03-09-10

Waarom hou je van me?

- Waarom hou je van mij ? Ik ben toch maar een heks.

- Ik hou van je omdat je een heks bent.

( typisch Lisbeth antwoord )

Een dag later ( Tarja tegen een vriendinnetje ) :

- Als je niet mee gaat, verandert mama je in een monster. Ze is een heks en kan toveren.

12:08 Gepost door leentje in Dagboek, Tarja | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tarja, heks, liefdde |  Facebook |

02-04-09

Van engel naar bengel

Ons prutske wordt oud. Ongelooflijk hoe snel het allemaal gegaan is. Een tijdje terug lag ze wenend in de wieg, nu loopt ze als een nieuwsgierig kind achter me aan en vraagt ze me constant uit over het waarom van bepaalde dingen.

Nog even en ze kan naar school. En mede daarom vraag ik me steeds meer af: moeten we haar voorbereiden op die eerste (peuter)schooldag? Ik bedoel maar: moeten we haar leren lezen/schrijven? Haar engels leren praten? en zo kan ik nog even doorgaan.

Ik bedoel maar: als ik de mensen om me heen zie, dan lijkt het wel een competitie. "Mijn kind kon op haar 2de al tot 1000 tellen." So what? Waarvoor is het allemaal nodig? Moet je een kind niet een kind laten zijn? Ze onbezonnen alles zelf leren ontdekken ipv haar te overladen met de meest idiote dingen?

En toch moet ik toegeven: ik ben zelf ook zo. Dit weekend heb ik nog, samen met haar, een boek over het chinese terracottaleger doorbladerd. Reden voor dit alles: de tentoonstelling die we samen met haar gaan zien zijn. Is ne keer iets anders dan Mega Mindy, niet?

Ik heb haar wat zitten vertellen over wat er allemaal in het boek stond en samen wat prentjes gekeken. Ik vind het belangrijk dat ze een brede kennis heeft van alles wat er rondom ons gebeurd. Zonder daarbij haar kind zijn uit het oog te verliezen, dat spreekt voor zich...

20:06 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek, kind, opvoeding, tarja |  Facebook |

18-12-08

Mama is depressief

December is voor mij een duistere periode. Niet alleen letterlijk. Er gaat geen dag voorbij of ik moet een traantje wegpinken. Ik ben stiller dan stil. Maar al bij al hou ik me staande. Daar zou ik vroeger heel trots over geweest zijn.

Alleen moet ik nu rekening houden met ons dochtertje. Ze merkt dat haar mama droevig is en dat heeft zijn weerslag. Want als mama stil is, begint dochterlief zich vragen te stellen. Het is frustrerend voor haar en uiteindelijk neemt ze mijn negatieve gevoelens over.

Ik probeer er tegen te vechten en positief te zijn. Voor haar... Want zij hoeft mijn verdriet niet te dragen. Ik wil haar vrolijk hebben.

12:14 Gepost door leentje in Zelfmoord en therapie | Permalink | Commentaren (2) | Tags: depressie, tarja |  Facebook |

02-09-08

Ze zijn zo lief meneer

Winkelen is voor kinderen niet echt de meest plezante bezigheid, ook voor Tarja niet. Vandaar dat we - als een soort van beloning - haar elke keer een kleinigheidje laten uitkiezen (n beetje snoep, koekjes, n speeltje, ...).

Alleen was ze er de laatste keer wel heel snel bij. Zonder te vragen, nam ze een pakje koekjes. Met een stralend en "onschuldig" gezichtje keek ze me dolblij aan.

Op zo'n moment zou een moeder een steen van haar hart moeten maken en haar duidelijk maken dat ze het eerst aan mij moet vragen.  Maar ja, als je kind je zo happy aankijkt... Dan smelt je hart en zie je het voor een keertje door de vingers.

Alleen: opvoeden is lijnen trekken en rechtlijnig optreden. Dat is wat ik gelezen heb. De realiteit echter.... en nu maar hopen dat ze geen rotverwende en eigenzinnige jonge dame gaat worden.

13:03 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (2) | Tags: tarja, supermarkt, opvoeden |  Facebook |

11-08-08

Zullen we er nog eentje smurfen?

