05-11-06

I love you

I love you. Het klinkt zalig, maar niet als die woorden door je beste vriendin worden uitgesproken. Geloof me, het sloeg in als een bom. Om eerlijk te zijn: ik weet er geen blijf mee. We hebben dagen erover gepraat en het enige wat ik kon bedenken was: "Het gaat wel over."

Ik weet niet wat ik moet doen of zeggen, maar Eva zo zien lijden, dat doet pijn. "Wat moet ik?" "Ga ik te ver?" "Ik weet het niet meer..." "Ik voel me ellendig." En ik, ik zit met mijn mond vol tanden.

Is het mijn schuld? Heb ik teveel geflirt. Moet ik haar negeren? Of haar troosten? I DON T KNOW!

Andere postjes
CD - Panic! at the disco - A fever you can't sweat out
Henk van Cauwenbergh - Le Matin

00:09 Gepost door leentje in Eva | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eva, verliefd, i love you, liefde |  Facebook |

24-04-06

Sorry

Soms besef je pas achteraf hoe lomp je bent geweest,
soms denk je niet aan de gevolgen,
soms weet je dat het nooit had mogen gebeuren,
maar...
dingen die gebeuren, kan je niet meer terugdraaien.
Je kan alleen maar hopen dat de gevolgen beperkt blijven,
dat alles weer op zijn pootjes terecht komt.
Soms wil je de tijd terugdraaien,
maar dat is onmogelijk.
Wat blijft...
verdriet en woede.
Verdriet omdat je het verkeerd hebt aangepakt.
Woede omdat je anderen pijn hebt gedaan.
Dit nooit meer...

21:47 Gepost door leentje in Lisbeth | Permalink | Commentaren (5) | Tags: liefde, verliefd, gevolgen, stom |  Facebook |

16-03-06

Verliefde collega

Ik heb al veel te horen gekregen en meestal heb ik direct een antwoord klaar, maar vandaag stond ik toch even met mijn mond vol tanden... Toine, een collega van 54, kwam zenuwachtig naar me toe en bekende verliefd te zijn op me. Toen ik van verbazing even niks antwoordde, vroeg ie of ik geen zin had om eens iets met hem te gaan drinken. Ik heb gezegd dat ie het maar beter kan vergeten. Einde discussie. Komaan zeg, hij kon wel mijn vader zijn. Bovendien is hij getrouwd en heeft hij een paar schatten van kinderen.

Eigenlijk vond ik het best zielig. Goed iedereen wordt wel eens verliefd en dat verwijt ik hem niet. Maar dan probeer je toch je gevoelens te verdringen? Ik bedoel maar, had hij echt gedacht dat ik met hem.... ? Hallo!!!!!!!

Weet je, ik heb er lang over zitten nadenken en ik snap het nog altijd niet. Ik weet wel dat ik een fysiek iemand ben die anderen af en toe aanraak. Een collega knuffelen of eens over zijn hoofdje aaien, dat moet toch kunnen? En dat hij me hielp met mijn werk en af en toe een broodje meebracht voor me, dat vond ik wel schattig. Wist ik veel...

Het is best lastig, want we moeten met elkaar samenwerken he. Ik vrees dat ik elke keer hij in mijn buurt is, moet denken aan wat er gezegd is geweest. Niet echt leuk...

23:24 Gepost door leentje in Dagboek | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dagboek, collega, verliefd |  Facebook |