02-04-09

Van engel naar bengel

Ons prutske wordt oud. Ongelooflijk hoe snel het allemaal gegaan is. Een tijdje terug lag ze wenend in de wieg, nu loopt ze als een nieuwsgierig kind achter me aan en vraagt ze me constant uit over het waarom van bepaalde dingen.

Nog even en ze kan naar school. En mede daarom vraag ik me steeds meer af: moeten we haar voorbereiden op die eerste (peuter)schooldag? Ik bedoel maar: moeten we haar leren lezen/schrijven? Haar engels leren praten? en zo kan ik nog even doorgaan.

Ik bedoel maar: als ik de mensen om me heen zie, dan lijkt het wel een competitie. "Mijn kind kon op haar 2de al tot 1000 tellen." So what? Waarvoor is het allemaal nodig? Moet je een kind niet een kind laten zijn? Ze onbezonnen alles zelf leren ontdekken ipv haar te overladen met de meest idiote dingen?

En toch moet ik toegeven: ik ben zelf ook zo. Dit weekend heb ik nog, samen met haar, een boek over het chinese terracottaleger doorbladerd. Reden voor dit alles: de tentoonstelling die we samen met haar gaan zien zijn. Is ne keer iets anders dan Mega Mindy, niet?

Ik heb haar wat zitten vertellen over wat er allemaal in het boek stond en samen wat prentjes gekeken. Ik vind het belangrijk dat ze een brede kennis heeft van alles wat er rondom ons gebeurd. Zonder daarbij haar kind zijn uit het oog te verliezen, dat spreekt voor zich...

20:06 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek, kind, opvoeding, tarja |  Facebook |

20-09-07

De maddiesoap

... door de schrijvers van familie. Geef nu toe, de realiteit overtreft de fictie. Maandenlang houdt het verhaal van Maddie ons bezig. Hebben haar ouders haar vermoord, is ze dan toch ontvoerd, ... we weten het niet. Volgens de laatste versie zou het meisje gestorven zijn aan een overdosis slaappillen en is ze daarna door haar ouders in zee gedumpt.Triestig...Triestig voor de ouders (indien ze ten onrechte beschuldigd worden)Triestig voor de mensen die geloven in de goedheid van hun medemensen (indien de ouders iedereen al die tijd iets voorgelogen zouden hebben)Triestig in ieder geval enne: de waarheid zullen ze wel nooit kennen.

00:17 Gepost door leentje in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: actua, maddie, kind, vermoord, update, vermist |  Facebook |

02-08-07

Dat heet dan gelukkig zijn...

Hmm, is het mogelijk om geluk te vinden, na al wat er gebeurd is? Als ik mijn leventje van naderbij bekijk, merk ik nog altijd die golfbeweging op. Ik kan ongelooflijk genieten van de momenten met Tarja en Lisbeth. Ik amuseer me wanneer ik een boek lees of dvd bekijk.

Maar telkens weer is er mijn verleden dat onverwacht weer opduikt. Als ik naar ons prutske kijk, ben ik blij met haar glimlach, de manier waarop ze me aankijkt. Maar een second later moet ik denken aan het kindje in mijn buik dat ik vermoord heb. Had zij er net zoals Tarja uitgezien? Wat heb ik haar aangedaan? God, dat schuldbesef, dat zal wel nooit meer weggaan.

Ik weet het, ik mag niet klagen. Ik heb het mezelf aangedaan, en daar moet ik nu voor boeten. Da s duidelijk, niet? Vergeten zal ik het nooit. Ik zal er mee moeten leren leven, maar weet nu dat dat praktisch onmogelijk is. Leuk vooruitzicht. :(