen?

En toch moet ik toegeven: ik ben zelf ook zo. Dit weekend heb ik nog, samen met haar, een boek over het chinese terracottaleger doorbladerd. Reden voor dit alles: de tentoonstelling die we samen met haar gaan zien zijn. Is ne keer iets anders dan Mega Mindy, niet?

Ik heb haar wat zitten vertellen over wat er allemaal in het boek stond en samen wat prentjes gekeken. Ik vind het belangrijk dat ze een brede kennis heeft van alles wat er rondom ons gebeurd. Zonder daarbij haar kind zijn uit het oog te verliezen, dat spreekt voor zich...

20:06 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek, kind, opvoeding, tarja |  Facebook |

06-01-09

Met de trein zou je er al zijn

Met de trein zou je er al zijn, en het klopt nog ook.

Ik had deze week niet echt zin om mijn leven te riskeren door met de auto naar mijn werk te gaan. Ik zag op tegen de files en de vele slippartijen. I know, een auto met achterwielaandrijving is een prachtig iets...

Dan maar met de trein en dat is me beter meegevallen dan eerst gedacht. Van vertragingen was er niet echt sprake en op minder dan een uur stond ik in het centrum van Brussel en dat voor maar 7 euro!!! Bovendien nog de tijd gehad om een boekje te lezen en wat muziek te luisteren.

Kortom: Wat kan een mens nog meer verlangen? Vanaf nu laat ik mijn auto wat meer thuis... Joepie !!!

12:56 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dagboek, trein, brussel, gent |  Facebook |

31-12-08

(Groot)moeder, waarom leven we?

grootmoederZe is nog niet dood, maar het scheelt niet veel: mijn oma. Wat is haar leven waard? Dagenlang zit ze in de zetel voor het raam. De tv staat vastgeroest op VTM en de tiende herhaling van een of ander feuilleton waarvan ik zelfs de naam niet weet. Als je op bezoek gaat, kijkt ze je amper aan. Meer nog, ze zal eerder haar tv luider zetten. Cadeautjes geven bij nieuwjaar? Te duur. Verjaardag vieren... no way. Het lijkt wel alsof ze alle voeling met de wereld verloren is. Het is aftellen naar de dood, die eerder een verlossing zal zijn dan een gruwel.

Wat een verschil vergeleken met Lisbeth haar grootmoeder. Die trekt elke dag de stad in voor haar dagelijkse koffiekrans met vriendinnen. Als je er op bezoek gaat, staat de tafel gegarandeerd vol met lekkers en blijven eten is een verplichting. Ze straalt en leeft voor haar kleinkinderen. Als ze kon, zou ze zo al haar bezittingen wegschenken. De personen die om haar geven worden in de watten gelegd. Liefhebben en genieten van het leven, nu het nog kan, daar draait het om.

Twee grootmoeders, beiden even oud, maar oh zo verschillend...

12:45 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek, oma, grootmoeder |  Facebook |

10-11-08

Verleiden en afstoten

Terwijl buiten de wind waait, zit ik gezellig binnen. Samen met Lisbeth ben ik onder een dekentje gekropen, een warme choco met lekker veel slagroom bij de hand. Het boek, "het uur van de heks" (Natasha Mostert) dat ik momenteel lees is een mengeling van erotiek en thriller. Verleiden en afstoten. Genoeg voer om mijn begeerte aan te wakkeren. Ik kijk schatje met fonkelende oogjes aan en fluister haar: "Trek je blouse eens open"...

29-10-08

Leen de bouwer

Laten we het voor een keertje niet over mijn aandelen hebben. De verbouwing? hoor ik sommigen onder jullie al vragen. Wel, die verlopen redelijk traag. Maar liever traag en goed, dan snel en half werk.

Momenteel ligt alle electriciteit er, zijn alle muren afgebroken en weer opgebouwd, is de duplex afgewerkt en wachten we vol ongeduld op de nieuwe badkamer (die zou volgende week komen). Volgend weekend gaan we onze nieuwe slaapkamer bestellen. Nu nog vloerbekleding, nieuwe verwarming en alles verven en klaar is Leen. Eindelijk!

De katten vinden al dit lawaai niet echt prettig. Ons poezewoefjes zijn schuwe diertjes geworden die bij het minste geluid wegspurten en zich op de meest ondenkbare plaatsen verbergen. Ons tijgertje moet door al die stress regelmatig kotsen en ook haar haartjes zien er maar dof uit.