Ons prutske is er dol op: de smurfen-stickertjes die je bij Delhaize per aankoopschijf van 20eur krijgt. Gevolg is dat haar mama's in de gekte worden meegesleept. Al onze aankopen doen we nu in Delhaize, 's avonds zit ik samen met Tarja de prentjes in te plakken (zij zelf is er te jong voor) en op het werk is het eerste wat er op maandagochtend gevraagd wordt: "Heb jij nieuwe smurfenstickertjes?"

12:33 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, tarja, delhaize, smurfen, sticker, panini, smurf, stickertjes |  Facebook |

04-08-08

Er is er eentje jarig, hoera hoera

Vorige week werd ons prutske twee jaar. Natuurlijk dat dat gevierd moest worden. Geen uitgebreid saai feest met een hele resem aan gasten, wel een leuk dagje met zijn drietjes.

Stond op het programma:
- Pannekoeken
- Cadeautjes
- Nog meer pannekoeken
- Een fietstochtje
- Een hele hoop pannekoeken
- Een avondje vol tekenfilmpjes en kinderfilms
- Nog iemand pannekoeken?
Maar vooral: een dag waar Tarja centraal stond (voor zover dat elke dag al niet zo is) en daar genoot ze volop van.

Opmerkelijk: Leuk om zien dat ons prutske vooral blij was met de kleine cadeautjes (een knuffel, snoepjes) en het grote zonder al te veel aandacht opzij schoof.

12:56 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek, verjaardag, feestje, tarja |  Facebook |

22-07-08

Mosselen met friet

Op de nationale feestdag rijkt mijn belg zijn niet verder dan het verorberen van een pot mosselen met frieten. Wat er zich in Brussel allemaal afspeelt en/of Laurent nu wel of niet in slaap is gevallen, het zal me worst wezen.

Waar we ons dit weekend mee beziggehouden hebben:

- Opstand van de paspoppen (zondag, Antwerpen), na lang aandringen van ons klein prutske. Hier lees je er meer over.

- Het verorberen van een portie mosselen (maandag, thuis) en de daarbijhorende opmerkingen van schatje. "Leuk dieet heb jij".

Goed, je moet weten dat ik de voorbije maanden een dikke vijf kilo ben aangekomen. Niet zo leuk, zeker als je weet dat ik daardoor een aantal kleren niet meer aankrijg. Vandaar mijn voornemen om er iets aan te doen. De combinatie tussen dieet en sport zou ideaal moeten zijn. Alleen: ik ben op dit moment nog niet veel verder gekomen dan voornemens.
"Volgende week begin ik".
"Dat zeg je elke week"
"Snif snif".
"Knuffel?"

- Filmpje kijken (zaterdag avond) : Mystic river. Ik weet het, niet echt nieuw werk, maar we hadden niks beters in de schuif liggen en we waren allebei te lui om naar de videotheek te hollen. Uiteindelijk bleek het best een leuke film te zijn. Leuk is hier misschien niet het gepaste woord, want het is een in-en-in triest verhaal over een vader die zijn dochter verliest en het recht in eigen handen neemt. Het klinkt misschien zwak, maar ik heb enkele traantjes gelaten. Ik hoop dat ik nooit zoiets mag meemaken...

22-09-07

Gekke mammie

"Is het een vogel, is het een vliegtuig, nee dat is het niet...." Ik heb het mega-mindy liedje vandaag wel 10 keer gezongen voor onze kleine pruts. Alleen is het jammer dat ze nog niet kan zeggen wat ze er van vindt. Misschien dacht ze wel dat ik gek geworden ben en smeekte ze inwendig om een nummer van de Foo Fighters. "Mama, stop er alsjeblieft mee", alleen zag ze geen mogelijkheid om het me duidelijk te maken. Misschien ervaarde ze het wel als een foltering en gaat ze het me de rest van haar leventje kwalijk nemen. Oei oei oei.

17:55 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tarja, baby, mega mindy, mindy |  Facebook |

02-08-07

Dat heet dan gelukkig zijn...

Hmm, is het mogelijk om geluk te vinden, na al wat er gebeurd is? Als ik mijn leventje van naderbij bekijk, merk ik nog altijd die golfbeweging op. Ik kan ongelooflijk genieten van de momenten met Tarja en Lisbeth. Ik amuseer me wanneer ik een boek lees of dvd bekijk.

