01-08-08

De behandeling (Mo Hayder - the treatment)

behandelingIn een vriendelijke woonwijk in Zuid-Londen wordt een echtpaar aangetroffen dat op sterven na dood is: ze zijn vatsgebonden, mishandeld, compleet uitgedroogd. Hun achtjarig zoontje is zoek. De jonge, onverschrokken rechercheur Jack Caffery wordt erbij geroepen. Door alle persoonlijke herinneringen kan hij deze misdaad niet met de nodige distantie behandelen: hij duikt erbovenop. Als de waarheid stukje bij beetje begint op te doemen, niet alleen over deze gruwelen maar ook over zijn eigen verleden, dan vliegt de verschrikkelijke nachtmerrie echt uit de bocht.

Eindelijk uit: Mo Hayder, De Behandeling (the treatment).

Voor mij was het een spannend, angstaanjagend en gruwelijk boek. Met andere woorden: alles wat je van een thriller mag verwachten. Of zoals Mo het zelf omschrijft: “In al mijn boeken zit iets mysterieus, iets wat je niet direct kunt bevatten en wat inwerkt op de nieuwsgierigheid van de lezer.”

"De behandeling" is een boek dat zoveel cliffhangers bevat, dat je wel moet doorlezen. Tenzij het te gruwelijk wordt en je even de tijd nodig hebt om te bekomen. Geef nu toe: een klein kind dat onder de ogen van zijn ouders wordt misbruikt..., dat thema doet elke mens huiveren van afkeer.

Kortom: gegarandeerd leesplezier (en bovendien een heleboel nachtmerries).

Lees ook: Duivelseiland

12:55 Gepost door leentje in Boek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: boek, review, 2001, mo hayder, de behandeling |  Facebook |

25-09-07

Boek - Mo Hayder - Duivelswerk

duivelswerk
Ik heb hem net uit: "Duivelswerk" van Mo Hayder. I loved it, vooral het einde liet me effe ontsteld achter. Het is een verhaal dat je tot het einde meesleept, ook al gebeurt er eigenlijk niet zo veel. Af en toe klonk het voor mij niet altijd even logisch (halfdood geslagen worden en toch de politie er niet bijhalen), maar dat is kommaneukerij. Over neuken gesproken. Het lijkt wel alsof Mo een levendige interesse heeft in seks met misvormde mensen... Wie ook Tokio gelezen heeft, begrijpt wat ik bedoel.
Mijn score: 4/5.
Extra: Commentaar in Humo :
De Britse thrillerschrijfster Mo Hayder bewijst al drie boeken lang dat haar geest blaakt van ziekte en verderf. Geweld is aards en schokkend, en dus serveert zij ten behoeve van haar lezers ruime porties stront, bloed en stank, waarin ze dan ook nog eens uitgebreid gaat roeren.
't Is een vak, tenslotte, en voor Hayder is het zelfs meer dan dat, een obsessie bijvoorbeeld: 'Ik denk eigenlijk aldoor aan de dood,' verklaarde ze ooit in een interview. De lezer kan maar tevreden knorren omdat mevrouw Hayder van haar hobby haar beroep heeft gemaakt.

 

'Duivelswerk' (Luitingh), haar vierde, begint wanneer Joe Oakes, een aan lagerwal geraakte journalist, een onderzoek begint naar satanische praktijken op een kil stuk rots voor de Schotse kust. Het eiland wordt bewoond door een aangespoelde sekte onder leiding van een kwakzalver met wie Oakes al eerder de degens heeft gekruist. Een walm van rottend vlees omgeeft het eiland. Er is door een dronken toerist een video gemaakt van een duivels wezen, half mens, half beest. Men voelt aan zijn water: hier klopt iets niet.

Op zo'n moment kan het met zulke thrillers twee kanten uit: een goeie en een slechte. Hayder opteert, de duivel zij geloofd, voor de goeie. De kant waar het onheil en de horror in het eigen hoofd sluimeren, of in dat van de anderen - het soort anderen die Sartre ooit les autres noemde.

Uit al het voorgaande vloeit, als lijkvocht uit een afgelegde dikzak, moeiteloos een roman noir voort, waarin seksuele obsessies en verboden lusten niet wordt veronachtzaamd. Een leerzame roman bovendien, bijvoorbeeld als de lezer wordt ingeleid in de beginselen van de zoöfilie ofte bestialiteit: 'Seks met een partner die weinig intelligentie en een grotere kracht bezit en die gemakkelijk in paniek geraakt, is riskant.' Men leert, amper een bladzijde verder, ook over de gynozoon, een fantasme uit de Romeinse oudheid. Dat blijkt een vrouwelijk dier te zijn dat getraind was voor seks met een man - rare jongens, die Romeinen. En daar eindigen de fantasmen geenszins, tot je je afvraagt, terwijl je enigszins peinzend haar engelachtige voorkomen op de achterflap overweegt: waar haalt ze 't vandaan? En: wanneer verschijnt haar volgende precies?

16:55 Gepost door leentje in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duivelswerk, boek, mo hayder |  Facebook |