06-10-08

To work or not to work, that's the question

De actiedag van de vakbonden voor meer koopkracht heeft zich goed voelen op onze wegen: er stond vanochtend bijna 300 kilometer aan files op de invalswegen naar de grote steden, een pak meer dan de gebruikelijke 200 kilometer file op een maandag.

De rit naar het werk vanochtend was er eentje van lange duur. Gevloekt heb ik niet, ik wist waaraan ik me mocht verwachten. Op zich heb ik begrip voor de acties, maar vrees ik dat het allemaal een maat voor niks is. Wat me wel stoort: de vele blokkades. Da's crimineel.

Hier op t werk viel het nog allemaal mee. Een paar sossen die - om acht uur 's ochtends met een pint bier in de hand - wat lawaai maakten, maar toch vriendelijk voor me opzij gingen. Misschien had ik ook moeten thuis blijven. Alleen word ik niet betaald als ik niet werk en dat scheelt een heleboel.

Wat ik me wel afvroeg. Al die stakers krijgen een loon van de vakbond. Zou het niet beter geweest zijn dat iedereen toch aan het werk zou gaan en bovenop zijn normale loon die "stakingsuitkering" kreeg? Dat zou pas een echte koopkrachtverhoging geweest zijn...

12:56 Gepost door leentje in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: staking, koopkracht, file |  Facebook |

27-06-08

Koopkracht

Om aan voedsel te geraken, moeten vrouwen in Papoea-Nieuw-Guinea zich prostitueren. In ruil krijgen zij de restjes van een visconservenfabriek.

We worden overspoeld door doem-berichten. Superinflatie, stijgende brandstofprijzen, koopkrachtdaling, ... het zijn woorden die steeds weer in het nieuws opduiken. Voor een heleboel mensen genoeg redenen om te klagen. Overdrijven we niet daarin?

Toegegeven, het is nooit plezant om steeds meer geld te moeten uitgeven, maar persoonlijk denk ik, dat we allemaal rotverwend zijn. weet je, we gaan allemaal op vakantie, sommigen kopen zich de meest recente en duurste gsms, een tv hoort flatscreen en hd te zijn, het liefst hebben we een jeep voor de deur staan... en zo kan ik nog even doorgaan. we zijn allemaal zo materialistisch geworden.

De verslechterde economische situatie zou een sein moeten zijn om na te denken over een aantal verworvenheden. Het wordt tijd om dat materialisme af te zweren en te genieten van de kleine dingen des levens.

Want, weet je, in Afrika bijvoorbeeld moeten vrouwen zich prostitueren om toch nog aan een beetje voedsel te geraken. Daar zijn ze druk bezig met overleven. Maar o wee, voor ons is het beetje extra geld dat we moeten uitgeven, een nationale ramp. Wij mopperen, in Afrika blijft men glimlachen tot de dood. Wie van de twee is er slechter af?