06-10-07

Bang

Het is een hart
bang om te breken
dat nooit geleerd heeft om te dansen
Het is de droom
bang om wakker te worden
dat nooit een kans neemt
Het is die ene die nooit word genomen
en ook niet kan geven
Het is de ziel die bang is om te sterven
en nooit geleerd heeft om te leven.

Als de nacht te eenzaam wordt
en de weg veel te lang
En als je denkt dat liefde alleen bestemt is
voor de gelukkigen en de sterken
Onthoud dan, dat in de winter
ver onder de koude sneeuw
Ligt een zaadje, dat met de liefde van de zon,
wordt het in de lente de roos.
( hier gevonden )

23:43 Gepost door leentje in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gedicht, bang, eenzaam |  Facebook |

16-06-07

Wat blijft er nog van ons over?

De voorbije dagen straalt schatje nog meer dan ooit. Mijn actief zoeken naar een job heeft van haar de gelukkigste vrouw gemaakt die je je maar kan indenken. Ze ziet het helemaal zitten: een 9 to 5 job en ‚s avonds met zijn allen gezellig bezig zijn. Eindelijk weer eens tijd om naar de film te gaan (is al meer dan een jaar geleden), gauw een hapje gaan eten ‚s avonds en vooral: meer tijd om te praten. Ik herinner me de eerste maanden van onze relatie nog goed. We zaten uren, tot een stuk in de nacht, te praten. Dat was onze sterkte: het feit dat alles bespreekbaar was en het feit dat we er de tijd voor namen. Onze zaterdag-brunches zijn legendarisch. In pijama tot 3 uur in de namiddag aan tafel zitten was eerder regel dan uitzondering.

 

Jammer genoeg schiet daar niet veel meer van over. Een heleboel is er veranderd. Het lijkt wel alsof het allemaal sleur is geworden, dat we geen tijd meer voor elkaar hebben. „Het is de schuld van ons prutske“ loog ik mezelf voor. Half juist, maar ook compleet fout. Juist omdat ik de schaarse vrije tijd die ik heb, het liefst besteed aan ons Tarja, fout omdat het mijn eigen fout is dat ik zo weinig thuis ben.

 

Tijd om te veranderen en oh, maak je maar geen zorgen: ik heb het allemaal een beetje te veel in zwart/wit voorgesteld. De realiteit ligt waarschijnlijk ergens tussenin. Weken met crazy werkuren en daartussen enkele dagen vrijaf. Quality time...

Terugblik - Eenzaam (11/04/05)

"Mijn dagen breng ik door met wachten, wachten tot Leen terug voor me staat. Voor mij zijn he zinloze dagen. Ik hoop dat gekkie ooit gaat inzien dat het leven meer is dan je dood te werken. Soms wou ik dat ze een normaal 9 to 5 jobke had en elke avond bij me was. Haar aanwezigheid doet me openbloeien, maar de dagen dat ik haar zie, worden steeds zeldzamer. Oh, wat mis ik haar. Ik wil haar hier bij me, voor altijd."

18:30 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, relatie, lisbeth, eenzaam |  Facebook |