Maar telkens weer is er mijn verleden dat onverwacht weer opduikt. Als ik naar ons prutske kijk, ben ik blij met haar glimlach, de manier waarop ze me aankijkt. Maar een second later moet ik denken aan het kindje in mijn buik dat ik vermoord heb. Had zij er net zoals Tarja uitgezien? Wat heb ik haar aangedaan? God, dat schuldbesef, dat zal wel nooit meer weggaan.

Ik weet het, ik mag niet klagen. Ik heb het mezelf aangedaan, en daar moet ik nu voor boeten. Da s duidelijk, niet? Vergeten zal ik het nooit. Ik zal er mee moeten leren leven, maar weet nu dat dat praktisch onmogelijk is. Leuk vooruitzicht. :(

26-07-07

Een jaartje later

Hiep hiep hoy, ons Tarja is 1 jaar geworden en dat vieren we... NOT. Geloof me, niks is er belachelijker dan een verjaardagsfeestje voor een pruts van 1 jaar. Dat kind heeft daar niks aan he en bovendien: ik haat verjaardagen. Da s de Gargamel die diep in me verscholen zit.

Het kind heeft voor een aardverschuiving gezorgd. Een tiendaagse kroegentocht, zoals we dat gewoon zijn tijdens de Gentse feesten, zit er niet meer in. Wat overblijft: 2 namiddagjes kuieren tussen al het volk. Hamburgertje en mosselen eten. Gezellig een glaasje wijn drinken, tot madam van haar oortjes begint te maken. Weiheihei.

We hebben veel moeten opofferen, maar daartegenover staat dat dat kleine wezentje ons zoveel vreugde schenkt. En bovendien moeten de leuke jaren nog komen. Ik verheug me al op de ellenlange gesprekken die ik met mijn dochter ga hebben. Nu zijn mijn verhaaltjes vooral eenrichtingsverkeer. Of het moment dat ze nieuwsgierig alles gaat vastpakken. Ik smelt als ik er aan denk.

Of er nog een tweede bijkomt, vragen veel mensen ons: kort antwoord, nee. Lisbeth is door een hel moeten gaan tijdens haar zwangerschap, dat wil ik haar niet meer aandoen.

Linkje
De belangrijkste dag 

21:48 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: baby, tarja, verjaardag |  Facebook |

22-07-07

Mama's grote avontuur

Lieve pruts,

Deze week heeft je mama de grote gevaarlijke toren overwonnen. Ik had kunnen thuisblijven, da's waar, maar ik moest het doen. Voor jou. Je toekomst veilig stellen. Ooit zal je het ooit begrijpen, dat beloof ik je.

Ik heb het vliegtuig genomen, de plas over. Maar ik ben in slaap gevallen, niet slim van mij, ik weet het. Ik ben ook maar n mens he. Toen ik wakker werd, zat ik op de vleugel en nam het vliegtuig een duik het water in. Ik heb me goed vastgehouden, niet losgelaten. We sprongen als een dolfijn naar de overkant en eens het vasteland bereikt, veranderde de dolfijn in een kangaroe. We sprongen tot net onder de grote donkere toren. "Captain cangaroo dankt u voor uw vertrouwen in onze maatschappij. We zien u graag terug." Ik trok mijn jasje aan en ben aan de klim begonnen, tot bovenaan de toren.

Daar wachtten 4 witte mannen me op. Ik wou weglopen, maar kon niet. Ik moest deze taak tot een goed einde brengen. Ik dacht aan jou, zo veraf. Wou je in mijn armen, veilig zijn. Ik ben beginnen praten en heb ze een voor een overbluft. Ze vluchtten gillend weg. Mama kwam, zag en overwon....

En toen viel ze in slaap,
XXX,
Leen

08:15 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vliegtuig, tarja, droom, londen, trip |  Facebook |

06-03-07

Housewife

prepare the children
take a few minutes to wash the children’s hands and faces
comb their hair, and if necessary
change their clothes

minimize all noises
eliminate the noise of the washer, dryer, dishwasher, vacuum
eliminate the noise, paradise on earth

Veel valt er tegenwoordig niet meer te vertellen over mijn weekends. Een kleine pruts die thuis om aandacht schreeuwt. Af en toe samen eens op stap gaan, gebeurt zelden. Vorige vrijdag was het nog eens van dattem. Sabine had aangeboden om te babysitten en dus gingen we een avondje stappen in Antwerpen. Het is begonnen en is ge-eindigd met een etentje... We wilden allebei zo snel mogelijk bij prutske zijn.