Ook Lisbeth heeft betere momenten gekend. Ze loopt constant met kuisuitrusting rond en is al de hinder meer dan beu. Ik kan haar geen ongelijk geven.

Maar he, laten we toch nog positief afsluiten: over enkele weken is alles achter de rug en kunnen we genieten van een warm bubbelbadje of gezellig een boekje lezen in onze nieuwe bibliotheek...

14:38 Gepost door leentje in Verbouwingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, badkamer, verbouwing |  Facebook |

02-10-08

Bouw-Stress + Fortis aandeel

De verbouwingen bezorgen ons een heleboel stress. Al dat stof en de opkuis elke avond eist zijn tol. Lisbeth loopt er bij als een zombie, een glimlach kan er slechts sporadisch af. Ons prutske wordt hele dagen uit haar slaap gehouden en huilt meer dan vroeger...

Maar he... t Gaat mooi worden en dat is al wat telt, niet? Trouwens, hadden we geen beter moment kunnen uitkiezen om een groot deel van onze spaarcenten uit te geven? Binnenkort is ons geld toch niks meer waard.

De helft van mijn "pensioengeld", heb ik eveneens uitgegeven... Ik heb er Fortis aandelen mee gekocht (aan 5,2 eur het stuk). Als ze volgend jaar weer 15 eur kosten, dan verkoop ik ze en ben ik weer rijk... Hoop ik toch... In ieder geval betrof het geld dat ik niet direct nodig had en heb ik nog heel wat jaartjes te gaan voor ik aan rusten kan denken.

13:03 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (7) | Tags: dagboek, bouw, verbouwing, fortis |  Facebook |

17-09-08

Baby aan boord

Je kent ze wel die stickers vanachter op auto's "baby aan boord", of nog beter: "Emiel/Seppe/Jorre on board".

Wat voor een boodschap de ouders hiermee willen meegeven, is mij een raadsel. "Alstublief rijdt voorzichtig, want mijne kleine pruts zit op de achterbank?"

Of is het eerder een waarschuwing? "Ik ben af en toe afgeleid door het geblijt van mijne kleine, dus vergeef me als ik plots van mijn rechte lijn afwijk."

In ieder geval, de omgekeerde redenering lijkt niet te kloppen. "Ik rij voorzichtig, want mijn babytje zit vanachter". Neem nu de papa van "Juul". Deze ochtend op de brusselse ring haalde die de meest idiote toeren uit. En dat om uiteindelijk slechts 20 meter voor mij het knooppunt met de E19 te bereiken. Ik kan nu al zeggen: Juul zijn papa is een idioot die denkt dat iedereen voor hem opzij gaat. Gelukkig zat er deze ochtend geen peuter op de achterbank. Want wat voor een slecht voorbeeld zou zijn pa hem hebben gegeven?

12:49 Gepost door leentje in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dagboek, baby, auto, verkeer, aan boord |  Facebook |

15-09-08

Droevige smurf

Vorige week zat ik met Marleen nog vrolijk over Smurfen te praten. We bekloegen ons over het feit dat onze collectie smurfen-prentjes niet volledig was. Dat we fanatieker waren in het uitwisselen en verzamelen dan onze eigen kindjes.

Een week later zijn we nu. Marleen haar kindjes treuren niet langer over het gemis van 3 prentjes. Ze treuren nu om hun moeder. Hun mama is vorige week gestorven. Woensdag wordt ze begraven.

Hopelijk komt het ooit goed met hen.

13:16 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, dood, werk |  Facebook |

11-09-08

You're leaving there too soon

Oh, to live on sugar mountain
With the barkers and the colored balloons,
You cant be twenty on sugar mountain
Though youre thinking that youre leaving there too soon,
Youre leaving there too soon.

"Ik haal de dertig niet" schreef ik enkele dagen geleden.

Voor een collega/vriendin is het bittere realiteit. Het ene moment zit je nog samen in het park, te genieten van de zon, te vertellen over verre reizen (een gemeenschappelijke hobby) en over koetjes en kalfjes.

Het andere moment is ze weg... dood. Zomaar. Een seconde en bwaf... 't is gedaan. Twee kindjes blijven achter. Die kleine schatjes gaan nooit begrijpen waarom hun mama...

