31-08-10

Verdriet

Enkel door niet te leven, ga je verdriet uit de weg...
( Paulo Coelho )

21:44 Gepost door leentje in Bedenkingen, Quote | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verdriet, leven |  Facebook |

17-03-09

Bang om te slapen, bang om wakker te worden

Sommige mensen zijn bang om te gaan slapen, andere bang om wakker te zijn. Ik behoorde vroeger tot de eerste categorie. Ik sliep graag, zolang ik maar niet droomde. Want al die gedachten die ongewild door mijn hoofd spookten: daar werd ik gek van.

Dé perfecte oplossing: je lazarus drinken, zodat je half in een coma het bed in kon. Leuke taferelen waren het niet, vraag dat maar aan al die mensen die het goed met me voor hadden en die me soms letterlijk uit het café moesten sleuren.

En toch heb ik het gevoel dat mijn leven toen een stuk interessanter was. Ik genoot intenser van de schaarse happy momenten en op t werk verzette ik bergen. Af en toe was ik onoverwinnelijk en dat voelde zalig aan.

Nu geniet ik ook, maar het lijkt wel of al dat genot iets vanzelfsprekends is geworden. Het voelt op den duur allemaal zo gewoontjes aan, als je begrijpt wat ik bedoel.

Waarmee ik niet wil zeggen dat ik de klok terug wil draaien. Daarvoor zijn Lisbeth en Tarja me veel te dierbaar.

12:59 Gepost door leentje in Zelfmoord en therapie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: leven, slapen, terugblik |  Facebook |

16-02-09

Levenswijsheid

Het leven is wat ons overkomt terwijl we druk bezig zijn het te plannen.

13:40 Gepost door leentje in Quote | Permalink | Commentaren (3) | Tags: quote, leven |  Facebook |

15-10-08

Ik ben een Godin

Ooit was mijn leventje een rit in een rollercoaster met ongekende hoogtes en pijnlijke dieptes. Nooit wist ik welke kant het op ging. Het balanceren op dat dunne koord boven de afgrond was een vermoeiende maar interessante bezigheid. Ik heb een heleboel interessante en toffe momenten meegemaakt en als ik daar aan terugdenk, heb ik spijt.  Spijt dat dat verleden tijd is.

Neem nu die vele nachtjes in den Haag. Ik zat toen alleen op mijn kamertje. Ik snoof een heleboel nieuwe indrukken op en hield me nachtenlang bezig met muziek, lezen, enz... Ik dacht dat ik niet lang meer te leven had en dat ik er van moest profiteren.

Onvermoeibaar was ik. Slaap had ik niet nodig. Op het werk wist ik me staande te houden en voelde ik me onklopbaar. Ik was een Godin die de hele wereld aan het veroveren was. Zalig was dat.

Nu ben ik op mijn pootjes terecht gekomen. De bergweg is nu een snelweg. Een duidelijk uitgestippelde route, zonder al te veel hindernissen. Ik weet wat ik mag verwachten: huisje, tuintje, vrouwtje, kindje, ... Op zich niet slecht, ik berust me in mijn lot, maar heb toch nog af en toe het gevoel dat ik geleefd word.

Het gekke is er niet meer... Ik weet het: ik word oud...

13:00 Gepost door leentje in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bedenkingen, leven, rollercoaster |  Facebook |

13-08-07

Tell me where it hurts

Je kent het wel: je bevindt je in een uitzichtloze situatie waarbij alles wat je doet de hele toestand alleen nog maar verergerd. Het is me een vijftal jaren geleden ook overkomen, en momenteel draag ik nog steeds de gevolgen daarvan.

Ooit stelde ik dat het leven een rollercoaster is met up and downs. Wel, ik was verkeerd. Een rollercoaster komt steeds weer op zijn beginpunt uit en op dat moment heb je de keuze om nog een ritje te maken of om er uit te stappen en om naar een andere attractie te gaan.

Het leven is zo niet. Je kan je verleden niet achter je laten. Het blijft je achtervolgen. Het is net als een zwaard dat boven je hoofd hangt. Je kunt nog bij momenten zo gelukkig zijn, op een gegeven moment komt dat zwaard naar beneden en krijg je klappen.

In een boek las ik het als volgt: "die bewuste dag ben ik de helling afgedonderd. Ik schuif nog steeds naar beneden. Af en toe slaag ik er in om recht te staan. Maar omdat de helling zo steil is, begin ik na een aantal seconden weer weg te glijden, steeds verder de dieperik in."

Het is gek, dat 1 doodgewone gebeurtenis, een hele kettingreactie heeft te weeg gebracht. Gewoon omdat ik toen "vergeten" was erover te praten, heb ik het me steeds moeilijker gemaakt. Ik ging mijn eigen weg, dronk/spoot/neukte me de vernieling in. In feite kan ik het anderen niet eens kwalijk nemen dat ze misbruik van me hebben gemaakt. Geef nu toe: wie was er slecht, ik of zij? Ik heb het allemaal laten gebeuren, vocht er niet tegen, integendeel. Uiteindelijk is het een lawine geweest, die alles met zich meesleurde. Tot ik met een klap letterlijk tegen een boom ben beland. Ik dacht dat dit het keerpunt zou zijn, maar uiteindelijk is - zoals ik reeds zei - de helling veel te steil. Ik heb een grote fout gemaakt door Lisbeth hierin te betrekken. Ik wil haar niet mee de afgrond in sleuren, ooit zal ik weer haar hand moeten loslaten. Ik hoor daar beneden, daar in het vagevuur...

Gerelateerd berichtjes:
Rollercoaster
Deep down and dirty

09-05-07

Deep inside

Mensen zijn als schelpen: mooi vanbuiten, maar donker vanbinnen. Diep vanbinnen eindigen schelpen in een punt waarin al het eenzame, al het grijze is verenigd. (Unni Lindell - Roodkapje)

Het verleden maakt van je de mens die je tegenwoordig bent. Alles wat zich in mijn verleden heeft afgespeeld, heeft een impact op het heden. En ook al zouden we oh zo graag de tijd terugdraaien, dit lukt niet.

In feite heb je twee mogelijkheden: je kwelt jezelf met de dingen die gebeurd zijn. Je denkt in termen als "had ik maar...". Je leeft in het verleden en maakt jezelf verwijten. Energieverspilling noem ik het... maar ook een verwerkingsproces, zolang je maar niet te lang er bij stil blijft staan.

Tweede mogelijkheid: Je gaat verder met je leven. Vergeten hoef je het niet. Integendeel, dan komt je verleden terug als een boemerang, op een moment waarop je het niet verwacht. Nee, je denkt terug aan wat gebeurd is en probeert er uit te leren. Het leven is een evolutie die je doormaakt en zolang je ervaring opdoet, ben je goed bezig. Niet?

Gerelateerde berichtjes
Een nieuwe start...
The White Stripes - Icky Thump