09:30 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tarja, baby, antwerpen, etentje, moeder |  Facebook |

16-12-06

What's this?

Voor het eerst kijk ik uit naar de komende feestdagen. Voor het eerst lijk ik weer in staat alle ellende te vergeten. Ik kijk weer vooruit en geniet van wat het leven me te bieden heeft. Ik ben verslaafd aan schatje, die prachtige meid (en dan praat ik niet alleen over haar uiterlijk). "Ik hou van je", fluisterde ze me gisteren toe en ik begon weer te zweven.

Maar 1 iemand is nog belangrijker dan Lisbeth: ons klein prutske. Daar draait momenteel ons leven om. De manier waarop ze me aankijkt, als ik met mijn hoofd boven haar bedje hang... RRRR. En zo zijn er dagelijks duizenden momenten.

Goed, het is niet allemaal rozegeur. Vooral mijn collega Eva bezorgt me heel wat kopzorgen. Ik heb praktisch dagelijks ellelange gesprekken met haar. Ik hoop dat het wat oplevert, dat we alles kunnen vergeten en weer verder kunnen als vriendinnen. Meer wil ik er niet over kwijt... Da's prive.

Interessante postjes
Stubru, actie ten voordele van slachtoffers van landmijnen
Auto : Peugeot 207CC

18:05 Gepost door leentje in Eva | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eva, dagboek, lisbeth, tarja, stubru, what s this |  Facebook |

13-11-06

Houden van

Soms lijkt ons leven een droom... Je hebt alles wat je maar wilt. Twee schatten van vrouwen, Lisbeth naast me in bed, ons prutske in haar wiegje. En toch ben ik bang, bang om wakker te worden en een onzachte landing te maken. Blijft dit duren of slaat het noodlot weer toe? God, ik mag er niet aan denken dat ik een van hen moet missen. Ik zou het nooit overleven.

Houden van, is je binden, je afhankelijk maken van anderen. Houden van is risico's nemen, het risico te verliezen wat je hebt opgebouwd. Jezelf volledig geven en je daarom enorm kwetsbaar opstellen.

En toch, toch ik het de moeite. Ik heb me jarenlang kompleet afgesloten van de buitenwereld. Ging destructief te werk. Niemand die voorbij die stevige verdedigingsmuur kwam. Enkel liefde heeft die muur gesloopt. Ik heb mijn hart weggeschonken aan de liefste en mooiste vrouw uit dit heelal en daar heb ik nog geen seconde spijt van.

Het lijkt wel of ik nu pas ben beginnen leven. Een saai leventje thuis op de bank, maar als ik naar ons kleine prutske kijk, weet ik: dit wil ik nooit meer missen!

23:41 Gepost door leentje in Zelfmoord en therapie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, lisbeth, tarja, houden van |  Facebook |

11-10-06

You're lost little girl

Het is lang geleden, maar ik heb me nog eens doodgewerkt. Vorige week twee nachten achter elkaar wakker gebleven en dat wreekt zich. Niet echt leuk voor je priveleven en relatie enne... ook niet echt gezond. Deze week de terugslag: kei-moe, lusteloos en foggy. Goed, ook dit keer kan ik zeggen: we doen het voor de centjes.

Tijd om het wat rustig aan te doen. Vrijdag een dagje vrij en dus de ideale gelegenheid om ons prutske nog eens bij ons ma te droppen. Ze wordt groot, onze kleine meid. En god, wat vliegt de tijd. Voor we het goed en wel beseffen zal ze kunnen lopen en praat ze tien verschillende talen, waaronder het chinees en het russisch.

Voorlopig geen russisch, maar wel de sprookjes die mama elke dag verzint. Of ze het leuk vindt? ze heeft er nog niks over gezegd. Waarschijnlijk beleeft de mama er meer plezier aan, dan de kleine. Zo gaat dat he. Doet me trouwens denken aan al die papa's die op de eerste rij staan tijdens een optreden van k3. We gaan kijken omdat onze kindjes dat dolgraag willen, yeah right.