Ik ben er kapot van. Het gevoel dat iedereen in mijn omgeving dood gaat, komt weer bovendrijven. Ik heb veel zin om me op te sluiten in een donker kamertje en nooit meer buiten te komen. Wat als Lisbeth of Tarja ooit iets overkomt? Wat dan? Huilen

Waarom? WAAROM verdomme?

13:20 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dagboek, dood |  Facebook |

09-09-08

"Ik haal de dertig nooit"

Heb dit weekend de kerstboom vernield.Kwam vrijdag thuis van mijn trip naar Griekenland en toen zag ik plots die boom daar.
Ben uit mijn dak gegaan, heb hem van de tafel geschopt en ben toen alle kerstbollen beginnen kapottrappen. Lisbeth heeft me proberen wegtrekken en tegenhouden, maar niet echt met succes. Ben toen ingestort. Heb nog iets gemompeld van "hoe kon je zoiets doen?" en heb me toen opgesloten in mijn kamer.
Voel me zo rot...
Kerstboomterreur

Wat moet ik nu met mijn blogje? Ik heb het me al dikwijls afgevraagd. Het bevat zoveel pijnlijke en genante momenten, dat ik af en toe de neiging heb om op die delete knop te drukken.

Weet je, al die oude postjes zijn soms zo pijnlijk om te lezen dat ik ze zo snel mogelijk wil vergeten. In mijn verleden vroeten, dat doe ik niet meer. Die beerput is afgedekt en dat wil ik zo houden.

Anderzijds, weet je nooit of het ooit voor iemand van nut kan zijn. Uiteindelijk ben ik er toch maar geraakt he. Ik heb mijn problemen overwonnen en als dit een stimulans voor iemand kan zijn om hetzelfde te doen, dan zou dat me heel gelukkig maken.

Zelf wil ik vooruit kijken en plannen maken. De stelling: "ik haal de dertig nooit" is achterhaald (hoop ik). Tijd om te genieten van schatje en ons prutske. Tijd om weer te leven. Ik heb al veel te veel jaren verspeeld.

 

13:57 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dagboek, verleden, depressie |  Facebook |

25-08-08

Boem Kabang !!!!

Vanochtend reed ik als een vrolijk vogeltje de ring van Brussel op. Links voor mij - op de middenrijstrook - reed een nederlandse vrachtwagen. Net op het moment dat ik wou invoegen hoorde ik een luide knal. Boem!!! kabang! Het leek wel een kanons-schot. Het resultaat van een klapband. De vrachtwagen begon gevaarlijk te slingeren en ik kwam terecht in een wolk van rubber. Binnen vijf seconden lag de hele weg bezaaid met losgerukte stukken band en plastiek. Ik heb nog alles dicht kunnen gooien, heb alle brokstukken kunnen ontwijken en de vrachtwagen is zonder enig probleem richting pechtstrook kunnen manoeuvreren. Mijn hartje deed overuren... Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt en hoop ik nog nooit te hoeven meemaken. Stel je voor dat ik ietsje sneller reed en me naast ipv achter de vrachtwagen bevond. Dan was mijn autootje waarschijnlijk schroot geweest. Ik moet er niet aan denken...

12:29 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, brussel, ring, klapband, vrachtwagen |  Facebook |

11-08-08

Zullen we er nog eentje smurfen?

Ons prutske is er dol op: de smurfen-stickertjes die je bij Delhaize per aankoopschijf van 20eur krijgt. Gevolg is dat haar mama's in de gekte worden meegesleept. Al onze aankopen doen we nu in Delhaize, 's avonds zit ik samen met Tarja de prentjes in te plakken (zij zelf is er te jong voor) en op het werk is het eerste wat er op maandagochtend gevraagd wordt: "Heb jij nieuwe smurfenstickertjes?"

12:33 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, tarja, delhaize, smurfen, sticker, panini, smurf, stickertjes |  Facebook |

06-08-08

Vinde gij mijn gat ni te dik in deze rok?

Vrouwen van de toekomst hebben een dik gat. De menselijke evolutie, gekoppeld aan een betere levenstandaard - lees: meer eten - maakt dat vrouwen steeds breder worden. Vrouwentailles zijn nu al 17,8 cm breder dan die van onze grootmoeders. En ze groeien maar door: over 50 jaar is de gemiddelde taille uitgezet van 86,4 cm naar een omvang van 106,7 cm.

Al een week lang ben ik op mijn eten aan het letten. Daarnaast ben ik actiever als nooit tevoren: ik sport geregeld.

Vandaag ging ik dan ook met heel veel zelfvertrouwen op de weegschaal staan. Het resultaat: een halve kilo erbij. Goe bezig ...Onbeslist AAAAAARG.

13:10 Gepost door leentje in Dieet | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dagboek, dieet, afvallen, dik |  Facebook |

04-08-08

Er is er eentje jarig, hoera hoera

Vorige week werd ons prutske twee jaar. Natuurlijk dat dat gevierd moest worden. Geen uitgebreid saai feest met een hele resem aan gasten, wel een leuk dagje met zijn drietjes.

Stond op het programma:
- Pannekoeken
- Cadeautjes
- Nog meer pannekoeken
- Een fietstochtje
- Een hele hoop pannekoeken
- Een avondje vol tekenfilmpjes en kinderfilms
- Nog iemand pannekoeken?
Maar vooral: een dag waar Tarja centraal stond (voor zover dat elke dag al niet zo is) en daar genoot ze volop van.

Opmerkelijk: Leuk om zien dat ons prutske vooral blij was met de kleine cadeautjes (een knuffel, snoepjes) en het grote zonder al te veel aandacht opzij schoof.

12:56 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek, verjaardag, feestje, tarja |  Facebook |

17-07-08

Geld moet rollen

Het is officieel: na het bouwverlof beginnen we aan fase 2 van het verbouwen van ons nestje. Ditmaal is de bovenverdieping aan de beurt. Een nieuw dak hebben we al, wat nu nog nodig is: verwijderen van de zoldervloer (zodat ons bed onder het dak komt te liggen), uitbreken van alle binnenmuren (bedoeling is om een soort loftgevoel te krijgen). Wat rest: 1 grote ruimte die bestaat uit slaapkamer, badkamer (achter een muurtje) en dressing. Verder ook een soort duplex (salonnetje onder het dak). Ik weet niet of ik het een beetje duidelijk heb uitgelegd... In ieder geval: we kijken er naar uit. Wel verschoten van de prijzen. Blijkbaar is (ver)bouwen op een jaar tijd een pak duurder geworden. Wat niet tegenwoordig?

Gerelateerd postje:
Verbouwingen (1 april 2006)

13:29 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, verbouwingen |  Facebook |

04-07-08

Kaka

"De kleur van je koffie zit er uit als de kleur van versgelegde stront", vertelde een collega die grappig probeerde zijn, me.

De oude Leen had het bakje "stront" over zijn hoofd uitgekapt,

de nieuwe Leen probeerde te glimlachen.

10:45 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, nieuw, oud, koffie |  Facebook |

01-07-08

Pluisje en co

My cat, is my baby girl. I can't imagine my life with out her. She is spoiled rotten and I love it just as much as she does. I love it when she gets all frisky and runs amok through out the house as if someone is chasing her. I get a kick out of that every time. She and her brother used to do that every night....start at one end of the house, chase each other onto my bed, freeze, then run off and do it all over again. (Kelly, pennevriendin)

Een kat brengt leven in huis. En wat het nog leuker maakt: elk beestje heeft zijn eigen karakter. Neem nu ons tijger-katje. Die probeert steeds weer stiekem een stukje vlees uit ons bord te stelen. En als we dan boos reageren druipt ze teleurgesteld af, al jammerend. 'mieuw mieuw mieuw mieuw', net alsof ze wilt zeggen: ja, ik weet dat jullie boos zijn, het spijt me. Ik ben al weg.

10:30 Gepost door leentje in Katten | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, pluisje, tijgerkat |  Facebook |

13-06-08

How do you do?

I love the way you undress now.
Baby begin.
Do your caress, honey, my heart's in a mess.
I love your blue-eyed voice,
like Tiny Tim shines thru.
How do you do!

Een dik half jaar heb ik niks van me laten horen. Een half jaar, da's lang... ik weet het. Het is de tijd die ik nodig had om te transformeren in de Leen die ik nu ben. Dat egoïstisch kreng zit hopelijk voor goed weggeborgen. Mijn verdriet heeft een plaatsje gekregen. Vergeten doe ik het niet  en af en toe vloeien de traantje rijkelijk.

Maar ik heb het overleefd. Liefde en alleen liefde heeft me er bovenop geholpen. Dankzij schatje kan ik weer genieten van het leven. En als ik dan al eens down ben, dan komt ons prutske naar me toegelopen. Ze klimt op mijn schoot en probeert me - op haar manier - te troosten. En dan komen de traantjes, maar dit keer traantjes van geluk...