Goed, ik heb deze week weer wat meer vrije tijd en die besteedt ik aan lezen, muziek (de nieuwe Scissor sisters en Kaiser Chiefs gekocht) en film. Meer daarover op mijn twee andere blogjes.

Met mijn ijslandse schone Eva, kan ik steeds beter opschieten. We praten nu drie weken, maar het lijkt een eeuwigheid. Gespreksonderwerp deze week: ons huwelijk en kindjes samen, maar dan moet ik wel eerst van Lisbeth scheiden. We'll see. Bedtijd!

Dikke kus, Leen

23:10 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tarja, eva, werk, dagboek, blog, lisbeth |  Facebook |

23-09-06

Hoe hadden we zoiets kunnen vergeten?

Eindelijk nog eens een berichtje van dit saaie huisvrouwtje... God, wat vliegen de weken! Maar ik amuseer me, meer dan ooit.

Eerst en vooral natuurlijk met mijn lieve vrouwtje en kindje thuis. We vormen het perfecte gezinnetje,al zeg ik het zelf. Ik amuseer me met het vertroetelen van de kleine pruts en geniet van de schaarse momenten alleen met ons tweetjes. Zoals ik al eerder zei: veel weggaan zit er niet in, al durven we het steeds meer aan om de kleine mee naar buiten te sleuren. Ze is best kalm en braafjes (heeft ze niet van mij) en dus zorgt ze niet voor vervelende scenes in winkels of warenhuizen. Ik mag er niet aan denken dat iedereen ons zou aanstaren omdat we de kleine niet stil zouden krijgen. Want aanstaren, dat doen ze al genoeg. Zeker als we samen hand in hand over straat lopen, Tarjaatje op Lisbeth haar buik in het draagharnasje. Een lesbisch koppel met babietje? ocharme wat moet er niet van dat kindje worden? Een veelgehoorde opmerking. Maar ik reageer er niet op. Ik ben gelukkig met ons leventje en al de rest kan de pot op.

Amuseren doe ik me ook op het werk. Eva is een schat van een collega. We praten ganse dagen. Sturen elkaar berichtjes, msnetjes, mailtjes (gisteren 150 mails op 8 uur tijd), ... We vinden het heerlijk te praten over vanalles en nog wat. Zo houdt ze ervan te luisteren naar mijn reisverhalen, vertelt zij over haar vroegere leventje in het ijskoude noorden en geven we commentaar op de actualiteit. Deze week een paar dagen lang gepraat over hekserij en de rol van de kerk. Het is zalig te horen dat ze dezelfde interesses heeft, dezelfde hersenkronkels heeft als ik en in staat is een eigen mening te formuleren. We schelden elkaar uit, liggen in een deuk van het lachen, knuffelen elkaar als we droevig zijn, ... het lijkt wel een tweede Lisbeth.

Maar schiet me niet af: ze voelt aan als een vriendin, een zusje,... Ik denk er niet aan om met haar het bed in te duiken.

En ik weet wat Lisbeth nu gaat zeggen: wat ben je defensief geworden. Je verdedigt jezelf nog voor iemand kritiek geeft. Vroeger trok ik me niks van anderen aan, konden ze ontploffen. Ja ik ben soft, maar ik geniet nu meer dan vroeger.

Als laatste nog een spijtig voorval. Het was een vriendin die me er op wees. We waren dit jaar onze huwelijksverjaardag vergeten. Toen ik schatje hierover opbelde donderdag, reageerde ze verbaasd. "Hoe kunnen we ooit de belangrijkste dag in ons leven vergeten?" Mijn antwoord: "Dit is niet meer de belangrijkste dag. De belangrijkste dag is de geboorte van ons prutske... De rest is slechts bijzaak."

15:28 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, tarja, lisbeth, huwelijk, werk, collega, vriendin, eva |  Facebook |

09-09-06

Alive

Jaja, ik leef nog, alleen mijn leventje is totaal veranderd. Ik weet nog dat ik vroeger kritiek had op vriendinnen die zich thuis opsloten met man en kind. Nu moet ik met rode kaakjes toegeven dat ik zelf zo geworden ben: een saai huismoedertje, maar I like it!!! Niks is er belangrijker dan die kleine pruts en mijn schatje. Geen wonder dat al mijn aandacht naar hen toe gaat.