Bijna was ik kapot gegaan. Iedereen buiten sluiten was niet de juiste optie, dat weet ik nu meer dan ooit. Had ik schatje niet binnengelaten in mijn leventje, dan lag ik nu al lang onder de grond. Je binden aan iemand, plezier maken met vrienden en je kindje zien opgroeien, bestaan er belangrijkere dingen in het leven?

16:15 Gepost door leentje in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: depressie, schatje, dagboek |  Facebook |

04-06-08

Hello world... (part 123587)

There's a long highway in your mind
The spirit road that you must find
To get you home to peace again
Where you belong my love lost friend

Het voorbije weekend heb ik even de tijd gevonden om een stukje van mijn blogje te herlezen. Ik was geshockeerd. "Ben ik dat?" vroeg ik me af. weet je, ik leek wel een egoïstische bitch die wild om haar heen schopte. En het ergste is dat ik dat zelf nooit besefte. Tot nu.

"Ik voel me herboren", het klinkt cliché, maar - eerlijk gezegd - het is ook zo. Ik ben niet meer de persoon die ik ooit was en daar ben ik blij om.

Gosh, ik weet dat ik heel wat mensen heb pijn gedaan. Jullie hadden het niet makkelijk met mij. Vooral schatje kreeg de volle lading en daar schaam ik me voor. Hoe ze het al die tijd heeft volgehouden, dat is nog altijd een raadsel voor mij. "Ik wist dat er achter die muur een lief meisje schuil ging", haar antwoord en ook dit klinkt zo cliché.

Waarom ik weer opnieuw ben beginnen bloggen? Omdat ik voor het eerst op een normale manier kan terugkijken op mijn verleden. "Ik heb het een plaatsje gegeven", weeral een cliché. Ik denk dat het stilaan tijd is geworden om het een en ander recht te zetten en te verduidelijken, want dat hebben jullie verdiend, niet?

12:40 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek, spirit road, terugblik |  Facebook |

13-09-07

Cafepraat

waspoederEn dan zit je op cafe, tesamen met een viertal vriendinnen. Het is altijd leuk om bij te praten, maar om een of andere reden begin je automatisch over het huishouden te praten. Ook voorbije zaterdag.
"Wat voor waspoeder gebruik je?"
"Je mag nooit poeder gebruiken, daar geraakt je wasmachine van verstopt."
"Ik gebruik persil vloeibaar, wast witter dan wit"
"Dreftkikkers schuimen langer"
"Dash-honden kwijlen langer"

Het werd een hele lange conversatie, waaraan marketing-boys een hele vette kluif zouden hebben. Ik heb mijn roeping gemist. :)

Leuke berichtjes :
The gossip, ook een hele vette kluif (letterlijk dan)
De nieuwe Ford Kuga, wie zij er iets over milieuvriendelijk?

12:18 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, cafe, waspoeder, gossip, ford kuga, kuga |  Facebook |

09-09-07

Mega Mindy

mindyIs het een vogel?
Is het een vliegtuig?
Nee dat is het niet...
Het is Mega Mindy
Die je aan de hemel ziet

"Ongelooflijk dat zoiets op 1 staat in de top 30". U hoorde zonet een uitspraak van mij, de muziekliefhebber. Mijn platencollectie pulkt uit met alternatieve shit zoals The Editors, Air Traffic en Bloc Party.

En toch weet ik zeker dat het binnenkort allemaal gaat veranderen. Want dan ga ik tien keer na elkaar naar Finding Nemo kijken. Dan ga ik luisteren naar kinderliedjes terwijl ons prutske in bad zit. En ooit ga ik op de eerste rij, tussen een boel kwijlende vaders, staan tijdens een concert van K3. Het leven van een moeder is niet altijd even leuk.  :)

19:46 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dagboek, mega mindy, muziek |  Facebook |

06-09-07

Stilte...

En plots heb je een zee van vrije tijd...

Het voelt raar aan, een nine to five job. Ik wist niet dat het mogelijk was om verantwoordelijkheid en uitdagend werk te combineren met een gezinsleven. Ik ben niet langer slaaf van mijn werk, maar ik geniet er van. Mijn nieuwe job is afwisselend, ik leer enorm bij enne ik word gewaardeerd voor wat ik doe. Wat een verschil met enkele maanden terug!

Lisbeth zegt het nog dagelijks: "Ik heb het je maandenlang gezegd, maar je wou niet luisteren." En ook nu weer moet ik haar gelijk geven. Ik vertrek met plezier naar mijn werk, maar keer met veel meer plezier terug naar ons knusse huisje.

Ons prutske is momenteel het belangrijkste in mijn leventje. Ik was er bij toen ze haar eerste stapjes zette! Het leek wel een waggelend eendje, maar oh, wat was ik trots. Goed, ze beging een blunder van formaat, want ipv naar mij toe te komen, dook ze recht in de armen van mama Lisbeth... Maar t is haar vergeven...

En mede daardoor komt het dat ik steeds minder tijd heb om te internetten en/of te chatten. k Heb er ook niet echt behoefte aan, maar dat zullen jullie wel begrijpen, niet?

Leuke berichtjes :
Kate Nash, de nieuwe Lily Allen

20:47 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dagboek, eerste stapjes, baby |  Facebook |

27-08-07

Good to see you again

Jarenlang hoor je niks meer van ze en plots is er dat ene mailtje in je inbox.

Hallo, lang geleden, hoe gaat het met je?
Ik ben intussen getrouwd, heb 2 kinderen en woon in B.

Ik heb het over mailtjes van ex-vriendinnetjes. Op zich vindt ik het best leuk om te horen dat ze goed terecht zijn gekomen en nieuwsgierig als ik ben, stuur ik meteen een mailtje terug. En meestal is dit het begin van een hele email-ketting.

Maar of ik ooit terug zou afspreken om iets te drinken? Ik weet het niet, het verleden is het verleden, niet?

17:07 Gepost door leentje in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dagboek, klasgenoten, contact, email, vrienden |  Facebook |

16-08-07

Gisteren op de sofa

Het is en blijft kloteweer. Wie had er in juni ook weer een kei-hete zomer voorspeld? Eddy, je kent er niks van. Maar dit terzijde.

Van onze fietstochtjes - een goede gewoonte tijdens de zomer - komt niet veel van in huis. In plaats daarvan kruipen we met een heleboel hapjes voor de tv. Gezellig tegen elkaar aan, de kat naast ons en Tarja boven in bedje. Samen knuffelen, filmpjes kijken, praten, ... i love it.

1 nadeel: je verdikt er van.

12:15 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dagboek |  Facebook |

05-08-07

Panic! (at the disco)

Een normale zaterdagmiddag. Goed, het was iets warmer dan wat we normaal in Belgie gewoon zijn, maar dat terzijde. Ik kom met overvol winkelwagentje de Carrefour uitgewandeld. Een man die in de tegengestelde richting komt aanwandelen, staart me naar mijn zin iets te lang aan. Ik draai mijn hoofd... nog een man. Mijn hartje begint wild te keer te gaan. Ik versnel mijn pas. Paniek! Ik heb het gevoel dat de hele wereld gek is geworden en achter me aan gaat. Leentje, alleen in de grote boze wereld...

19:30 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, paniek, carrefour |  Facebook |

16-06-07

Wat blijft er nog van ons over?

De voorbije dagen straalt schatje nog meer dan ooit. Mijn actief zoeken naar een job heeft van haar de gelukkigste vrouw gemaakt die je je maar kan indenken. Ze ziet het helemaal zitten: een 9 to 5 job en ‚s avonds met zijn allen gezellig bezig zijn. Eindelijk weer eens tijd om naar de film te gaan (is al meer dan een jaar geleden), gauw een hapje gaan eten ‚s avonds en vooral: meer tijd om te praten. Ik herinner me de eerste maanden van onze relatie nog goed. We zaten uren, tot een stuk in de nacht, te praten. Dat was onze sterkte: het feit dat alles bespreekbaar was en het feit dat we er de tijd voor namen. Onze zaterdag-brunches zijn legendarisch. In pijama tot 3 uur in de namiddag aan tafel zitten was eerder regel dan uitzondering.

 

Jammer genoeg schiet daar niet veel meer van over. Een heleboel is er veranderd. Het lijkt wel alsof het allemaal sleur is geworden, dat we geen tijd meer voor elkaar hebben. „Het is de schuld van ons prutske“ loog ik mezelf voor. Half juist, maar ook compleet fout. Juist omdat ik de schaarse vrije tijd die ik heb, het liefst besteed aan ons Tarja, fout omdat het mijn eigen fout is dat ik zo weinig thuis ben.