De voorbije maand zijn we twee keer weggeweest: naar Pukkelpop en Pearl Jam in het Sportpaleis. Van beide activiteiten enorm genoten. Ik ga proberen vandaag nog een verslagje te schrijven van het optreden van Eddie Vedder en co, maar beloven doe ik het niet.

Verder kijken we vooral dvdtjes en nodigen we vrienden bij ons thuis uit voor een etentje. En geloof me: dat is best gezellig.

Op het werk is er ook heel wat veranderd. Ik werk nu half zoveel als vroeger. Enne: Pamela heeft afgedaan. Ze interesseert me totaal niet meer. Om eerlijk te zijn: het is een lege doos zonder inhoud. Veel verder dan: "Hoe was je dag?" komt ze niet.

Nee, geef me dan maar Eva, een bloedmooi ijslands vrouwke. Ik heb haar ooit eens uitgescholden en van toen af aan zijn we met elkaar beginnen praten. Toen ze hoorde dat ik een kindje heb, vertelt ze elke dag een sprookje voor mij over prinsesjes, kikkers, pompoenen, roodkapje en ga zo maar door. Ik zal er volgende week eens eentje van posten. Voorbije donderdag lagen we allebei in een deuk: ze had per ongeluk "And the cat disappeared with the singing donkey." naar een van onze bazen gestuurd. Zijn reaktie: "Huh?".  We genieten enorm van elkaar en waarschijnlijk gaan we de komende weken eens afspreken. Voor jullie me weer veroordelen: ze is gelukkig getrouwd met een lief ventje.

Met de kleine is alles ok. Ik geniet van onze "gesprekken" s avonds. Ik heb mijn hele leven al aan haar verteld, maar jammer genoeg kan ze nog niks antwoorden. 's Nachts slapen we al iets beter, maarre: ik heb nog altijd wallen onder mijn ogen, zenne...

Allez k ga jullie laten,
dikke kus,
Leen

Son, she said, have I got a little story for you
What you thought was your daddy was nothin but a...
While you were sittin home alone at age thirteen
Your real daddy was dyin, sorry you didnt see him, but Im glad we talked...

Oh i, oh, Im still alive
Hey, i, i, oh, Im still alive
Hey i, oh, Im still alive
Hey...oh...

Oh, she walks slowly, across a young mans room
She said Im ready...for you
I cant remember anything to this very day
cept the look, the look...
Oh, you know where, now I cant see, I just stare...

I, Im still alive
Hey i, but, Im still alive
Hey i, boy, Im still alive
Hey i, i, i, Im still alive, yeah
Ooh yeah...yeah yeah yeah...oh...oh...

Is something wrong, she said
Well of course there is
Youre still alive, she said
Oh, and do I deserve to be
Is that the question
And if so...if so...who answers...who answers...

I, oh, Im still alive
Hey i, oh, Im still alive
Hey i, but, Im still alive
Yeah i, ooh, Im still alive
Yeah yeah yeah yeah yeah yeah

14:10 Gepost door leentje in Eva | Permalink | Commentaren (1) | Tags: alive, tarja, lisbeth, baby, pearl jam, sportpaleis, pukkelpop, pamela, eva |  Facebook |

31-08-06

Een baby verandert heel je leven...

Een baby verandert heel je leven, als je dat een aantal maanden terug tegen mij had gezegd, dan had ik je uitgelachen. Maar nu, nu ben ik een saaie burgertrut geworden en I like it! Mijn hele leventje draait rond die kleine pruts, al het andere is totaal onbelangrijk en oninteressant. Vandaar ook dat ik niet echt de behoefte voel om hier op blogland nog veel rond te toeven.

Ik ben n echt moedertje geworden: pampers verversen, flesje maken, da's routine geworden. Het moment waar ik het meest van hou: onze gesprekjes samen. Allez ja, ik vertel een uur lang over wat ik de voorbije dag heb gedaan en zij kijkt me aan alsof ze alles begrijpt wat ik zeg. Ach ja, zolang het prutske maar weet dat ik er ben voor haar... of om het met de woorden van een van de medebloggers te zeggen: we waken als twee leeuwinnen over ons Tarja. Ik had het niet beter kunnen verwoorden.

xxx, Leen

23:42 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tarja, baby, moeder |  Facebook |

22-08-06

Effe kort

- Ik wil de mensen van harte danken voor de vele mailtjes en toffe reakties n a v de geboorte. Vooral de vergelijking met 2 leeuwinnen die waken over hun kroost, deed me enorm deugd.

- Als ik zeg dat Vlaanderen niet klaar is voor een lesbisch koppel met kind, dan meen ik dat. Gewoon omdat ik dat merk uit de persoonlijke reaktie van vele mensen. Er zijn uitzonderingen, maar...

- Ik ben het beu te moeten antwoorden op anonieme beschuldigingen, vandaar dat je nu enkel via email kunt reageren. Benieuwd wat er nog overblijft van de kritische reakties. A waste of time...

- Dat geldt in het biezonder voor jou Marlies. Als je antwoorden wilt, stuur je maar een mailtje en het zal spoedig duidelijk worden dat het allemaal heel logisch ineen zit. Of durf je je anonimiteit niet op te geven?

- Sinds de geboorte van ons prutske heb ik niet meer zo veel behoefte om te bloggen. Mijn schatje en baby zijn op dit moment veeeeeeeeeeeeeel belangrijker, dat zullen jullie wel begrijpen he.

- Ik ben stilaan een expert in het vervangen van pampers, het kalmeren van kindjes en het vertroetelen van mijn schatjes. Tarja schreeuwt ons nog altijd wakker, maar je geraakt er aan gewoon.

- Ik werk nog altijd in Den Haag, de mogelijkheid in Eindhoven heb ik niet aanvaard. Doorslag gevend was het feit dat ik momenteel halftijds kan werken, wel aan half loon, maar geloof me, ik zal niet sterven van de honger.

- Met pijn in het hart: de Z4 wordt verkocht. We kunnen Tarja moeilijk op de hoedenplank leggen he. Hij zal omgeruild worden tegen een 1 serie. Een zwarte 120d, dat staat nu al vast.

- Ma heeft tijdens Pukkelpop babysit gespeeld, en dat ging perfect. Alleen was het moeilijk om ons prutske uit handen te geven. We waren bijna thuis gebleven!

- Het leukste voor laatst: zondag een cadeautje van Lisbeth gekregen. Een cdtje van the Arctic Monkeys. Vooral het briefje in de cd deed me smelten: "Aan de allerliefste mama van de hele wereld." Dit omdat ze nooit had gedacht dat ik een echt moedertje zou worden. Het werd een bleit-moment voor elk van ons...

- Of er nog berichtjes komen op deze blog? Geen idee.

22:59 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tarja, nieuws, baby, pukkelpop, kritiek, mail |  Facebook |

03-08-06

I am so tired

Waarom huilt ons prutske? Heeft ze een vuile pamper, heeft ze krampjes of is het tijd voor haar flesje? Waarom vertelt ze het ons niet gewoon... Doen we het wel goed?

God, amper een week ver en we zijn moe moe moe. Doodop. Soms vraag ik me af hoe andere moeders dat doen. Hoe krijgen ze het geregeld? Bovendien ben ik bang, bang om het verkeerd te doen. Ben ik wel een goede moeder? Twijfels alom.

Gelukkig zijn we met twee en om eerlijk te zijn: een betere mama dan Lisbeth vind je nergens. In vergelijking met haar, ben ik onhandig, maar ik leer snel. Een pampertje verversen lukt aardig, al komt ie soms los. Oeps. Haar flesje geven vind ik zalig, maar ik mag niet vergeten te checken of het niet te warm is.

Ons slaapritme proberen we aan te passen aan de noden en grillen van ons prutske. Het eerste deel van de nacht, sta ik op. Het tweede deel is voor Lisbeth (ook al omdat dan zelfs een Israelisch bombardement me nie wakker zou maken). We proberen het te regelen enne... ik hoop dat het gaat lukken. Maar god, wat ben ik moe, doodmoe!

Links :
DVD : The Italian Job
Ik ben fan van: Lily Allen

23:51 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (4) | Tags: tarja, moe, geboorte, pasgeboren, baby, eerste week |  Facebook |

01-08-06

Ik ben mama geworden

Vorige week donderdag ben ik mama geworden van een klein, lief, schattig, geweldig en supermooi prutske.

Haar naam:  Tarja

Details volgen later.

12:14 Gepost door leentje in Tarja | Permalink | Commentaren (37) | Tags: baby, tarja, geboorte |  Facebook |