 

Tijd om te veranderen en oh, maak je maar geen zorgen: ik heb het allemaal een beetje te veel in zwart/wit voorgesteld. De realiteit ligt waarschijnlijk ergens tussenin. Weken met crazy werkuren en daartussen enkele dagen vrijaf. Quality time...

Terugblik - Eenzaam (11/04/05)

"Mijn dagen breng ik door met wachten, wachten tot Leen terug voor me staat. Voor mij zijn he zinloze dagen. Ik hoop dat gekkie ooit gaat inzien dat het leven meer is dan je dood te werken. Soms wou ik dat ze een normaal 9 to 5 jobke had en elke avond bij me was. Haar aanwezigheid doet me openbloeien, maar de dagen dat ik haar zie, worden steeds zeldzamer. Oh, wat mis ik haar. Ik wil haar hier bij me, voor altijd."

18:30 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, relatie, lisbeth, eenzaam |  Facebook |

01-06-07

Jeuk !!!

Mijn hele arm staat vol rode vlekken. Eerst dacht ik aan een allergische reactie op muggenbeten, maar schatje ziet het anders: de processierups. Volgens haar is het begonnen de dag na ons fietstochtje in het o zo mooie Limburg...

Ongelooflijk wat die beestjes aanrichten. Platbranden die boel! Leger inzetten, helicopters vol vergif uitsturen en als dat niet help: alle eiken omgooien. Neen, geen fantasie, dit is hoe dat ongedierte bestreden wordt. En zelfs dat helpt niet echt.

Vanaf nu op mijn muziekblogje : de grote Rock Werchter-special.

24-05-07

1 plaats, 4 levens

10 jaar geleden... Een gewone zaterdagmiddag. Bibi is met pa aan het fietsen, richting sluis op het Albertkanaal nabij de Ford in Genk. Het is ons favoriete plekje. Hier konden we uren zitten staren naar de boten op het kanaal en/of de Mondeos en Transits op de Ford parking die ongeduldig stonden te wachten op een nieuwe eigenaar. Thuis was ma bezig met koken... Ik weet nu al dat ze kwaad was omdat we weer eens veel te laat terug waren. Het leven was perfect. WAS.

Een paar jaar later... Pa is er niet meer. Ik heb mijn leven kapot gemaakt en sta op het punt het water in te springen. Ik wil dood. Ik ben verdrietig, depressief, kwaad... Pa, klootzak... wat heb je me aangedaan. De ketting die je me gegeven hebt, slinger ik het water in. Ik wil hem niet meer. VERDOMME!!!

2 jaar geleden : ik heb het overleefd. Samen met schatje sta ik naar de boten in het Albertkanaal te staren. Ik ben dolverliefd. De knuffels en de zoete woorden werken helend. IK HOU VAN JE.

Vorig weekend: weer hetzelfde kanaal, weer dezelfde sluis. Dit keer zijn we met zijn drieen. Schatje, prutske en ik. Het leven gaat voort en wellicht sta ik hier over tien jaar weer. En wellicht is Lisbeth dan thuis aan het koken. Kwaad omdat we weer te laat thuis zijn en ze met haar eten blijft zitten.

... AND SO THE BROKEN CIRCLE GOES.

 

22:26 Gepost door leentje in Zelfmoord en therapie | Permalink | Commentaren (4) | Tags: genk, kanaal, zelfmoord, ford, dagboek |  Facebook |

22-05-07

making babies

De bomen zijn druk bezig met het maken van kindjes en daardoor loopt bibi er snifferig en met rode ogen rond. Hooikoorts noemen ze dat. :) Het doet me terugdenken aan de tijd dat ik studente was en ik tijdens de blok wanhopig achter mijn boeken zat. Ik kon dan braafjes mijn zyrtec slikken. Het gevolg was wel dat ik me doodmoe voelde en me dus niet meer kon concentreren. De andere optie was snotteren en kei-jeukende rode ogen. Ook nie echt de ideale omstandigheden om te blokken he. In ieder geval: ik overleef het elk jaar weer. En ieder jaar denk ik: ik ga naar de dokter andere pillen vragen. Maar nooit komt het er van. Ik ben geen type dat voor zoiets naar de arts rent. Mijn eigen fout, ik weet het...

10:11 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek, hooikoorts, blok, examen |  Facebook |